donderdag 16 augustus 2018

TERREUR

In alle media wordt vrij veel aandacht besteed aan de aanslagen (drie in vier dagen) op panden aan de Johan Huizingalaan in de Amsterdamse wijk Slotervaart. Op de website van Het PAROOL  is een video te zien van het bezoek van burgemeester Halsema aan de wijk. Je hoort haar o.a. Zeggen: "Dit is een buurt waar je het niet verwacht en ook niet mag verwachten." Ze bedoelt het natuurlijk niet zo, maar je zou kunnen denken dat er dus buurten zijn waar je dit wel mag verwachten, bijvoorbeeld Centrum, waar bij een patatzaak in de Voetboogsteeg  afgelopen nacht een explosief werd gevonden. 



Het is nog niet gebeurd, maar je kan erop wachten, dat er een keer doden of gewonden vallen bij zulke aanslagen. Halsema stelde de bewoners van de Johan Huizingalaan meer politietoezicht en meer camera's in het vooruitzicht. Komen die nu ook in de Voetboogsteeg en op de volgende plekken waar aanslagen gepleegd gaan worden?

Stelt de overheid haar prioriteiten wel goed? In de bijna veertien jaar sinds de moord op Theo van Gogh heeft er in ons land geen terroristische aanslag plaatsgevonden. Toch is er nog steeds dreigingsniveau vier (substantieel): de kans op een terroristische aanslag in Nederland is reëel. De kans op aanslagen op bedrijfspanden in Amsterdam is niet reëel. Die aanslagen zijn al enige tijd feiten. We noemen het geen terrorisme, want die aanslagen lijken niet ideologisch gemotiveerd. We hebben een Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding. Hij bestrijdt dus niet zelf, hij coördineert bestrijders. Wie zijn dat eigenlijk? Ik vermoed dat er ook nogal wat politiemensen bij zitten. Zou niet een aantal van die agenten zich kunnen gaan bezighouden met terreurbestrijding? Want terreur mag je al die aanslagen bij elkaar zo langzamerhand toch wel noemen?


woensdag 15 augustus 2018

FLORA

Voor mij is er geen betere plaats om te wonen dan Amsterdam, dat wil zeggen: zolang ik in Nederland woon. Ik droom wel eens van plaatsen waar ik ook zou kunnen wonen, als tenminste mijn fysieke toestand veel beter zou zijn. Gisteravond zag ik weer zo'n plek bij 'Floortje naar het einde van de wereld'. Dit keer bezocht ze Stóra Dímun, een eilandje dat deel uitmaakt van de Faeröer eilanden.


En zo ziet het eilandje eruit. Op de andere eilanden zal het er niet veel anders uitzien.


Het is het soort landschap waar ik gek op ben.Het heeft veel weg van het natuurpark Padjelanta in Zweeds Lapland, waar ik twee keer, met Boukje, geweest ben. Padjelanta ligt geheel boven de boomgrens. Je zult er dus geen enkele boom aantreffen. Dat geldt trouwens ook voor het grootste deel van het aan Padjelanta grenzende natuurpark Sarek, waar ik vaker geweest ben, vijf keer met Boukje, andere keren met een vriend en één keer (de laatste) alleen. Dat ik er een keer alleen heen zou gaan had ik mij al min of meer voorgenomen toen ik voor het eerst in Lapland was, nu 59 jaar geleden.

Kijkend naar de beelden van  Stóra Dímun moest ik denken aan een eerdere uitzending van Floortje. Ze bezocht toen het Russische eiland Wrangel in de Noordelijke IJszee. Hoe leeg en hoe mooi kan een landschap zijn?



Padjelanta en Sarek zijn beschermde natuurgebieden, waar je uiteraard niet kunt wonen. Je mag er doorheen wandelen en een tent opzetten, maar dat is dan ook wel het enige. Ik zou in de buurt kunnen gaan wonen, maar dan kom je terecht in plaatsen als Kiruna, Gällivare en Jokkmokk, plaatsen waar wel mensen zijn, maar nauwelijks iets te beleven is. Als ik dus nog eens zou verhuizen, zou Stóra Dímun hoge ogen gooien. Er wonen nu twee echtparen, waarvan één met twee kinderen. Ik zou het daar wel uithouden.

