Kampioen

Nederland wordt dit jaar WERELDKAMPIOEN bij het voetballen in Zuid-Afrika. Deze stelling durf ik nu aan na het lezen van een buitengewoon transparant artikel in Trouw. Dat 'transparant' gebruik ik hier niet voor niks. 'Onze jongens' immers gaan spelen in kleding die vervaardigd is van gerecyclede petflessen. Alleen al in een shirt zijn acht van die flessen verwerkt.

Dat recyclen van petflessen is natuurlijk prachtig, goed voor het milieu en zo, maar daar word je geen kampioen mee, althans geen voetbalkampioen. Nee, het gaat om de 'succesvolle' kleurstelling van die sportkleertjes. Bijvoorbeeld: Over de borst van de voetballers loopt een rood-blauwe V, een eerbetoon aan het traditionele tenue dat Nederland tijdens de eerste interland in 1905 droeg. Ik bedoel maar: er is over die kleding heel goed nagedacht. Er is onderzoek gedaan tot in de diepste krochten van ons nationale voetbalarchief.

Ga nu niet denken dat ze bij de KNVB hebben nagedacht. Die heeft dat, in ruil voor een som gelds, overgelaten aan Nike. Oranje voetbalde de afgelopen jaren in een witte broek en werd het wat? Nee, het werd helemaal niks, noppes, nada, zip. Dus voor het komende WK grijpt Nike terug op zwart. (...) Volgens de kledingsponsor van het Nederlands elftal vertoont het tenue veel gelijkenissen met de voor Oranje succesvolle toernooien van 1974 (WK), 1978 (WK) en 2000 (EK). Voor degenen die voetballen maar niks vinden vermeld ik nog maar even dat we in die jaren resp. tweede, tweede en eerste(!) werden. En het meest subtiele komt nog: Aan de zijkant van het shirt en de broek loopt een witte streep.

Wat ik maar zeggen wil: laat de selectie van RKC Waalwijk zich in dat tenue hijsen en ze worden ook wereldkampioen, terwijl bondscoach Van Marwijk tijdens de wedstrijd, genietend van een pilsje, rustig een goed boek ('Soldaat van Oranje') zit te lezen. Die jongens hebben geen advies van de zijlijn nodig. Onze geïnspireerde aanvallers schieten door de defensie van de tegenstanders als een heet mes door de boter. De oranjezwarte defensie staat als een muur van gewapend beton. Het begrip 'zwarte dag' krijgt een heel andere betekenis. (Voor ons, niet voor de tegenstanders.)

O, wacht even. Het artikel in Trouw heeft nog een laatste alinea: Bij wedstrijden in Zuid-Afrika waarbij Nederland als het uitspelende land op het programma staat, dragen de mannen van bondscoach Bert van Marwijk een wit shirt met blauwe broek en witte sokken. Wit, OK! Blauw, OK! En dan? WAAR IS HET ROOD? WAAR IS HET SUBTIELE ORANJE STREEPJE LANGS SHIRT EN BROEK? Zo wordt het toch weer pet. De helft van de wedstrijden gaat verloren in sportkleding die qua kleurstelling tot geen enkele inspiratie en zeker niet tot de wil om te winnen leiden. Is er dan geen enkele andere sponsor te vinden?

x

Kundigheid

In het AD van vandaag lees ik dat een Gelderse recherchekundige een verhoormethode heeft opgezet die succesvol is gebleken bij verdachten met een allochtone (lees: Marokkaanse) achtergrond. Marokkanen zijn moeilijk te ondervragen en ontkennen veel vaker een delict dan Nederlanders, zo concludeerde de Universiteit Groningen eerder. Wat heeft zij bedacht: de ondervrager moet een autoritaire uitstraling hebben. Strak in het pak, niet zelf de verdachte ophalen maar dat laten doen door iemand in vrijetijdskleding en ook koffie laten bezorgen i.p.v. zelf halen. Dat is mooi, dacht ik. Zo gaan deze criminelen toch ook voor de bijl. Handig, dacht ik vervolgens, om dat op de voorpagina van de krant te zetten. Dan weten ze dat ook weer en laten ze zich niet meer in de luren leggen. Of is het de bedoeling van genoemde recherchekundige om aan het werk te blijven. Er moet natuurlijk wel genoeg aanleiding blijven om je kundigheid te demonstreren.

