Paniek

Stel nou eens, dat ik een jaar of vijf geleden wat geld op een spaarrekening had staan en in een dolle bui besloot aandelen van een 'safe' bedrijf te kopen. Zeg: voor 5.000 euro. In de afgelopen jaren is de koers van die aandelen verdubbeld, want dat bedrijf ging ineens als een trein. Ze werden dus 10.000 euro waard. Door die crisis schijnt niets meer safe te zijn. Ook bedrijven die niets met bankieren en verzekeren te maken hebben zien de waarde van hun aandelen dalen. Mijn aandelen zijn inmiddels weer terug op de waarde waarvoor ik ze kocht. Ben ik nou 5000 euro kwijtgeraakt?

Ik ben financieel een stuk onbenul. Maar de vraag die ik hierboven stel is serieus bedoeld. Ik heb mijn huidige woning tien jaar geleden gekocht. De marktwaarde daarvan is behoorlijk gestegen. Maar zo lang ik dat huis blijf bezitten en bewonen wordt ik daar, volgens mij, geen cent wijzer van. Voor die imaginaire aandelen geldt naar mijn idee precies hetzelfde. De afgelopen jaren zijn veel mensen virtueel rijker geworden en nu worden ze virtueel armer. Volgens mij kom je pas in de problemen als je speculeert: je koopt aandelen in de hoop of verwachting dat ze in waarde stijgen en dat je na zekere tijd, na verkoop van die aandelen, iets leuks met dat geld kunt gaan doen, bijvoorbeeld je hypotheek aflossen. Want laten we wel wezen: een beleggingshypotheek is ook een vorm van speculeren.

Volgens 'van Dale online' is speculeren: "kopen en verkopen enz., waarbij groot risico is". Wat je de laatste jaren meer en meer ziet is dat aandeelhouders moord en brand gaan schreeuwen als dat risico eens verkeerd uitvalt. Ik heb al in mijn jonge jaren geleerd dat wie zijn gat brand op de blaren moet zitten. Nu wordt er in vrij korte tijd massaal op blaren gezeten. Omdat ik in principe geen dingen doe waar ik niets van begrijp, heb ik nooit een cent belegd. De komende twaalf jaar blijft mijn hypotheekrente op 5% staan. Ik heb alleen last van plaatsvervangende blaren, want pensioenfondsen verliezen de laatste tijd ook nogal wat virtueel geld.

De beurskoersen vallen als bakstenen omdat aandeelhouders volgens diverse kranten in paniek zijn. Wie in paniek raakt van dalende koersen heeft volgens mij niets te zoeken in de aandelenhandel. De bankmanagers die binnenkort ontslagen worden, of hun baan al kwijt zijn, raken of zijn ook niet in paniek. Die hebben koeltjes vooruit gedacht. Die wisten waar ze mee bezig waren. Die hebben niet op één paard, maar op een hele kudde gewed. Die gaan aan die paar dode paarden niet trekken. Die zijn met de levende paarden op weg naar het lokkende doel aan de horizon. Ze zullen opnieuw geld verdienen met hun volgende luchtkasteel. Wil je daar ook heen? Doen! Houd je wel rekening met de mogelijkheid dat ook dat weer een fata morgana is?

