Vijand

Kunnen we niet meer zonder vijand? Volgend jaar kunnen we vieren dat we al 70 jaar geen oorlog meer hebben gevoerd in Europa. Dat wil zeggen het Europa van de EU. In Bosnië-Herzegowina, Kroatië, Servië, Slovenië en Kosovo liggen de herinneringen aan oorlog nog vers in het geheugen. In Oekraïne is momenteel een oorlog aan de gang.

Al kort na de Tweede Wereldoorlog ontstond de Koude Oorlog. Een sterke bondgenoot uit de Tweede Wereldoorlog werd een nog sterkere vijand. Dankzij de wederzijdse afschrikking door kernwapens bleef de oorlog koud.

De val van de Berlijnse Muur in 1989 luidde het einde van de Koude Oorlog in. Ineens zaten we zonder vijand. Maar niet voor lang. 9/11 en aanslagen in Madrid en Londen maakten duidelijk dat er een nieuwe vijand was: Al Qaida. De 'War on Terror' ging van start

Voor zover ik weet heeft Al Qaida al geruime tijd in Europa en de VS weinig van zich laten merken. Het zijn vooral daaraan gelieerde groeperingen in Afrikaanse landen die van zich doen spreken. En wij dan?

Hoeven wij niet bang meer te zijn? Ja, wel degelijk! Voor de Islamitische Staat. Daar worden Nederlanders omgevormd tot terroristen. Gemeenten, Jeugdzorg, Kinderbescherming kunnen over moeilijke gezinnen allerlei berichten krijgen, maar er gebeurt niets tot kinderen worden ontvoerd en vermoord. Maar één ambtsbericht van de AIVD is voldoende om ouders in het gevang te zetten en kinderen bij pleeggezinnen onder te brengen.

We leven, ondanks onze vrees, in een rechtsstaat. Ik moest denken aan die beroemde uitspraak van een boer die een geschil had met Frederik de Grote, koning van Pruisen: "Er zijn nog rechters in Berlijn."

Omweg

Moeten we nou echt de paspoorten afpakken van die jonge mensen die naar Syrië willen afreizen om daar 'afvalligen' en andere ongelovigen te bestrijden? De vrees schijn te bestaan dat deze mensen nog radicaler terugkomen dan ze vertrokken zijn en na terugkomst hier aanslagen gaan plegen. Minister Plasterk zei gisteren in 'WNL op zondag' dat inmiddels 30 jihadstrijders uit Syrië of Irak zijn teruggekeerd. Die hebben hier nog geen aanslagen gepleegd.

Wanneer die jihadstrijders hier tot aanslagen willen overgaan hebben ze wel een merkwaardige, feitelijk levensgevaarlijke, omweg gevolgd. Als je bereid bent je leven op het spel te zetten in een ver land, ben je naar mijn idee al aardig radicaal. Hoeveel radicaler kun je nog worden? Mohammed B. had er geen buitenlandse reis voor nodig om radicaal genoeg te zijn voor de moord op Theo van Gogh.

O ja, er was die man die na terugkomst uit Syrië een aanslag pleegde in een museum in Brussel. Had hij die aanslag niet gepleegd als hij niet in Syrië was geweest?

Het zal wel nergens op slaan, maar naar mijn idee zijn er dit jaar in ons land meer moorden gepleegd in het criminele dan in het terroristische milieu. De kans om bij een 'familiedrama' om het leven te komen is volgens mij ook statistisch hoger.

Ik geloof direct dat er een aantal doorgedraaide moslimjongeren is, die potentieel gevaarlijk zijn voor onze samenleving. Als zij willen afreizen naar het Midden-Oosten om zich daar nuttig te maken voor wat zij een goede zaak vinden: laat ze gaan! Ze lopen daar kans op meer tegenstand (Amerikaanse raketten bijvoorbeeld) dan wat AIVD- en politieagenten.

Opluchting

In een reactie op Beggartalk van afgelopen vrijdag schreef Janne: “Dat is toch een reden tot optimisme”. Dat ging dus over dat vlekje op mijn rechterlong dat kleiner was geworden. Iedereen zal het, mag ik aannemen, met die reactie eens zijn.

Het merkwaardige was – ik realiseerde me dat toen ik twee boterhammen met kaas en een kopje koffie nuttigde die ik na de 'longpunctie' nog kreeg voorgezet in het ziekenhuis – dat ik helemaal geen gevoel van opluchting heb ervaren, toen de arts mij vertelde over dat afnemende vlekje, waardoor de longpunctie, althans voorlopig, overbodig was. Ik nam het zogezegd voor kennisgeving aan. Waarom sprong ik geen gat in de lucht?

In het algemeen heb ik geen aansporingen nodig om optimistisch te zijn, maar meer nog dan dat ben ik realistisch. Een tijdje geleden schreef ik hier: "Ik realiseer me wel degelijk dat ik te horen zal kunnen krijgen dat ik longkanker heb." (Onderstreping toegevoegd.) Ik had het daar over een mogelijkheid, niet over de realiteit. En het was zeker niet de enige mogelijkheid. Waarom zou ik me zorgen maken over die ene, slechtst denkbare mogelijkheid?

Als je je geen zorgen hebt gemaakt ervaar je geen opluchting als blijkt dat die zorgen, waarschijnlijk, ook overbodig waren. Zo simpel is het eigenlijk.

