Bureaucratie

Wie heeft er geen hekel aan bureaucratie? Tot nu toe had je één troost: na je overlijden heb je daar in ieder geval geen last meer van. Helaas, ik moet je teleurstellen: Trouw plaatste gisteren een achtergrondartikel naar aanleiding van het onlangs overlijden van Hans Holzer (26 januari 1920 - 26 april 2009).

Nee, Holzer, vóór de Tweede Wereldoorlog van Oostenrijk naar Amerika geëmigreerd, was geen bureaucraat die na zijn dood nog eens driftig doorgaat met het bedenken en opleggen van onzinnige regeltjes. Hij heeft 140 boeken op zijn naam staan, zowel fiction als non-fiction. Ondanks dat had ik nog nooit van hem gehoord. Zijn werk lag onder andere ten grondslag aan een bekende horrorfilm: 'The Amityville Horror', dat gaat over een 'bezeten' huis. Amityville bestaat echt en in een huis daar zijn echt zes mensen vermoord door een jongeman die, volgens Holzer, 'bezeten' was door een overleden indiaan, die pissig was geworden, omdat het huis gebouwd was op een voormalige indiaanse begraafplaats. (Datzelfde thema komen we tegen in 'Poltergeist'.) Historici weten niets van die begraafplaats.

Holzer wenste niet dat van hem beweerd werd dat hij 'geloofde' in het bestaan van geesten en spoken. Hij kon bewijzen dat ze bestaan. Over de kwaliteit van die bewijzen kan ik niets zeggen, want ik heb daarvan geen kennis genomen.

Holzer kon dus bewijzen dat overledenen contact kunnen maken met nog levende mensen. Hij wist ook dat het leven na de dood er niet heel erg veel anders uitziet dan het leven daarvoor. "Het is een wereld net als de onze, met slechts twee verschillen: er is geen besef van tijd, en als je ziek bent als je sterft, ben je daar niet meer ziek. Maar voor de rest tref je daar huizen, bomen, tuinen, familieleden en je vrienden aan. (...) Misschien is het er wat vriendelijker, maar het is wel een normale, reële wereld. En jij ziet er uit zoals je er voordien uitzag. Misschien wat jonger, als je dat wilt." Met dat laatste zal de cosmetische industrie niet blij zijn. Daar gaat hun handel. Je gaat je overigens wel afvragen waarom we niet meteen beginnen aan dat tweede leven. Dat zou het allemaal toch een stuk gezelliger maken. Dat had veel beter geregeld kunnen worden.

Veel mensen willen graag contact hebben met overleden geliefden en zijn heel erg blij als dat via een medium nog lukt ook. Het aardige is nu dat de mensen uit die 'volgende wereld', zoals ik die maar even noem, graag contact hebben met nog in deze wereld levende mensen. Dat kan, maar dat gaat niet van een leien dakje. "Je kunt niet zomaar contact opnemen met je [nog levende] ome Frank", zei hij ooit in een interview. "Je hebt daar toestemming voor nodig van een groep die zich gidsen van de geesten noemen. Die zeggen dan: 'Waarom wil je contact leggen? Wat is je bedoeling?'." Daar gaan we weer: dat betekent formulieren in tigvoud. Dat betekent een en ander toelichten voor een commissie. Je kan waarschijnlijk in beroep gaan tegen een negatief besluit. En dat allemaal om je zoon een adviesje te kunnen geven bij de opvoeding van jouw kleinkind. Always look at the bright side: je hebt geen besef van tijd. Dus eigenlijk verloopt er geen tijd tussen je eerste idee en de definitieve beslissing in hoger beroep.

