Oud

In Trouw van vandaag las ik een behoorlijk lang artikel van Cisca Dresselhuys, voormalig hoofdredacteur van 'Opzij', over ouder worden. Cisca schrijft o.a.: Opvallend is dat vrouwen meer moeite hebben met de naderende ouderdom dan mannen, vooral met de lichamelijke kant ervan. Het verval van jeugd en schoonheid hakt er bij vrouwen vaak stevig in. (...) Kijk bijvoorbeeld eens naar de afwezigheid van oudere vrouwen op de televisie, terwijl nog veel mannelijke zestigplussers dag in dag uit het beeldscherm vullen. Die ene Nelleke van der Krogt (64) moet het opnemen tegen Jan Mulder (67), Paul Witteman (65), Mart Smeets (65), Andries Knevel (60) en Jack van Gelder (61). En wat mogen Maarten van Rossem (68), Adriaan van Dis (65) en Philip Freriks (67) nog vaak en graag langskomen in alle mogelijke talkshows. Soms krijgen ze zelfs nog een eigen programma op prime time. Dat overkomt Catherine Keyl (65) echt niet meer.

Onderaan het artikel staat een oproep: Hoe verdraagzaam bent u als het gaat om ouder wordende vrouwen? Stuur uw reactie, liefst in maximaal 150 woorden, naar tijd@trouw.nl. Hiervoor heb ik er al 181 gebruikt en dan moet ik nog aan een eigen oordeel beginnen. Cisca, een ervaren schrijfster, heeft er 1909 nodig om haar punt te maken.

Maar goed, ben ik verdraagzaam als het gaat om ouder wordende vrouwen? Ik ga ze zeker niet uit de weg. Jongere vrouwen overigens ook niet. Ik ken al die mannen die Cisca noemt in die zin, dat ik er meteen een gezicht bij 'zag', maar voor Nelleke van der Krogt moest ik even googelen. Ze presenteert 'Tussen kunst en kitsch' en daar kijk ik nooit naar. Catherine Keyl ken ik wel, maar die presenteerde ook programma's buiten mijn interessesfeer. Presenteren vrouwen andere programma's dan mannen? Ligt het daaraan? Het maakt mij niet uit of het NOS-journaal van 20.00 uur gepresenteerd wordt door Sacha de Boer of Rob Trip. Ik kijk liever naar 'Eva Jinek op zondag' dan naar Paul & Witteman. Niet alleen omdat ik haar een aantrekkelijk ogende vrouw vind, maar omdat ze, naar mijn oordeel, minder egotript dan die twee mannen.

En hoe zit het dan in de persoonlijke levenssfeer? Ik ben al weer 16 jaar single. Ik weet redelijk goed hoe Boukje eruit zou zien als ze nog leefde: ik hoef maar naar haar tweelingzus te kijken. Ik denk dat ik haar nog aantrekkelijk zou vinden, omdat ik het verouderingsproces van dag tot dag zou hebben meegemaakt en er zelf ook niet aantrekkelijker op geworden ben. Er zijn vrouwen van mijn leeftijd, ik denk bijvoorbeeld aan oud-collega's, met wie ik nog graag omga. Maar dat geldt ook voor een veel (dertig jaar) jongere vrouw als 'Zuster Klivia'. Ik ben niet op zoek naar een partner van welke leeftijd dan ook. Ik kan het trouwens met mannen van mijn leeftijd net zo goed vinden als met jongere mannen. Wat maakt leeftijd eigenlijk uit en waarom?
x

Rustig

Vandaag doe ik het weer eens rustig aan. Dat wil zeggen: ik schrijf geen twee blogs. Wat ik wel geschreven heb, kun je hier lezen.
x

Onverwacht

Trouw laat vandaag een serie foto's zien onder de titel De onverwachte schoonheid van het Nederlands landschap. Wat is daar nou zo onverwacht aan? De meeste van mijn vakanties heb ik in het buitenland doorgebracht. Ik ging daar niet heen om andere mensen of andere culturen te ontmoeten, ik ging voornamelijk om andere landschappen te zien, bij voorkeur bergen. Bergen hebben we nu eenmaal niet in ons land, al zijn er diverse heuvels die we die naam hebben gegeven: Grebbeberg, Lemelerberg, Sint Pietersberg en nog een paar. Maar grote delen van Nederland vind ik ook prachtig, hoe plat ze ook zijn.