Los van het bovenstaande: waarom hebben we het steeds over Floortje? Als ze ergens aankomt stelt ze zich altijd voor als Flora.


maandag 13 augustus 2018

LIEFJE

Als je bovenmatig geïnteresseerd ben in muzikale of tv-sterren en andere BN'ers, dan lees je volgens mij bladen als Story en Privé. Het 'nieuws' dat daar vermeld wordt zul je meestal niet in de meer serieuze geschreven media tegenkomen.

OG3NE is een meidenzanggroepje dat uit drie zusjes bestaat. De lezers zullen wel ongezien van me willen aannemen dat ik niet buitengewoon geïnteresseerd ben in hun muzikale activiteiten en nog vel minder in hun verdere wel en wee en nog veel minder in het wel en wee van hun familie.

Gezien het voorgaande was ik toch wel wat verbaasd dat een toch serieuze krant als het AD het nieuws brengt dat Ricardo Vol (55) - Rick voor intimi - (...) weer verliefd is na het overlijden van hun moeder Isolde Vol.

Er klinkt ook kritiek, over het feit dat Ricardo 35 jaar ouder is dan zijn Janine. Dat vind ik onzin en daar ben ik niet de enige in: Er klinkt ook kritiek, over het feit dat Ricardo 35 jaar ouder is dan zijn Janine. Bekijk het nou eens van de positieve kan. Die drie zusjes hebben er een, niet eens zo veel, jonger vriendinnetje bij.

zondag 12 augustus 2018

TREND

Ik ben geen trendvolger. Ik doe niet graag wat 'iedereen' doet. Ik zal ook niet door velen als trendsetter beschouwd worden. Maar nu kom ik ineens tot de ontdekking dat ik vijf jaar geleden al deed, wat 'de sterren' nu doen.

Ik gebruik normaliter Firefox als internetbrowser. Af en toe ga ik wel eens naar de Internet Explorer. Die opent tegenwoordig met msn.com, waarop tussen allerlei reclames (die daar "gesponsord" genoemd worden) allerlei nieuwsfeiten (of wat daarop lijkt) verstrekt worden die mij totaal niet interesseren.

Goed, vijf jaar geleden dus. Toen ging ik met vakantie naar Kroatië. Ik wist dat ze in Kroatië naturisme bepaald niet uit de weg gaan en dat het daar 's zomers in het algemeen goed weer is. Ik loop graag in mijn blootje en meer dan één camping aan het strand (waar ik een eenvoudige bungalow gehuurd had) heb ik van Kroatië niet gezien.

Ik was daarmee overigens mijn tijd vijf jaar vooruit want msn.com meldt: De nieuwe thuishaven van de sterren: Kroatië. En het gaat dan over sterren als Wolter Kroes, Quinty Trustfull, Humberto Tan, Everon Jackson Hooi en Nicky Romero. Dat zijn toch niet de minsten! Nou, als zulke sterren naar Kroatië gaan, dan ga je toch niet meer naar gewone vakantiebestemmingen als Blanes, Lesbos, Sharm el Sheikh en Schiermonnikoog?

dinsdag 7 augustus 2018

ONDERZOEK

Vanochtend arriveerde ik tegen acht uur bij poli cardiologie van het BovenIJ ziekenhuis. Al gauw lag ik op een bed in de Intensive Care en was ik via allerlei plakkertjes en draadjes verbonden aan een monitor. Er werd bloed afgenomen, bloeddruk gemeten en een infuus geplaatst. Via dat infuus werd even na negen uur vloeistof in mijn bloedbaan gepompt waardoor ik een minuut of tien volledig buiten westen was. Daarvan werd gebruik gemaakt door mijn hart een elektrische schok toe  te dienen om een einde te maken aan het boezemfibrilleren, dat al een tijdje gaande was en waardoor ik onlangs een paar dagen in het BovenIJ ziekenhuis lag en dat mede oorzaak was van het slecht functioneren van mijn longen.

Na enige tijd kon geconstateerd worden dat mijn hartritme weer aan de normen voldeed. Ik kreeg een kop koffie en twee boterhammen (ik moest nuchter naar het ziekenhuis komen). Om elf uur stond ik weer met mijn scootmobiel voor de lift naar mijn flat.