Nog even een gerelateerd bericht. Gisteren begon het proces tegen twee alternatieve genezers en Jomanda in verband met hun mogelijke betrokkenheid bij de dood van Sylvia Millecam. In het Radio 1-journaal van gisterochtend hoorde ik dat Jomanda niet bij het proces aanwezig zou zijn, want ze had 'onheilspellende berichten' over de datum vernomen. Het PAROOL schreef er dit over: Jomanda's advocaat liet dit weekend weten dat de datum van de zitting haar 'zorgen' geeft. Al eerder had ze dit soort gevoelens. Volgens haar advocaat heeft ze Pim Fortuyn twee weken voor zijn dood gezegd een bodyguard te nemen en waarschuwde ze in de weken voor Koninginnedag in Apeldoorn dat er grote problemen op die dag waren te verwachten. Aan wie heeft Jomanda mededeling gedaan van de door haar verwachte "grote problemen" op Koninginnedag? Zijn de de burgemeester van Apeldoorn, de marechaussee, de politie en de AIVD door haar ingelicht? Als die er niets mee deden, waarom heeft zij het niet luidkeels aan het hele volk verteld? Zij heeft een eigen website met een rubriek "Boodschappen van de Goddelijke Wereld". Dat lijkt me toch de aangewezen plaats voor een waarschuwing. Maar de laatste 'Boodschap' dateert van 14 maart 2007. Hebben jullie iets onheilspellends gemerkt gisteren?
x

Reclame

Er zijn maar weinig mensen die zich niet van tijd tot tijd ergeren aan de tv-reclame. Bij de publieke omroep valt het nog mee, omdat de reclames alleen tussen uitzendingen plaatsvinden, bij de commerciële gaan ze dwars door alles heen. Ik erger me overigens steeds meer aan de reclames die zowel publieke als commerciële omroepen voor zichzelf maken: "Kijk straks, morgen, zaterdag, volgende maand naar ..." De commerciële omroepen hebben volgens mij de reclame tussen programma's helemaal afgeschaft. De ene minuut ben je nog gezellig een huis aan het verbouwen, de volgende minuut sluip je door een jungle in Bolivia. Ik noem maar wat.

Naar de commerciële omroepen kijk ik eigenlijk alleen voor films. Er zijn niet voortdurend cinematografische meesterwerken te zien, maar het zijn ook niet altijd uitgesproken B-films. Afgelopen vrijdag keek ik bij RTL5 naar 'The Edge', een 'actiefilm' met Anthony Hopkins. Nu vind ik Hopkins vrijwel altijd de moeite waard. Denk maar aan zijn rol in 'The Silence of the Lambs'. Hij kreeg daarvoor de Oscar voor de beste mannelijke hoofdrol, hoewel hij, heb ik mij ooit laten vertellen, in de totale film niet meer dan twintig minuten in beeld is. Beduidend minder dan Jodie Foster die de Oscar kreeg voor de beste vrouwelijke hoofdrol in die film.

'The Edge' heeft niet veel om het lijf, maar is best onderhoudend. Ik begin er hier over omdat ik eens, met de stopwatch in mijn mobieltje, heb opgenomen hoeveel reclame binnen de film werd vertoond. Begin en eind van de film lagen tussen 20:30 en 22:45 uur. Daarbinnen werd 30 minuten aan reclame besteed: 30 minuten reclame op 105 minuten film, omgerekend 1 minuut reclame op 3½ minuut film. Het langste reclameblok nam ruim 8 minuten in beslag.

Onze tv wordt voor een groot deel uit reclame-inkomsten gefinancierd. Zonder die inkomsten hebben we misschien net genoeg geld voor de tv die ik de moeite waard, maar dat is erg elitair gedacht. Er ging een zucht van verlichting door voetbalminnend Nederland toen de voetbalsamenvattingen weer terugkwamen bij de publieke omroep.

Er wordt nogal eens opgemerkt dat 'de politiek' niet doet wat 'de mensen' willen. De bazen van de commerciële omroepen en van de adverterende wasmiddelen-, cosmetica-, keuken- en autofabrikanten weten donders goed dat vrijwel iedereen een hekel heeft aan de onderbrekingen in de programma's. Ik ben bang dat die nog minder snel op hun schreden terugkeren dan politici. Zo lang wij maar boodschappen blijven doen hebben zij geen boodschap aan onze bezwaren.
x

Hologram

Holografie is een manier om een driedimensionale afbeelding van een object te maken. Zo ontstaat een hologram. Holografie is grotendeels een fotografische techniek die onder meer gebruikt wordt voor het voorkomen van vervalsingen van (groot) papiergeld, bijv. het biljet van 200 euro, en bankpasjes. Het vervalsen wordt zo een stuk moeilijker gemaakt. Er zijn ook beeldend kunstenaars die gebruik maken van holografie.