Reisje

Gisteren heb ik geen krant gelezen, niet naar de radio geluisterd en niet naar de tv gekeken. Om kwart over acht 's ochtends verliet ik mijn eenvoudige woning en rond elf uur 's avonds keerde ik daar terug. Er waren dus geen publicitaire redenen om na te denken, laat staan mij te ergeren. Ergeren heb ik mij in het geheel niet gedaan. Integendeel. Allereerst was daar het buitengewoon aangename gezelschap van Jannie, vriendin van jaren her. In de tweede plaats was er een treinreis Amsterdam - Groningen en terug per 1e klas, op de zgn 'vrij reizen' kaartjes. In de derde plaats was er in het museum te Groningen een alleraardigste tentoonstelling van hedendaagse Chinese kunst en zeer niet-hedendaags bronswerk (het oudste uit de 16e eeuw v. Chr.) In de vierde plaats was het, zeker in vergelijking met voorgaande dagen, aangenaam weer. In de vijfde plaats tenslotte: Groningen is een stad waar het leuk rondwandelen is en die bovendien een ruime keus aan horecagelegenheden heeft. Een mogelijke dissonant dreigde: Jannie zag in de etalage van een modezaak een broek die haar aantrok. Ik heb in het algemeen een buitengewoon moeizame relatie met winkelende vrouwen, hoe aardig ik ze buiten dat winkelen ook vind. Maar Jannie gedroeg zich voortreffelijk: zij haalde de broek uit een rek, paste hem en schafte hem aan.

De NS zorgde voor twee potentiële minpuntjes. Op Amsterdam Centraal werd gemeld dat er een stroomstoring was bij Muiderpoort, waardoor wij voorlopig niet richting Amersfoort konden reizen. Wij maakten dus een omweg via Utrecht en wat mij betreft kan een treinreis niet lang genoeg duren. Op de terugweg stonden wij voor Ermelo gedurende zeventien minuten stil omdat een voorgaande trein opstartproblemen had. Wij besloten van deze minpuntjes geen punt te maken. Aangezien Jannie besloten had per 1 oktober jl. de pijp aan Maarten te geven, oftewel de lier in de wilgen te hangen, kortom vond dat haar werkzame leven lang genoeg geduurd had (48 jaar als ik het goed heb), maakte ook haar een paar minuten meer in de trein niets uit.

Het zal duidelijk zijn: de oudjes weten zich prima te vermaken.

Dodelijk

Eindelijk! Het is zover! Vandaag hoort, volgens Trouw, de Amsterdamse rechtbank de pleidooien in de eerste rechtszaak in Nederland van een ex-roker tegen een tabaksfabrikant. Nu zullen dan, mag je toch aannemen, die perfide sigarettenfabrikanten onder uit de zak krijgen. De zeventigjarige Peter Römer uit het Limburgse Landgraaf wil dat de producent van de sigaretten die hij decennialang rookte, wordt veroordeeld tot schadevergoeding.

Die Peter is maar ietsje ouder dan ik, maar is een paar jaar later begonnen met roken. In 1983 (25 jaar geleden dus) stopte Römer met roken, in 1996 werd er bij hem longemfyseem geconstateerd. Acht jaar later werd hij getroffen door een ernstig herseninfarct, waardoor hij linkszijdig verlamd is. Dat is buitengewoon vervelend voor Peter. Ik heb gewoon mazzel gehad. Ik heb zo'n zeventien jaar geleden een herseninfarct gehad. Ik heb daar niets aan overgehouden en bleef doorroken. Ik heb zes jaar geleden een hartinfarct gehad en rook nog steeds. Ik weet dat roken buitengewoon slecht is voor mijn gezondheid en maak me over de mogelijke kwalijke gevolgen daarvan geen enkele illusie. Ik ben verslaafd. Ik ben een nicotinejunk.

Wat ik nooit en te nimmer zal doen is iemand anders dan mezelf de schuld geven van mijn verslaving. Vrijwel zolang als ik rook weet ik dat roken én verslavend én slecht voor mijn gezondheid is. Als die Peter dat niet weet, heeft hij kennelijk in een andere wereld, in ieder geval in een ander land geleefd dan ik. Hij was bouwkundig ingenieur, dus niet helemaal achterlijk en moet in ieder geval, net als ik, hebben kunnen lezen. Als hij zelf niet de tijd had of nam om kranten te lezen, zal toch iemand hem ooit wel eens verteld hebben dat er berichten over de kwalijke gevolgen van roken in de pers waren verschenen.

