Vierdaagse

Vandaag begint de Vierdaagse. Die heb ik ook een keer gelopen, in 1957, vier keer 40 km. Ik heb geen medaille gekregen, al heb ik hem uitgelopen. Ik kreeg een diploma. Voor een medaille had ik 50 km moeten lopen, omdat ik 18 was. Ik liep echter met een jongen van korfballen die 17 was en die mocht nog geen 50 km lopen. Hij kreeg dus wel een medaille.

Had ik ervoor getraind? Helemaal niet. Ik had een paar jaar de Avondvierdaagse gelopen (3x15 en 1x20 km) en een aantal eendaagse wandeltochten, waaronder de Trouwmars, georganiseerd door het dagblad Trouw. Daarbij liep ik de 30 km, die ik een keer in precies vier uur volbracht, met een gemiddelde dus van 7,5 km per uur.

Ik wist dus dat ik 30 km op één dag kon lopen. Maar zou ik ook 40 km op één dag kunnen lopen? Dat wilde ik weten, beter gezegd: voelen. Op de kaart had ik een route uitgezet van 40 km, die me tot dicht bij Hoofddorp bracht.  Dat lukte dus zonder problemen.

Ik moet er misschien bij zeggen dat ik nooit last gehad heb van blaren. Ik had wel het idee dat het kunnen lopen van een flinke afstand voor een belangrijk deel 'tussen de oren' zit. Je moet natuurlijk een goede conditie hebben en je spieren moeten wel eens eerder aan het werk gezet zijn, maar je moet ook weten dat je het kunt.

Uiteraard werden we 's ochtends met behoorlijk veel spierpijn wakker, maar ook elke ochtend moesten we een sprintje trekken om de bus naar het startpunt te halen. Dat sprintje was precies genoeg om de spieren net weer los genoeg te maken. Van dat 'rekken en strekken' wat je joggers tegenwoordig ziet doen had nog nooit iemand gehoord. En 'opwarmen' was iets wat mijn moeder met een kliekje deed.

Al zou ik nu een puike conditie hebben, ik zou er niet aan denken de Vierdaagse nog eens te lopen. Ik zou niet echt genieten van een wandeling met ruim 40.000 andere wandelaars om me heen.
x

Gelijk

Ben ik vóór gelijke behandeling behandeling van mannen en vrouwen? Nou, reken maar! Dus als ik in een kroeg aan de bar zit en de vrouw naast mij krijgt een drankje aangeboden door de barman of -vrouw, heb ik ook recht op een gratis drankje. Als ik daar beleefd op wijs, maar het wordt mij geweigerd, maak ik er meteen een 'zaak' van bij de Commissie Gelijke Behandeling (CGB).

Nee, natuurlijk doe ik dat niet! Maar nu heb je in Valkenswaard café 'Old Dutch'. Daar was vrijdag de 'vrouwvriendelijke vrijdag'. Vrouwelijke bezoekers kregen gratis vijf consumptiebonnen die tussen 22.00 en 24.00 uur besteed konden worden. Kregen, want iemand was zo jaloers en werd daar zo principieel van dat hij echt naar de CGB gestapt is. Ik neem tenminste aan dat Het PAROOL het niet verzonnen heeft. Ware ik lid van de CGB geweest, dan zou ik gezegd hebben: "Voorzitter, met dit soort flauwekulklachten wens ik mij niet bezig te houden. Daarvoor is deze commissie, dacht ik, niet ingesteld." De CGB heeft de klacht wél behandeld en de klager kreeg gelijk. Niet dat hij ook vijf consumptiebonnen kreeg, het café mag ze niet meer alleen aan vrouwen geven. Dat zal niet gebeuren, neem ik aan.

Nu weet ik ook wel dat die 'vrouwvriendelijke vrijdag' met bijbehorende  consumptiebonnen gewoon een reclamestunt was, tenzij Valkenswaard de vrouwonvriendelijkste horeca van Nederland heeft, of de 'Old Dutch' alleen bezocht wordt door 'male chauvinist pigs'. Misschien was het geen klager, maar een klaagster, die gebukt gaat onder een hypertrofie van gelijkheidsgevoelens.

