AANBIEDING

Je hebt weer eens een nieuwe bril nodig. Je bent prijsbewust en je weet dat de brillenverkopers de ene aanbieding na de andere op de markt gooien. Ik zag de volgende aanbiedingen:

• varifocale bril of 2e bril gratis vanaf € 59,00;
• 25% korting voor 60-plussers;
• gratis daglenzen;
• altijd twee brillen zonder bijbetaling;
• 2e bril gratis;
• gratis proefset lenzen;
• gratis product naar keuze;
• veteranenkorting.

Al die brillenjongens zijn te vinden in 'mijn' winkelcentrum, maar het leek me toch wel een gedoe om ze allemaal af te lopen. Bij nader inzien bleek dat niet nodig te zijn. De eerste brillenjongen die ik tegenkom als ik het winkelcentrum in ga is Specsavers en alle aanbiedingen hierboven zijn van diezelfde Specsavers. Maar welke is er nu op mij van toepassing? Wat is nu voordeliger: de korting voor 60-plussers of de veteranenkorting? Kan dat 'gratis product naar keuze' ook een 'gratis proefset lenzen' zijn? Krijg je naast die '25% korting voor 60-plussers' ook nog een tweede bril gratis? En hoe zit het dan met de eigen bijdrage?

Kan het wat minder ingewikkeld?
 

GESTOORD

Al weer een paar jaar geleden schreef ik op mijn website over e-books. Aan het einde schreef ik: "Komt het nog eens zo ver dat ik een e-reader aanschaf? Ik betwijfel het." Maar toch: inmiddels beschik ik al enkele weken over een e-reader en daarop staan nu enkele e-books.

Op mijn website schreef ik: "Als ik er goed over nadenk vind ik de term 'e-book' verkeerd. De term 'boek' zou ik willen reserveren voor de samenbundeling van bedrukt papier. Op een e-reader lees je e-tekst (of e-text als het in het Engels moet)."

Het handige van een e-reader is natuurlijk dat je probleemloos een kleine bibliotheek met je mee kunt nemen, die nauwelijks plaats inneemt. Ik neem altijd iets te lezen mee, als ik mij met het openbaar vervoer naar elders begeef. Ik koop niet altijd pockets of paperbacks, maar ook wel eens een gebonden boek; gewoon omdat ik dat mooi vind. Maar een gebonden boek laat zich niet meevoeren in mijn handtasje, waarin ik ook al mijn iPad meevoer.

Onlangs schafte ik de gebonden editie aan van 'The Story of the Jews' van Simon Schama, van wie ik al diverse andere boeken bezit.  Het is een zogenoemd 'kloek deel' van 500 pagina's. Omdat ik het (ook) graag in de trein lees, heb ik bij bol.com ook de digitale versie van dit boek aangeschaft.

Ben ik een beetje gestoord? Vast wel, maar het lijkt me ongevaarlijk. Ik overweeg nu de 'Decamerone' van Giovanni Boccaccio als e-tekst aan te schaffen. Een verzameling van 100 korte verhalen over 822 pagina's, geschreven in de veertiende eeuw.

TOEGANKELIJKHEID

Zie hieronder de afmetingen van een willekeurige elektrische rolstoel:

De lengte van mijn scootmobiel is 120 cm (= 2 cm korter dan die rolstoel) de breedte is 63 cm (=13 cm smaller). Waarom maak ik die vergelijking?

Het Rijksmuseum maakt groots reclame voor de komende, kennelijk unieke, tentoonstelling van het late werk van Rembrandt. Ik was niet van zins die tentoonstelling te bezoeken, maar wilde wel weer eens het vernieuwde Rijksmuseum bekijken. Vanwege mijn COPD loop ik al na 20-30 meter naar adem te happen. Ik dacht met mijn scootmobiel het hele museum door te kunnen crossen, maar besloot voor alle zekerheid eerst even telefonisch te informeren of dat wel kon. Niet dus! De website van het museum meldt: "Vanwege drukte en veiligheid zijn scootmobiels niet toegestaan." Op drukke tijden in de supermarkt kan ik daar wel met mijn scootmobiel naar binnen.