De advocaten van Peter zeggen dat de sigaret vanwege de schadelijkheid volgens het aansprakelijkheidsrecht een 'gebrekkig product' is. Dat zal best. Maar de halve supermarkt ligt vol met producten die barsten van de verkeerde vetten. De horeca en de supermarkten (met hun kant en klaar maaltijden) verhogen de omvang van de aangeboden porties die braaf worden geconsumeerd, want eten mag je niet weggooien. Dat we daar weer een beetje dikker van worden nemen we maar voor lief. Hoe groot is de kans op diabetes type 2 nou helemaal? En over cholesterol is het laatste woord ook nog niet gezegd. En zonder uitlaatgassen is er geen economie.

Ja, ik weet het: ik kan kiezen voor zeer gezonde voeding, maar de gezonde sigaret moet nog uitgevonden worden. Ga ik puur vruchtensap drinken, maar verdomme, nou blijkt mijn tandglazuur weer te worden aangetast. Denk je als ouwe vent dat een beetje extra energie nooit weg is, dus voordat ik boodschappen ga doen (zware tas door al dat bier en die wijn) neem ik eerst nog een 'Red Bull'. Zie ik gisteren in 'Radar' dat het vol zit met taurine en ik weet niet hoeveel meer de dagelijks benodigde hoeveelheid van een ander moeilijk woord. Moet ik dan macrobioot gaan worden? Dan eet je alleen wat er van nature groeit op de plek waar je je bevindt. Maar wie kan me vertellen wat er van nature groeit op de Geuzenkade in Amsterdam? Mag je als macrobioot wel roken in Virginia? De aardappel komt uit Zuid-Amerika, dus die is alleen goed voor Indianen.

Leven is een dodelijke bezigheid. Moet ik dat per se tachtig jaar volhouden?

Commercial

Veel mensen hebben een geweldige hekel aan tv-reclame. Ik heb dat niet, zeker niet bij de publieke omroep waar reclame tussen de programma's en niet, zoals bij de commerciële, tijdens de programma's wordt uitgezonden. Waar ik weer een pesthekel aan heb, zo raar zitten mensen nu eenmaal in elkaar, zijn - zowel bij de publieke als bij de commerciële omroepen - de vooraankondigingen: "Kijk 'straks', of 'na het journaal', of 'morgen', of 'zaterdag', of 'elke zondagavond' naar ...." Als je geen abonnement op een gids en geen krant hebt, kun je er altijd nog via teletekst of het internet achter komen wat de tv op enige tijdstip te bieden heeft. Ik doe dat dus via het internet. Dat doe ik dagelijks en in toenemende mate kom ik tot de conclusie: ik hoef helemaal niets te zien uit dat immense aanbod.

Goed, ik kijk dus wel naar reclames. Natuurlijk zijn de meeste, zoals die voor wasmiddelen en cosmetica, op zijn best slaapverwekkend. Andere zijn, steeds weer opnieuw, lachwekkend, zoals die voor een middeltje tegen 'vermoeide gelaatsspieren'. Het zal wel aan mij liggen, maar ik heb geen flauw idee wat ik mij moet voorstellen bij vermoeide gelaatsspieren. En altijd zijn er reclames die ik, zelfs bij herhaling, gewoon leuk vindt. Een bekend voorbeeld daarvan zijn de reclames van AH. Vrij recent kwam ik nog een artikel tegen over de (beroeps)acteur die de filiaalchef speelt. Reclamedeskundigen schijnen het er wel over eens te zijn dat deze acteur voor een belangrijk deel verantwoordelijk is voor de omzetstijging van AH, omdat hij zo 'gewoon' is, een schoolvoorbeeld van typecasting.

Sommige commercials zijn opmerkelijk. Uit mijn jeugd herinner ik mij dat mijn vader na het scheren met een blok aluin over zijn gezicht ging. Dat kocht je voor een paar centen bij de drogist. Aluin is een mineraal dat de oude Romeinen al gebruikten. Sanex komt nu met een middel, ik weet even niet waarvoor of -tegen, waarin een kunstmatig ingrediënt vervangen is door niets minder dan het aloude aluin. Als die trend zich doorzet gaan we binnenkort onder de douche met niet meer dan een pot groene zeep. (Weten de jonge generaties anno nu eigenlijk nog wat groene zeep is?)

