vrijdag 2 april 2010

Verborgen

Ja, ik was nog wat laat op en zat vast uit te kijken naar onderwerpen voor een volgende blog. Ik keek ook in de radio- en tv-gids en zag dat op Nederland 3 in 'Nieuwslicht', dat ik niet gezien had, aandacht was besteed aan het 'Hidden Sound System': "Geluidsontwerper Hens Zimmerman ontwierp software dat gesproken boodschappen kan verstoppen in muziek én zo je gedrag kan beïnvloeden: het Hidden Sound System. Hoogleraar psychologie Ap Dijksterhuis, gespecialiseerd in het onderbewustzijn, heeft het systeem onderzocht en is verrast over het resultaat. Wel maakt hij zich grote zorgen over eventueel misbruik in bijvoorbeeld supermarkten of tijdens de verkiezingen." Het deed me denken aan satanische boodschappen die je zou horen als je een lp van achteren naar voren draaide en net zo ongeloofwaardig. Vóór ik begon aan een cynisch getoonzet tekstje realiseerde ik me dat het programma op 1 april werd uitgezonden.
X

donderdag 1 april 2010

Privatiseren

Het is niet helemaal nieuw nieuws, maar vrijwel alle kranten besteedden er gisteren aandacht aan, de Volkskrant als eerste. Rijkman Groenink hield aan zijn vertrek bij ABN Amro 36 miljoen euro over. Diezelfde Groenink was al topman bij ABN Amro toen deze het Bouwfonds Nederlandse Gemeenten overnam. Dat was een overheidsinstelling, bedoeld om de gewone man aan een eigen huis te helpen, die zo nodig geprivatiseerd moest worden. Bouwfonds (...) was een goudmijn voor ABN Amro. In de zes jaar tijd dat de bank na de overname eigenaar was, verdiende zij circa 2,5 miljard euro met het uitmelken, opknippen en doorverkopen van het voormalige overheidsbedrijf. (Onderstreping toegevoegd.) Zo gaat dat in het bedrijfsleven. Iedereen blij, behalve 'de gewone man'. Destijds werd door Bouwfonds en de bank beweerd dat er geen andere koper was. Die was er wel degelijk, de ING, en die had een hoger bod uitgebracht dan ABN Amro. Rijkman Groenink - zakenman, eerlijk als goud - had dat bod (vertrouwelijke informatie) doorgekregen van zijn collega-topman bij Bouwfonds. Dat heet een lek. Na dat lek heeft Groenink dus keihard zitten liegen en heeft hij de gemeenten, de eigenaren van Bouwfonds, 75 miljoen gulden (nog altijd zo'n 34 miljoen euro) door de neus geboord.

Er is vast wel nog het een en ander te privatiseren op zo'n manier dat er een paar mensen heel rijk worden en de gewone man het gelag betaalt. Ik denk aan de waterschappen. Al die polders worden veel efficiënter beheerd door particuliere bedrijven. Ik denk aan Rijkswaterstaat. Laat onze snelwegen maar onderhouden door een combi van ANWB en wegenbouwers. Moet je eens kijken hoe gauw er een kilometerheffing is, want het geld moet ergens vandaan komen. Ons water wordt nog steeds door de overheid aangeleverd. Is dat nou echt nodig? Hoeveel overbodige ambtenaren zitter er eigenlijk tussen de bron en onze kraan? Het openbaar vervoer is toch ook een stuk rianter geworden na de privatisering?
x

woensdag 31 maart 2010



Mantelzorg

Mijn moeder was al vroeg weduwe, op haar 55ste, maar ze had zich voorgenomen dat ze, als ze ouder werd, nooit bij één van haar kinderen in zou willen wonen. Ze had ervaring met een inwonende moeder. "Je blijft altijd een dochter", was haar redenering en dat wilde ze geen van haar kinderen aandoen. Toen mijn grootmoeder dement werd, heeft op een keer de huisarts 'bevolen' dat mijn grootmoeder een tijd elders werd ondergebracht, omdat mijn moeder er zelf onderdoor dreigde te gaan. Natuurlijk had uiteindelijk mijn moeder ook meer aandacht en zorg nodig, buiten de thuishulp die ze kreeg. Die extra aandacht en zorg kwam vooral neer op een jongere zus van mij, die nou eenmaal het dichtste bij woonde. Die heeft ook geleerd wat mantelzorg in de praktijk kan betekenen.

