NEDERLAND

Je kan niet van iedere Amerikaan verwachten dat zhij weet dat België de hoofdstad van Nederland is. Ik heb wel eens filmpjes op YouTube gezien, waarin Amerikaanse jongeren getest werden op hun kennis van geografie. De antwoorden waren vaak bedroevend. Zelfs op vragen over Amerika wist ik het vaak beter dan zij.

Uit een artikel in de Volkskrant leer ik dat het gebrek aan geografische kennis tot in de hoogste kringen heerst. Tot aan president Trump toe. Zo noemde hij België een ‘prachtige stad’ en heeft hij moeite verschil te maken tussen Engeland en het Verenigd Koninkrijk (Engeland, Schotland, Wales en Noord-Ierland). Dat is natuurlijk wel erg ver van zijn bed. Maar op een rally in Pittsburgh zei hij o.a.: 'We bouwen een prachtige muur. Een heel grote die echt werkt, waar je niet overheen kunt en ook niet onderdoor.' En waar wil hij die brug dan bouwen? In Colorado. Als hij er even een kaart bijgenomen had, had hij gezien dat er tussen de zuidgrens van Colorado en de noordgrens van Mexico een afstand ligt van zo'n 350 km. Daar ligt een andere Amerikaanse staat, New Mexico. Het kan natuurlijk zo zijn dat Donald er wel een kaart bij gepakt heeft, maar was het "New" vóór "Mexico" hem niet zo opgevallen.

Overigens, als Trump op de vraag waar Nederland ligt zou antwoorden met "Colorado", heeft hij nog gelijk ook. Het is een dorp in Colorado met zo'n 1400 inwoners

We hebben die naam eens gezien op een richtingbord toen we door Colorado fietsten. Het leek ons wel leuk dat dorp te bezoeken, maar vonden de omweg die we daarvoor moesten maken toch te lang.

CELEBRITIES

Elke vrijdag belicht Aaf Brandt Corstius (in de Volkskrant) twee opmerkelijke celebritynieuwtjes. Deze week over: Martien Meiland en Marco Borsato.

Ik heb niets met celebrities, met name niet van het type BN'ers die hun bekendheid te danken hebben aan de media.Van die Meiland had ik nog nooit gehoord, totdat ik vernam dat hij die Televizier Ring had gewonnen. Ik kijk vrijwel nooit naar programma's van de commerciële zenders en zogenaamde realatyprogramma's zijn al helemaal niet aan mij besteed.

Ik ben geen regelmatig lezer van de Volkskrant. Nadat ik van dat artikel had kennisgenomen en het ook nog eens gelezen had, vroeg ik me af waarom een zichzelf respecterende kwaliteitskrant een (naar ik aanneem) zichzelf respecterende journaliste/columniste zich één maal per week bezig laat houden met nieuwtjes over personen en zaken, waaraan uitgebreid en veel dieper gaand aandacht besteed wordt in bladen als Story en Privé.

Kijk, dat de Story uitgebreid rapporteert over een buitenechtelijke relatie van Marco Borsato ligt voor de hand. Smullen, voor de liefhebbers. Maar wat is voor de Volkskrant en Aaf de motivatie om nog eens uitgebreid in te gaan op de zo boeiende melding van de uitspraak van Marco in de Story: 'De pizza van mijn vader stonk, maar was heerlijk!' Gaan we het de volgende keer hebben over Marco's waardering voor de snert van Iris Hond (de zijrelatie) die veel lekkerder is dan die van Leontine (zijn wettige echtgenote). Gelukkig heeft Aaf ook een diepe wijsheid van Leontine te melden die ze optekende bij Instagram: 'Liefde 'hoeft niet perfect te zijn, zo lang het maar echt is'.

Afvallen

Ik ging het toch wel weer een beetje missen: het dagelijks schrijven van mijn Beggartalk. Vandaag ga ik het hebben over een persoonlijke ervaring. Ik ben veel te zwaar. Ik was al eens behoorlijk wat afgevallen door zeer zeer koolhydraatarm te eten, maar intussen is wat ik toen kwijtraakte al weer terug.