Hoe kom ik hier nu op? Nou, kijk: ook uitvaarten zijn gewoon business geworden en daar kun je dus gewoon reclame voor maken. Veel mensen vinden hun eigen uitvaart heel belangrijk. Voor veel nabestaanden zijn de wensen op dat gebied van een overledene bijna heilig. Daaraan moet koste wat het kost voldaan worden. De uitvaartondernemingen staan bij wijze van spreke te trappelen om aan de meest onwaarschijnlijke wensen te voldoen, als je maar betaalt. Ze zijn meer dan bereid om jou, nu je nog leeft, behulpzaam te zijn bij het regelen van jouw uitvaart. De afgelopen dagen zie ik regelmatig een commercial van Yarden. Daarin wordt een vraag gesteld die je, zeker in dit verband, bijna onsterfelijk mag noemen:

Wat doe jij op jouw uitvaart?

Dat kan ik nu al, met een vrij grote mate van zekerheid, zeggen: ik lig in die kist. Wie er nog meer zijn en wat ze doen zal me een overgrote zorg zijn.

Beledigend

De Socialistische Partij, de SP, is een rijke partij. Dat komt door de zogenaamde 'afdrachtregeling' die al decennia lang door de SP gehanteerd wordt. Die houdt in dat de vergoeding die een SP-lid ontvangt voor het vervullen van een politieke functie die zhij namens de SP vervult (met name leden van gemeenteraden, Provinciale Staten en Eerste of Tweede Kamer), rechtstreeks wordt overgemaakt naar de bankrekening van de SP. De SP maakt vervolgens een deel van die vergoeding over naar de betreffende SP-er. Iedere SP-er die zich voor een functie kandidaat stelt weet dat en verklaart zich daarmee door de kandidaatstelling akkoord. Achtergrond van deze regeling is o.a.: een volksvertegenwoordiger hoeft niet veel meer te verdienen dan de mensen die zhij zegt te vertegenwoordigen. Jan Marijnissen schrijft op zijn eigen weblog dat hij ontvangt:
- 2100 euro per maand;
- vergoeding van reis- en verblijfskosten;
- vergoeding ziektekostenpremie;
- vergoeding van andere kosten die gemaakt worden in verband met een goede taakuitoefening.
"Ik kom er al jaren redelijk goed mee uit …", schrijft Jan Marijnissen.
(Het 'salaris' van een Tweede Kamerlid bedraagt ruim 7000 euro per maand. Dat bedrag is gelijk aan het maximumsalaris van een rijksambtenaar in schaal 16.)

Mede dankzij die afdrachtregeling heeft de SP een rijk gevulde kas, waaruit zij allerlei acties, zowel binnen als buiten periodes van verkiezingen, kan financieren. Andere partijen zijn daar wel een beetje jaloers op. Dat gaat soms nog verder: het is ze een doorn in het oog. Dus wordt er van tijd tot tijd geprobeerd de afdrachtregeling, waarmee iedere SP-vertegenwoordiger geheel uit vrije wil instemt, onmogelijk te maken. Het is weer eens zover, lees ik in de Volkskrant: Volgens minister Ter Horst van Binnenlandse Zaken wordt een politicus via deze betalingswijze financieel te afhankelijk van de partij. Dat zou de vrije werkwijze van bijvoorbeeld een Kamerlid in de weg staan. Ze heeft twee wetsvoorstellen ontworpen die door het kabinet zijn aangenomen.

