Toen

Ik had al eerder geschreven, dat ik niet naar Karpathos ben gegaan om weemoedige herinneringen op te halen aan mijn verblijf daar achttien jaar geleden met Boukje, maar uiteraard denk ik daar wel eens aan terug. Ik vermoed dat het hotel staat op ongeveer hetzelfde stukje strand, waar we destijds dagelijks op een strandstoel lagen of het water ingingen. (Toen deed ik dat minder onhandig.) Het was een totaal andere vakantie dan we gewend waren: we verbleven niet in een tentje en niet elke dag op een andere plek. We zaten veertien dagen in een appartement met een balkonnetje dat overbezet was als we daar met ons tweeën zaten. In mijn herinnering is het nog steds de mooiste vakantie die samen gevierd hebben. Het was ook de laatste. We deden het 'makkelijk', omdat kort daarvoor een van haar ogen verwijderd was vanwege een melanoom. (Ik weet niet meer welk. Het kunstoog was niet te onderscheiden van het echte oog.) Het mooie - en sterke - van Boukje was dat ze totaal niet depri was over het verlies van haar oog. ("Ik heb nog een oog.") Ze kon erbij lachen als ze vertelde dat het er weer eens was uitgevallen.

Als ik aan Boukje denk of wil denken, zet ik thuis een dvd op met de Cubaanse Rapsodie van Ernesto Lecuona, al hebben we, bij mijn weten, daar nooit samen naar geluisterd. Het was niet 'onze' muziek. Ik heb er net via YouTube naar geluisterd en daarbij wat traantjes weggepinkt. (Zoek op YouTube naar "Rapsodia Cubana Lecuona" als je wilt weten wat mij emotioneert.)

Er hangt nu een volle maan boven Karpathos. Hoe romantisch kan het worden?

Foto's

Ik had gezegd dat ik foto's zou laten zien. Daar wordt inmiddels naar gevraagd, om niet te zeggen dat erop wordt aangedrongen (Roel, Zuster Klivia). Roel vroeg zelfs of ik wel een fototoestel had meegenomen. Nou, nee! Waarom zou ik? Met een iPad kun je ook foto's maken. En die had ik toch bij me voor het schrijven van mijn blogs. Zo'n ding is handiger overal mee naar toe te nemen dan een laptop. Het past in mijn schoudertasje. Ik moet alleen nog uitzoeken hoe ik foto's upload. Zo'n apparaat van Apple werkt toch wat anders dan een laptop die op Windows draait. Blogger.com werkt ook anders. Het leven van de moderne toerist, die de achterban op de hoogte wil houden valt toch niet mee. Hoewel: ik zit natuurlijk wel op een terras aan het strand in het zonnetje te ontbijten.

Stenen

Wat is de overenkomst tussen een rivier in Lapland en het kustwater bij Karpathos? Beide hebben een met ronde, gladde stenen bedekte bodem. In Lapland was dat nooit een probleem, want met mijn bergschoenen aan stapte ik de rivier in en liep naar de overkant. Geloof of niet: van de honderden keren dat ik een rivier doorwaad heb, ben ik slechts drie keer omgevallen. Dat had voornamelijk met de stroming te maken.

Ik had mijn bergschoenen niet bij me vanochtend. In combinatie met een zwembroek zou dat ongetwijfeld veel commentaar hebben opgeleverd. Tot mijn genoegen zag ik dat er een soort tegelpad was aangelegd, net onder de waterspiegel. Je raadt het al: die tegels worden net zo glad als de stenen, dus binnen de kortste keren ging ik onderuit. Overeind krabbelen viel ook niet mee, maar gelukkig werd mijn gestuntel vanaf het strand opgemerkt: twee mannen kwamen mij de helpende hand toesteken. Op mijn strandstoel zittend zag ik wat bloedvlekjes op een bovenbeen. Daar was geen wond(je). Dat zat op een pols, maar stelde niets voor. Later ontdekte ik nog wat meer onbeduidende schaafwondjes en een bobbeltje op mijn linkerknie.

Wees gerust: ik ga de zee niet meer in. Ik zal ook niet meer struikelen over de bij de prijs van het hotel inbegrepen slippers. Ik heb een paar simpele teenslippers aangeschaft, die minder kans op struikelen opleveren.