Sinds 1 oktober vorig jaar woon ik vlak bij één van de mooiste stukjes Nederland: het Waterland, het poldergebied ten noorden van Amsterdam. Toen ik nog in Den Haag woonde, ging ik wel eens per fiets naar Amsterdam, dwars door Het Groene Hart, ook zo'n mooi poldergebied. In de trein zit ik altijd een boek te lezen, maar wanneer een van onze grote rivieren wordt gekruist, kijk ik altijd naar buiten, al valt daar niets onverwachts te zien. Ik vind die kronkelende rivieren met hun dijken en uiterwaarden prachtig. Langs diverse kleine rivieren, zoals de Linge en de Vlist heb ik heel wat keren gefietst. In mijn jeugd fietste ik al vaak langs de Amstel van Amsterdam naar Ouderkerk en terug. Bij Ouderkerk heb je ook zo'n mooie polder: de Ronde Hoep. Zoals de naam al aangeeft kun je daar helemaal omheen fietsen.

Voor wie dat nog nooit gedaan heeft kan ik Wadlopen aanraden. Veel platter dan het gebied tussen Friesland en Groningen aan de ene kant en de eilanden aan de andere kant kun je het in Nederland niet krijgen. Eén keer hebben we met een groepje vrienden de nacht doorgebracht op het Simonszand, een zandplaat tussen Schiermonnikoog en Rottum, die normaliter maar enkele meters boven het water uitkomt. Dat was een unieke ervaring.

Wat minder plat - de Veluwe, de Achterhoek, Twente, de Hondsrug, Zuid-Limburg - mag ook. Als ik daar heen ga om rond te lopen of fietsen, ben ik niet uit op onverwachte ervaringen. Ik weet precies wat mij te wachten staat. Daarom ga ik er ook heen.
x

Wetten

Het is het onderwerp van talloze spannende romans: inlichtingendiensten van de overheid die de wet overtreden om aan informatie te komen en/of die handelingen verrichten die de overheid zelf niet mag en kan nemen. In de Millenniumtrilogie van Stieg Larsson komt zo'n groepje voor dat als 'excuus' heeft: Wij nemen de beslissingen die de overheid niet durft te nemen, maar die wel genomen moeten worden.

In NRC Next las ik dat minister van Defensie nu openlijk in de Tweede Kamer heeft toegegeven dat deze praktijken ook in Nederland voorkomen: De militaire inlichtingendienst MIVD overtreedt soms de wet bij het verzamelen van informatie met behulp van internettaps. Dat erkende demissionair minister van Defensie Hans Hillen (CDA) gisteren in een Kamerdebat. Hij wil de wet aanpassen om de bevoegdheden van de dienst uit te breiden. Je kunt er vergif op innemen dat het niet alleen om internettaps gaat, dat het vaker gebeurt dan "soms" en dat ze bij de AIVD precies hetzelfde doen.

Hillen heeft wel een originele manier voor het oplossen van de wetsovertreding door overheidsdienaren. Hij gaat dat niet verbieden en dat verbod handhaven, nee, hij gaat de wet aanpassen, zodat wat eerst onwettig was dagelijkse praktijk kan worden. Geheime diensten hebben door de eeuwen heen van alles gedaan wat de gewone burger verboden was, maar sinds '9/11' zijn overal regeringen druk doende om maatregelen te bedenken waardoor de individuele vrijheden worden ingeperkt, met als excuus: het beschermen van onze veiligheid. In dat opzicht is wat Hillen nu wil voortzetting van bestaand beleid.

