donderdag 21 juli 2011

Prijsvraag

Win een compleet verzorgde reis naar Londen

Wil je kans maken op deze reis? Geef dan antwoord op de volgende vraag:
Wat is het beroep van Frieda Klein?

Bovenstaande tekst komt van de website van uitgeverij Anthos, die in Nederland de boeken van Nicci French uitgeeft. Frieda Klein is de hoofdpersoon van het nieuwste boek van Nicci French, 'Blauwe maandag' ('Blue Monday'). Wil je graag die compleet verzorgde reis winnen, maar:
- je houdt niet van lezen;
- je houdt wel van lezen, maar niet van thrillers;
- je houdt wel van thrillers, maar niet van 'literaire' thrillers;
- je houdt wel van 'literaire' thrillers, maar niet van Nicci French;
ga dan naar die webpagina en vul in: schoonheidsspecialiste.

Je ziet wel vaker zo'n pseudoprijsvraag: Vul het antwoord in op de vraag 'Hoe heet onze koningin?' en maak kans op een van die fantastische prijzen. Het verbaast me alleen enigszins dat een respectabele uitgever deze truc hanteert om haar adressenbestand te vergroten waaraan reclamemateriaal kan worden verzonden. Of zou het zo zijn dat ze hoopt dat je het boek gaat kopen om aan de prijsvraag mee te kunnen doen? Dat is niet nodig: je kunt ook even naar bol.com gaan om achter het beroep van Frieda Klein te komen door de beschrijving van 'Blauwe maandag' te lezen.

Tot slot een vraag. Is in dit geval 'Blauwe maandag' een juiste vertaling van 'Blue Monday'?
x

woensdag 20 juli 2011

Selectief

Trouwe lezers van 'Beggartalk' weten dat het een van mijn stokpaardjes is: we maken ons druk over de slechte staat van de mensenrechten in bepaalde landen, maar het moet ons wel uitkomen. We helpen dus mee om Kadafi zijn land uit te krijgen, maar doen rustig zaken met Saudi-Arabië, al is de situatie daar minstens zo slecht als, zo niet slechter dan die in Libië.

Ik denk niet dat 'Beggartalk' tot de verplichte dagelijkse lectuur van leden van de Tweede Kamer behoort, maar het is toch aardig in Trouw een opiniestuk te lezen van een fractielid van de ChristenUnie, Joël Voordewind, dat ik bij wijze van spreken zelf geschreven kon hebben.

De kop van het stuk:

Wel actie tegen Kadafi, en niet tegen de anderen?

Een paar citaten (die betrekking hebben op Saudi-Arabië):

Nederland maakt zich schuldig aan selectieve verontwaardiging.

Vanuit dit totalitair geregeerde land zijn de afgelopen jaren miljarden dollars steun gegeven aan islamitische terreurbewegingen.

Het regime staat op de vierde plaats op de ranglijst van landen waar christenen het meest te duchten hebben. En toch wordt Saoedi-Arabië in 2012 wéér lid van de VN-Raad voor Mensenrechten en drijft de internationale gemeenschap, inclusief Nederland, gewoon handel met dit regime.

Over Libië schreeuwt de wereld moord en brand, met de omwentelingen in Egypte en Tunesië leefden we allemaal mee. Maar aan Saoedi-Arabië doen we niets. Sterker nog; we moedigen zelfs het bedrijfsleven aan om de banden aan te halen.

Het is ongeloofwaardig als het Westen predikt dat mensenrechten en democratie universeel zijn, maar ondertussen vrolijk handel blijft stimuleren met en hulp blijft geven aan onderdrukkende regimes.

Hoor je het ook eens van een ander.
x

dinsdag 19 juli 2011

Vierdaagse

Vandaag begint de Vierdaagse. Die heb ik ook een keer gelopen, in 1957, vier keer 40 km. Ik heb geen medaille gekregen, al heb ik hem uitgelopen. Ik kreeg een diploma. Voor een medaille had ik 50 km moeten lopen, omdat ik 18 was. Ik liep echter met een jongen van korfballen die 17 was en die mocht nog geen 50 km lopen. Hij kreeg dus wel een medaille.