Met een elektrische rolstoel kun je het museum wel in. Vanwaar dat verschil? Ik heb eens geïnformeerd bij Boymans van Beuningen (Rotterdam) en Van Abbe (Eindhoven). Die zijn beide met een scootmobiel te bezoeken. Op de website van het Stedelijk Museum (Amsterdam) lees ik: "Het museum beschikt over liften en invalidentoiletten die geschikt zijn voor rolstoelen en scootmobielen."

Bovenstaande tekst heb ik gisteren voorgelegd aan het Rijksmuseum. Ik ontving de volgende reactie:

Geachte heer Van Wijk,

Dank voor uw uitnodiging om commentaar te leveren op uw blog. Wij geven via onderstaande tekst een toelichting op het beleid van het Rijksmuseum inzake rolstoelen en scootmobielen.

Met vriendelijke groet,

Pia van de Wiel

Directiesecretaris

“Het Rijksmuseum laat inderdaad geen scootmobielen toe in het museum in verband met de veiligheid van de tentoongestelde voorwerpen en het veelal grote aantal bezoekers. Het Rijksmuseum wil het gebruikers van een scootmobiel graag mogelijk maken om een bezoek aan het museum te brengen en stelt daarom een rolstoel ter beschikking. Een begeleider krijgt gratis toegang. Het verschil met een (elektrische) rolstoel is dat dit een hulpmiddel is waarvan men geheel afhankelijk is. Gebruikers van een scootmobiel zijn in meer of mindere mate nog zelf mobiel en voor verplaatsing niet geheel afhankelijk van de scootmobiel.”

Trek je eigen conclusie.

Wil je een keer gratis het Rijksmuseum bezoeken? Bied je aan mij in een rolstoel rond te duwen en bespaar € 17,50.

OUD

Deze afbeelding heb ik gisterochtend om 09:48 uur gemaakt met mijn webcam:

Herinner jij, voor zover je mij persoonlijk kent, je wellicht nog hoe ik er een jaar geleden uitzag? Zo ja, vind je dat ik er nu duidelijk ouder uitzie? Waarom vraag ik dat?

Dinsdagmiddag ging ik naar het stadsdeelhuis van Amsterdam-Noord voor het aanvragen van een nieuwe identiteitskaart. Ik trok een nummertje en reeds na drie kwartier was ik aan de beurt. (Van de twaalf beschikbare balies waren er vijf bemenst.) De eerste vraag die mij gesteld werd was: "Heeft u een pasfoto bij u?"  Daar had ik op gerekend, dus ik had een setje pasfoto's bij me dat vorig jaar rond deze tijd gemaakt was. De jongedame achter de balie bekeek hem en bekeek mij. Ze consulteerde een naast haar zittende collega, die ook de foto en mij bestudeerde. De conclusie: de foto was ongeschikt, want ik was behoorlijk verouderd sinds het maken ervan. Het identiteitsbewijs is tien jaar geldig en na die tijd zou de foto helemaal niet meer op mij lijken.

Let wel: het zal me een zorg zijn hoe oud ik er uitzie, maar ik geloof echt niet dat ik in één jaar zo sterk verouderd ben en dat ik over tien jaar nauwelijks meer te herkennen ben. Volgens mij gaat het hier om bureaucratisch gedrag; 'Als we kunnen zeggen dat de foto niet goed is, zeggen we dat ook.'

KIEZEN

'Radar' besteedde afgelopen maandag o.a. aandacht aan de website 'kiesbeter.nl' ("Wijst de weg naar betere zorg"). In de uitzending wezen diverse kamerleden op gebreken van deze website. Ik besloot de proef op de som ook eens te nemen. Ik ging naar de website en vulde in dat ik zocht naar ziekenhuizen die iets konden doen aan COPD, op een afstand van max. 15 km van het postcodegebied waarin ik woon. En jawel hoor: het BovenIJ ziekenhuis, het dichtste bij van alle, stond erbij. Ook het Sint Lucas Andreas ziekennhuis, waar ik momenteel onder behandeling ben, werd vermeld. Ook het VU-ziekenhuis en diverse vestigingen van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuisthuis werden genoemd.

