RISICO'S

In Trouw stond een een artikel over mogelijke doodsoorzaken. Daarbij stond onderstaand grafiekje. De kans om aan de gevolgen van roken te overlijden is beduidend groter dan te overlijden ten gevolge van een oorlog, moord of drugsgebruik.

Het artikel wordt gevolgd door een reeks reacties. De aardigste daarvan vind ik deze: "Being born has a very high death rate. Most people ever born are now dead."

SPELEN

Van tijd tot tijd kijk ik graag naar sport op de tv. Van schaatsen zie ik vrijwel alles wat er uitgezonden wordt. Tennissen en sommige wielerwedstrijden vind ik ook bekijkenswaardig. Bij voetbal vind ik samenvattingen voldoende. Al die Europese voetbalwedstrijden hoef ik echt niet te zien. We hoeven, dacht ik, niet te klagen over de hoeveelheid sport die op tv te zien is, tenzij je het natuurlijk teveel vindt.

Van 12 tot en met 28 juni 2015 worden voor het eerst in de geschiedenis de Europese Spelen gehouden. Sportief gezien is er naar mijn idee geen enkele behoefte aan deze spelen. De sporters hebben voldoende gelegenheden zich te meten met collega's uit andere landen: EK's, WK's, Olympische Spelen en allerlei toernooien. Dat wordt vrijwel allemaal integraal via tv uitgezonden, dus ook het publiek heeft niet te klagen.

Waarom dan toch die Europese Spelen? Ik vermoed dat hier vooral commerciële belangen mee gemoeid zijn. De grote toernooien kunnen alleen nog maar gehouden (en gefinancierd) worden dankzij een aantal grote bedrijven. Die doen dat niet uit liefde voor de sport en de sporters, maar om hun naamsbekendheid te vergroten. De bobo's, zeg maar de Sep Blatters van deze wereld, doen daar graag aan mee.

De eerste Europese Spelen worden dan uitgerekend gehouden in een land, Azerbeidzjan, waar ze het met democratie en vrijheid van menigsuiting niet erg nauw nemen. Kunnen we hier weer lekker discussiëren over de vraag of 'we' wel mee moeten doen, of sport en politiek iets met elkaar te maken hebben. Ik zie Willem Alexander al weer het glas heffen met de president van Azerbeidzjan, want we mogen niet vergeten dat Azerbeidzjan een belangrijke producent van olie en gas is, maar minder machtig dat die andere grote producent, Rusland.

AFSCHIETEN

Het is weer eens zover: er moet weer gediscussieerd worden over het 'natuurgebied' de Oostvaardersplassen. Op de website van Omroep Flevoland las ik: Nederlandse dierenartsen vinden dat de Oostvaardersplassen anders beheerd moeten gaan worden. De beroepsvereniging van dierenartsen vindt het onaanvaardbaar dat grote grazers lijden doordat er te weinig eten voor ze is en zij ook nergens anders heen kunnen. Heckrunderen kunnen volgens dierenartsen het beste helemaal uit het gebied worden gehaald. (...) De dierenartsen vinden dat verzwakte dieren in het gebied eerder moeten worden afgeschoten.

Ik heb het hier al eens eerder geschreven: het Heckrund heeft weinig met 'de natuur' te maken. Het is het resultaat van pogingen van de Duitse gebroeders Heck het 'oerrund' weer terug te fokken. Daarvoor hebben ze enkele 'primitieve' runderrassen met elkaar gekruist. Het Heckrund is niet, zoals veel vogelsoorten, zomaar komen aanwaaien in de Oostvaardersplassen. Het is daar heengebracht door Staatsbosbeheer, om de vegetatie bij te houden. Hoezo natuurgebied? Het is een dierentuin, waarin de vogels kunnen beslissen of ze blijven of doorgaan, maar het Heckrund kan geen kant op als het niet genoeg voedsel vindt. 

Als we voorgoed van het gezeur over lijdende runderen af willen zijn, moesten we maar doen wat de dierenartsen adviseren: verwijder die dieren uit de Oostvaardersplassen en laat ze ergens anders rustig uitsterven. Ze horen sowieso niet te bestaan. Of breng wolven naar dat gebied. Die kunnen de verzwakte runderen op 'natuurlijke' wijze uit hun lijden verlossen. 

VERGETEN?

Om tien uur ging mijn telefoon. Het was mijn schoonzus, die zich af begon te vragen of ik wel was opgestaan vanochtend. (Ze had namelijk nog geen blog van vandaag gezien.) Dat was ik dus. Ik dacht ook dat ik een 'Beggartalk' had gepubliceerd. Dat had ik ook, maar met de datum van gisteren. Heb ik nu daardoor het oospronkelijk blog van gisteren 'overschreven'? Ik weet het echt niet meer. Van dingen die je min of meer routinematig doet, in ieder geval zeer vaak op vaste tijden, weet je op een gegeven moment niet meer of je ze nou wel of niet hebt gedaan. Dat heb ik ook met het dagelijks innemen van diverse pillen. Ik moet trucjes verzinnen om 's middags zeker te weten dat ik 's ochtends inderdaad mijn pillen geslikt heb.

Hoe dan ook, ik ben ooit met dit blog begonnen, opdat mijn familie zou weten dat ik die ochtend weer in goede, althan redelijke, doen uit mijn bed ben gekomen. Als ze na negen uur nog geen blog van die dag aantreffen, mogen ze me bellen. Het systeem werkt dus.

VERHUIZEN

Nee, ik ga echt niet weer onverwacht verhuizen. Ik keek gisteren naar 'Droomhuis gezocht' bij Max. Dat is niet echt een programma waar ik steeds naar kijk, maar dit keer ging het om een stel dat een woning zocht in Zweden, meer in het bijzonder in de provincie Jämtland in Midden-Zweden tegen de grens met Noorwegen.

