donderdag 18 april 2019

GESTOORD

Gisterochtend had ik gedurende enige  tijd geen internet, geen (vaste) telefoon en geen tv. Ik zette enige tijd mijn modem uit en weer aan. Dat is meestal voldoende, maar gisteren niet. Ik belde dus (mobiel) met Ziggo. Het bleek een regionale storing te zijn. Naar verwachting zou de storing rond 16:00 uur verholpen zijn. Als ik mijn nummer intoetste, zou ik een sms'je krijgen als alles weer naar behoren zou functioneren.

Ik ging boodschappen doen. Rond half twaalf was ik weer thuis. Ik dacht 'Laat ik maar eens proberen of ik weer verbinding heb met het internet' en ja, hoor, het werkte weer.

De storing was voorbij, maar bij Ziggo zijn ze gestoord. Als je het hele menu telefonisch hebt afgewerkt, hoor je nog de mededeling. "Wil je meer weten over de storing ga dan naar ziggo.nl/storingen." Hoe denkt Ziggo dat ik daar kom ik daar als er geen internetverbinding is?

woensdag 17 april 2019

SOCIALIST

Bij de democratische voorverkiezingen in 2016 was Bernie Sanders de belangrijkste tegenstander van Hillary Clinton. Ook bij de volgende presidentsverkiezingen zal Bernie Sanders weer proberen de kandidaat van de Democraten te worden.

De Morgen schrijft dat Bernie Sanders, die zichzelf graag 'Democratische socialist' noemt, wordt overladen met kritiek nu hij heeft toegegeven dat hij miljonair is. De senator die al jaren de rijken van de VS op de korrel neemt, blijkt dus zelf tot die groep te behoren.

Wat is dat nu weer voor klinkklare onzin. Mag een socialist niet rijk zijn? Mag een rijk persoon geen socialist zijn? Als je toevallig rijk bent, mag je dan (andere) rijken niet op de korrel nemen. Ik vind het juist verfrissend als leden van een groep/klasse kritiek uitoefenen op (andere leden van) die groep/klasse. Zullen we het eens omdraaien? Ben je als ontvanger van een bijstandsuitkering helemaal verkeerd bezig als je een deel(tje) van je uitkering besteed aan het lidmaatschap van de VVD?

Paul Rosenmöller was ooit communist, later voorman van GroenLinks. Hij wordt ook geacht goed in de slappe was te zitten. Hij komt namelijk voort uit rijke families. Zijn vader was grootaandeelhouder en directeur bij Vroom & Dreesman.  Aandelen V & D zijn niet zo veel meer waard, maar ik kan me zo voorstellen dat Paul via het erfrecht het een en ander te wachten staat dat dan voegt bij het vermogen dat hij nu al heeft. Bij GroenLinks was dat kennelijk geen bezwaar hem fractieleider in de Eerste Kamer te maken.

Sanders heeft zijn vermogen (geschat op twee miljoen dollar) op een nette manier verkregen: uit de verkoop van zijn boeken. Hij wil best wat meer van zijn vermogen inleveren. Naast hogere belastingen voor de rijken is de senator ook voorstander van een algemene ziektekostenverzekering en gratis onderwijs en is hij tegen bezuinigingen op sociale programma's. Met zulke ideeën zou je bij de PvdA best kansrijk zijn voor een plaats op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamer.

dinsdag 16 april 2019

WERELDERFGOED

Dubrovnik is een Kroatische havenstad aan de Adriatische zee. De stad werd gesticht in de 7e eeuw en heeft een oude, compleet ommuurde vestingstad. Die moet echt wel mooi zijn, want die staat op de werelderfgoedlijst van de Unesco, net als de Amsterdamse grachtengordel en Venetië.


Het is dus niet vreemd dat Dubrovnik veel toeristen trekt, maar dat is niet vanwege die werelderfgoedlijst. Hoeveel mensen zullen die lijst bestuderen wanneer zij hun vakantie plannen? De Volkskrant schrijft: Dubrovnik is zo fotogeniek dat televisieproducent HBO er het flink deel van de grootste televisieshow op aarde filmde: Game of Thrones – de serie waarvan het laatste seizoen vanaf maandag (gisteren) wereldwijd te zien is.

Dubrovnik staat model voor Kings Landing, de hoofdstad van Westeros uit Game of Thrones. Nou, dat trekt pas toeristen: ‘Is dit niet waar Sansa Stark bijna werd verkracht? In seizoen 2, aflevering 6?’ Nee, want Sansa Stark heeft nooit bestaan, laat staan dat ze bijna verkracht is. (In Delft kan je tenminste nog een kogelgat zien in de muur waarbij Willem van Oranje echt vermoord is.)

Een aantal jaren geleden deed zich een soortgelijk verschijnsel voor, toen er reizen werden georganiseerd langs plaatsen die voorkwamen  in de film The Davinci Code. Maar dat was maar een film; Game of Thrones is een, tot nu toe, zeven seizoenen durende tv-serie. Daar keken heel wat meer mensen naar en die willen allemaal een selfie maken met een gebouw uit Kings Landing op de achtergrond.