Voor ik naar huis ging heb ik nog een handtekening geplaatst. Ik ga namelijk meedoen aan een internationaal onderzoek. Gedurende een jaar of drie ga ik dagelijks het medicijn empagliflozine of een placebo slikken. Empagliflozine is een bestaand medicijn dat gebruikt wordt door een aantal patiënten met diabetes type 2. Ik heb geen diabetes. Er is echter vastgesteld bij diabetespatiënten die dit middel gebruiken dat het een gunstig effect heeft op hun hartfunctie, als daar ook iets mee mis is. Via het onderzoek, waarbij zo'n 4000 patiënten met hartfalen zijn betrokken, wil men nu nagaan of het zinnig is dit middel aan deze patiënten te geven, waardoor mogelijk overlijden en/of ziekenhuisopnamen kunnen worden voorkomen.

Het verzoek om aan het onderzoek mee te doen, werd me al tijdens de opname van een paar weken geleden gedaan. Vandaag is de eerste stap gezet met mijn handtekening, een buisje bloed en een potje urine.

maandag 6 augustus 2018

NAAM

Gisteren was er veel sport te zien op de Nederlandse tv, o.a. het EK turnen. Van dat turnen heb lang niet alles gezien, maar ik hoorde wel dat Eythora Thorsdottir vanwege een blessure niet kon deelnemen. Eythora heeft de Nederlandse nationaliteit, maar ook de IJslandse. Ze heeft IJslandse ouders.

In IJsland doen ze niet, of nauwelijks iets aan familienamen. Mannen heten nog -son (-zoon), vrouwen -dottir (dochter), toegevoegd aan de voornaam van (meestal) de vader. Dat wist ik natuurlijk wel en ik had ook al eerder van Eythora gehoord. Sindsdien heb ik me iets afgevraagd. Stel nou dat Eythora een ongehuwd een zoon krijgt en er is geen man die die zoon (laten we hem Sigurd noemen) als de zijne wil erkennen. In Nederland krijgt die zoon dan de achternaam van zijn moeder. Wordt Eythora's  zoon dan bij de burgerlijke stand ingeschreven als Sigurd Eythoradottir? Of volgt de Nederlandse burgerlijke stand de IJslandse gewoonte en wordt het Sigurd Eythorason?




vrijdag 3 augustus 2018

DOPING

Zit er dan toch een luchtje aan al die medailles die onze schaats(st)ers bij de laatste Olympische Winterspelen (en misschien wel bij eerdere Winterspelen en andere toernooien) hebben behaald? Ploegartsen schreven thyroxine voor om de schaats(st)ers te laten afvallen.

Uit eigen ervaring weet ik dat thyroxine een uitstekend middel is om af te vallen. Ik ben ooit eens in korte tijd dertien kilo kwijtgeraakt dankzij thyroxine. Ik had daarvoor geen recept gehad van mijn huisarts. Mijn eigen schildklier had het geproduceerd. Dat doet ieders schildklier, maar bij sommigen produceert de schildklier te weinig, bij anderen te veel. Dat laatste deed de schildklier  van (in die volgorde) mijn moeder, mijn oudste zus, mijn jongste zus, mij, mijn oudste broer, zijn jongste dochter. Merkwaardigerwijs deed het verschijnsel zich ook nog voor bij onze poes.

Mensen bij wie de schildklier te weinig thyroxine produceert krijgen dit hormoon in pilvorm voorgeschreven. Het kan behoorlijk lang duren voordat de juiste dosis ie vastgesteld. Als je schildklier, zoals bij mij, te druk bezig is, bestaat de behandeling hierin dat met één middel de schildklier geheel wordt stilgelegd en dat je daarnaast thyroxine krijgt voorgeschreven. Het probleem kan zo worden opgelost. Mocht dat niet het geval zijn, dan word, zoals bij mijn moeder en oudste zus en bij mijn poes, een deel van de schildklier chirurgisch verwijderd. Ik werd, na recidive, behandeld met radioactief jodium. Dat was zo'n dertig jaar geleden en sindsdien heeft mijn schildklier prima gefunctioneerd.Dat zou zo maar kunnen veranderen. Sinds mijn laatste ziekenhuisopname slik ik dagelijks 200 mg amiodaron. Bij apotheek.nl lees ik dat dit middel bijwerkingen kan hebben. Bijvoorbeeld: "Schildklierafwijkingen. De schildklier kan te langzaam of juist te snel gaan werken." Ik heb net bloed laten prikken. Er zal o.a. bekeken worden of mijn schildklier normaal functioneert.