Het wordt de overheid makkelijk gemaakt door het feit dat heel van van onze persoonlijke gegevens in digitale databestanden vastliggen en de moderne techniek het mogelijk maakt steeds meer gegevens automatisch vast te leggen. Ons mobieltje maakt duidelijk waar wij ons op een gegeven ogenblik bevonden. Onze opvattingen en plannen leggen we vast in e-mails die bewaard worden op de servers van onze providers en die de overheid mag inzien. En wat ze niet mag inzien bekijkt ze toch. En 'wij' vinden het allemaal best, want zo kun je toch een hoop enge mensen oppakken.

Mij werd op de middelbare school verteld dat de eerste wetten die gemaakt werden ertoe dienden de individuele burger te beschermen tegen de macht van de overheid. Vandaar onze afkeer van dictators als Hitler, Stalin, Franco, Videla, Assad en noem ze verder allemaal maar op. Die gaven hun geheime diensten allerlei bevoegdheden en ook hun 'normale' diensten. Ik hoop dat de Tweede Kamer Hillen tijdig terugfluit.
x

Mannetje

Morgenmiddag tussen 12.00 en 18.00 uur komt er een mannetje van UPC bij mij om te kijken wat er aan de hand is met de 'mediabox' die mijn tv en radio aanstuurt. Al meer dan een week heb ik geen tv gezien en radio gehoord. Die mediabox was een vervanger van de voorgaande, die ook voortdurend disfunctioneerde. Nu zit ik met een probleem: gisteravond kon ik ineens weer wel tv kijken. Ik had tijdens het eten naar een film op dvd gekeken (een oudje: '2001', A Space Odyssee'). Gewoon om weer eens te proberen schakelde ik na afloop van de film door naar de tv en jawel hoor: ik kon naar de oefenwedstrijd Nederland-Slovakije kijken. Dat heb ik (zie mijn blog van gisteren) niet gedaan, maar ik heb wel 'Knevel en Van den Brink' gezien. Die had ik ook onbekeken kunnen laten, want zoveel boeiends hadden de aanwezige 'Talking heads' nu ook weer niet te bieden. Maar in ieder geval deed de media box na een paar uur nog steeds wat hij moest doen.

Zojuist heb ik even gecontroleerd. Ik had naar 'Max Geheugentrainer' kunnen kijken, maar er zijn betere dingen die je op je nuchtere maag kunt doen: een boek lezen, een blog schrijven of gewoon weer naar bed gaan. Nu zal dat UPC-mannetje morgen concluderen dat de mediabox gewoon werkt. Hoe krijg ik hem zo ver dat hij toch even controleert wat er aan de hand geweest zou hebben kunnen zijn? Dat kost tijd en die hebben die mannetjes niet. Als je er eentje nodig hebt, mag je blij zijn als hij er binnen tien dagen is, maar veertien dagen is waarschijnlijker. Heeft dat mannetje apparatuur bij zich om alle functies van de mediabox door te meten? Bestaat dat soort apparatuur überhaupt? Want je kunt er vergif op innemen (Murphy's Law) dat zodra hij zijn hielen gelicht heeft alles weer uitvalt en dan kan ik weer twee weken wachten op het volgende mannetje.
x

Resultaat

Het duurt nog ruim een week voor het losbarst en daarna kunnen we er bijna drie weken lang niet onderuit: het EK voetballen. Ik gun iedereen zijn plezier en ontspanning en als ik heel eerlijk ben wil ik best toegeven dat ik met plezier naar een goede voetbalwedstrijd kijk. Probleem is dat van te voren niet zeker is dat een voetbalwedstrijd, zelfs niet als die door twee topelftallen gespeeld wordt, de aandacht 2 keer 45 minuten lang kan vasthouden. Let wel: dat is mijn probleem.

Anders dan veel Nederlanders zal het mij worst wezen op welke plaats Nederland uiteindelijk eindigt. Het mag van mij best Europees kampioen worden, maar dan moet het wel aantrekkelijk voetbal spelen. Een profvoetbalwedstrijd is al lang geen sport meer, het is een voorstelling die de massa moet vermaken. Als een popgroep tijdens een popfestival er met de pet naar gooit, komt hij niet weg met het excuus: het gaat om het resultaat. Goede muziek maken is meer dan een reeks klanken georganiseerd op een rijtje ten gehore te brengen. Een goede voetbalwedstrijd is, in mijn visie, meer dan minimaal één doelpunt meer maken dan je tegenstander.

