zaterdag 6 september 2014

Naakt

Omdat ik een vakantie nog wel eens wil doorbrengen in een 'resort' of op een andere plek waar je geen kleding hoeft te dragen, ben ik lid van de NFN, de Nederlandse Federatie van Naturistenverenigingen. Ik ontvamg dus ook het maanblad en regelmatig e-mails. Eergisteren kreeg ik er weer zo een. Die ging over een expositie van werken van Van Gogh in de Beurs van Berlage, niet de originele werken maar digitale kopiën.

In de mail lees ik o.a.: "De oorspronkelijke heldere kleuren van de schilderijen zijn digitaal hersteld. De organisator toont ze in het helle licht waarin Van Gogh ze schilderde. Zonder omlijsting of andere aankleding, puur en naakt. Vandaar ook de link met het naturisme.

Kom genieten
NFN-leden én maximaal 3 introducés krijgen de kans om een avond naakt van de tentoonstelling te genieten."


Ik waande mij  even terug in de roerige jaren van de 'seksuele revolutie'. Toen las ik eens een advertentie in het blad 'Sekstant' van de NVSH, waarin werd opgeroepen tot deelname aan een clubje voor naaktklaverjassen. Ik kon me van allerlei aantrekkelijks voorstellen bij naakt zijn, maar op klaverjassen was ik nooit gekomen.

Er zijn diverse situaties waarin ik graag in mijn blootje loop, zoals aan een strand. Op warme zomerdagen doe ik het in eigen huis ook graag. Ik heb geen overburen, die er aanstoot aan zouden kunnen nemen. Maar ik zie nog niet de meerwaarde van het naaktlopen bij het bekijken van de werken van Van Gogh. Of gaat het om het gezellig bloot samenzijn na afloop bij het 'gratis' drankje dat bij de toegangsprijs van 10 euro is inbegrepen?

Zien we hier het begin van een nieuwe trend? 'Naakt en cultuur'? Naaktlopen bij Pinkpop en Oerol, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen, maar naakt zitten luisteren naar 'Lieder eines fahrenden Gesellen' van Mahler in het Muziekgebouw aan het IJ zie ik mij nog niet direct doen.

vrijdag 5 september 2014

Voorbarig

"De mens lijdt dikwijls 't meest door het lijden dat hij vreest, maar dat nooit op komt dagen." Ik heb er al eens op geduid, dat ik nooit last heb van die voorbarige vrees.

Gisteren ging ik dus naar het ziekenhuis voor een longpunctie. De uitslag daarvan zou zomaar kunnen zijn dat er iets kwaadaardigs  in mijn rechterlong aan het groeien zou zijn.

Ter voorbereiding van de punctie werd eerst door een laborante een CT-scan gemaakt, zodat de arts kon zien, waar precies hij zou moeten prikken.  Na een tijdje kwam de arts. Ik had nog een vraag willen stellen, maar daar kwam ik niet aan toe. De arts viel met de deur in huis: de punctie ging niet door. De CT-scan had namelijk uitgewezen dat het te onderzoeken verdachte plekje kleiner was geworden. In overleg met mijn behandelend longarts was daarom geconcludeerd dat voorshands een punctie niet noodzakelijk was.

Over een week spreek ik mijn longarts weer. Ik neem aan dat er over enige tijd opnieuw een foto of scan gemaakt zal worden, om te zien hoe dat plekje zich verder ontwikkeld heeft.

donderdag 4 september 2014

Onderzoek

Om 7.45 uur staat, als het goed is, de taxi voor de deur die me naar het Sint Lucas Andreas ziekenhuis zal brengen, waar ik een longpunctie zal ondergaan. Onvoorziene omstandigheden (zoals een klaplong) voorbehouden, zal ik in de loop van de middag weer naar huis kunnen gaan. Mocht die klaplong zich toch voordoen, dan mag ik nog wat langer blijven. Wanneer je hier morgenochtend geen actuele 'Beggartalk' aantreft, hoef je dus niet meteen ongerust te worden. Ik word dan door bevoegde (para)medici in de gaten gehouden.

UPDATE (9.50 uur)
Ik was ruim op tijd in net ziekenhuis, waar ik eerst nog wat bloed moest laten afnemen. Nu zit ik op mijn eigen kamer te wachten tot ze met de longpunctie beginnen. Dat is om 11.10 uur.

Negen jaar gelden heb ik hier drie weken doorgebracht met een gebroken engel. Sindsdien is het het hier aanzienlijk gemoderniseerd.

woensdag 3 september 2014

Waarschuwing

Het moet niet gekker worden! Deze kop stond in Trouw: Nieuwe auto waarschuwt als bestuurder zit te Whatsappen. Let wel: de besturder wordt gewaarschuwd. Ik heb noch een auto, noch een smartphone, maar ik kan me niet voorstellen dat een automobilist ongewild en/of onbewust aan het whatsappen, sms'en of e-mailen is. Iedere mobilist weet dat dit verboden, want gevaarlijk is. Toch doen velen het, want zo'n mooie smartphone heb je niet voor niets aangeschaft. Je moet er bovendien niet aan denken dat je een tweet te laat leest.