Vorige week ben ik begonnen aan het 5:2 dieet. De Consumentenbond schrijft daarover: Het Vastendieet gaat uit van 2 dagen vasten per week. Op deze dagen krijg je maar heel weinig calorieën binnen. De rest van de week kun je eten zoals je gewend bent. De belofte: afvallen én een betere gezondheid. Voor mij zijn dinsdag en vrijdag vastendagen. Vandaag ben ik dus met de vierde dag bezig.

Vasten is moeilijk. Hoewel de auteurs (van het boek 'Het Vastendieet') dat niet ontkennen, doen ze er ook vrij luchtig over. Ik vind het tot nu toe helemaal niet moeilijk. Per vastendag mag je maximaal 500 kilocalorieën voor vrouwen en 600 kilocalorieën voor mannen. Een ons vis bevat 84 kcal, dus ik 'mag' zo'n 7 ons vis per dag eten of 2,7 ons volkorenbrood, of 5 plakken 48+, jong belegen kaas. Dat vind ik geen vasten, maar gewoon weinig eten. Ik heb tot nu toe drie vastendagen helemaal niets gegeten. Vandaag tot nu toe ook nog niets. Dat klopt niet helemaal: ik krijg een paar calorietjes binnen in de wolkjes melk in mijn thee. 150 ml melk levert 70,5 kcal op. Die paar wolkjes zijn dus te verwaarlozen.

Na de eerste twee vastendagen was ik al 1,5 kilo kwijtgeraakt.  Als het in dat tempo doorgaat zit ik nog vóór de kerst op mijn streefgewicht.

STOPPEN

Ik zou vandaag weer een nieuwe Beggartalk plaatsen, maar de afgelopen week vond ik het toch wel plezierig niet elke dag iets te 'moeten' schrijven. Ik stop er dus weer een tijdje mee. Kijk hier af en toe even, want voor je 't weet ben ik weer begonnen.

GEMIST

Hebben jullie me gemist? Meestal kondig ik het wel van tevoren aan, als ik een tijdje geen Beggartalk publiceer. Daar was ik deze keer wat laat mee.

Wat was er aan de hand? Had ik een 'writer's block? Had ik gebrek aan inspiratie? Nee hoor, ik had gebrek aan laptop. Die was een tijdje uithuizig i.v.m. reparatie. Een van de twee scharnieren die het openen en dichtdoen regelen, bleek ineens kapot te zijn. Ik had hem echt niet ruw behandeld, op een gegeven ogenblik was het gewoon zo.

De laptop is inmiddels wel weer thuis, maar nog niet gerepareerd. Er moet eerst een onderdeel besteld worden. Verder werkt hij normaal. Vanaf morgen zal ik ik weer gewoon bloggen.

VERBOD

Met ingang van vandaag mag je geen gezichtsbedekkende kleding dragen

1. in een voor publiek toegankelijk gebouw, zoals uitkeringsinstanties, gemeentehuizen, stadions;
2. in het openbaar vervoer;
3. in gebouwen en bijbehorende erven (bijvoorbeeld de schoolpleinen) van onderwijsinstellingen;
4. in gebouwen en bijbehorende erven van niet-residentiële delen van zorginstellingen, dit zijn ziekenhuizen, huisarts-, tandarts-, fysiotherapie-praktijken, verzorgingstehuizen en jeugdinstellingen.

Dus geen integraalhelm of bivakmuts als je  komend weekend je favoriete voetbalclub gaat aanmoedigen. Draag die ook niet als je een uitkering gaat aanvragen bij het UWV, of als je op het gemeentehuis een nieuw paspoort gaat aanvragen.

Het is allemaal geregeld in de Wet gedeeltelijk verbod gezichtsbedekkende kleding, maar niemand heeft het daarover. We hebben het over het boerkaverbod. Want daar is het allemaal om begonnen, door Geert Wilders, die zelfs de hoofddoekjes ("kopvodden") wilde verbieden. Uiteindelijk ging de rest van ons parlement ermee akkoord, maar om het niet discriminerend te laten overkomen, werden de integraalhelm en de bivakmuts er met de haren bij gesleept. Ga je toch een bank overvallen met een bivakmuts op en je wordt gepakt dan ben je ieder geval 150 euro kwijt.

