woensdag 3 maart 2010

Misbruik

Het gebeurde in Amerika, het gebeurde in Ierland, het gebeurde in Duitsland, dus alleen als je bijzonder naïef bent zou je nog kunnen denken dat het in Nederland niet gebeurd zou zijn. We mogen rustig aannemen dat het ook in andere landen gebeurd is en nog steeds gebeurt. Ik heb het over seksueel misbruik van jongens door priesters op internaten.

Ik volgde de gereformeerde lagere school aan de IJselstraat in de Amsterdamse Rivierenbuurt. Aan de overkant van de straat stond een katholieke jongensschool, want co-educatie was toen nog een verwerpelijk begrip in katholieke kringen. Pas veel later heb ik me gerealiseerd dat de lokalen van mijn school grote ramen had aan de straatkant. Je kon dus gewoon naar buiten kijken, al viel er in die IJselstraat nauwelijks iets te beleven. De jongensschool aan de overkant had geen enkel groot raam aan de straatkant, alleen kleine raampjes, waarschijnlijk van toiletten. Je zou achteraf kunnen zeggen dat het symbolisch was voor de wijze waarop tegen de buitenwereld werd aangekeken. Ik geloof één maal per week gingen al die roomse jongetjes onder leiding van de onderwijzers in lange zwarte kleren naar de mis in de kerk in de Rijnstraat. Nog niet zo heel lang geleden is die kerk afgebroken om plaats te maken voor woningen.

Het is een merkwaardig toeval dat de onthullingen over de paters salesianen van Don Bosco vrijwel samenvallen met het rumoer rond de weigering van een dorpspastoor de hostie te verlenen aan een praktiserende homo. Uit persberichten blijkt overigens dat ook de leden van andere congregaties niet altijd hun op last van Rome onderdrukte lustgevoelens konden beheersen. Merkwaardig is ook dat de katholieke kerk er geen enkele moeite mee heeft de relatie tussen mensen van hetzelfde geslacht openlijk als zonde te bestempelen, maar de ook buiten de kerk als verwerpelijk bestempelde handelingen van priesters met alle macht zo lang mogelijk onder het vloerkleed heeft geveegd.

Na tweeduizend jaar weet de katholieke kerk (en hier daar wat protestantse kerkgenootschappen) nog altijd niet met seksualiteit en de verschillende uitingsvormen daarvan om te gaan. Op de website van Omroep Brabant is een interview met Antoine Bodar, priester én homo, te lezen. Hij zegt: "Als je het niet eens bent met het standpunt van de kerk, zul je de kerk moeten verlaten." Hij kan het weten.

PS
Dat ik hierboven "IJselstraat" schrijf, terwijl die straat genoemd is naar de IJssel, is geen typefout. Op de straatnaambordjes wordt het al sinds mijn jeugd met één s geschreven.
x

dinsdag 2 maart 2010

Nostalgie?

Met 'Aanpassen' (mijn vervolgverhaal) wil het even niet lukken (maar het is zeker niet afgeblazen). Intussen heb ik wel een nieuwe pagina aan mijn website toegevoegd: Rivierenbuurt. Heb je toch wat extra's te lezen.
x

Stemmen

Je hoeft morgen pas te stemmen, dus je kunt nog even nadenken. Hoewel mijn keuze al lang vaststaat, heb ik toch nog eens de Stemwijzer voor de gemeente Amsterdam ingevuld. De uitslag verwonderde mij niet:
1. SP;
2. GroenLinks;
3. PvdA.

De verkiezingen gaan over tal van onderwerpen die de komende vier jaar de politiek in jouw gemeente zullen beheersen. Toch lijkt het er in de media soms op of het morgen maar om één ding gaat: hoeveel stemmen krijgt de PVV in de enige twee gemeenten waar ze aan de verkiezingen deelneemt? In wat mindere mate is de uitslag van Rotterdam nog belangwekkend omdat Geert Wilders zijn achterban daar heeft geadviseerd op 'Leefbaar Rotterdam' te stemmen en dat zal die achterban vrijwel zeker doen.

Het wordt naar mijn idee nog te veel onderbelicht dat ruim 80 procent van de bevolking niet op de PVV stemt. Veel stemmers die net als Wilders de islam als een bedreiging zien, stemmen toch op een 'traditionele' partij. Maar ook die keuze is niet altijd gebaseerd op grondige kennis van de programma's en/of de ideologische uitgangspunten van deze partijen. In de laatste peilingen krijgt GroenLinks meer stemmen dan de SP, omdat Femke Halsema leuker 'over komt' dan Agnes Kant. Zoals ik al eerder schreef heeft de verwachte grote winst voor D66 meer met Alexander Pechtold dan met het programma van D66 te maken.