En verder blijf ik de toekomst natuurlijk optimistisch tegemoet zien.

Naakt

Omdat ik een vakantie nog wel eens wil doorbrengen in een 'resort' of op een andere plek waar je geen kleding hoeft te dragen, ben ik lid van de NFN, de Nederlandse Federatie van Naturistenverenigingen. Ik ontvamg dus ook het maanblad en regelmatig e-mails. Eergisteren kreeg ik er weer zo een. Die ging over een expositie van werken van Van Gogh in de Beurs van Berlage, niet de originele werken maar digitale kopiën.

In de mail lees ik o.a.: "De oorspronkelijke heldere kleuren van de schilderijen zijn digitaal hersteld. De organisator toont ze in het helle licht waarin Van Gogh ze schilderde. Zonder omlijsting of andere aankleding, puur en naakt. Vandaar ook de link met het naturisme.

Kom genieten
NFN-leden én maximaal 3 introducés krijgen de kans om een avond naakt van de tentoonstelling te genieten."

Ik waande mij  even terug in de roerige jaren van de 'seksuele revolutie'. Toen las ik eens een advertentie in het blad 'Sekstant' van de NVSH, waarin werd opgeroepen tot deelname aan een clubje voor naaktklaverjassen. Ik kon me van allerlei aantrekkelijks voorstellen bij naakt zijn, maar op klaverjassen was ik nooit gekomen.

Er zijn diverse situaties waarin ik graag in mijn blootje loop, zoals aan een strand. Op warme zomerdagen doe ik het in eigen huis ook graag. Ik heb geen overburen, die er aanstoot aan zouden kunnen nemen. Maar ik zie nog niet de meerwaarde van het naaktlopen bij het bekijken van de werken van Van Gogh. Of gaat het om het gezellig bloot samenzijn na afloop bij het 'gratis' drankje dat bij de toegangsprijs van 10 euro is inbegrepen?

Zien we hier het begin van een nieuwe trend? 'Naakt en cultuur'? Naaktlopen bij Pinkpop en Oerol, daar kan ik me nog wel iets bij voorstellen, maar naakt zitten luisteren naar 'Lieder eines fahrenden Gesellen' van Mahler in het Muziekgebouw aan het IJ zie ik mij nog niet direct doen.

Voorbarig

"De mens lijdt dikwijls 't meest door het lijden dat hij vreest, maar dat nooit op komt dagen." Ik heb er al eens op geduid, dat ik nooit last heb van die voorbarige vrees.

Gisteren ging ik dus naar het ziekenhuis voor een longpunctie. De uitslag daarvan zou zomaar kunnen zijn dat er iets kwaadaardigs  in mijn rechterlong aan het groeien zou zijn.

Ter voorbereiding van de punctie werd eerst door een laborante een CT-scan gemaakt, zodat de arts kon zien, waar precies hij zou moeten prikken.  Na een tijdje kwam de arts. Ik had nog een vraag willen stellen, maar daar kwam ik niet aan toe. De arts viel met de deur in huis: de punctie ging niet door. De CT-scan had namelijk uitgewezen dat het te onderzoeken verdachte plekje kleiner was geworden. In overleg met mijn behandelend longarts was daarom geconcludeerd dat voorshands een punctie niet noodzakelijk was.

Over een week spreek ik mijn longarts weer. Ik neem aan dat er over enige tijd opnieuw een foto of scan gemaakt zal worden, om te zien hoe dat plekje zich verder ontwikkeld heeft.

Onderzoek

Om 7.45 uur staat, als het goed is, de taxi voor de deur die me naar het Sint Lucas Andreas ziekenhuis zal brengen, waar ik een longpunctie zal ondergaan. Onvoorziene omstandigheden (zoals een klaplong) voorbehouden, zal ik in de loop van de middag weer naar huis kunnen gaan. Mocht die klaplong zich toch voordoen, dan mag ik nog wat langer blijven. Wanneer je hier morgenochtend geen actuele 'Beggartalk' aantreft, hoef je dus niet meteen ongerust te worden. Ik word dan door bevoegde (para)medici in de gaten gehouden.

UPDATE (9.50 uur)
Ik was ruim op tijd in net ziekenhuis, waar ik eerst nog wat bloed moest laten afnemen. Nu zit ik op mijn eigen kamer te wachten tot ze met de longpunctie beginnen. Dat is om 11.10 uur.

Negen jaar gelden heb ik hier drie weken doorgebracht met een gebroken engel. Sindsdien is het het hier aanzienlijk gemoderniseerd.

Waarschuwing

Het moet niet gekker worden! Deze kop stond in Trouw: Nieuwe auto waarschuwt als bestuurder zit te Whatsappen. Let wel: de besturder wordt gewaarschuwd. Ik heb noch een auto, noch een smartphone, maar ik kan me niet voorstellen dat een automobilist ongewild en/of onbewust aan het whatsappen, sms'en of e-mailen is. Iedere mobilist weet dat dit verboden, want gevaarlijk is. Toch doen velen het, want zo'n mooie smartphone heb je niet voor niets aangeschaft. Je moet er bovendien niet aan denken dat je een tweet te laat leest.

Als de automobielindustrie nou werkelijk innovatief wil zijn bedenkt ze een systeem waarbij alle lichten van de auto gaan knipperen en de claxon als een sirene gaat loeien, zodat alle andere weggebruikers weten dat er weer een idioot bezig is.