‘Onze stad is in een paar jaar tijd totaal onleefbaar geworden’, zegt Nikolina Farcic, voorzitter van de vereniging voor toerismewerkers. ‘De bewoners van het autovrije, en dus moeilijk te bevoorraden centrum kunnen nauwelijks nog boodschappen doen: de supermarkten hebben niet genoeg capaciteit om tienduizenden toeristen per dag te bedienen. Na drie uur ’s middags zijn alle schappen leeg. Ook de prijzen stijgen in het zomerseizoen met wel 40 procent.’

En wij maar denken dat er teveel toeristen naar Amsterdam komen. Maar bij muziek-en-film.infonu.nl lees ik: Amsterdam profileert zich nadrukkelijk als de filmstad van Nederland. De gemeente Amsterdam probeert de filmindustrie zoveel mogelijk te faciliteren bij filmopnames. Als ik lid van het gemeentebestuur was, zou ik nog wat langer doordenken. Ik herinner er maar even aan dat in 2014 massa's  buitenlandse tieners naar een bankje op de Amsterdamse Leidsegracht trokken om daar een selfie te maken, omdat in de film The Fault in Our Stars een terminaal ziek tienerstel op dat bankje een gesprek heeft en vervolgens uitgebreid zoent. Het AD schreef destijds: Amsterdam rekent zich ondertussen rijk. De hoofdstad verwacht dat de film honderdduizenden toeristen trekt en tientallen miljoenen oplevert. (Onderstreping toegevoegd.)

God helpe Amsterdam zijn meer dan 1900 bruggen over als er een populaire, langlopende tv-serie wordt opgenomen.


maandag 15 april 2019

HORROR

Ik heb het hier al vaker gehad over fantoomgeluiden (huisbel of telefoon) die mij wakker maken. Ik heb ook al eens verteld dat ik twee deurbellen heb. De ene wordt gebruikt als iemand op straat aanbelt. Die bel gaat altijd drie keer over, maar als fantoomgeluid slechts één keer. Dus als ik die hoor in het holst van de nacht, weet ik zeker dat ik lekker kan blijven liggen.

Als iemand op straat aanbelt, staat zhij voor de dichte deur van een portiek. Die wordt geopend doordat de bewoner van de flat op een knopje heeft gedrukt nadat zhij op een schermpje heeft gezien wie er voor de deur staat. Het komt wel eens voor dat iemand gebruik kan maken van het feit dat net voor hem/haar iemand anders is binnengelaten. Die stapt dan in de lift naar een halletje, waaraan drie flats liggen. Daar moet ook aangebeld worden. Die bel maakt een ander geluid en gaat altijd maar één keer over.

Ik wordt ook wel eens wakker van de tweede bel in de fantoommodus. Ook dan blijf ik meestal liggen. Ik schrijf "meestal" omdat ik ook wel eens gekeken heb, door zo'n kijkgaatje, of er iemand aangebeld had. Ik heb namelijk een buurvrouw van 94. Het zou zomaar kunnen, dat die naar mijn flat gestrompeld was omdat ze hulp nodig had. Ze heeft (nog) niet al die middelen in huis waarmee anderen gewaarschuwd kunnen worden, als hulp geboden is.

Vannacht werd ik om een uur of drie wakker van de tweede deurbel. Ik besloot deze keer weer te blijven liggen, maar er was deze keer een variant: ik hoorde hoe een sleutel in het slot werd gestoken en omgedraaid. Je ziet zulke scenes wel eens in horrorfilms. De hoofdpersoon gaat dan zijn/haar bed uit en roept "Hello", dus de insluiper weet waar de bewoner zich bevindt en neemt de ongepaste maatregelen. Ik bleef lekker in mijn bed liggen zonder enig geluid te geven. Ik hoorde verder ook niets. Na enkele ogenblikken ging ik dus mijn bed uit, deed een plasje en nam een paracetamol. Mijn gebruikelijke activiteiten rond drie uur 's nachts. Hoezo horror?


zondag 14 april 2019

THEEHUIS

Een theehuis waar ze in Amsterdam gebrouwen bier gaan verkopen. Ja, er gebeurt heel wat in Amsterdam. Het is, volgens Het Parool, een van de meest monumentale kroegen van de stad. Het is 't Blauwe Theehuis middenin het Vondelpark.

Ik ben niet het nostalgische type. Ik krijg niet direct tranen in mijn ogen, als ik een plek zie waar ik ooit vrij vaak met plezier kwam. Een aantal jaren heb ik, bij de Ziekenfondsraad, gewerkt in het stille stukje van de P.C. Hooftstraat, vlak bij een van de ingangen van het Vondelpark. Van werkplek naar het terras van 't Blauwe Theehuis was nauwelijks vijf minuten lopen. Bij aangenaam weer ging ik dus vaak met collega's bij het Theehuis lunchen of alleen een cappuccino gebruiken. Na een tijdje kwam Boukje, die in een boekwinkel een eindje verder in de PC kwam werken, mee lunchen of koffie drinken. Kan het leuker?