Had ik ervoor getraind? Helemaal niet. Ik had een paar jaar de Avondvierdaagse gelopen (3x15 en 1x20 km) en een aantal eendaagse wandeltochten, waaronder de Trouwmars, georganiseerd door het dagblad Trouw. Daarbij liep ik de 30 km, die ik een keer in precies vier uur volbracht, met een gemiddelde dus van 7,5 km per uur.

Ik wist dus dat ik 30 km op één dag kon lopen. Maar zou ik ook 40 km op één dag kunnen lopen? Dat wilde ik weten, beter gezegd: voelen. Op de kaart had ik een route uitgezet van 40 km, die me tot dicht bij Hoofddorp bracht.  Dat lukte dus zonder problemen.

Ik moet er misschien bij zeggen dat ik nooit last gehad heb van blaren. Ik had wel het idee dat het kunnen lopen van een flinke afstand voor een belangrijk deel 'tussen de oren' zit. Je moet natuurlijk een goede conditie hebben en je spieren moeten wel eens eerder aan het werk gezet zijn, maar je moet ook weten dat je het kunt.

Uiteraard werden we 's ochtends met behoorlijk veel spierpijn wakker, maar ook elke ochtend moesten we een sprintje trekken om de bus naar het startpunt te halen. Dat sprintje was precies genoeg om de spieren net weer los genoeg te maken. Van dat 'rekken en strekken' wat je joggers tegenwoordig ziet doen had nog nooit iemand gehoord. En 'opwarmen' was iets wat mijn moeder met een kliekje deed.

Al zou ik nu een puike conditie hebben, ik zou er niet aan denken de Vierdaagse nog eens te lopen. Ik zou niet echt genieten van een wandeling met ruim 40.000 andere wandelaars om me heen.
x

maandag 18 juli 2011

Gelijk

Ben ik vóór gelijke behandeling behandeling van mannen en vrouwen? Nou, reken maar! Dus als ik in een kroeg aan de bar zit en de vrouw naast mij krijgt een drankje aangeboden door de barman of -vrouw, heb ik ook recht op een gratis drankje. Als ik daar beleefd op wijs, maar het wordt mij geweigerd, maak ik er meteen een 'zaak' van bij de Commissie Gelijke Behandeling (CGB).

Nee, natuurlijk doe ik dat niet! Maar nu heb je in Valkenswaard café 'Old Dutch'. Daar was vrijdag de 'vrouwvriendelijke vrijdag'. Vrouwelijke bezoekers kregen gratis vijf consumptiebonnen die tussen 22.00 en 24.00 uur besteed konden worden. Kregen, want iemand was zo jaloers en werd daar zo principieel van dat hij echt naar de CGB gestapt is. Ik neem tenminste aan dat Het PAROOL het niet verzonnen heeft. Ware ik lid van de CGB geweest, dan zou ik gezegd hebben: "Voorzitter, met dit soort flauwekulklachten wens ik mij niet bezig te houden. Daarvoor is deze commissie, dacht ik, niet ingesteld." De CGB heeft de klacht wél behandeld en de klager kreeg gelijk. Niet dat hij ook vijf consumptiebonnen kreeg, het café mag ze niet meer alleen aan vrouwen geven. Dat zal niet gebeuren, neem ik aan.

Nu weet ik ook wel dat die 'vrouwvriendelijke vrijdag' met bijbehorende  consumptiebonnen gewoon een reclamestunt was, tenzij Valkenswaard de vrouwonvriendelijkste horeca van Nederland heeft, of de 'Old Dutch' alleen bezocht wordt door 'male chauvinist pigs'. Misschien was het geen klager, maar een klaagster, die gebukt gaat onder een hypertrofie van gelijkheidsgevoelens.