In een of andere krant las ik dat Nigel de Jong, een van onze 'helden', bij de Zwitserse politie aangifte gedaan had van de diefstal van zijn horloge. Dat horloge was enkele duizenden Euro's waard. Iemand die een salaris verdient waarmee hij een horloge van die prijs kan aanschaffen moet zijn werk (voetballen!) wel heel goed doen, als hij mijn aandacht waardig wil zijn.

Maar ja, ik weet dus nooit van tevoren of een wedstrijd echt het bekijken waard wordt. Het zou best kunnen dat Ierland-Kroatië  veel leuker wordt dan Nederland-Duitsland. In ieder geval zul je mij op 13 juni 's avonds niet in een kroeg aantreffen. Dan gaat het om het resultaat.
x

Botsing

Nederland is het het fietsland bij uitstek. Er zullen maar weinig Nederlanders zijn die geen eigen fiets hebben. Dat blijkt o.a. uit het feit dat hier jaarlijks zo'n miljoen fietsen gekocht worden. Zelfs in Amerika weten ze dat we ons graag op de fiets voortbewegen. Ik heb eens in Washington een fiets een fiets gehuurd om zo de stad wat uitgebreider en minder vermoeiend te bekijken dan wandelend. In de fietsenzaak moest ik een formulier met wat persoonlijk gegevens invullen. Als 'nationaliteit' kon ik kiezen uit: American, Dutch, Other.

Nog altijd te weinig, maar veel Nederlanders gebruiken hun fiets voor woon-werkverkeer, het doen van boodschappen of het naar school brengen van kinderen. En natuurlijk wordt de fiets gebruikt tijdens vakanties of tochtjes op vrije dagen. Tenslotte is fietsen ook nog een manier om sport te beoefenen. Dan heb ik niet over de beroepsjongens die een paar duizend kilometer afleggen door Spanje, Italië of Frankrijk. Dan heb ik het over amateurs die de beroepsjongens graag nadoen. Ik heb familieleden die  af en toe per fiets tegen de Alpe d'Huez, de Mont Ventoux of een andere 'legendarische' berg in de Tour de France op rijden.

Je moet wel een beetje getraind hebben om tegen zo'n berg op te fietsen. Er zijn veel fietsers die dat niet in hun eentje doen, maar in groepsverband. En dan met z'n allen zo hard mogelijk fietsen. Ik heb een pesthekel aan dat soort fietsers. Ze schijnen namelijk te denken dat de fietspaden in ons land speciaal voor hun aangelegd zijn. Gewone recreatieve fietsers, zoals ik af en toe ben, worden door hen als buitengewoon hinderlijk ervaren, die niets anders te doen hebben dan hun de ruimte te laten. Dat wil nog wel eens tot ruzie, soms zelfs tot handgemeen, leiden. Maar het kan nog erger, zoals ik vandaag in Trouw las. Een groepje wielrenners passeerde een vrouw, die op haar fiets in tegenovergestelde richting reed. Een van hen reed door nog onbekende oorzaak frontaal tegen haar aan. De vrouw kwam ten val en raakte ernstig gewond. De vrouw werd per ambulance naar het Elisabeth Ziekenhuis in Tilburg vervoerd, waar ze even voor het middaguur overleed aan haar verwondingen. 

 Ik heb zo'n flauw vermoeden wat die 'onbekende oorzaak' was. Die fietser was bezig met zichzelf, zijn prestatie. Hij was even 'vergeten' dat hij op een openbare, voor iedereen toegankelijke, weg reed. Bij officiële wielerkoersen wordt de route niet voor niets door de politie afgezet  De deelnemers aan zo'n koers weten zeker dat er geen tegenliggers zijn en dat andere fietsers hun pad niet zullen kruisen. Die hoeven alleen maar te letten op degenen die vlak voor of naast hem aan het rijden zijn. Als je als 'liefhebber' aan het racen bent op een mooie zonnige dag, moet je je net zo gedragen als tijdens de spits in Amsterdam. Anders komen er ongelukken van.
x