Naar schatting zijn er in ons land (volgen EenVandaag) zo'n 200 vrouwen die een boerka of nikab dragen. (Bij Jinek werd gezegd dat het om 100 tot 400 vrouwen gaat.) Daar kun je uit emancipatoir perspectief tegen zijn, maar zo lust ik er nog wel een paar. Hoeveel mannen met een Nederlandse achtergrond kunnen het zelfs niet hebben dat hun ex-vrouw een relatie met een andere man aangaat.

.Ja, onder die boerka kan zich een man/terrorist met een bomgordel bevinden. Die man kan ook een net kostuum aantrekken en zijn semtex vervoeren in een diplomatenkoffertje. In een fietstas kun je ook heel wat semtex meenemen. Wat te denken van rolkoffertjes? Het lijkt me wel zo veilig die dingen ook maar gauw te verbieden.

Het wachten is nu op de eerste vrouw met boerka  of nikab, die gewoon over straat loopt, (wat niet verboden is) maar toch door omstanders mishandeld wordt.

ORIËNTEREN

Vrouwen kunnen niet kaartlezen, luidt een hardnekkig (mannelijk) vooroordeel. Klopt dat? Dat blijkt inderdaad voor een deel te kloppen volgens een artikel in het AD. Kan ik goed kaartlezen? Dat ligt eraan. In Nederland ben ik daar niet zo goed in. Het is niet zo vreselijk belangrijk steeds precies te weten waar je bent en hoe je naar je plaats van bestemming moet gaan. Je komt een heel eind zonder kaart. Als je echt niet weet waar je bent en je wilt dat wel weten om je einddoel te bereiken, volg dan consequent één pad of weg en na verloop van tijd kom je wel ergens een richtingaanwijzer tegen. Probleem opgelost.

Vorig (na)jaar was ik met vrienden in (de stad) Groningen. Als we van ons hotel de stad ingingen. ging ik met mijn scootmobiel en zij met de bus naar de afgesproken plaats. De heenweg verliep in het algemeen probleemloos, maar als we terug gingen was het meestal donker en moest ik ook meestal diverse keren anderen vragen hoe ik bij het hotel moest komen. Die pakten meestal hun mobieltje  om Google Maps te raadplegen. (Dat had ik toen nog niet op mijn mobieltje.)

Ik heb een stuk of tien vakanties in het Zweedse Nationale Park Sarek doorgebracht. Daar zijn geen wegen, zelfs geen aangegeven routes. Daar bepaalden wij onze route met behulp van stafkaarten met een schaal van 1:100.000. Uiteraard stonden rivieren en meren daarop aangegeven, maar daarmee kom je er niet, tenzij je consequent één rivier volgt. Op een stafkaart staan ook hoogtelijnen, die plaatsen met gelijke hoogte verbinden. Hoe dichter die hoogtelijnen bij elkaar komen, hoe steiler een heuvel of berg(rug) is. Je ziet dus ook de laagste plek tussen twee toppen, zodat je niet onnodig gaat klimmen.

De keren dat ik met Boukje in Sarek was, zei ik altijd dat als één van ons tweeën iets zou krijgen waardoor verdergaan moeilijk of onmogelijk werd, dat dat beter Boukje kon treffen dan mij, want Boukje had geen idee hoe ze op de dichtstbijzijnde  plek moest komen, waar hulp kon worden ingeroepen. Ik zou dat in veel situaties zelfs zonder kaart kunnen. Ik had de kaart van Sarek redelijk goed in mijn hoofd. Is daarmee iets bewezen? Ja, dat ik veel beter kon kaartlezen dan Boukje, maar meer ook niet.Ik kijk even verder. Ik heb twee zussen. De jongste zou nog kunnen verdwalen op weg van huis naar de supermarkt. De andere weet in het algemeen feilloos waar ze is en hoe ze van A naar B moet komen.

Hoe dan ook, ui wetenschappelijk onderzoek blijkt dat in het algemeen mannen een beter oriëntatiegevoel hebben dan vrouwen. Er zijn uiteraard ook vrouwen die een zeer goed ontwikkeld oriëntatiegevoel hebben en mannen bij wie dat ontbreekt.

Al die digitale navigatiemogelijkheden leiden er natuurlijk wel toe dat komende generaties  geen idee zullen hebben van wat ze met een kaart kunnen doen.