Populariseren

Ik luister heel weinig naar muziek via de radio en ben dus ook geen regelmatige of vaste luisteraar van Radio 4, de radiozender voor klassieke muziek. Wel heb ik altijd de indruk gehad dat Radio 4 een zender is voor de echte liefhebbers. Nu is er, las ik in de Volkskrant, Heibel in de doorgaans beschaafde wereld van de klassieke muziek uitgebroken.

Wat is het geval? Momenteel is er een kennelijk populair programma van 7 tot 9 uur 's ochtends: 'Viertakt', "Aangenaam wakker. De mooiste klassieke muziek, cultuurnieuws, concerttips en de cd van de week. Presentatie: Hans Haffmans." Binnenkort moet dat programma plaatsmaken voor 'Van Trigt tot Negen', dat zal worden gepresenteerd door Annette van Trigt, die we voorheen ook al diverse andere programma's hoorden en zagen presenteren. Ze is zonder meer iemand met ervaring in het omroepwezen. Annette moet wat lichtere muziek en nieuws gaan brengen. Zo moet het Radio 4-publiek verjongen en vergroten. Radio 4 moet, kortom, gepopulariseerd worden.

Laat me voorop stellen dat ik niets tegen jongeren heb. In mijn familie- en vriendenkring ken ik dertigers met wie ik het, ondanks - soms - verschil van opvattingen, uitstekend kan vinden. Ik verwacht maar zelden een voorkeursbehandeling op grond van mijn leeftijd. Ik zit maar zelden zo lang in tram of bus dat ik het niet zonder problemen staande kan uithouden. Ik hoef niet geamuseerd te worden op basis van mijn leeftijd. Als ik op tv naar iets diepgravends kijk, ga ik er niet vanuit dat alleen mijn generatie en iets jonger daar belangstelling voor heeft. Ik kijk ook wel eens naar 'populaire' programma's en ben dan vast niet het enige oudje. Maar als 'ze' nog een tijdje zo doorgaan, ga ik de pest krijgen aan 'jongeren' omdat het hun allemaal zo veel mogelijk naar de zin gemaakt moet worden. Als die jongeren tussen zeven en negen alleen de wat lichtere klassieke kost willen horen, dan luisteren ze wel naar 'Classic FM'. O, wacht even, dan gaat alle reclame (en de daarbij behorende inkomsten) ook naar Classic FM. Dan moet Radio 4 op een houtje bijten. Nou en? Schaf een aantal presentatoren af. Je hebt alleen maar iemand nodig die de cd opzet en vertelt wat er te horen valt. Het gaat toch om de muziek?
x

Herhaling

Het lijkt erop of de geschiedenis zich gaat herhalen. In 1820 ontstond aan de Afrikaanse westkust een gemeenschap van ex-slaven uit Amerika. Zij keerden als het ware terug naar het gebied van waaruit hun voorouders door slavenhandelaars waren weggehaald. Zo ontstond in 1847 de republiek Liberia met als hoofdstad Monrovia, genoemd naar de toenmalige Amerikaanse president Monroe (die ook zijn naam gaf aan de Monroedoctrine: Europa mocht zich niet bemoeien met wat er in de Verenigde Staten en hun achtertuin gebeurde). Liberia is nu een van armste staten van Afrika.

De president van Senegal, las ik in Trouw, heeft het idee geopperd honderdduizenden Haïtianen - hun voorouders kwamen ook uit Afrika - in Senegal en andere Afrikaanse landen land aan te bieden, waar zij hun eigen staat kunnen stichten. Je mag aannemen dat daarmee een aaneengesloten stuk land bedoeld wordt. Op het kaartje heb ik aangegeven waar dat dan zo ongeveer zou kunnen zijn: het grensgebied tussen Senegal, Mali en Mauretanië. De laatste twee staan vooral bekend als Sahellanden. Vruchtbare grond is daar niet in overvloed aanwezig. In alle drie de landen leeft een groot deel van de bevolking onder de armoedegrens.

