zondag 20 augustus 2017

VOLKSLIED

Op de lagere school heb ik ze uit het hoofd geleerd, het eerste en zesde couplet van het Wilhelmus en als ik het zou willen, quod non, kan ik ze nog altijd zonder haperen meezingen.

Het CDA, althans zijn leider Sybrand (van Haersma) Buma vindt dat de tekst van het Wilhelmus door veel te weinig mensen gekend wordt en dus moet het weer op de basisschool geleerd worden. Dat schijn nu zelfs in het regeerakkoord te komen.

Er wordt wel beweerd dat het Wilhelmus het oudste volkslied ter wereld is, maar dat is onjuist. Het Japanse volkslied, althans de tekst, is nog een paar eeuwen ouder. Het Wilhelmus is overigens pas sinds 1932 ons officiële volkslied. Daarvoor zongen 'wij' bij gepaste gelegenheden "Wien Neêrlandsch bloed door d'aderen vloeit, Van vreemde smetten vrij". Dat zie je een Nederlander met een Marokkaanse of Turkse achtergrond niet zo gauw met overtuiging zingen.

Volksliederen bestaan vaak uit nogal brallerige teksten. Daar lijdt het Wilhelmus gelukkig niet aan. Maar ik stel me wel eens voor dat ik tegenover een buitenlander de tekst ervan moet duiden. We zijn tegenwoordig weer vriendjes met Duitsland, maar de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog moet het voor veel Nederlanders toch wat moeilijk geweest zijn om volop te zingen dat we "van Duitsen bloed" zijn. (Op de lagere school werd mij verteld dat je dat moest lezen als "van Dietsen bloed".  'Diets' was de oude aanduiding voor de toen gebruikelijke volkstaal.) En waarom zingen we nog steeds dat we de koning van (Hi)Spanje altijd geëerd hebben? Dat hebben we al ruim vier eeuwen (sinds de Acte van Verlatinghe van 1581) niet meer gedaan.

Het is eigenlijk nog gekker dat in de seculiere maatschappij die Nederland in feite is, de kinderen moeten leren - en wij allemaal geacht worden van tijd tot tijd te zingen - dat "o God mijn Heer" "mijn schild ende betrouwen" is. Moeten Nederlandse moslims dat ook leren en meezingen? Ik wil helemaal niet vroom blijven, "uw dienaar t'aller stond". Mocht het ooit zo ver komen, dan houd ik mijn kaken stijf op elkaar.


zaterdag 19 augustus 2017

HOOGCONJUNCTUUR

Een zeer positieve zin in het Financieel Dagblad: Het is hoogconjunctuur in de lage landen, alles zit eindelijk weer eens mee!

Het gaat het bedrijfsleven dus heel goed. Prachtig! Fijn! Maar ik hoor ook zeggen, dat de werknemers daar, in hun virtuele loonzakje, nog nauwelijks iets tot niets van merken. (Laat staan pensionado's als ik, maar oké, ik red me nog wel.) En het zijn toch de werknemers die al die mooie winsten bij elkaar gewerkt hebben.

Zijn al die winsten dan in die bedrijven blijven zitten? Voor een deel zal dat wel het geval zijn, al zal de winst ook wel gebruikt zijn voor nieuwe investeringen ter uitbreiding van het bedrijf. Maar de bedrijven hebben nog een groep ontdekt die het sinds het uitbreken van de crisis niet zo best heeft gehad: de aandeelhouders!

Ik geef direct toe: zonder beleggers zou er minder bedrijfsleven en zouden er minder banen zijn. Maar beleggen doe je alleen als het je goed gaat; als je niet al je geld voor je dagelijkse levensbehoeften nodig hebt en dus wat opzij kunt leggen; als je één of meer appeltjes voor de dorst hebt. Dat 'overtollige' geld kun je op de bank zetten, maar het levert waarschijnlijk meer op als je het lef hebt om het in een bedrijf te steken waarvan je vermoedt of verwacht dat het winst gaat maken.

Beleggers hebben geen recht op dividend. Ze kunnen hun geld kwijt raken als het bedrijf het slecht doet. Daarom wordt er wel gesproken van "durfkapitaal". Zoals de Engelsen zeggen: "If you can't stand the heat, stay out of the kitchen." De werknemers hebben al die magere jaren gewoon doorgewerkt (als ze niet op straat gezet zijn), die mogen zo langzamerhand wel eens gecompenseerd worden. Als dat geregeld is kunnen we altijd nog kijken of de aandeelhouders weer eens wat kunnen krijgen.


vrijdag 18 augustus 2017

VERVOLG

Het is toch wel lekker om weer in je eigen huis te zijn. Vooral 's nachts. Dan ben ik nogal eens wakker en dan wil ik nog wel eens mijn bed uit gaan, om naar iets te kijken wat ik op TV heb opgenomen of ik schrijf iets op mijn laptop. In het ziekenhuis heb je wat dat betreft minder mogelijkheden en je wilt je medepatiënten toch niet storen door het licht aan te doen.

Gisteren had ik het hier over het nieuwste boek van Naomi Klein. (Ze heeft er al meer geschreven, waaronder 'No Logo'. Als je hier klikt, kun je haar zelf aan het woord horen over 'No is Not Enough'.


donderdag 17 augustus 2017

NEE!

Over mezelf ga ik het vandaag niet hebben. Ik ga straks weer naar huis. Lijkt me ook wel weer plezierig, Mijn zusje zal enige redderende bijstand verlenen.

Van de gelegenheid maak ik gebruik aandacht te vragen voor het boek dat ik in het ziekenhuis gelezen heb: No Is Not Enough, Defeating the New Shock Politics, van Naomi Klein.