Ik ben lid van de SP, maar ik spreek NIET namens de SP. Ik spreek gewoon voor mezelf en ik zeg het weer eens grof: Guusje Ter Horst lult uit haar nek. Wat zij beweert is in feite een grove belediging. Impliciet zegt zij - en in navolging het hele kabinet - de SP kan door met de hoogte van haar 'uitkering' aan de SP-vertegenwoordigers te manipuleren de werkwijze van deze vertegenwoordigers beïnvloeden. Omdat Guusje minister van binnenlandse zaken is kan je zeggen dat alle ambtenaren hun salaris van Guusje krijgen. Via deze betalingswijze worden ambtenaren te afhankelijk van Guusje. Dat zou de vrije werkwijze van die ambtenaren in de weg kunnen staan: "Als jij steeds maar eerlijk zegt wat jij ervan vindt, kun je die promotie wel vergeten." Gelukkig is zoiets nog nooit voorgekomen. Denk ik.

Hoofzonde

Iemand die aan een ziekte leidt en daar vanaf wil komen en/of denkt te kunnen komen door 'healing', vind ik niet erg verstandig, maar zhij gaat haar/zijn gang maar. Ik weet niet zo gek veel van healing, maar als ik het goed begrijp kun je een hoop aan jezelf verbeteren, zowel fysiek als mentaal, door een goed contact met kosmische (levens)energie, wat dat dan ook mag zijn. Je hebt ook christenen die aan healing doen, met name in pinksterbewegingachtige groepjes. Die zullen dan, denk ik, hun energie niet aan de kosmos ontlenen, maar aan de Here God. Halleluja!

In de Bijlmer heb je zo'n pinksterbewegingachtige groep rond mevrouw Yvette Lont, die nog niet zo lang geleden actief was voor de ChristenUnie, maar zich zelfs daarin onmogelijk heeft gemaakt met haar opvattingen over homofilie en homo's. Yvette's groep wil d.m.v. healing mensen genezen van hiv en homofilie. Hiv is een echte ziekte. De opvatting dat homofilie een ziekte is wordt niet door iedereen gedeeld, zeg ik maar even zeer genuanceerd.

Als mensen denken dat ze door healing van hun homofilie kunnen afkomen is er, wat mij betreft, nog geen man over boord. Je gaat er niet aan dood en het is niet besmettelijk. Met hiv is dat wat anders: het is wel besmettelijk en je kunt er wel aan dood gaan, als je het niet door een gekwalificeerde arts laat behandelen. Het Amsterdamse COC en de gemeente Amsterdam maken zich dus, lees ik in Trouw, ongerust over de activiteiten van Yvette. In het artikel wordt ook verwezen naar Jomanda, die Sylvia Millecam wel even van haar kanker zou afhelpen.

Zoals wel vaker ging mijn aandacht uit naar een passage in het artikel die van wat algemener strekking was. Gelovigen hebben in Nederland de vrijheid te leven volgens hun eigen leefregels, maar niet de vrijheid anderen buiten hun gemeenschap te betichten van misdadig gedrag. Helaas mondt religieuze vrijheid voor sommigen uit in de vrijheid om andere groepen opzettelijk te kwetsen en te discrimineren. Als iemand vindt dat homofilie een gruwel voor het oog des Heren is, mag zhij dat van mij in woord en geschrift verkondigen. Vrijheid van godsdienst en vrijheid van meningsuiting zijn belangrijke grondrechten. Iemand die zich daardoor gekwetst voelt moet maar denken: ach, zij weten niet beter. Als iemand mij op grond van zijn of haar beginselen van een misdaad beticht of discrimineert, kan ik - als ik het de moeite waard vind - naar een rechter stappen. Als lijders aan een dodelijke en besmettelijke ziekte denken uitsluitend door healing te kunnen genezen is dat in principe ook nog hun goede recht, mits zij zich compleet onthouden van maatschappelijk verkeer. Willen zij toch in contact treden met de maatschappij dan mag deze van hen eisen dat zij al het mogelijke doen het overbrengen van hun ziekte op anderen te voorkomen.