Je kunt je afvragen, dat doe ik tenminste, of de Haïtianen in Afrika veel beter af zijn dan op het eiland dat zij nu delen met de Dominicaanse Republiek, het eigentijdse vakantieparadijs. De aarde beeft in West-Afrika niet, maar de Sahara rukt steeds verder op naar het zuiden. Dat was voor sommige truckers, auto- en motorrijders juist een van de aardige aspecten van een ritje naar Dakar, de hoofdstad van Senegal. (Vanwege onlusten in Mauretanië hebben ze die benzine zuipende, CO² uitstotende toertocht verplaatst naar Argentinië en Chili.)

Senegal en de omringende landen hebben de Haïtianen niet meer te bieden dan een stuk land. Daar een enigszins bloeiende natie van maken kost tientallen jaren en een (door mij) niet te becijferen hoeveel geld dat die de Afrikaanse landen voorlopig niet in handen hebben. Geen enkel rijk land zal het idee van de Senegalese president enthousiast ondersteunen en van financiële middelen voorzien. Wat brengt die president op zo'n idee?
x

Boodschap

Gisteren heb ik niet naar 'Buitenhof' gekeken. In Trouw las ik dat Wouter Bos daarin te gast was. Hem werd ook wat gevraagd over datgene wat Jan Peter Balkenende als reactie gaf kort na de openbaarmaking van het rapport van de 'Commissie Davids". Bos was zeer teleurgesteld over het effect van de persconferentie die Balkenende hield na de uitreiking van het rapport Davids. Dat zei hij in het programma Buitenhof. 'De boodschap kwam niet over'.

Ik dacht dat we de operatie 'Red Balkenende IV' al een paar dagen achter de rug hadden. Iedereen die getuige was van de boodschap, tot en met prominente leden van de Tweede Kamer, waaronder de fractievoorzitter van coalitiegenoot PvdA, wist wat de inhoud was: "Ik heb helemaal niets fout gedaan." Volgens Bos werd in de toespraak van Balkenende scherp onderscheid gemaakt tussen de Regering en de positie van de premier nu en in 2003. Hoe zou het nu komen dat het niemand was opgevallen dat er onderscheid gemaakt werd, laat staan een scherp onderscheid?

Dat scherpe onderscheid is, nadat de PvdA zelf voor de nodige - en terechte - commotie had gezorgd, achteraf zorgvuldig in elkaar geknutseld. Het eerste doel, het CDA een hak zetten, was bereikt. Vervolgens moest het tweede doel, de coalitie in stand houden, bereikt worden. Ook dat lukte. Was Wouter Bos nou bang dat ook de PvdA-boodschap niet goed overgekomen was? Bij mij wel: zo de wind waait, waait m'n jasje.
x

Hoop

Er was een flinke aardbeving voor nodig om Haïti weer eens op de wereldkaart te zetten. Het is een van de armste landen ter wereld, al ligt het in de achtertuin van het rijkste land ter wereld. Enkele decennia lang heerste er de bloedige dictatuur van 'Papa Doc'  en 'Baby Doc', die met hun nauwelijks geheime politie, de 'Tonton Macoute', de bevolking onder de duim hielden. De fundamentalistische Amerikaanse dominee Pat Robertson hoorde ik op tv vertellen dat de Haïtianen alle ellende over zichzelf afgeroepen hebben: in hun strijd tegen de (Franse) koloniale overheersers hadden ze de hulp van de duivel ingeroepen en in mijn jonge jaren heb ik geleerd dat de Here God "de zonden der vaderen bezoekt aan de kinderen'' en daar schijnt Hij lang mee door te gaan. Ook de kindskinderen moeten er nog steeds aan geloven.

De Braziliaanse regering ,die een VN-troepenmacht van 9000 man op Haïti leidt, stuurt extra wapens naar het land, waarmee rubberen kogels kunnen worden afgeschoten. Daarmee kunnen ze de half verhongerde mensen die nog kwaad kunnen worden wel in toom houden. In Amerika gaan ze over vijf dagen, onder leiding van niemand minder dan George Clooney, (who else?) een inzamelingsactie op tv houden: 'Hope for Haiti'. Allerlei bekende sterren kunnen hun bewogenheid weer eens voor het grote publiek tentoonspreiden. Hier en daar is men zich in ons land ook vast al aan het warmlopen. En laten we vooral niet vergeten dat behalve duizenden Haïtianen ook enkele Nederlanders de aardbeving niet overleefd hebben.