Het boek gaat over (de politiek) van Donald Trump, over de mensen die hij (vooral uit kringen van 'big business') heeft ingehuurd, de gevaren voor de mensen met de laagste inkomens, de gevaren voor het milieu en gevaren voor wie en wat eigenlijk niet.

Klein geeft ook aan hoe 'we' ons kunnen verzetten. Niet in allerei aparte groepjes voor dit, voor dat etc. Niet alleen "Nee" zeggen. Samenwerken, niet zeuren over verschillen in aanpak en strategie. Verzetten tegen verdere privatisering. Te beginnen op buurt-, lokaal en regonaal niveau.

Binnenkort verschijnt de Nederlandse vertaling: Nee is niet genoeg (19,99 euro).


woensdag 16 augustus 2017

NORMAAL

Er is in ieder geval één ding weer normaal: mijn bloeddruk. Die was gisteren weer de, in ieder geval voor mij, tamelijk gebruikelijke 150/70. Ik werd ook weer losgekoppeld van het infuus. Ik vind het altijd een ramp dat je bij iedere verplaatsing dat ding moet meeslepen. Nu moest ik ook nog elke keer  een stekker uit het stopcontact halen en weer terug doen, vooral lastig als je i33n het holst van de nacht een plasje wilt doen .

Eergisteren, tegen het eind van de middag vroeg ik of de echo nog gemaakt zou worden. Nee, dat hoefde niet meer, want het ging beter. Nou, fijn! Gistermorgen werd ik uit mijn ontbijt gehaald voor ......  het maken van een echo.

Tot nu toe heb ik niet gehoord wat de uitslag is van de echo. Ik neem aan dat ik dat straks te horen krijg van de longarts.

Dat ik de antibiotica weer als pil krijg i.p.v. via het infuus, lijkt me een redelijke aanwijzing voor het feit dat ik vandaag naar huis mag. Ik kom nog meet een update.

UPDATE 11:33 uur

Oké, morgen ga ik weer naar huis. Het overschakelen van de infuus naar pillen heeft daar overigens niets mee te maken. Ze willen gewoon even kijken of die pillen ook goed werken.

De echo heeft uitgewezen dat de zwelling in de hals voornamelijk door vocht veroorzaakt werd. Het deed ook geen pijn als er op gedrukt werd. Het is me nog onduidelijk waar die keelpijn vandaan kwam, maar dat laat ik maar zo.

Morgen komt er dus een einde aan mijn geheel verzorgde korte 'vakantie'. Alleen de terugreis zal ik zelf moeten regelen en betalen (1 euro en 20 cent).


dinsdag 15 augustus 2017

BLOEDDRUK

Vandaag ga ik ook nog niet naar huis. Gisteren zijn er weer thoraxfoto's gemaakt en ze zouden de CT-scans opvragen die recentelijk in OLVG-west zijn gemaakt. Gisteren is er ook nog een echo gemaakt van de omgeving van mijn hals die verdikt was en waar mogelijk de oorxzaak van de keelpijn zat.

Ik was gisteren hogelijk verbaaasd toen ik hoorde wat mijn bloeddruk was. De laatste jaren ligt die meestal in de buurt van de 155/85. Gisteren was hij 115/65. Moet ik niet een beetje gestrest zijn, of zo? Gestrest ben ik natuurlijk niet. Ik beschouw dit als een soort vakantie. Ik hoef geen boodschappen te doen, ik hoef niet te koken. Mocht er iets gebeuren, dan is er meteen medische hulp bij de hand. Normaliter zet ik, voordat ik meerdere dagen de deur uitga en wel op dezelfde plek ben, telefoonnummers van de dichtsbijzende huisarts en huisartsenpost in mijn mobieltje. Je weet maar nooit.

Ben benieuwe wat ik vandaag te horen krijg.

maandag 14 augustus 2017

OVERPLAATSING

Het houdt niet op. Vandaag ga ik nog niet naar huis. Ik had al een paar dagen keelpijn. Gisteren werd geconcludeerd, dat ik waarschijnlijk een ontsteking bij de amandelen heb. Morgen wordt er eeen echo gemaakt. Intussen hang ik aan een infuus, die mij van antibiotica voorziet. Ik kan natuurlijk niet naar huis als niet duidelijk is of die antibiotica enig positief effect hebben. En de echo verdient ook nader bestudering.

Intussen ben ik overgeplaats van 'Acute Opname' naar 'Longziekten'.
Ze doen hier niet moeilijk bij het handhaven van de bezoektijden. Die zijn van 13:30 tot 15:00 uur en van 18:00 tot 19:30 uur. Maximaal twee bezoekers per patient. Ik kwam rond 14:15 uur op 'mijn' kamer op de longafdelimg, een driepersoonskamer. Ik deel de kamer met een man met een Nederlandse achtergrond en een man met een Hindoe-achtergrond. De laatste had op dat moment vier bezoekers: ik vermoed zijn ouders, een andere vrouw van gelijke leeftijd en een jongere, die zijn partner zou kunnen zijn. Er werd heel wat afgepraat, maar naar mijn indruk nauwelijks met hem. Zo te zien sliep hij ook regelmatig. Af en toe vertrok er eens iemand om een tijdje later terug te komen. De laatste bezoeker verdween om 20:30 uur.

Ik heb ook bezoek gehad. Eergisteren mjn schoonzuster en gisteren mijn kleine zusje. Zij lezen dit blog ook en zullen vast niet beledigd zijn als ik zeg dat ik het leuk vond dat ze kwamen, maar dat ik niet vreselijk blij geweest zou zijn als zij ook zo lang op bezoek zouden zijn gebleven.

En de keelpijn is vrijwel geheel verdwenen.

Vinden jullie dit spannend?