Als de automobielindustrie nou werkelijk innovatief wil zijn bedenkt ze een systeem waarbij alle lichten van de auto gaan knipperen en de claxon als een sirene gaat loeien, zodat alle andere weggebruikers weten dat er weer een idioot bezig is.

dinsdag 2 september 2014

Taal

Hebben we een keer een minister van Buitenlandse Zaken die goed Engels, en nog wat talen, spreekt, sturen we hem naar een baantje in Brussel. De nieuwe 'president' van Europa, Tusk uit Polen, schijnt overigens nauwelijks een woord over de Poolse grens te spreken.

Wordt het eigenlijk geen tijd af te spreken dat we in EU-verband één taal spreken? Het levert sowieso al een behoorlijke bezuiniging op: je hoeft niet alle officiële documenten in 25 talen te drukken en je kunt een groot aantal tolken ontslaan.

Dat zal iedereen een goed idee vinden, zolang die gemeenschappelijke taal maar de eigen taal is. Maar probeer Fransen maar eens te verplichten Engels te laten spreken. Het kiezen voor Duits zal in een aantal landen ook nogal gevoelig liggen. In een flink aantal Afrikaanse landen spreken ze wel een gemeenschappelijke taal, het Swahili. In het dagelijks leven spreken alle ruim 1 miljard Chinezen ook niet deelfde taal, maar volgens mij hebben ze nog wel iets gemeenschappelijks: het standaardmandarijn.

Hoe je het ook wendt of keert, er zullen toch weinig Europese landen zijn waar je op school geen Engels kunt leren en veel leerlingen maak daar ook gebruik van. Of zullen we toch met ons allen Esperanto gaan leren?

maandag 1 september 2014

Etiquette

Ik lees nog wel eens de rubriek 'Moderne Manieren' van Trouw. Gisteren las ik deze vraag:
Beste Beatrijs,
Mijn broer stuurde een aantal dagen voor zijn verjaardag aan zijn broers en zussen de volgende e-mail: 'In navolging van vorige jaren zal ik mijn verjaardag samen met mijn vrouw en kinderen vieren.' Oftewel, gaarne geen bezoek! Dit gaat al jaren zo. Ook als zijn vrouw jarig is, krijgen we zo'n e-mail. Ik zit er verder niet mee, maar ik ben wel nieuwsgierig naar de etiquette. Is het correct om familie uitdrukkelijk níet uit te nodigen voor een verjaardag?

Mijn familie en vrienden zijn er al zo'n veertig jaar aan gewend dat ik, en destijds Boukje, onze verjaardagen slechts bij hoge uitzondering vierden. Ik zou een e-mail moeten rondsturen als ik wel iets aan mijn verjaardag zou willen doen. Ik heb mijn vijfigste en zestigste en Boukje haar vijtigste verjaardag gevierd. Mijn zeventigste verjaardag heb ik zonder enig feestgedruis voorbj laten gaan.

Ik heb er echt geen hekel aan familieleden en vrienden te ontmoeten. Iets meer dan een week geleden was mijn jongste zus bij mij op bezoek. Afgelopen vrijdag was ik bij mijn andere zus. Vorige week woensdag heb ik met drie vrienden enkele films bekeken en vervolgens tapas gegeten op de Regeliersgracht.

Ik vind het goed beschouwd onvoorselbaar dat mensen het überhaupt nog feestelijk vinden een hoop mensen tegelijkertijd uit te nodigen. Immers, je bent voortdurend druk bezig het iedereen naar de zin te maken en hebt nauwelijks gelegenheid met wie dan ook een aangenaam gesprek te voeren. En dan heb ik het nog niet eens over de rommel die je na afloop moet opruimen.

De Engelsen hebben een heel mooi gezegde: "Two is company, three is a crowd." Ibevind me niet graag in een menigte.

zondag 31 augustus 2014

Leef!

Gisteren had de Volkskrant een artikel over de allerlaatste uitzending van ‘Knevel & Van den Brink. Het artikel had ook een link naar die uitzending. Ik klikte daarop. Een van de gasten was Laura Maaskant, die al eens eerder te gast was geweest vanwege het verschijnen van haar boek ‘Leef!’. (Er is ook een website met dezelfde titel.) Laura heeft kanker op verschillende plaatsen in haar lichaam en laat zich niet meer behandelen. Desondanks heeft zij een zeer positieve kijk op het/haar leven en getuigt daarvan. Zij vertelde dat zij veel reacties kreeg van mensen die, door haar geïnspireerd, ook veel moois zagen in allerlei gewone dingen, zoals een cocktail onder een palm in Thailand.

De verleiding om mijn Beggartalk van heden geheel te wijden aan 'Leef!' was bijzonder sterk. Ik heb de verleiding weten te weerstaan.