In Het PAROOL las ik ook dat de Reguliersdwarstraat in Amsterdam binnenkort weer in zijn oude glorie hersteld is. Dat betekent dat er weer voornamelijk uitgaansgelegenheden voor homo's zullen zijn. Burgervader Eberhard van der Laan gaat ter gelegenheid daarvan zelfs iets officieels doen, dus qua gelijkheid zal het allemaal wel in orde zijn. Ik ga niet naar de CGB, maar ik voel me er toch wat ongemakkelijk bij.
x

zondag 17 juli 2011

Fietsen

Een groot deel van mijn aandacht ging gisteren naar de Tour de France. Er werd immers een etappe verreden met een reeks aan vaak lastige beklimmingen en die ook nog eens 'bergop' eindigde. Met andere woorden: een etappe waarin een winnaar 'het verschil' zou kunnen maken. Na afloop was ik teleurgesteld: geen van de 'grote' jongens deed ook maar enige moeite dat verschil ook werkelijk te maken.

Al dat gefiets verhinderde wel dat ik veel kon doen aan de voorbereiding van mijn dagelijks blog. Gelukkig is er op zondag een alternatief voor mijn trouwe lezers, omdat ik dan ook 'Silly Me' van tekst voorzie. Klik hier.
x

zaterdag 16 juli 2011

Hoofdstad

In Het PAROOL las ik: Amsterdam is jarenlang de homohoofdstad van de wereld geweest. Maar het imago van de Nederlandse hoofdstad is niet meer wat het geweest is. (...) En dus krijgt de stad concurrentie. Rio de Janeiro is namelijk vastberaden om de nieuwe homohoofdstad van de wereld te worden. Moet ik nu als geboren en getogen Amsterdammer teleurgesteld zijn?

Zijn ze in Rio de Janeiro nu ineens veel toleranter en homovriendelijker dan in Amsterdam? Nee hoor: De overheid ruikt namelijk geld. Vorig jaar bestond 25 procent van de toeristen die naar Rio kwamen uit homoseksuelen, oftewel: 880.000 mensen. Dat moeten er veel meer worden". (...) 'Iedereen die geld wil verdienen zou er goed aan doen een homo-vestiging te openen. Of dat nou een bar, een discotheek of een restaurant is. Het wordt gegarandeerd een succes', aldus Tufesson. (Tufesson is een modeontwerper die een secretariaat voor 'diversiteit' leidt.)

Als homo's van tijd tot tijd op een bepaalde plek 'onder elkaar' willen zijn, moeten ze dat vooral doen. Maar met emancipatie heeft het niet zoveel te maken. Bij mijn weten moet je heel erg lang zoeken wil je in Amsterdam een bar, discotheek of restaurant vinden waar homo's vanwege hun geaardheid de toegang geweigerd wordt. Het zal best een keer voorkomen dat ze daar, of op weg ernaar toe, een keer een homofoob type tegenkomen, maar ik vrees dat je zulke types ook nog steeds in Rio de Janeiro tegenkomt. Silas Malafia, een prominente evangelist in Rio (...) voorzag zeshonderd reclameborden in en rond de stad met de tekst: 'Ter verdediging van het gezin: God creëerde man en vrouw voor het behoud van het menselijk ras'.

Allerlei aparte gelegenheden creëren waar homo's elkaar kunnen ontmoeten is geen bewijs van tolerantie. Eerder van het tegendeel. Het is gettocultuur. Zo'n veertig jaar geleden waren hier vrouwencafés in zwang. Waarom zouden die verdwenen zijn?
x

vrijdag 15 juli 2011

Col

Als je iets van kaarten weet, zie je dat de afbeelding hieronder een weg weergeeft. Aan het gekronkel kun je zien dat het een weg door bergen betreft. Je denkt nu misschien dat ik een stukje route van de Tour de France weergeef. Gisteren immers reden ze de eerste etappe door 'echte' bergen, met twee cols 'hors categorie'. Dan moet je aardig trappen, want ze komen tot boven de 2100 m.


Maar deze weg maakt geen deel uit van de Tour de France. Hij ligt niet eens in Europa, maar in Colorado, USA. Het is de Trail Ridge Road. Ik heb daar met Boukje gefietst. We reden niet op zo'n lekker licht fietsje van een kilo of zes, maar op een fiets van roestvrij staal van een kilo of twaalf. Geen 21, maar slechts 10 versnellingen. We hadden ook nog wat volle fietstassen aan weerszijden van voor- en achterwiel hangen en nog een tasje aan het stuur.

De rode pijl geeft het hoogste punt van dit stuk weg aan: 3640 m. In welke categorie zou dat nou vallen?
x