CANTA

In het winkelcentrum waar ik dagelijks mijn boodschappen doe, wemelt het van de scootmobielen, inclusief het mijne. Minder vaak zie je de Canta, die er volgens mij al was voordat het scootmobiel populair werd. Voordelen van de Canta t.o.v. de scootmobiel zijn: 1. je zit altijd droog; 2. hij heeft een hogere maximumsnelheid; 3. hij heeft een groter bereik; 4. je kunt een passagier meenemen. Nadeel is dat je er niet zo makkelijk mee de supermarkt doorkruist.

Onooglijk en aandoenlijk en af en toe hinderlijk als er weer eens eentje midden over het fietspad kachelt, en je er niet langs kunt met je Speed Pedelec. Dat schrijft de Volkskrant, die vervolgens schrijft dat de Canta verdwijnt, d.w.z. de Canta in zijn huidig vorm. Er komt een nieuw model. Of die weer Canta gaat heten (vermoedelijk wel, of iets dat erop lijkt - de naam is ijzersterk) en hoe deze eruit gaat zien, wil de fabrikant nog niet vertellen, want dat levert straks weer een mooi persmoment op. 'Komend najaar' wordt hij gepresenteerd.

De Canta is geliefd onder mensen met een mobiliteitsbeperking en (dat verraste me wel enigszins) onder jongeren, die er droog mee door stad en ommeland crossen en hem uit naam der wet gewoon op een invalidenparkeerplaats mogen knallen. Of op de stoep.

De Canta heeft er inmiddels een concurrent bij: de Biro.

Biro Nederland noemt als voordelen o.a. dat je zorgeloos op het trottoir parkeert, zonder parkeerkosten. Als je ook nog eens jong en hufterig genoeg bent, kun je hem ook nog op een invalidenparkeerplaats kwijt.

Vanwege dat wettelijke toegestane parkeren op invalidenparkeerplaatsen en op de stoep is de Canta minder geliefd bij stadsbestuurders, die hem het liefst van het trottoir en fietspad bannen, omdat het madurodamkarretje juist daar al snel SUV-proporties aanneemt. Amsterdam, waar de Canta bijzonder populair is, wil het voertuigje vanaf 1 januari 2019 van de stoep weren als de eigenaar geen handicap heeft. Dat betekent dat terechte Canta- of Birobestuurders een bewijs van gehandicapt zijn bij de gemeente moeten halen en dat handhavers er weer een taak bij krijgen.

Hoe lang gaat het nog duren voor het voor mensen, met name jongeren, zonder beperkingen m.b.t. hun mobiliteit, 'hip', 'vet' of 'cool' wordt zich met Canta of Biro door stad en ommeland te bewegen? De overheidmoet maar vast regeltjes gaan bedenken, liefst ingaande 1-1-2018.

BAKKEN

Koken doe ik al jaren. Mijn lieve Boukje had een hekel aan koken en deed het dan ook vrijwel nooit. Ik had een hekel aan afwassen en deed dat net zo vaak als Boukje kookte. Bakken (van koekjes en taarten) heb ik nooit gedaan, maar ik kan me best voorstellen dat er mensen zijn die dat een leuke bezigheid vinden.

Wat ik niet begrijp is dat er veel mensen zijn die het leuk vinden om naar mensen te kijken die aan het bakken zijn. Oké, er wordt een wedstrijd van gemaakt, waarvan de titel ons wil doen geloven dat "Heel Holland Bakt". Elke week valt er een deelnemer af, als ik het goed begrijp en dat zal het dan wel spannend maken. En als het dan één keer in de week plaatsgrijpt, kan ik er vrede mee hebben dat er zendtijd aan besteed wordt.

Maar is het nou echt nodig om elke dag te laten zien hoe Engelsen taarten en andere dingen bakken. The Great British Bake Off ("De zoektocht naar Engelands meest getalenteerde thuisbakker.") gaat zes weken duren en zal vrijwel naadloos aansluiten op al weer het vijfde seizoen van 'Heel Holland Bakt'. "De 10 gepassioneerde amateurbakkers staan dit jaar in een kleurrijke en oer-Hollandse baktent."

Wat is er zo oer-Hollands aan die tent? Zijn die Engelse bakkers niet gepassioneerd en zijn de Nederlandse bakkers niet getalenteerd? Wie bedenkt die teksten? Waarschijnlijk Jan Slagter zelf, want die doet zo'n beetje alles bij Max.