Thriller

Heb je 'Mannen die vrouwen haten' van Stieg Larsson (hierna: het boek) niet gelezen? Dan kun je dit blog verder ongelezen laten, want ik ga er vanuit dat de lezer het kent. (Anders moet ik eerst het hele verhaal uitleggen.)

Ik heb het boek, zoals dat heet, in één adem uitgelezen. Vanuit dat aspect bezien kun je dus zeggen dat het goed geschreven is. Ik ben bovendien de enige niet die deze ervaring met het boek had en het wordt dan ook allerwegen de hemel in geprezen. Ik vond het bovendien aardig omdat ik (ik ben nu eenmaal veel in Zweden geweest) af en toe momenten van herkenning had. Er zijn, denk ik, weinig Nederlanders die bij 'Bastuträsk' (een plaatsje van niks in de binnenlanden van Zweden) denken: goh, daar ben ik een keer van de ene trein op de andere overgestapt. En bij 'Slussen', 'Gamla Stan' en 'Södermalm' kan ik me plaatsen in Stockholm voor de geest halen. Maar een paar dagen geleden gaf ik al te kennen dat er ook wat kritiekpuntjes bij mij leefden. Daar ga ik nu op in.

Het boek heeft twee verhaallijnen (het onderzoek dat Mikael voor Henrik verricht en het conflict Mikael - Wennerström) en twee hoofdpersonen: Mikael en Lisbeth. Mikael is een persoon die je overal zou kunnen tegenkomen, Lisbeth is eigenlijk zeer ongeloofwaardig. Op de lagere school presteerde ze slecht en een vervolgopleiding heeft ze niet of nauwelijks gehad. Nochtans slaagt ze erin voor Dragan rapporten te schrijven die ook taalkundig zeer goed in elkaar zitten. Waar en hoe heeft ze dat schrijven geleerd? Ze wordt min of meer als 'idiot savant' beschreven, al is ze niet verstandelijk gehandicapt. Mikael vermoedt dat ze aan het Syndroom van Asperger lijdt (een lichte vorm van autisme). Ze is contactgestoord (of heeft minimaal bindingsangst) zonder dat daarvoor een duidelijke verklaring wordt gegeven. Het is van daaruit wel weer verklaarbaar dat ze alles weet van computers en internet en zichzelf de beste hacker in Zweden noemt. Dicht tegen het eind van het boek blijkt ze ook over een fotografisch geheugen te beschikken. De wetenschappelijke meningen daarover zijn verdeeld, maar Lisbeths gave wordt in het boek wel heel sterk aangedikt.

De uitgebreide familie Vanger kent maar weinig normale personen en normale onderlinge relaties. In iedere familie heb je wel eens wat, maar deze familie heeft heel wat: diverse non-valeurs, nazisympathisanten en maar liefst twee seriemoordenaars (vader die zijn zoon 'opleidt'), die ook nog eens een incestueuze relatie met elkaar en hun dochter/zuster hebben. 

De 'ontknoping' van de eerste verhaallijn is, binnen de verhaallijn, niet onlogisch, maar toch wat 'gezocht'. Martin wordt van het ene moment op het andere van een niet-onsympathieke man een geperverteerde seriemoordenaar. Lisbeth verschijnt als deus ex machina om te voorkomen dat ook Mikael door Martin vermoord wordt. Harriët blijkt haar vader (om overigens begrijpelijke redenen) vermoord te hebben en een gelukkig en succesvol bestaan in Australië te hebben opgebouwd.