Nu we hard aan het bezuinigen moeten slaan, komt ook de AWBZ weer in beeld, die zo vreselijk duur is. En dan wordt er weer eens een oud stokpaardje van stal gehaald door Actiz, de koepelorganisatie van instellingen in de thuis- en ouderenzorg. Trouw schrijft: Voorop staat dat iedereen die echt niet zonder thuis- of ouderenzorg kan, daarop moet kunnen blijven rekenen. Maar niet eerder dan nadat in eigen kring een oplossing is gezocht, bijvoorbeeld door het inschakelen van een familielid of buur (mantelzorg). Voor de instellingen blijft er gelukkig werk, want die gaan dan de mantelzorgers helpen: De professionele zorgverlener moet daarbij vooral ondersteunen, coachen en kennis overdragen, zodat de uiteindelijke inzet van de professional beperkt blijft. Een deel van de vrije tijd die de mantelzorgers toch al opgeven, moeten ze dan ook nog eens besteden aan het luisteren naar de ondersteunende, coachende en kennisoverdragende professionals.

Hier en daar zal best wat overbodige, misschien zelfs onnodige zorg verleend worden. Ik denk ook dat de meeste mensen bereid zijn gratis en toch voor niets hand- en spandiensten te verlenen aan familieleden, vrienden of buren, die dat een tijdje of voorgoed nodig hebben. Maar als we veel meer reguliere zorg gaan overhevelen naar de mantelzorg, moeten we na een tijdje de ggz extra gaan bemannen omdat die mantelzorgers met een burn-out op bezoek gaat krijgen. Mijn demente moeder had zeven kinderen die het bezoek aan haar in het verzorgingshuis konden verdelen, maar zo'n situatie is niet erg gebruikelijk meer. Als ik aan de beurt was kostte mij dat 2 keer ruim 2 uur reistijd. Dat was geen probleem, want ik werkte toen al parttime en ging op een vrije dag. Ik hoefde ook niet met huisgenoten rekening te houden, maar niet iedereen kan zich zo gemakkelijk vrijmaken.

Gaan de indicatie-instellingen nu criteria opstellen, zoals:
- maximum reistijd tot zorgbehoevend familielid;
- minimale zorgkunde van mantelzorger;
- minimale geschiktheid zorgkunde aan of bij te leren;
- minimale zorgplicht voor eigen huishouden;
- minimale coachbaarheid;
- maximale hoeveelheid eigen geld dat aan mantelzorg besteed wordt?
En als je al heel lang in onmin hebt geleefd met het zorgbehoeftige familielid komt die brave jongeman van de EO langs om dat op te lossen met 'Het Mantelzorgdiner'. De mantelzorger wordt er naartoe gebracht met een stretch limo, de zorgbehoeftige met de ambulance. Emo-tv van de bovenste plank.
x

dinsdag 30 maart 2010

BN'er

Een BN'er kan tegenwoordig al in het nieuws komen zonder ook maar een vinger uit te steken en zonder dat zhij iets doet wat de de aandacht van zelfs de meest roddelende bladen of tv-rubrieken kan trekken. Een vrouw in een woonwagenkamp wordt doodgeschoten door haar man (die daarna zichzelf van het leven probeert te ontnemen) en laat dat nou de tante, wat zeg ik: de lievelingstante, van Frans Bauer zijn. Ja, dan is het pas echt nieuws! Ook serieuze bladen kunnen niet nalaten dat te vermelden. Mijn voorstel: breng de gebruikelijke bloemen en tekeningen niet naar dat woonwagenkamp, maar leg ze bij Frans Bauer voor de deur
x

Phishing

'Phishing' is een vorm van internetfraude, waarbij men argeloze personen vertrouwelijke gegevens (zoals gebruikersnaam of wachtwoord) tracht te ontfutselen, om ze daarna de nodige euro's lichter te maken. Gisteren ontving ik zo'n bericht bij de mail. Ik dacht altijd dat oplichters die zich met phishing bezighouden redelijk intelligent zijn, maar je moet je toch wel een behoorlijk stuk onbenul zijn als je denkt dat iemand die onderstaande tekst ontvangt echt denkt dat die afkomstig is van de ING, zelfs al staat het logo van de bank erboven. Je kan de ING van alles verdenken, maar niet van het schrijven van beroerd Nederlands.