VERSCHILLEN

Gisteren las ik de digitale editie van de Volkskrant van eergisteren, waarin nog werd nagepraat over de Canal Parade, de feestelijke afsluiting van wat tegenwoordig Pride Amsterdam heet. Uitbundig vierden deelnemers van diverse geaardheden en genderidentiteiten de liefde.

Het zal wel weer aan mij liggen, maar ik heb zelden grotere onzin gelezen. Waren die honderdduizenden mensen echt allemaal naar het centrum van Amsterdam gekomen om 'de liefde te vieren'.Was ik homo geweest, dan zou ik sowieso pissig zijn geweest omdat Gay Pride tot Pride Amsterdam werd gebombardeerd. Op de website van Stichting Amsterdam Gay Pride las ik: "Stichting Amsterdam Gay Pride is a non-profit organization committed to emancipation, social, legal and social equality and acceptance of gay men, bisexuals and lesbians, and also for those who do not want to socially dominant gender roles or to conform (as masculine women, feminine men and queers) or assume a different physical gender identity throughout their lives (such as transgenders and transsexuals)." Daar staat niets bij over het vieren van de liefde. Zoals het daar beschreven staat heb ik, als doordeweekse hetero, Gay Pride ook altijd gezien. Naar de Canal Parade ben ik nooit wezen kijken. Niet omdat ik niet tegen diversiteit kan, maar omdat ik nooit de stad in ga als een paar honderdduizend anderen dat ook doen.

De weerzin tegen de naamswijziging werd breed uitgemeten in de media. 'Het wordt een feest voor hetero's die daar met hun bootje hun imago komen oppoetsen', klonk het. 'Gaan we Dodenherdenking nu ook Herdenking noemen?', reageerde een criticaster. Nee, natuurlijk niet! Dat wordt de Amsterdam Herdenking.

Ik zie twee verschillen tussen Koningsdag en de Canal Parade : 1. er is geen georganiseerde boottocht; 2. er is geen vrijmarkt. Maar één zo'n 'feest' per jaar is toch wel genoeg? Organiseer Canal Parade op Koningsdag. Een boot met LHBT-leden van Oranjeverenigingen lijkt me wel leuk.

HEILIG

Tot voor kort werd er nauwelijks aandacht aan besteed, maar na zes wedstrijden van het nationale vrouwenelftal is het vrouwenvoetbal inmiddels bijna heilig verklaard. Het is 'not done' kritiek te hebben. Ronald Waterreus, een aantal keren keeper van het Nederlands (mannen)elftal, kreeg bij de social media vrijwel iedereen over zich heen. Hij beklaagde zich (in een column in Voetbal International) over hoe hij het vrouwenvoetbal „door de strot geduwd krijgt”. „Een kunstmatig iets, aangedreven door de voorvechters voor wie het sportieve succes van de dames nu hét bewijs is dat de sport leeft”, schrijft Waterreus. „Sorry, maar mag ik misschien vinden dat het met dat topsportniveau nogal meevalt, hoe aandoenlijk enthousiast die meiden zich ook inzetten?” Ik citeer METRO.

Af en toe heb ik een stukje van een wedstrijd gezien, maar eerlijk gezegd was ik niet onder de indruk. Als elftal zouden de Nederlandse vrouwen in de Jupiler League wellicht aardig kunnen meedoen, maar ik zie ze geen kampioen worden. Dat zegt niet zo veel. Als Daphne Schippers zou hebben meegedaan aan de finale van de 200 meter bij de Olympische spelen van 2016 bij de mannen, zou ze met haar persoonlijk record (21,63 sec.) niet bij de eerste acht gehoord hebben.

Er is maar één individuele sport waar mannen en vrouwen tegelijkertijd en op gelijk niveau aan meedoen: de paardensport. Ik vermoed omdat bij deze sport de fysieke verschillen tussen mannen en vrouwen (die nu eenmaal in het voordeel van de man uitvallen) nauwelijks of geen rol spelen.

Het is misschien onterecht, maar we kunnen er niet omheen, dat in veel sporten de norm nu eenmaal door (gezonde) mannen gesteld wordt. Deelnemers aan de paralympics leveren geweldige prestaties, maar echt boeiend om ernaar te kijken vind ik het niet. Bij diverse individuele sporten, zoals atletieknummers en schaatsen, kijk ik met evenveel plezier naar mannen als naar vrouwen. Teamsporten als hockey en volleybal vind ik zowel bij de vrouwen als de mannen interessant. Vechtsporten vind ik zowel bij de mannen als de vrouwen de moeite van het bekijken niet waard. Handboogschieten mogen zij van mij ook schrappen bij de Olympische Spelen. Je zult mij niet horen klagen als er geen auto- en motorraces op TV te zien zijn en laat darten ook maar zitten.