De tweede verhaallijn wordt wel heel snel afgewikkeld, om niet te zeggen: afgeraffeld. Lisbeth ontwart het malafide concern van Wennerström, blijkt over acteer- en vermommingskunsten te beschikken  en richt, dankzij haar hackerscapaciteiten, het concern en daarmee de reputatie van Wennerström in enkele weken te gronde. Het enige wat nog ontbreekt is dat Mikael en Lisbeth elkaar op de laatste bladzijde met betraande ogen in de armen sluiten.

Die tweede verhaallijn is compleet overbodig. Hij wordt gebruikt om Mikael een tijdje als journalist op 'non-actief' te stellen, zodat hij de opdracht van Henrik kan aanvaarden. Hij had ook een sabbatical kunnen opnemen. Misschien dat in de delen II en III een en ander duidelijk wordt, maar dat is dan een zwaktebod.

Kortom: een spannend geschreven verhaal, met evenveel onwaarschijnlijkheden als het eerste het beste verhaal van Robert Ludlum. Het zou aan kracht gewonnen hebben als de grootste onwaarschijnlijkheden en overbodige elementen eruit gehaald zouden zijn.
X

Slank

Hoeveel succesformules hebben we intussen al gehad? Ik heb het over (boeken over) afslanken, althans over gewichtsverlies, want teveel is niet goed. Bij 'Radar' zag ik gisteren het nieuwste boek: "Gezond slank met dr. Frank". Dr. Frank (van Berkum) was er zelf ook. Bij de (voor)aankondiging dacht ik dat dat "dr." een soort grap was, maar Frank is een echte dokter, internist zelfs. En er zijn inmiddels 200.000 exemplaren van zijn boek verkocht. Zoals altijd ligt er een eenvoudig principe aan zijn idee ten grondslag: geen koolhydraten, wel eiwitten. En zoals altijd gaan mensen het uitproberen. Ze vallen af. Joepie! Maar na de zoveelste keer 'courgette met hüttenkäse uit de oven' als ontbijt denk je toch: een bruine boterham is toch wel weer eens lekker. Een reep chocola ook. En een patatje met. Dat hele dieet van Frank komt er op neer dat je veel minder calorieën naar binnen werkt dan je gewend was en ondertussen denkt dat je verantwoord eet.

Kijk, dat iemand een extra centje wil verdienen door het zoveelste boek over afslanken te schrijven, Sonja Bakker bijvoorbeeld, dat begrijp ik nog wel. Succes is bijna gegarandeerd. Ik twijfel echter als een toch al riant verdienende internist zich met zoiets inlaat en dan ook nog eens misbruik maakt van zijn status als arts. "Die man moet het toch weten?" Als ik in Twente zou wonen, waar Frank praktiseert, en ik zou een verwijskaart krijgen voor een internist, zou ik alles doen om een consult bij Frank te vermijden. Ik vertrouw die man voor geen cent.
X

Staking

Naar het zich laat aanzien zal het op Koninginnedag redelijk weer zijn. Het zal dus behoorlijk druk worden in Amsterdam. Ga maar rustig uit van zes- á achthonderdduizend bezoekers. En dan nog een paar honderdduizend Amsterdammers die ook de stad in gaan. Al die mensen zullen een gigantische hoop rotzooi achterlaten. Denk alleen maar aan:
- lege blikjes;
- lege plastic flessen;
- lege kartonnen en plastic bekertjes;
- roerstokjes;
- suikerzakjes;
- lege (of nog gedeeltelijk volle) patatzakken of -bakjes;
- papieren servetjes bij hotdogs of andere broodjes;
- niet-verkochte vrijmarktspulletjes (die niet mee teruggaan).

Het aardige is nu dat werknemers bij de gemeentereiniging hebben besloten op 30 april een staking te beginnen. Dat gebeurt dan in het kader van de onderhandelingen voor een nieuwe cao voor gemeenteambtenaren. De vakbonden willen een loonsverhoging over 2009 van 1% en over 2010 van 1,25%. Als je dat vergelijkt met wat ze er in de top van het bedrijfsleven bij krijgen, vind ik dat geen waanzinnig overdreven hoge looneis. De top van het bedrijfsleven vindt zich onmisbaar, maar als na Koninginnedag de stad niet schoongemaakt wordt, zie je weer eens hoe onmisbaar ambtenaren (dat zijn die reinigingsmensen namelijk) kunnen zijn.