Hoewel je in Nederland in feite niet voor een persoon maar voor een partij kiest, zijn er veel mensen die niet zo goed weten welke partij nu het meest bij hun ideeën past. Daar is, heb ik ontdekt, nu ook een hulpmiddel voor: de 'Partijenwijzer'. Bij 42 stellingen kun je aangeven of je het daar wel of niet mee eens bent. (Een beperkt aantal vragen mag je overslaan.) Het eindresultaat geeft de partij aan die het dichtst bij jou in de buurt komt. Weet je nog niet zeker welk hokje je rood moet maken, probeer dan die Partijenwijzer eens.
x

maandag 1 maart 2010

Prognose

Het is weer de eerste van de maand. Dus er zijn ook weer nieuwe 'Prognoses' voor de zetelverdeling in de Tweede Kamer na de verkiezingen op 9 juni a.s. Klik hier en vergelijk met je eigen verwachtingen.
x

Conservatief

Wie herinnert zich nog Jan Bluyssen? Hij wordt binnenkort 84 en was van 1966 tot 1983 bisschop van Den Bosch en stond bekend als progressief. Aan dat progressieve gedoe binnen de Nederlandse kerkprovincie hebben achtereenvolgende pausen een eind gemaakt door bisschoppen te benoemen die de conservatieve touwtjes weer strak aantrokken. De huidige opvolger van Bluyssen, Antoon Hurkmans, is daar een goed voorbeeld van.

Het zal wel een vooroordeel zijn, maar voor mijn gevoel is Nederland in zijn algemeenheid altijd net ietsje progressiever en liberaler geweest dan België. Dat blijkt in ieder geval niet meer op te gaan voor de rooms-katholieke kerk. Wat las ik immers in de Volkskrant? Vlaamse priesters zoeken hun heil in Nederland omdat ze de katholieke kerk in eigen land te progressief vinden, meldde de Belgische krant Het Nieuwsblad zaterdag. Zo is hier, in tegenstelling tot België, het priesterboordje nog verplicht. Volgens Nederlandse katholieke opvattingen schijnt God de Vader dat wat netter te vinden, denk ik.

Ik moest weer even terugdenken aan de tijd van het Tweede Vaticaans Concilie (1962 -1965), toen er iets van een frisse wind door de rooms-katholieke kerk leek te gaan waaien. Zo hoefde de mis niet langer in het Latijn te worden opgedragen, maar mocht dat ook in de landstaal. De Amerikaanse cabaretier Tom Lehrer heeft daar toen een schitterende parodie op gemaakt: 'The Vatican Rag'. Je kunt hem horen en zien (met bijgeleverde tekst), als je hier klikt.
X

zondag 28 februari 2010

Realiteit

Een kleine maand geleden schreef ik hier over het verwachte aantal medailles dat 'we' zouden behalen bij de Olympische Winterspelen. Volgens twee Groningse economen zou het worden:
- vier x goud;
- vier x zilver;
- drie keer brons.
We weten nu het werkelijke resultaat:
- vier x goud;
- één x zilver;
- drie x brons.

Half Nederland was in rouw gedompeld toen Sven Kramer zijn gouden medaille op de 10000 m misliep. Bij de ploegenachtervolging mannen kwam de Nederlandse nummer drie 0,41 sec te laat over de streep om de finale te halen. Maar goed, de gouden medailles die Kramer miste werden tamelijk onverwacht binnengebracht door Mark Tuitert en Ireen Wüst. Het is ook wel aardig dat Nicolien Sauerbreij, geboren en getogen op een van de platste gebieden van deze aardkloot, een gouden medaille wint  bij een sport waar je besneeuwde bergen voor nodig hebt. Waar sponsoring al niet goed voor is. Zou het niet eens leuk zijn als een groot Nederlands bedrijf ervoor gaat zorgen dat bij de volgende Olympische Winterspelen een Jamaicaan of Zambiaan een gouden medaille bij het schaatsen haalt? In vier jaar kun je veel bereiken. Europese voetbalscouts schuimen ook de trapveldjes in Brazilië af op zoek naar talentvolle voetballertjes. 

Over sponsoring gesproken: een van de weinige plaatsen waar de teleurstellingen van Kramer waarschijnlijk met een zucht van verlichting begroet zijn, is het hoofdkantoor van energieleverancier Essent. Die had immers een korting op haar tarieven beloofd voor iedere gouden medaille die Kramer zou winnen. Dat hadden er zomaar drie kunnen worden.