Verder trof ik aan:
DC Klinieken Lairesse: de website daarvan gaf diverse specialismen aan, maar geen longziekten;
Stichting Medisch Centrum Jan van Goyen: idem dito.

Ik zag ook Bergman Clinics | Kliniek voor Uiterlijk en Huid | Amsterdam en Opsis Oogziekenhuis - Locatie Amstelveen. Het leek me niet noodzakelijk door te klikken voor verdere informatie.

Ik heb ook nog eens gezocht met 'hartfalen' en 'prostaatkanker'. Merkwaardigerwijs leverden die dezelfde rij ziekenhuizen op.

Ik dacht: 'Ik bel eens met het 'Zorginstituut', dat die website beheert. Ik legde mijn verwondering voor aan een dame die ik aan de lijn kreeg. Haar reactie (niet letterlijk): "Degenen die de informatie hebben opgsteld zullen toch wel weten waar ze het over hebben."

Bovenstaande tekst heb ik gistermiddag per e-mail voorgelegd aan het Zorginstituut met de vraag om een reactie. Meer dan een geautomatiseerde bevestiging kreeg ik niet. De 'echte' reactie zal ik hier publiceren.

CHEYENNE

Hij is wel eens aangeduid als 'De Mozart van de twintigste eeuw'. Ik heb het dan over Ennio Moricone, die vooral bekend werd van zijn muziek bij de inmiddels klassieke 'spaghettiwesterns' van Sergio Leone, zoals 'The Good, the Bad and the Ugly' en 'Once Upon a Time in the West'. Ik kom hier op omdat Het PAROOL verslag doet van een concert in Ziggo Dome, waar Moricone eigen composities ten gehore bracht.

'Once Upon a Time in the West' heb ik talloze malen gezien. Delen ervan zijn opgenomen in Monument Valley, voor mij een van de meest indrukwekkende gebieden ter wereld, (indrukwekkender nog dan de Grand Canyon) op de grens van Utah en Arizona. Ik was daar op 14 mei 2001, waarbij een jarenlange wens in vervulling ging.

Bij alle hoofdpersonen in de film hoort een muzikaal thema. De mooiste ervan vind ik dat behorend bij de sympathieke boef 'Cheyenne', gespeeld door Jason Robards (Oscar voor de 'Best Supporting Role'). Aan het eind van de film komt dit thema uitgebreid aan de orde tijdens de scenes voorafgaande aan en weergevende de dood van Cheyenne aan een schotwond.

DOORGAAN

Veroordeelden kunnen vanuit hun cel vrijwel ongehinderd doorgaan met hun criminele handel en wandel. Dat blijkt uit een onderzoek van onder meer justitie en politie dat de researchredactie van RTL Nieuws heeft opgevraagd bij de Nationale Recherche. Dat schreef Het PAROOL van zaterdag. Als ik dat letterlijk neem, kom ik tot de conclusie dat die veroordeelden vanuit hun cel, zonder enige tussenkomst van gevangenispersoneel, kunnen telefoneren, e-mailen en per snailmail brieven kunnen verzenden. Een andere mogelijkheid is dat ze langs paranormale weg contact met criminele vriendjes kunnen onderhouden. Geen van beide mogelijkheden acht ik serieus.

Ik neem aan bedoeld wordt dat criminelen vanuit de gevangenis ongehinderd kunnen doorgaan. Dan is er iets aan de hand en moeten er maatregelen genomen worden.

Ik ben voorstander van een humane behandeling van criminelen. Ze mogen van mij TV kijken, naar de radio luisteren, cursussen volgen, sporten, kranten en boeken lezen etc. Beperking van de bewegings- en handelingsvrijheid is straf genoeg. Persoonlijke contacten met een advocaat of directe familie (partner, kinderen) moeten onder wettelijk bepaalde omstandigeheden mogelijk zijn.

Tweede Kamerlid Gerard Schouw (D66) gaat een spoeddebat aanvragen want zijn fractie wil weten hoe het precies zit. Nou, dat zou ik ook wel eens willen weten. We zijn dagenlang bezig met een persoon die met een nepppistool paniek veroorzaakt. Laten we ook eens zoveel aandacht besteden aan criminelen die tijdens het uitzitten van hun straf gewoon kunnen doorgaan.