Als het tot een staking komt - en van mij mogen ze - heb je natuurlijk weer die mensen die er over klagen dat zij met de rotzooi zitten. Dat hoeft helemaal niet. Gewoon de afvalbakken gebruiken op 30 april.
x

Lente

We hebben het eerste echte lenteweekend van dit jaar achter de rug. Dan kan je dus niet voortdurend aan je pc zitten om een blog te schrijven. Ik heb door de stad gewandeld en getramd. Het viel me daarbij op dat ik op veel plaatsen duidelijk van gemeentewege geplaatste bordjes zag, kennelijk ter voorbereiding van Koninginnedag, dat vrijhandel en commerciële verkoop aldaar niet was toegestaan. Ik zal ze geen van beide missen, want op Koninginnedag ga ik nooit de stad in. Die laat ik dan graag over aan de provincialen.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt op diverse terrasjes, waar ik overigens geen druppel alcohol genuttigd heb, te lezen, wat ik het merendeel van de rest van het weekend ook thuis deed. In twee dagen heb ik dus - zo ongeveer als laatste geïnteresseerde Nederlander - de alom geprezen thriller 'Mannen die vrouwen haten' van Stieg Larsson gelezen. Ik kan dus niet ontkennen dat het boek zo is geschreven dat je tot het eind blijft doorlezen. Toch heeft de criticus in mij wat twijfels bij dit boek, maar daar moet ik nog wat verder over nadenken. Dus misschien later meer daarover.

Verder constateerde ik bij het opstaan (vlak vóór zes uur) dat de temperatuur in huis 20,5 graden was, hoewel de thermostaat lager stond. Die kan dus tot ergens in oktober nog veel lager.
x 
x

Strategie

Volgens de laatste peiling van de 'Politieke Barometer' (afgelopen vrijdag) zouden PvdA (30), CDA (30) en VVD (27) samen 87 zetels in de nieuwe Tweede Kamer krijgen. Wilders is al een tijdje op zijn retour en sleept als het ware Pechtold mee en het 'Coheneffect' heeft zijn beste tijd na een paar weken al weer gehad.

Nog niet zo lang geleden schreven of spraken veel politieke commentatoren over een toenemende hang van het kiezersvolk naar de meer extreme kanten van de politiek, waarbij dan met name gedoeld werd op de SP (en in iets minder mate GroenLinks) en de PVV (en in veel mindere mate TON). Maar kijk eens aan: de enige echte 'peiling' die ertoe doet - die van 9 juni - komt dichterbij en veel mensen keren terug naar het vertrouwde nest. Dat heeft, vermoed ik, niet zo zeer te maken met het feit dat ze van opvatting zijn veranderd, maar dat ze zich afvragen: "Wat gebeurt er met mijn stem?" Daar profiteert vooral de VVD van. Die heeft een programma waarin niet veel nieuws staat. Het is een programma dat je van die partij mag verwachten. Maar veel aanvankelijke PVV- sympathisanten zien ook wel dat Wilders toch niet aan de bak komt en kiezen dan maar voor 'next best', de VVD. Dat heet 'strategisch stemmen'. Aan de linker kant zie je dus stemmers van de SP terugkeren naar de PvdA.

Het zou zomaar kunnen dat Wilders onbedoeld voor een echte verandering in de Nederlandse politiek gaat zorgen: de VVD wordt voor het eerst in haar bestaan de grootste partij in de Tweede Kamer en levert voor het eerst de minister-president. Wat dan volgt is de grote teleurstelling voor al die PVV-sympathisanten die op de VVD stemden: de VVD doet niet wat zij graag wilden. Ja, dan hadden ze maar even de partijprogramma's moeten lezen en vergelijken. Nu niet achteraf weer gaan zeuren dat 'Den Haag' niet doet wat 'wij' willen.
X