In Het PAROOL las ik ook dat de Reguliersdwarstraat in Amsterdam binnenkort weer in zijn oude glorie hersteld is. Dat betekent dat er weer voornamelijk uitgaansgelegenheden voor homo's zullen zijn. Burgervader Eberhard van der Laan gaat ter gelegenheid daarvan zelfs iets officieels doen, dus qua gelijkheid zal het allemaal wel in orde zijn. Ik ga niet naar de CGB, maar ik voel me er toch wat ongemakkelijk bij.
x

Fietsen

Een groot deel van mijn aandacht ging gisteren naar de Tour de France. Er werd immers een etappe verreden met een reeks aan vaak lastige beklimmingen en die ook nog eens 'bergop' eindigde. Met andere woorden: een etappe waarin een winnaar 'het verschil' zou kunnen maken. Na afloop was ik teleurgesteld: geen van de 'grote' jongens deed ook maar enige moeite dat verschil ook werkelijk te maken.

Al dat gefiets verhinderde wel dat ik veel kon doen aan de voorbereiding van mijn dagelijks blog. Gelukkig is er op zondag een alternatief voor mijn trouwe lezers, omdat ik dan ook 'Silly Me' van tekst voorzie. Klik hier.
x

Hoofdstad

In Het PAROOL las ik: Amsterdam is jarenlang de homohoofdstad van de wereld geweest. Maar het imago van de Nederlandse hoofdstad is niet meer wat het geweest is. (...) En dus krijgt de stad concurrentie. Rio de Janeiro is namelijk vastberaden om de nieuwe homohoofdstad van de wereld te worden. Moet ik nu als geboren en getogen Amsterdammer teleurgesteld zijn?

Zijn ze in Rio de Janeiro nu ineens veel toleranter en homovriendelijker dan in Amsterdam? Nee hoor: De overheid ruikt namelijk geld. Vorig jaar bestond 25 procent van de toeristen die naar Rio kwamen uit homoseksuelen, oftewel: 880.000 mensen. Dat moeten er veel meer worden". (...) 'Iedereen die geld wil verdienen zou er goed aan doen een homo-vestiging te openen. Of dat nou een bar, een discotheek of een restaurant is. Het wordt gegarandeerd een succes', aldus Tufesson. (Tufesson is een modeontwerper die een secretariaat voor 'diversiteit' leidt.)

Als homo's van tijd tot tijd op een bepaalde plek 'onder elkaar' willen zijn, moeten ze dat vooral doen. Maar met emancipatie heeft het niet zoveel te maken. Bij mijn weten moet je heel erg lang zoeken wil je in Amsterdam een bar, discotheek of restaurant vinden waar homo's vanwege hun geaardheid de toegang geweigerd wordt. Het zal best een keer voorkomen dat ze daar, of op weg ernaar toe, een keer een homofoob type tegenkomen, maar ik vrees dat je zulke types ook nog steeds in Rio de Janeiro tegenkomt. Silas Malafia, een prominente evangelist in Rio (...) voorzag zeshonderd reclameborden in en rond de stad met de tekst: 'Ter verdediging van het gezin: God creëerde man en vrouw voor het behoud van het menselijk ras'.

Allerlei aparte gelegenheden creëren waar homo's elkaar kunnen ontmoeten is geen bewijs van tolerantie. Eerder van het tegendeel. Het is gettocultuur. Zo'n veertig jaar geleden waren hier vrouwencafés in zwang. Waarom zouden die verdwenen zijn?
x

Col

Als je iets van kaarten weet, zie je dat de afbeelding hieronder een weg weergeeft. Aan het gekronkel kun je zien dat het een weg door bergen betreft. Je denkt nu misschien dat ik een stukje route van de Tour de France weergeef. Gisteren immers reden ze de eerste etappe door 'echte' bergen, met twee cols 'hors categorie'. Dan moet je aardig trappen, want ze komen tot boven de 2100 m.

Maar deze weg maakt geen deel uit van de Tour de France. Hij ligt niet eens in Europa, maar in Colorado, USA. Het is de Trail Ridge Road. Ik heb daar met Boukje gefietst. We reden niet op zo'n lekker licht fietsje van een kilo of zes, maar op een fiets van roestvrij staal van een kilo of twaalf. Geen 21, maar slechts 10 versnellingen. We hadden ook nog wat volle fietstassen aan weerszijden van voor- en achterwiel hangen en nog een tasje aan het stuur.