Teveel thyroxine kan ook nog eens negatieve effecten op de werking van je hart hebben. Waarom zijn sporters dan zo gek dit middel onnodig te gebruiken? Is het behalen van medailles echt belangrijker dan je gezondheid? En is het nou echt de taak van een arts om daar ook nog eens aan mee te werken?


donderdag 2 augustus 2018

PAS

Iets van literatuur weten kan wel eens tot vreemde gedachtespinsels leiden. Ik las een kop in Het PAROOL: Zwembadpas De Mirandabad vanaf woensdag verleden tijd. In mijn jeugd, de jaren van lagere school en HBS, ging ik, bij mooi weer, vrij vaak naar het De Mirandabad. Alleen tijdens de zomermaanden, want het was een niet verwarmd openluchtbad. De prijs was billijk, 25 cent en met een pasje dat je via de school kreeg kon je, op bepaalde dagen, voor slechts een dubbeltje een hele dag in het zwembad doorbrengen. Wij woonden op minder dan een kwartier lopen van het zwembad. Overdekte baden als het Zuiderbad, vlakbij het Rijksmuseum, en het Sportfondsenbad in de Watergraafsmeer heb ik sporadisch bezocht. Het lijkt me dus niet vreemd dat mijn aandacht getrokken wordt als ik ergens "Zuiderbad" zie. Maar toen ik dat zag in combinatie met "zwembadpas" werd ik toch even op het verkeerde been gezet.

Ik heb 'Kees de Jongen' van Theo Thijssen pas lang na de HBS gelezen. Ik ben dus nooit in de zwembadpas naar het De Mirandabad gelopen. Die kende ik immers nog niet. Kees had de zwembadpas, "een bijzondere manier van lopen", geleerd van een vriendje "van de gymnastiekvereniging": "Als je 's goed opschieten wou; moest je voorover gaan lopen, net of je telkens viel, en dan maar met je armen zwaaien, heen en weer."

Mijn eerste gedachte was dat 'na mijn tijd' een zwembadpas ontwikkeld/bedacht was die voornamelijk gehanteerd werd op weg naar het De Mirandabad. Maar waarom kwam daar ineens een eind aan? De verklaring was natuurlijk simpel. Die zwembadpas was geen manier van lopen, die werd ingevoerd om het aantal incidenten in het zwembad terug te dringen. (...) De privacy van andere bezoekers leed tegelijkertijd onder de pas. Vandaar dus.


woensdag 1 augustus 2018

REGENBOOG

Ik had de term nog nooit ergens gelezen of gezien en zag hem vandaag in Het PAROOL: RGENBOOGGEZIN. Een regenbooggezin is een gezin waarbij het ouderschap wordt ingevuld door een vrouwen- of mannenstel of door meer dan twee ouders, van wie één niet-heteroseksueel is. Het artikel is geschreven door Vera Bergkamp, Tweede Kamerlid voor D66 en Jan Bert Vroege, Raadslid in Amsterdam voor D66.

Het artikel in Het PAROOL geeft aan dat het regenbooggezin nog veel vragen, mogelijk zelfs weerstand, oproept. Voor bijna tienduizend kinderen is dit (gezinnen met twee mamma's, twee pappa's en meeroudergezinnen) hun dagelijkse leven.
Toe maar, "bijna tienduizend", op een bevolking van 17,2 miljoen mensen. Ik vind het daarom nog niet zo vreemd dat ik nog nooit van het regenbooggezin gehoord had, al ben ik iemand die het nieuws en de maatschappelijke ontwikkelingen, zowel via de geschreven, als de audiovisuele media, redelijk goed volg.

We moeten werken aan sensitiviteit bij overheid, bij de woningcorporatie, in de zorg en op de scholen. En bij Jan Publiek, voeg ik er maar aan toe. Heel goed allemaal, maar de regenbooggezinnen  en degenen die zich over hen bekommeren - zullen er op zijn minst enige begrip voor moeten hebben dat nog niet de totale bevolking nu alle ins en outs van het regenbooggezin al doorheeft en daar steeds rekening mee houdt.

Ik zou overigens nog wel een stapje verder willen gaan: waarom moet bij meer dan twee ouders er één niet-heteroseksueel te zijn? Mag één heteroman niet met twee heterovrouwen samenleven? Of één vrouw met twee mannen? O nee, dat kan niet, want dat heeft God ooit eens verboden. Daar loopt Allah een stukje voor, tenminste als het gaat om één man met meer vrouwen. Waarom blijven we toch de gewoonte in stand houden ons te bemoeien met de wijze waarop andere invulling geven aan hun manier van samenleven?