Geachte klant,
ING heeft er klachten van onze klanten voor onbevoegd gebruik van de ING Services. Als gevolg daarvan maken we een extra veiligheid controle op al onze klanten gehouden om hun informatie te beschermen tegen diefstal en fraude.

Hierdoor wordt u verzocht om de verstrekte stappen te volgen en uw gegevens voor de veiligheid van uw accounts te bevestigen. Gelieve Klik hier om te beginnen.

Echter, Niet om dit te doen kan leiden tot tijdelijke schorsing rekening. U zult begrijpen dat dit een veiligheidsmaatregel bedoeld om u te beschermen en uw account. Onze excuses voor het ongemak.
Bedankt voor uw medewerking.

x

Roeping

Lex Oomkes, journalist van Trouw, schrijft dat Kamerlidmaatschap geen roeping meer is. Veel zittende Kamerleden stellen zich niet meer kandidaat, evenmin als diverse (ex-)bewindslieden. Zo verdwijnt veel parlementaire ervaring. De status van het Nederlandse parlement is zienderogen verminderd, mede door de strakke regeerakkoorden en de overheersende positie van een kabinet. Kamerleden die kunnen wijzen op een individueel succesje tegen de wil van een minister in, of zo’n Kamerlid nu lid is van een regeringspartij of van een oppositiepartij, zijn op de vingers van één hand te tellen.

Over iets meer dan twee maanden mogen we nieuwe leden van de Tweede Kamer kiezen. 'Synovate' (dat elke twee weken de 'Politieke Barometer' samenstelt) heeft onderzocht waarom mensen voor een bepaalde partij kiezen. Nog geen kwart stemt (bijna) altijd op dezelfde partij. Slechts 15% noemt specifieke partijstandpunten als motief voor een keuze. Vooral aanhangers van PVV en GroenLinks denken dat 'hun' partij verandering kan brengen. Vooral Alexander Pechtold en - in wat mindere mate - Femke Halsema en Job Cohen zijn vanwege hun persoonlijkheid belangrijke stemmentrekkers.

De 'Politieke Barometer' van afgelopen donderdag duidt op een zetelverdeling zoals je hieronder ziet. Ik heb daar een aantal mogelijke coalities met hun gezamenlijke zetels naast gezet. (Ik acht het vrijwel uitgesloten dat de PVV deel gaat uitmaken van welke coalitie dan ook.)


Iedereen verwacht moeilijke coalitieonderhandelingen en als de uitslag maar in de buurt komt van wat je hierboven ziet, zullen ze dat ook worden. Juist daarom zijn we toe aan een werkelijke vernieuwing van de politiek: geen parlementair kabinet met een dichtgespijkerd regeerakkoord, maar een extra-parlementair (eventueel zelfs minderheids)kabinet, dat met wisselende meerderheden kort en bondig geformuleerde doelstellingen bereikt en dat niet meteen hoeft af te treden als een voornemen het een keer niet haalt in de Tweede Kamer. Het maakt weer eens duidelijk dat de uiteindelijke beslissing door een meerderheid van het parlement genomen wordt, maar niet vier jaar lang door dezelfde meerderheid. Ook partijen die geen deel uitmaken van het kabinet (en hun kiezers) zien daardoor (delen van) hun programma en wensen gerealiseerd, wat het vertrouwen in 'de' politiek alleen maar kan doen toenemen.

Op mijn ouwe dag ga ik steeds meer voelen voor een systeem waarin burgers voor vier jaar een regeringsleider - de minister-president - kiezen, die zelf zijn medebewindslieden aanstelt. We houden ons systeem van evenredige vertegenwoordiging en iedere partij van enige redelijke omvang komt wel een keer aan zijn inhoudelijke trekken. Meer hierover vind je in 'Bestuurlijke hervorming'.
X