Ik maak me ook wel eens kwaad op 'gewone' christenen als die wat onzinnigs (naar mijn onbescheiden mening) zeggen. Zo las ik gisteren ook in Trouw dat kardinaal Tarcisio Bertone, de staatssecretaris van het Vaticaan (de nummer twee van de rooms-katholieke kerk), verklaard heeft: De financiële crisis die de wereldeconomie uit balans brengt, bewijst dat de politiek de godsdienst nodig heeft en zelfs behoefte heeft aan een ethiek die geïnspireerd is door een ’rationele godsdienst’ die het christendom is. Ik ben bang dat er ook in het Amerikaanse bankwezen, zelfs op hoge functies, mensen werken die oprecht geloven dat God ons hele leven, ook hun werk voor de bank, ook het toekennen van bonussen, bestiert. Maar God en de kerken zijn er na ruim 2000 jaar nog altijd niet in geslaagd te voorkomen dat hun schepselen/leden af en toe zwak en zondig zijn, belust op geld, status en macht. De gedachte dat de politiek niet zonder christelijke ethiek kan lijkt me hoogmoedig. Hoogmoed is een van de zeven hoofdzonden.

Ideeën

Terrorismeverdachte in vliegtuig student in Enschede, zo luidde een kop in Het Parool. Maar ook de andere kranten brachten dit nieuwsfeit. Het gaat hier om de Duitser van Somalische afkomst, Omar D., die samen met zijn vriend Abdirazak B. onlangs uit het vliegtuig werd gehaald. Andere belangwekkende feiten worden ons onthouden. Zo kan ik mij heel goed voorstellen dat deze Omar, tussen colleges door, wel eens in een Enschedese horecagelegenheid een consumptie heeft gebruikt of bij een Enschedese supermarkt wel eens een boodschap deed. De geheime dienst zou hen al langer op de korrel hebben. Uit de context begrijp ik dat het hier om de Duitse geheime dienst gaat. Ik vraag me dan wel af of die haar Nederlandse collega, de AIVD, wel op de hoogte had gebracht. Morgen blijkt misschien weer dat een in Engeland verdachte Jemeniet Madurodam bezocht heeft. In een van die andere kranten las ik dat de kamer van Geert Wilders in het "streng beveiligde" gebouw van de Tweede Kamer werd ontruimd en op explosieven werd onderzocht. Er werd niets gevonden.

Wat zijn we door deze berichten nou helemaal wijzer geworden? Helemaal niets. Maar er zijn wel weer twee berichten verspreid die iets met mogelijk terrorisme in ons land te maken hebben. Wat is het resultaat van zulke berichten? Dat 'ons' gevoel dat we hier toch ook wel bedreigd worden weer een beetje versterkt wordt. Dat maakt ons weer wat rijper voor verdere maatregelen van de overheid.

Begrijp me goed: ik beweer hier niet dat de pers onder één hoedje speelt met de overheid. Maar een officiële woordvoerder van een overheidsinstantie zegt wat en stuurt een persbericht rond. Kranten moeten vol en dus wordt het persbericht overgenomen. Wat ik nou zou willen weten is: waarom werd die kamer van Wilders doorzocht? Had een of andere halve zool weer eens een telefoontje gepleegd?

Weet je hoe je kunt lachen? Een telefoontje met een Marokkaans accent naar de Bijenkorf dat daar een bom gaat ontploffen. Daar woeden nu de 'Drie Dwaze Dagen', dus het is daar stampvol. Als ze daar omroepen dat iedereen het gebouw moet verlaten, krijg je geheid paniek en geheid slachtoffers. In een ander verband en onder een andere naam heb ik wel eens de term 'low budget terrorisme' gebruikt. Nog maar enkele weken geleden werd op Zestienhoven een vliegtuig zes uur aan de grond gehouden op grond van een fake telefoontje over een aanslag. Welk anoniem telefoontje moeten onze veiligheidsdiensten serieus nemen en welk niet? Maak ze helemaal gek met telefoontjes. Dat is stukken makkelijker dan allerlei plannen beramen. Paniek in een menigte is voldoende. Laat het openbaar vervoer, liefst op een knooppunt, een tijdje stilleggen. Of zit ik nu terroristen ideeën aan de hand te doen?