Ik zou zeggen: geef de voetballende vrouwen nog een paar jaar om flink te oefenen, gooi er wat geld tegen aan en misschien ga ik dan weer eens hele voetbalwedstrijd bekijken. Dat doe ik bij de mannen ook al jaren niet meer.

LEEUWINNEN

De Nederlandse dames die vanavond tegen de Deense dames voetballen om uit te maken wie er Europees kampioen wordt, worden veelal aangeduid als leeuwinnen. Als ik lees of hoor over de Nederlandse leeuw moet ik altijd denken aan een rijmpje van Trijntje Fop.

OP EEN LEEUW

Een leeuw gaf dagelijks te Velp

instructie aan zijn jongste welp.

"Houd", sprak hij,"in je rechterhand

een lange lat omhooggeplant,

een bos asperges in je linker,

je tong naar buiten

dat staat flinker.

En als je nu rechtop leert slapen

dan kom je later in een wapen."

ZORGELOOS

Mocht je van plan zijn vandaag de Canal Parade te bezoeken, hier zie je de route die al die boten gaan varen.

Heb je uitgeslapen en woon je niet in Amsterdam, dan zou ik niet meer komen. Het PAROOL gaf gisteren Een aantal tips voor een zorgeloze botenparade, bijvoorbeeld: Voor alle plekken geldt: wees op tijd. Als je pas langs de route gaat staan als de parade begint, kun je verwachten dat het beste uitzicht is vergeven. Wil je echt kunnen genieten van het dansen en springen van de mensen op die boten ga dan zo dicht mogelijk bij het beginpunt, het Scheepvaartmuseum, staan, zitten of aan een lantaarnpaal hangen: Aan het begin van de parade is de feestende meute op de boten het energiekst.

Ook handig om rekening mee te houden: wc-bezoek. Zeker met de drank die rijkelijk vloeit (sla genoeg in, want het is mogelijk dat de supermarkt om de hoek uitverkocht is). De gemeente plaatst op verschillende plekken plaskruisen, maar die staan niet over de route verdeeld. Voor alle duidelijkheid zeg ik nog maar even, dat die plaskruisen niet genderneutraal zijn.

Ik heb ook een tip: kom niet naar Amsterdam, want je zou, naar verwachting, een van 500.000 kijkers zijn. Als je het gebeuren per se wilt zien: het wordt vanaf 13:45 uur rechtstreeks uitgezonden door AT5 (Ziggo kanaal 725, KPN kanaal 510). Als je een paar biertjes op hebt, hoef je dan ook niet te zoeken naar een toilet.

PANIEK

Martijn Katan (voedingsleer, Vrije Universiteit) zei tegen de Volkskrant: 'In Sri Lanka zijn er zeven gevallen van mensen die probeerden zelfmoord te plegen met fipronil. Die dronken een heel flesje leeg en kregen miljoenen keren de dosis binnen die in de eieren zit. Zij werden beroerd, maar mochten tussen de twee en vier dagen later het ziekenhuis alweer verlaten'.

Volgens Van den Berg (toxicologie, Universiteit van Utrecht), die de NVWA adviseert bij het eierprobleem, zijn er meer van zulke voorbeelden, zoals een slechtziende vrouw die per ongeluk een anti-mierenblokje opat waarin fipronil zat. Zij kreeg klachten als duizeligheid en hoofdpijn die vanzelf wegtrokken. De Nederlandse eieren bevatten  honderden keren minder fipronil dan zo'n blokje. (Onderstreping toegevoegd.) Er zijn, vermoed ik, niet zo gek veel Nederlanders die dagelijks meer dan twee eieren eten, laat staan honderden. Toch worden grote hoeveelheden eieren vernietigd en stallen vol kippen geruimd. Ik kom nog niet toe aan een gemiddelde van één ei in de week. Ik heb er nog een stuk of drie in de koelkast, maar ik ga echt niet kijken of de nummertjes daarop op de lijst van NVWA voorkomen. Ik gok het erop. Mocht ik toch duizelig worden en hoofdpijn krijgen, dan ga ik even op bed liggen.

Het is goed dat er een (overheids)instantie is die toezicht houdt op de voedselveiligheid, maar was het nou echt nodig om zo veel paniek te zaaien? Volgens de NVWA kunnen er al een jaar met fipronil besmette eieren in omloop zijn. Die zijn, mag je aannemen, ook in de voedingsindustrie gebruikt. Hoeveel eierkoeken mag ik eten zonder duizelig te worden en hoofdpijn te krijgen?