In 'The Skeptic's Dictionary Newsletter' die ik gisteren ontving stond een interessant artikel over Edgar Mitchell. Hij is een voormalig astronaut en een van de twaalf mensen die op de maan gelopen hebben. Astronaut word je niet zomaar. Mitchell heeft gestudeerd en is gepromoveerd aan het Massachusetts Institute of Technology, een van de meest prestigieuze universitaire instellingen in de Verenigde Staten. (De twee Nederlandse astronauten, Wubbo Ockels en André Kuipers, zijn resp. hoogleraar in Delft en Amsterdam.) Mitchell is ook een groot aanhanger van 'psi', een door parapsychologen gehanteerde verzamelnaam voor buitenzintuiglijke waarneming en psychokinese.

Mitchell heeft het 'kwantumhologram' ontdekt. Dat is, volgens Mitchell dan, een informatiedragende entiteit die wordt uitgezonden door elk fysiek object van molecuul tot groter. Dit hologram bevat, nog steeds: volgens Mitchell, de complete geschiedenis van het object. Het hologram is niet aan een bepaalde plaats gebonden en daardoor ook niet gebonden aan de wetten van ruimte en tijd. Dit hologram blijft altijd bestaan. Mitchell schrijft zelf: "Het lijkt de manier van de natuur te zijn voor het behouden van onze ervaringen, dat is het niet aan plaats gebonden deel. Het is het informatiedragende deel van ons, zodat alles wat wij doen als fysieke wezens wordt opgeslagen in het kortstondige kwantumholografische 'record', de gigantische harde schijf in de ruimte, als je het zo wilt noemen."

Wanneer wij nu een manier weten te ontdekken om al die overal ronddwalende informatie te achterhalen, kunnen we, om maar een voorbeeld te noemen, elke misdadiger oppakken. Dan weten we zeker wie het oor van Vincent van Gogh heeft afgesneden, hij zelf of Paul Gauguin. Die manier is er volgens Mitchell en waar komen we dan terecht? Precies: bij mediums, bij helderzienden, bij mensen dus die net iets meer waarnemen dan de man en vrouw in de straat.

Met mijn jongste zus kan ik het zeer goed vinden, maar over één ding verschillen wij hartgrondig van mening. Ik ben een uitgesproken scepticus. Zij behoort tot degenen die ervan overtuigd zijn dat "There are more things in heaven and earth, Horatio, Than are dreamt of in your philosophy." Onlangs woonde zij met diverse anderen een bijeenkomst met een medium bij. Een aantal mensen had persoonlijke voorwerpen meegenomen en die op een tafel gelegd. Het medium werd verondersteld (hier spreekt de scepticus) niet te (kunnen) weten wie wat had neergelegd. De voorwerpen waren ook niet direct zichtbaar, maar zaten bijvoorbeeld in een doos. Dit medium wist aan de hand van meegebrachte voorwerpen dingen over personen te vertellen die hij menselijkerwijs gesproken niet kon weten. Omdat ik er niet bij was kan ik er geen zinnig woord over zeggen.

Ik heb nu met mijn zus een experiment afgesproken. Over enkele weken gaat zij weer met meer mensen naar een ander medium en neemt zelf ook iets mee. Ik weet wat het is, maar het medium zal het niet kunnen zien. Het wordt met andere voorwerpen op tafel gelegd. Het is vooraf niet zeker of het medium er aandacht aan zal besteden (hij of zij moet er wel iets bij 'voelen'), maar als het gebeurt, ben ik zeer benieuwd naar de 'uitslag'. Die zal ik dan hier vermelden.