Zoals bekend heb ik iets met Zweden, met name Zweeds Lapland, waar ik vijftien vakanties  wandelend heb doorgebracht. Maar ik heb ook een keer met Boukje gefietst door Jämtland en het aangrenzende Härjedalen. Het is ook een prachtig gebied, waar 's winters veel aan langlaufen wordt gedaan. Het is een bergachtig gebied. Het hoogste punt is ongeveer 1700 meter boven zeeniveau, zo'n elfhonderd meter hoger dan de Ardennen.

Die mensen in dat programma gingen dus drie huizen bekijken. De enige redelijk grote stad in die buurt is Östersund, een kleine 50.000 inwoners. Er is daar dus veel platteland. Dat merk je aan de huizenprijzen. Die mensen bekeken drie huizen, alle drie met een behoorlijke oppervlakte, een enorme lap grond en een geweldig uitzicht (incl. meer) voor een prijs nauwelijks boven de € 70.000,00. Dat vind je hier dus nergens.

Ikkan me voorstellen dat je verder noordelijk, bijvoorbeeld in Kvikkjokk, waar de weg ophoudt en je alleen te voet verder kunt (wat ik diverse keren gedaan heb) nog goedkoper een huis kunt vinden. Maar met mijn scootmobiel kom ik niet veel verder en in dat dorp valt verder helemaal niets te beleven.

In dat programma van Max werd  trouwens niet gezegd dat in de winter de dagen daar nogal kort zijn en dat het ook daar in de zomer sterft van de muggen. Zweden is prachtig voor de vakantie, maar ik woon toch liever in Amsterdam.

GEHEUGEN

"Inmiddels woonde het gezin op twee kamers in de Jekerstraat, bij een hospita." Ik heb meer dan 30 jaar in de Jekerstraat (in de Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid) gewoond, maar deze zin, die te vinden is op de website van het stadsarchief van Amsterdam, heeft niets te maken met mij of het gezin waarin ik ben opgegroeid. Deze zin gaat over de familie Verbrugge.

De naam Verbrugge zal je waarschijnlijk niets zeggen. Mij eerlijk gezegd ook niet. Hoe kom ik daar dan op? Gisteravond wilde ik naar de samenvattingen van de wedstrijden in de eredivisie kijken, maar ik kwam al wat vroeger op NPO 1 terecht. Zodoende zag ik het staartje van het optreden van Willeke Alberti ter gelegenheid van haar zeventigste verjaardag. Ik volg Willeke niet echt, maar ze is nu eenmaal een BN'er, dus verschijnt ze wel eens in de media. En elke keer als dat gebeurt schiet mij door het hoofd: 'Daar heb je het buurmeisje uit mijn jeugd weer.' En net als die andere keren dacht ik gisteren weer: 'Is dat nou zo of beeld ik mij dat om een of andere reden in?'

Met Google kom je een hoop te weten, dus ik googelde met "Willeke Alberti Jekerstraat". Zo kwan ik op de website van het stadsarchief terecht en bij de zin waarmee dit blog begint. Willeke heet dus voluit Willy Albertina Verbrugge. Weet je dat ook weer en ik weet tenminste zeker dat mijn geheugen nog redelijk werkt.

DENKEN

Ik denk wel eens, denk ik. Ik geef direct doe, dat het niet allemaal vreselijk diepgravend is, maar om een blogje als dit te schrijven moet je je gedachten toch een klein beetje ordenen. Je hebt mensen die hebben doorgeleerd om na te denken. Die mogen zich dan filosoof noemen. Sinds enkele jaren kennen we in ons land een 'Denker des vaderlands'. Die wordt aangesteld, lees ik in Het PAROOL, door dagblad Trouw, de Internationale School voor Wijsbegeerte (ISVW) en Filosofie Magazine: Arts, filosoof en feministe Marli Huijer uit Amsterdam volgt René Gude op. (...) Huijer (1955) noemt zichzelf nadrukkelijk Denkeres. 'Vrouwelijke filosofen brengen andere thema's in, met eigen accenten. Was Achterhuis een 'tegendenker' en wilde Gude vooral 'meedenken', wat Huijer wil gaan doen is 'tussendenken'. Ze zal wel gelijk hebben, maar ik kan het niet controleren. Van de activiteiten, als filosoof des vaderlands, van haar voorgangers heb ik nooit iets gemerkt. Daarvoor moet je misschien Trouw lezen of het Filosofie Magazine, maar dan zijn ze toch maar filosoof voor een beperkte groep, niet voor het hele vaderland. Dan moeten ze toch af en toe hun gedachten de vrije loop laten bij Eva, Jeroen, Umberto of Matthijs. Op deze website lees ik: "Als Denker des Vaderlands wil ik kijken of ik stemmen van anderen, die op een minder goed hoorbare positie zitten dan ik, kan laten klinken." Dan zou ik eens beginnen met een vakkenvuller bij een grote supermarkt.

Hebben we eigenlijk zo'n '.... des vaderlands' nodig? Kun jij je een gedicht herinneren van 'De dichter des vaderlands'? Daar hebben we er ook al diverse van gehad. Ik moest opzoeken wie dat tegenwoordig is. Anne Vegter, nooit van gehoord. Heeft die al eens een gedicht voor volk en vaderland geschreven?

Wordt het zo langzamerhand geen tijd vor het aanstellen van een 'Schilder des vaderlands'? Zullen we dan meteen doorgaan met een 'Boekhouder des vaderlands'? Vermoedelijk houdt heel Nederland van een 'Banketbakker des Vaderlands'.