Als we nou eens een fractie van de hoeveelheid geld die we aan Irak en Afghanistan besteden*) zouden inzetten voor de verbetering van de infrastructuur, de economie en de democratie in Haïti, zouden we de bevolking daar echt enige hoop kunnen geven. Dat red je niet met één avondje gezellige muziek op tv.

*) Sinds 2001 hebben alleen de VS al daaraan $949.817.379.130,00 uitgegeven (bijna duizend miljard dollar!).
x

Klok

Hoe je het ook wendt of keert, er komt een keer een eind aan deze wereld, of in ieder geval aan het leven op aarde. Onvoorziene omstandigheden daargelaten, duurt het nog wel even voor het zo ver is. Je kunt er uitgebreid over speculeren en er zijn altijd weer groepjes mensen die op basis van hun geloof of een of andere wazige theorie zeggen de precieze datum van 'de dag des oordeels' te kunnen aanwijzen. Er is een periode geweest waarin aardig wat mensen bang waren dat we er zelf binnen afzienbare tijd een einde zouden maken door een kernoorlog. Per slot van rekening waren er in 1945 al twee kernbommen daadwerkelijk gebruikt. Met het einde van de Koude Oorlog is die angst wel zo'n beetje verdwenen, al worden we er af en toe nog fijntjes aan herinnerd, dat je maar nooit weet wat ze in Noord-Korea of Iran van plan zijn. (Daarover heb ik hier al eens wat geschreven.) Een iets reëlere dreiging is de opwarming van onze atmosfeer. Die leidt niet tot een acuut einde van de aarde of het (menselijk) leven daarop, maar die kan het voor veel mensen wel knap lastig maken en dan druk ik me nog gematigd uit.

Wat ik niet wist, maar gisteren in Trouw las, is dat het volgens Amerikaanse wetenschappers "zes minuten voor twaalf" is. Dat bericht is overigens geruststellend bedoeld, want tot voor kort dachten ze dat het "vijf minuten voor twaalf" was. We hebben er een minuut bij gekregen, want: De wetenschappers zijn optimistischer geworden omdat er enige vooruitgang is geboekt in de strijd tegen de klimaatveranderingen en de nucleaire vernietiging. Het gaat hier om een symbolische 'Doomsday Clock', die de wetenschappers al sinds 1947 bijhouden en dus ook wel eens bijstellen. Hij heeft wel eens op twee voor twaalf, maar ook op zeventien voor twaalf gestaan.

Nu zit ik me weer af te vragen wat de toegevoegde waarde van die Doomsday Clock is. Als waarschuwing of poging tot bewustmaking is hij redelijk overbodig. Wie een beetje verder kijkt dan zijn neus lang is weet intussen wel dat  we iets aan de opwarming van de atmosfeer moeten doen, d.w.z.:  'ze' moeten er iets aan doen, want 'we' blijven liever op de oude voet doorgaan. Het is misschien aardig om t.z.t. te weten dat het symbolisch één minuut voor twaalf is, maar het lijkt me voor wie dan leeft (ik in ieder geval niet) relevanter te weten of ze nog 10, 50 of 1000 jaar de tijd hebben om te redden wat er te redden valt. De niet-symbolische klok tikt gewoon door.
x

Gratis

De afgelopen dagen heb ik nogal eens twee blogs per dag geschreven, dus er viel voldoende te genieten van de producten van mijn denkwereld. Gisteren had ik daar niet veel tijd voor, want ik was druk aan de slag met mijn pc. Ik stel geen overdreven eisen aan mijn pc. Zo gebruik ik al ruim zes jaar Office 2003 en tot grote tevredenheid.

Een van de onderdelen van Office is Excel. Dat heeft één nadeeltje: je kunt geen bestanden maken met meer dan 65.536 regels. Heb ik dan zulke grote bestanden? Houd ik een minutieuze boekhouding bij? Wordt de uitgave van 17 eurocent voor een blikje tomatenpuree zonder pardon vastgelegd? Nee, sinds begin december 2007 houd ik dagelijks bij hoeveel personen mijn website bezoeken en hoeveel pagina's ze bekijken. Volgens mijn bezoekersteller hebben er inmiddels al ruim 86.000 pageviews plaatsgevonden.