De rode pijl geeft het hoogste punt van dit stuk weg aan: 3640 m. In welke categorie zou dat nou vallen?
x

Woonplaats

Iedereen moet weten waar een pedo woont, vindt Jos Aalders, voorzitter van de Partij Rechten Kind (PRK). Dat las ik in Trouw. Uit het programma van de PRK begrijp ik dat bedoeld wordt: veroordeelde pedo's. Als deze wens van de PRK werkelijkheid zou worden, kun je dus op een gegeven moment een brief ontvangen waarin de burgemeester van jouw woonplaats je meedeelt dat met ingang van die en die datum de heer N.N., veroordeeld pedofiel, op dat en dat adres komt te wonen. Je kunt er vergif op innemen dat zich terstond een buurtcomité vormt dat zich met hand en tand tegen de vestiging van de heer N.N. in jouw buurt zal verzetten.

Er schijnen nu al tal van mensen te zijn (onlangs te zien in EénVandaag) die zich bezig houden met de vraag wat te doen als over twee jaar Folkert  van der G. (de moordenaar van Pim Fortuyn) vrijkomt. Hem om zeep helpen schijnt een voor de hand liggende optie te zijn.

Gezien de recente ervaringen met de gebeurtenissen in Alphen aan den Rijn is het misschien wel handig te weten welke mensen in jouw omgeving een wapenvergunning hebben en of zij mentaal behoorlijk stabiel zijn.

Er zijn nogal wat mensen in ons land die een geweldsmisdrijf hebben begaan en hun straf hebben uitgezeten. We hebben ooit besloten dat zij dan weer een plaats in onze maatschappij mogen innemen. Als je reacties op websites, bijvoorbeeld van kranten, leest, zou je de indruk kunnen krijgen dat het vooral de softies en linksen onder ons zijn die dat nog steeds een aanvaardbaar idee vinden. Er is een tijd geweest dat melaatsen speciale kleren droegen en met een klepper hun komst moesten aankondigen als ze op bepaalde tijden hun leprozenkolonie mochten verlaten. Zo'n systeem kunnen we opnieuw invoeren. We kunnen de Markerwaard droogleggen. Degenen die tweederde van hun straftijd hebben uitgezeten, mogen de rest daar in relatieve vrijheid doorbrengen. Bedenk zelf maar meer methoden om onze veiligheid te vergroten. Mijn idee is: iedere Nederlander van 18 jaar en ouder wordt jaarlijks gescreend op de mogelijkheid van gewelddadig gedrag. Preventie in plaats van detentie.
x

Spelen

Het duurt nog iets meer dan een jaar tot In Londen de Olympische Spelen van 2012 beginnen. Je hoort er de laatste tijd weinig meer over, maar er zijn in Nederland personen en organisaties die niets liever willen dan dat de Spelen van 2028 in Amsterdam worden gehouden. Ik ben daar geen groot voorstander van, maar mocht het toch doorgaan, dan zal ik er weinig last van hebben. In de eerste plaats moet ik maar zien dat ik 89 wordt en als dat werkelijk lukt zie ik me nog niet regelmatig de stad ingaan, waar ik me dan zit te ergeren aan luidruchtige fans van allerlei nationaliteiten, opgefokte veiligheidsmaatregelen en in de war gelopen openbaar vervoer.

Op het BBC London News zie ik vrijwel dagelijks welke gevolgen de Spelen van volgend jaar nu al hebben. Dat begon al met het het bestellen en toewijzen van toegangskaartjes, waarbij van alles mis ging. Veel gelukkigen kregen ook nog eens een dubbele rekening gepresenteerd. Wie pech had kon alleen nog een kaartje krijgen voor het kleiduiven schieten of het Grieks en Romeins worstelen. Door allerlei verkeersmaatregelen zien kleine middenstanders de klanten hun winkeltjes mijden. Mooie stukken groen veranderen in bouwputten. Bedenk daarbij dat Londen een iets grotere oppervlakte heeft dan Amsterdam en stel je ellende even voor, die al ruim vóór 2028 begint.

Een kleine drie weken lang zou Amsterdam eruit kunnen gaan zien als op Koninginnedag. Voor mij is dat een horrorscenario.
x