PS
Vooruit denkend heb ik twee scenario's bedacht voor wat er zou kunnen gebeuren als het medium inderdaad aandacht besteed aan het voorwerp dat mijn zus heeft meegenomen. Die heb ik ook al opgeschreven en zal ik ook 'in het geval dat ...' hier openbaar maken. Teneinde de verdenking van 'sjoemelen achteraf' te voorkomen heb ik het document met die twee scenario's nu al als bijlage bij een mailtje gestuurd aan Zuster Klivia die, zoals trouwe lezers kunnen weten, ook tot de trouwe lezers van 'Beggartalk' behoort. Zij zal dus t.z.t. kunnen controleren of ik dan werkelijk laat lezen wat ik nu al geschreven heb. Zij heeft geen enkele reden om mogelijk gesjoemel mijnerzijds achteraf te verzwijgen. Om elke mogelijkheid van beïnvloeding van wie dan ook en hoe theoretisch ook te vermijden kan zij het document nu nog niet lezen, want daarvoor moet zij het wachtwoord kennen, waarmee het geopend moet worden. Dat wachtwoord krijgt ze van mij zodra ik die scenario's publiceer.
x

Risico's

Dit is een doorbraak, reageert William Westveer, van de Landelijke Federatie Belangenverenigingen voor verstandelijk gehandicapten (LFB). Die doorbraak, waarover Trouw schrijft, is een beslissing van de Arnhemse rechtbank. Het jongetje Hendrikus gaat zeven maanden na zijn geboorte terug naar zijn verstandelijk gehandicapte ouders. De Raad voor de Kinderbescherming had Hendrikus de dag na zijn geboorte bij een pleeggezin ondergebracht, want volgens de Raad konden de ouders niet goed voor hem zorgen. Hendrikus gaat drie dagen per week naar een kinderdagverblijf. De ouders, die vóór de geboorte eigener beweging hulp hadden gezocht, krijgen nu 12 uur per dag gezinshulp. Een webcam registreert de rest van de tijd hoe het gaat. Beide ouders werken bij de sociale werkvoorziening. In juli gaat de rechtbank de situatie opnieuw beoordelen.

Er zijn heel wat ouders die niet verstandelijk gehandicapt zijn, maar nochtans geen flauw idee hebben van wat het opvoeden van een kind betekent en daar toch compleet onvoorbereid aan beginnen, want kinderen horen er nu eenmaal bij. Heel wat kinderen komen ondanks hun ouders toch nog goed terecht, maar we hebben hier niet voor niets een breed opgetuigde Jeugdzorg en Kinderbescherming: er gaat er wel eens één de mist in. Desondanks weten we dat, soms bijna onder de ogen van Jeugdzorg of Kinderbescherming, kinderen worden verwaarloosd, mishandeld en in het ergste geval gedood. Dan heb ik het nog niet over de kinderen die gewoon niet optimaal worden opgevoed, van wie de aanwezige potenties niet ten volle worden gerealiseerd. De meeste ouders van deze kinderen krijgen geen gezinshulp, laat staan dat een webcam continu registreert hoe ze met hun kinderen omgaan. We zien wel wanneer de put voor de zoveelste keer gedempt moet worden.

Hans Reinders, hoogleraar ethiek aan de Vrije Universiteit in Amsterdam, vindt het besluit over de 24-uursbewaking 'heel raar'. "Dat mensen hier blij mee zijn, vind ik grenzeloos naïef. Weet je wat het betekent om 24 uur per dag vreemde ogen in je huis te hebben?" Hieruit blijkt volgens hem een onrealistische behoefte in de samenleving om alle risico’s uit te sluiten. "Er kan altijd van alles gebeuren, dat geldt ook voor u en mij. Maar wij krijgen die webcam niet. Dit is echt een vorm van ongelijke behandeling."

Een verstandelijke handicap wordt vastgesteld lang vóór iemand zelfs maar in staat is een kind te verwekken. Het aantal gezinnen met verstandelijke gehandicapte ouders in ons land wordt geschat op 1500 (ruwweg veel minder dan één procent van alle gezinnen). Hoe groot zou het aantal gezinnen zijn met niet verstandelijk gehandicapte ouders die van de opvoeding (te) weinig of niets weten te bakken? Wordt het geen tijd een ouderschapsgeschiktheidstest te ontwikkelen voor iedereen die zich wil voortplanten? Dan kan de Raad voor de Kinderbescherming meteen na een geboorte, aan de hand van een inmiddels opgesteld protocol, een beslissing nemen, variërend van: 'geen maatregel noodzakelijk' tot 'uithuisplaatsing'. Daartussen liggen allerlei vormen van begeleiding, cursussen en toezicht. Ja, dat kost een paar euro's, maar die hebben we toch wel voor onze kinderen over? En vergeet niet: goed opgevoede en opgeleide kinderen leveren als volwassenen meer productie. Dan zit het met de AOW ook wel goed.