Ik houd niet van overdreven cijfers. Iemand die op één dag twee keer langs komt, tel ik maar één keer. Als iemand diverse keren dezelfde pagina bekijkt (dat gebeurt!) tel ik maar één pageview. Maar sinds 1 juni 2008 begon het aantal bezoekers aan beggar.nl aanmerkelijk te stijgen. Toen startte ik, in nauwe samenwerking met een andere schaatsliefhebber - die overigens het meeste werk doet - met de publicatie van de persoonlijke records die alle Nederlandse schaatsers  sinds de tijd van Jaap Eden hebben weten te realiseren, van junioren tot veteranen, van gelauwerde schaatsers als Ard Schenk, Kees Verkerk, Rintje Ritsema en Sven Kramer, van Atje Keulen-Deelstra, Ria Visser en Ireen Wüst, tot hen die alleen in de familiekring om hun prestaties bewonderd worden. Maar ondanks alle beperkingen die ik aanleg, begin ik intussen de 50.000 pageviews te naderen. Ik voorzag dat ruim vóór het einde van het schaatsseizoen de limiet van 65.536 rijen bereikt zou zijn. Wat dan? Mijn kennis van Excel is maar beperkt en het zou me aardig wat hoofdbrekens kosten om de continuïteit erin te houden.

Een goede vriend wees mij op een uitweg. In oktober komt Office 2010 op de markt. Nu al is daarvan een zogenaamde bèta-versie beschikbaar, die je gratis en toch voor niks bij Microsoft kunt downloaden. Die geeft ruimte voor 1.000.000 regels. Dat downloaden heb ik dus gisteren gedaan en dat doe je niet in een paar minuten. Het installeren kost nog veel meer tijd. Dan is er altijd even een angstig moment: is er bij het installeren niet iets vreselijk mis gegaan? Ik kon opgelucht ademhalen en vervolgens uitproberen. Nu moet ik weer wennen aan nieuwe taak- en werkbalken met weer nieuwe icoontjes. En gisteravond kon ik niet verder werken, want mijn jongste zus zou het wel leuk vinden als ik met haar het glas zou heffen ter gelegenheid van haar 62ste verjaardag.
x

Put

Het debat in de Tweede Kamer over de reactie van het kabinet op het rapport van de 'Commissie Davids' heb ik gedeeltelijk gevolgd. Het begin heb ik niet gezien en niet lang na één uur vond ik het welletjes. Het komt een enkele keer voor dat 'de politiek' ook mij even de strot uitkomt.

Ik acht het voorstelbaar, zelfs verdedigbaar, dat een politicus (m/v) van een regeringspartij de fout of een misstap van (de leider van) een coalitiegenoot uiteindelijk 'slikt'. De reden daarvoor kan, eerlijk gemeend, het landsbelang zijn. ("Dit is niet de tijd voor een crisis.") Er lijkt mij niets tegen te zijn om dat dan ook gewoon open en eerlijk te zeggen. De meeste gewone burgers zullen dat begrijpen en waarschijnlijk ook billijken.

Ruim een etmaal dreigde er een kabinetscrisis. Werd die nou veroorzaakt door Jan Peter Balkenende, die fris van de lever zijn straatje begon schoon te vegen of door Mariëtte Hamer die even fris van de lever dat straatje weer vol begon te vegen?

De bijdrage van Mariëtte Hamer aan (de eerste termijn van) het Kamerdebat heb ik helemaal gevolgd. Uiteindelijk ben ik ook maar een politieke tinnegieter, maar ik ben ervan overtuigd dat over die bijdrage net zo hard is onderhandeld als over de brief van het kabinet. Die bijdrage is een schoolvoorbeeld van 'achteraf redden wat er nog te redden valt'. O ja, het CDA heeft een 'knieval' gemaakt. Maar de PvdA heeft een even diepe knieval gemaakt: die eerste reactie op de schoonveegoperatie van Balkenende was niet zo hard bedoeld.

Balkenende begon zelf driftig een kuil te graven. Hamer begon even driftig mee en dieper te graven. Toen het kalf dreigde te verdrinken, werd meteen begonnen met het dempen van de put. We zien later wel wie er in die gedempte put zijn achtergebleven. Bij de eerstkomende verkiezingen voor de Tweede Kamer zal PvdA-lijstaanvoerder Diederik Samson alle zeilen moeten bijzetten om het verlies van zijn partij nog enigszins te beperken.

x