Boukje en ik hebben ook nog een aantal jaren dicht bij het Vondelpark gewoond. Volgens Google Maps op 800 m van 't Blauwe Theehuis.

We gingen dus ook in het weekend redelijk vaak naar het Vondelpark en dus het Theehuis, de iconische, in 1937 opgetrokken theesalon in het hart van het Vondelpark.

Ik begrijp overigens niet waarom Het Parool over "een kroeg" praat. Het is vooral een behoorlijk groot terras, met nauwelijks 'binnen'. Ik kan me niet herinneren daar ooit binnen gezeten te hebben.

Het 'nieuwe' Theehuis heeft nog een andere, voor mij belangrijke, eigenschap van een Horecagelegenheid: We draaien geen muziek.

Wanneer het weer lekker weer daarvoor wordt, fiets ik zeker weer eens naar het Vondelpark


zaterdag 13 april 2019

SMERIG

Er zijn Sterreclames die je liever niet wilt zien als je aan het eten bent. Hornbach, die doe-het-zelfzaak, maakt het behoorlijk bont. Je ziet twee mannen van middelbare leeftijd met behaarde bovenlijven die een tuin 'lenteklaar' aan het maken zo zijn. Het zonnetje schijnt, de mannen hebben het warm en zweten.

Er verschijnen twee mannen in witte jassen in beeld. Ze hebben een soort metalen, afsluitbare doos op wieltjes bij zich. De doos klapt op en de mannen in witte jassen kijken uitnodigend naar de bezwete mannen. Die weten wat hun te doen staat: zij trekken hun bezwete kleren uit die in die doos gaan.

In het volgende beeld gaan de kleren in plastic zakjes die vacuüm getrokken worden. Die zakjes komen terecht in, naar ik aanneem, een grote stad.  Je ziet een automaat zoals je die hier wel op stations ziet, waar je frisdrank of snoepwaren uit kunt halen. Een Aziatische vrouw, ik vermoed Japans, haalt zo'n zakje uit de automaat, maakt het open, snuift de lucht uit het zakje op en kijkt gelukzalig. In beeld verschijnt de tekst "Zo ruikt het voorjaar."

Er zijn kennelijk reclamemensen die erin geloven dat deze commercial de omzet van Hornbach zal vergroten en dat hebben zij de bazen ven Hornbach ook nog wijs weten te maken. Misschien is het humoristisch bedoeld. Dat werkt in de reclame. Ik heb een ander gevoel voor humor.


vrijdag 12 april 2019

EERLIJK

Ze zijn er echt nog wel, die gewone, nette, brave burgers. Ik betaal altijd met mijn pinpas. Nu zijn er situaties waarin het niet altijd even makkelijk is om zittend in mijn scootmobiel mijn pincode in te toetsen. Ik had nog niet zo'n pas die je tegen de betaalautomaat houdt om een bedrag tot € 25,00 af te rekenen.

Vorige week besloot ik toch maar eens zo'n nieuwe pas aan te vragen. Zoals beloofd lag de pas na vijf dagen in mijn brievenbus. Maar ..... nieuwe pas, dan ook een nieuwe pincode, die in een afzonderlijke brief werd aangeleverd. Ik heb al jaren dezelfde pincode, een jaartal. Nee, niet mijn geboortejaar en ook niet dat van Boukje noch het jaar waarin we trouwden. Het is een jaartal dat in geschiedenisboeken vermeld wordt. In mijn tijd op de lagere school moest je nog veel jaartallen uit je hoofd leren. Ik had dus een ruime keus.

Het is mogelijk je pincode te wijzigen. Dat kan, in ieder geval bij ABN AMRO, gewoon bij een geldautomaat van deze bank. Daar kom ik, op weg naar Albert Heijn, dagelijks langs.

Ik toetste dus mijn nieuwe pincode in. Daarna moest ik twee maal dat jaartal invoeren. Daarop verscheen de mededeling dat de operatie succesvol was verlopen. Ik verwachtte dat na enkele ogenblikken mijn pas uit dat bekende sleufje terug zou komen. Mooi niet! Na enige tijd zag ik dat je naast dat scherm op  een knop bij "Doorgaan" kon drukken. Was me nog niet opgevallen. Ik drukte dus op die knop. Kwam de pas tevoorschijn? Forget it!

Die automaat bevindt zich naast een filiaal van ABN AMRO. Ik naar binnen dus. De man achter de balie was in gesprek gewikkeld met twee vrouwen. Ik dacht: 'Zal je net zien dat, terwijl ik hier sta, die kaart toch tevoorschijn komt en dat iemand denkt dat het wel handig kan zijn hem mee te nemen.' Ik vroeg heel netjes of ik even tussendoor wat mocht zeggen. De vrouwen hadden geen bezwaar, de man achter de balie riep dat hij zo bij me zou komen. Ik legde uit waarom ik daar stond en nog tijdens mijn uitleg komt een man binnen met een betaalpas die hij daarnet in de geldautomaat had aangetroffen. Zie de eerste zin van dit blog.