Filosoof

Een paar weken geleden schreef ik al over de verkiezing van 'Femme van het Jaar'. Die 'Femme' is dan een lesbische of biseksuele vrouw die zich heeft ingezet voor de emancipatie van en gekozen wordt door andere vrouwen als zij. Nu blijken er twee filosofen - dat zijn mensen die heel goed kunnen nadenken - te zijn die om de beurt een column in Trouw schrijven. Een van hen, Sebastien Valkenberg, vindt het maar niks. In beginsel is het initiatief lovenswaardig, vindt Sebastien, maar hij heeft doorgedacht: Waarom is het feminisme zo onwaar? Dat was de kop boven het artikel en, naar ik aanneem, de strekking van Sebastiens betoog.

Sebastien vindt het actief en passief kiesrecht bij de uitverkiezing van de 'Femme' te beperkt. Ook hetero's, zowel mannen als vrouwen, moeten kunnen meekiezen en moeten ook gekozen kunnen worden. Het is immers goed denkbaar (...) dat een heteroseksuele vrouw dit (de emancipatie) de afgelopen jaargang het beste heeft gedaan. Of – vloek in de kerk – een man.

Sebastien is van 1978 en heeft de 'tweede feministische golf' dus niet bewust kunnen meemaken. Zou dat wel het geval geweest zijn, dan was hij waarschijnlijk ook verontwaardigd geweest over het feit dat er toen vrouwencafés kwamen, waar je als man niet in kwam. Die vrouwen wilden wel eens wat kunnen drinken zonder voortdurend bedacht te moeten zijn op hitsige mannen. ("Drink je wat van me, schoonheid?") Het waren vooral de 'haantjes' die riepen: "Zie je wel, die vrouwen/meiden/wijven discrimineren zelf net zo hard."

Elk jaar worden de sportman, -vrouw, -ploeg en -coach van het jaar gekozen, met veel aandacht van de media, waaronder een rechtsreekse tv-uitzending. Die mensen worden uit en door sportmensen gekozen. Het kan best zijn dat filosofen zich niet met zoiets alledaags als sport bezighouden. Mij staat in ieder geval niet bij dat Sebastien toen uitvoerig betoogd heeft dat je toch vooral de sportliefhebbers (m/v) moet laten kiezen.

Ik ben geen filosoof, dus ik kan niet zo goed doordenken als Sebastien. Op 10 april schreef ik hier dat die uitverkiezing me niet zo nuttig leek, omdat ik niet de illusie heb dat die wezenlijk iets bijdraagt aan de emancipatie van de doelgroep. Maar als een of andere club onder elkaar wil uitmaken wie de beste, mooiste, langste, liefste, nuttigste, snelste of best geklede is, ga ik me niet gediscrimineerd voelen omdat ik niet mee mag doen.
x

Nadenken

Op 4 mei herdenken we niet alleen de slachtoffers van de Tweede Oorlog, maar alle oorlogsslachtoffers en slachtoffers van vredesmissies nadien. Op 5 mei wordt al jaren in Wageningen, waar de Duitsers de capitulatie tekenden, een defilé gehouden door de oud-militairen en oud-leden van de toenmalige Binnenlandse Strijdkrachten. Traditioneel was Prins Bernhard altijd bij dat defilé aanwezig.

In latere jaren gingen ook de 'jonge veteranen' deelnemen: militairen die in 1953 in Korea hadden gevochten en militairen die aan vredesmissies hadden deelgenomen. Die deelname had ieders instemming. Gezien het herdenken op 4 mei zat daar ook wel een zekere logica in. Het werd een traditie en tradities waar niemand tegen is en zelfs velen vóór zijn houd je in stand.