Het schaatsseizoen is nog niet afgelopen. We krijgen nog een Nederlands kampioenschap en een Wereldkampioenschap allround en ook de World Cup is nog niet uitgewoed. Voor velen is dat 'mosterd na de maaltijd' in een Olympisch jaar. De echte schaatsliefhebbers zijn weer 'onder elkaar'. De rest kan in juni zijn oranje petje, vlaggetje, toetertje, trommeltje, pruik, truitje, vestje enzovoort weer uit de kast halen. En onze voetballers hebben nog drie maanden de tijd om de tekst van het Wilhelmus uit hun hoofd te leren. Het lijkt me zo aardig om David Mendes da Silva, Eljero Elia, Ibrahim Afellay of Khalid Boulahrouz te zien zingen dat ze "van Duytschen bloet" zijn.
x

zaterdag 27 februari 2010

Aartsengel

De Bijbel kent slechts twee aartsengelen: Gabriël en Michael. De joden en rooms-katholieken kennen er nog een: Rafaël. Die komt voor in een oude joodse tekst en in het apocriefe boek 'Tobit'.

Ik geloof niet dat er engelen, laat staan aartsengelen, bestaan, maar Luc Buyens wel. Luc is pastoor in Reusel (Noord-Brabant). Inderdaad ja, de pastoor die geen hostie verleent aan praktiserende homo's. Luc heeft een hechte band met Rafaël. Wat ik en, op een klein aantal devote katholieken na, geen enkele Nederlander wist, is - Trouw wijdt daar een uitgebreid artikel aan - dat in de jaren 1984 tot 1996 Rafaël tientallen malen verschenen is aan Willem Holtschlag, timmerman te Haaksbergen. Die heeft nu een kapel in zijn achtertuin waar iedere maandag gebedsbijeenkomsten gehouden worden. De heer Holtschlag uit Haaksbergen, die onder de geestelijke vleugels van pastoor Buyens verkeert, wil niets zeggen over de pastoor, maar wel over de aartsengel Rafaël, die aan hem verschenen is. "De boodschap is dat als mensen zich niet houden aan wat God wil, dat je kunt verwachten dat men gestraft wordt." De aartsengel is niet erg in detail getreden, maar wel vielen er termen als abortus, euthanasie, incest. En, ja, ook 'homofilie'. "Niet dat het niet mag", verduidelijkt de heer Holtschlag, "maar het is niet wat God wil." Rafaël heeft dus niet geopenbaard dat homofilie niet mag, alleen dat God het niet wil. Zit daar nog ergens een subtiel onderscheid tussen?

Hoeveel mensen passen er in een kapel in een achtertuin in Haaksbergen om zich gezamenlijk druk te maken over wat Rafaël gezegd heeft over homo's? Die mensen gun je toch hun devote pleziertjes? Dat is toch net iets als je eigen breiwol maken met je eigen spinnewiel? OK, die Luc trekt dat wat erg ver door in de dagelijkse praktijk, maar hij is dan ook van oorsprong een Vlaming. "Dat cultuurverschil, samen met zijn sterk traditionalistische instelling, heeft voor botsingen gezorgd," vermoedt Jan Peter Margry van het Meertensinstituut. "Voor deze mensen is alles wat de buitenwereld is, bedreigend." Zo zit dat. De gigantische cultuurschok die Luc onderging na het overtrekken van de Belgisch-Nederlandse grens, heeft hem in verwarring gebracht. En wie de buitenwereld te bedreigend vindt, wendt zich tot de bovenwereld. Daar hadden ze lang geleden al voorzien dat ooit een katholieke homo Prins Carnaval zou worden, dus was Rafaël naar Haaksbergen gestuurd om e.e.a. tijdig te kunnen duiden.

Als de Sint-Janskathedraal zondag nou lekker volloopt met zich gediscrimineerd voelende homo's en sympathiserende hetero's en iedereen lapt een paar euro's, kun je Luc en Willem met kapel en al een plekje bezorgen in het Openluchtmuseum. Daar horen ze.

Of moet ik het toch anders, minder folkloristisch, meer principiëel bekijken? De bisschop van Den Bosch, Antoon Hurkmans, staat vierkant achter de pastoor van Reusel en, niet te vergeten, de bisschop van Rome ook. Maar dat weten we ook al jaren. Ik zit met heel andere vragen. Wist die pastoor pas dat Gijs Vermeulen praktiserend homo is toen hij (Gijs) Prins Carnaval werd, of ging Gijs voor het eerst sinds tijden weer eens ter communie?