Moet ik concluderen dat ik toch meer geschikt ben voor leven in de vrije natuur dan in de geciviliseerde wereld?

Ontbijt

Het heeft wel iets: ontbijten in de buitenlucht met je voeten bijna in de branding. Het ontbijtbuffet is ruim voorzien en de bediening is bijna irritant servicegericht. Verwacht overigens niet dat ik al even na zessen een blog publiceer, want dat was het hier een uur geleden al en ik sta gewoon op de plaatselijke tijd op, dus als het bij jullie zeven uur is. En dan ga ik eerst ontbijten.

Ik heb overigens net ontdekt dat de wifi niet beschikbaar is op de hotelkamers. Daar moet je gewoon met een kabeltje verbonden worden en daar had ik uiteraard niet op gerekend.

Ik ga straks de temperatuur van het zeewater maar eens uitproberen. Misschien schrijf  ik vanmiddag nog wel wat.

Aankomst

De vliegtocht had drie positieve kenmerken: 1. het toestel is niet neergestort; 2. d.e tocht begon op tijd; 3. de tocht eindigde enkele minuten vóór het vastgestelde tijdstip. Maar vliegen blijft een ramp! Het hotel durf ik rustig luxe te noemen. Ik heb aardig wat hotels bezocht, maar zo'n grote kamer heb ik nog nooit gehad. Ik kan kiezen uit twee fauteuils. Er is een aangrenzend balkon, dat is voorzien van een tafel met vier stoelen en dat betreden wordt via een schuifpui. Ik kan koffie en thee zetten en er stond een fles wijn. Ik voel me wat plutocratisch. Ik zit dit te typen aan de bar bij het zwembad, wel onder een afdakje, want de zon schijnt overvloedig. Er waait ook een verfrissend windje. Er is hier heel wat bijgebouwd sinds ik hier achttien jaar geleden was, maar het is niet storend. Morgenochtend meer.

Vliegen

Nog één nachtje niet slapen en dan zit ik op het Griekse eiland Karpathos. Morgenochtend dus geen Beggartalk, want om 6.00 uur bevind ik mij reeds in het luchtruim boven Europa. Het zou zomaar kunnen dat ik morgenmiddag even laat weten, dat ik behouden ben aangekomen. Het zal voor mij een zomers weekje worden, want volgens de weersverwachting zullen de minimumtemperaturen op Karpathos minimaal 20 graden bedragen en de maximumtemperaturen minimaal 27 graden. Er is een regenkans van 5 procent.

Vandaag moet ik nog een zwembroek aanschaffen. Dat had ik gisteren willen doen, maar de sportzaak in het winkelcentrum doet niet in zwembroeken. Daarvoor moet ik de stad in.

Ik heb mij voorgenomen vanaf Karpathos gewoon door te bloggen. Af en toe zal ik zelfs een toeristische foto toevoegen.

Alternatief

Het moet niet gekker worden! Er zijn intussen mensen die roepen dat rellen als die in Haren voorkomen kunnen worden, als de overheid het niet-georganiseerde feestje dan maar zelf gaat organiseren. Nodig een paar rappers uit voor een optreden op een naburig voetbalveld en klaar is Kees.

Alsof die relschoppers voor een feest kwamen/komen. Voetbalrellen hebben niet als oorzaak dat een wedstrijd is afgelast. Ze ontstaan juist doordat er wel een wedstrijd is, of omdat die al gespeeld is, maar met een - voor een deel van de aanhang - ongewenst resultaat. Jaren geleden had de Engels voetbalclub Chelsea de meest beruchte aanhang. Onderzoek heeft destijds aangetoond dat de harde kern van de relschoppers niet bestond uit slecht opgeleide jongeren uit een kansarme omgeving, maar juist uit goed opgeleide jongeren uit een 'middle class' omgeving. De rellen werden met bijna militaire precisie gepland en uitgevoerd. Dat was allemaal nog vóór de tijd van de mobiele telefoon en de social media.

Er zijn jongeren (en oudere mensen), die om wat voor reden of oorzaak ook, genoegen scheppen in het plannen en uitvoeren van geweld in groepsverband. De moderne ontwikkelingen maken het organiseren daarvan wat gemakkelijker, maar zijn er niet de oorzaak van.
x