Nu heb je altijd mensen die als iets goed gaat toch gaan nadenken over de vraag of het niet anders kan. Ze hebben dan zelfs het idee dat 'anders' ook 'beter' is. Op zich is dat niet erg, maar het wordt wat anders als die mensen ook nog beslissingen mogen nemen. De bestuurders van het 'Nationaal comité herdenking capitulatie 1945' vonden dat 5 mei alleen met de capitulatie van de Duitsers te maken had, dus het defilé was alleen voor de oude veteranen. Dus nog een paar jaar en dan wordt de laatste veteraan in zijn rolstoel door Wageningen gereden.

Ik heb niet veel met herdenken. Ik weet nooit waar ik op 4 mei om acht uur 's avonds gedurende twee minuten precies aan moet denken. Ik maak me wel eens druk om slachtoffers van oorlogsgeweld die nu vallen. Maar ik begrijp niet waarom een aantal mensen die niet of nauwelijks de Tweede Oorlog hebben meegemaakt het noodzakelijk vinden het plezier dat anderen aan die dag en die gelegenheid verbinden te verpesten, resp. geheel onmogelijk te maken.

PS
Leuke film vanavond bij RTL8: "As good as it gets", met Jack Nicholson.
x

Kotsmisselijk

Het is in ons land een goede gewoonte in de media niet de volledige naam van verdachten van een misdrijf te gebruiken, maar initialen. Vroeger werd zowel van de voor- als de achternaam alleen de initiaal gebruikt. Inmiddels wordt vaak de volledige voornaam gebruikt. Het is daarom een goede gewoonte, omdat men verdachte is totdat een rechterlijke veroordeling onherroepelijk is geworden. Op deze manier worden ook familieleden beschermd die meestal part noch deel aan de daad van de veroordeelde hebben. Het is immers niet erg leuk voor bijvoorbeeld kinderen om op school voortdurend te moeten horen: "Jouw vader is een misdadiger." In het algemeen lijkt het me niet prettig om te horen: "Bent u soms familie van ...?"

De man die in Apeldoorn zichzelf en zes anderen dood reed werd eerst aangeduid als Karst T. Al snel werd dat Karst Tates. Ik vermoed dat 'Geen Stijl' daarmee begon. Dat heeft hoe dan ook geen boodschap aan privacy. In het huidige geval wordt het allemaal nog wat pijnlijker omdat Tates een maar weinig voorkomende familienaam is. Je bent dus al gauw 'familie van ...'.

Het Algemeen Dagblad maakte het nog iets erger, las ik in Het PAROOL. Dat publiceerde een foto van een Richard Tates uit Hoofddorp als de foto van Karst. Dan komt er iets op gang waar ik helemaal kotsmisselijk van word: mensen gaan hatemail sturen aan die volmaakt onschuldige Tates. "Richard heeft vele haatmails ontvangen, ranzige mail ook met een dreigende en scheldende toon, post waar de honden geen brood van lusten," aldus advocaat Heerenbout. Er zijn zelfs mensen die doelbewust via het internet naar 'Tates' gaan zoeken teneinde hun agressie de vrije loop te kunnen laten. Ze hadden succes: in Uithoorn woont ook een Richard Tates en die is aangesloten bij 'Hyves'. Is dat niet fijn? Dan kun je een lekker bericht bij hem achterlaten: 'Ik hoorde dat jij die aanslag hebt gepleegd! Ben je wel helemaal lekker??? Ga gauw je excuses aanbieden als je nog leeft!' En: 'Ik hoorde (...) dat jij de aanslag hebt gepleegd in Apeldoorn... waar hou je je schuil, kom tevoorschijn!!!'

Veel mensen zullen een warm gevoel gekregen hebben bij het applaus op de Dam tijdens de dodenherdenking. Er is ook een kant aan Nederland die koude rillingen bezorgt.

PS
Een groepje Duitse christenen kwam afgelopen zondag in Apeldoorn kerkdiensten verstoren met de mededeling waar het op 30 april allemaal door gekomen was: in de christelijke gemeente is het als Sodom en Gomorra, kerken zijn door hun onderlinge verdeeldheid verantwoordelijk voor de gebeurtenissen op 30 april.
x