Legaal

Zou het aantal Amerikanen dat Nederland bezoekt nu gaan afnemen? Als ze zonder angst voor de politie wiet willen gebruiken, kunnen ze dat immers dichter bij huis doen: in de staat Colorado. We zijn niet langer mee het land dat voorop loopt bij het gebruik van wiet. Colorado en al eerder Paraguay zijn ons voorbij gelopen. Het gebruik van wiet wordt daar niet alleen gedoogd, het gebruik en de handel erin worden/zijn daar gelegaliseerd. Dat kunnen we toch niet op ons laten zitten? Colorado is een tamelijk conservatieve staat en Paraquay staat volgens mij ook niet bekend om zijn vooruitstrevende politiek. In Het PAROOL las ik trouwens dat buurland Uruquay het gebruik van cannabis ook gelegaliseerd heeft, in de hoop daarmee de georganiseerde misdaad tegen te gaan. Dat lijkt mij een uitstekend argument. De 'drooglegging' in de VS in de twintiger jaren, waarbij productie en verkoop van alcohol verboden werden, heeft een belangrijke bijdrage geleverd aan de groei van de georganiseerde misdaad. Hier hebben 'afrekeningen in het criminele milieu' ook nog wel eens te maken met de nog steeds illegale productie van en handel in wiet. Als we 'marktwerking' nou ook eens loslaten op productie van en handel in wiet, daalt de prijs en daarmee de aantrekkelijkheid om je er, als broodwinning, mee bezig te houden
x

Bestelling

Wie is er nou slechter: de dief of de heler? Ik kom op die vraag door een artikel in Het PAROOL. Tot een aantal jaar geleden gold het centrum van Amsterdam - de brug bij de Oudemanhuispoort bijvoorbeeld - als dé plek om een gestolen fiets te kopen. Tegenwoordig kopen Amsterdammers hun fietsen op afspraak in het centrum én buiten het centrum. Ze kunnen hun wensen indienen: vrouwen- of herenmodel, de kleur, met of zonder handremmen. (...) De prijzen variëren en verschillen per fietsdealer. Eén van hen is Mike (40), een ervaren Amsterdamse fietsendief, die sinds drie jaar uitsluitend nog op bestelling levert. Hij rekent twintig euro per fiets.

Als je lang genoeg in Amsterdam, of welke grote stad ook, woont, ben je er bijna aan gewend, dat om de zoveel jaar je fiets gejat word. In Amsterdam werd in 2012 ruim 15.000 keer aangifte gedaan van fietsendiefstal. Het werkelijke aantal diefstallen ligt waarschijnlijk veel hoger. Waarschijnlijk wordt alleen aangifte gedaan van een gestolen fiets als die nog verzekerd is. Recentelijk las ik ergens dat tegenwoordig vooral elektrische fietsen gestolen worden.

Het 'fietsen stelen op bestelling' is nieuw voor mij. Het betekent dat er vrij veel 'nette' Amsterdammers zijn die via Mike of een soortgenoot een nieuwe fiets aanschaffen. Vandaar mijn vraag aan het begin van dit blog. Maar waar en hoe maak je contact met zo'n figuur? Volgens mij moeten ze het hebben van mond-op-mondreclame. Je bent immers een 'dief van je eigen portemonnee' als je een gestolen fiets vervangt door een nieuwe die je bij de reguliere fietsenhandel aanschaft, als je er een voor twintig euro kunt aanschaffen. Het zijn dus de 'nette' Amsterdammers die het stelen van fietsen, tenminste voor een deel, in stand houden.
x

Feestgedruis

Het is momenteel niet de meest aangewezen tijd om in Groningen te wonen. Als ik het goed heb, is het de provincie met de hoogste werkloosheidscijfers. Voor velen daar zal het dus moeilijk zijn de maandelijkse hypotheeklasten op te brengen. Je huis verkopen, als het je gelukt is elders een baan te krijgen, is ook niet zo eenvoudig. Bovenop de huizenmarktproblemen zoals we die in heel Nederland tegenkomen, kennen ze daar ook nog de aardbevingen die voor extra scheurtjes in muren, plafonds en vloeren zorgen, wat de verkoopbaarheid niet bevordert.

Het is niet altijd kommer en kwel geweest in Groningen. Er kon ook wel eens gelachen worden. Enkele decennia geleden heeft drs. P daaraan een forse bijdrage geleverd. Veel plezier daarmee.

x

Wildernis

Een citaat uit Trouw: Het woord 'wildernis' heeft in 2013 de discussies over natuur en natuurbeheer gedomineerd. En dat komt ontegenzeggelijk door het succes van de speelfilm 'De Nieuwe Wildernis' over de Oostvaardersplassen, die inmiddels meer dan 700.000 mensen naar de bioscoop wist te trekken. Volgens mij gaat het hier niet om een speelfilm, maar om een documentaire, die de hemel werd ingeprezen. Hij zou een vergelijking met de bekende natuurseries van de BBC met glans kunnen doorstaan. De film heb ik niet gezien, maar wel de eerste twee delen van de tv-serie die van het beschikbare materiaal is gemaakt. Ik heb ook vrij veel van die BBC-documentaires gezien en eerlijk gezegd vind ik die een stuk indrukwekkender dan 'De nieuwe wildernis'. Een cheetah die  een gnoe vangt is nu eenmaal boeiender dan een vos die een jonge grauwe gans vangt.

Over de Oostvaardersplassen heb ik al eens eerder geschreven. Een wildernis is het, volgens mij, absoluut niet. De vogels zijn daar, dacht ik, helemaal uit zichzelf gekomen. De meeste vossen en herten misschien ook wel, maar de runderen en paarden zijn daar door de mens gebracht. De konik, dat paard(je), komt in Polen en Wit-Rusland in het wild en min of meer gedomesticeerd voor. Het heckrund is een rund dat (door de gebroeders Heck) is gefokt door kruising van diverse andere rundersoorten, met als doel de oude oeros terug te brengen. De Oostvaardersplassen zijn net zoveel wildernis als Jurassic Park, maar minder gevaarlijk.

Hoewel, volgens Trouw, natuurorganisaties steeds meer gebieden ineens 'wildernis' gaan noemen, hebben we in Nederland natuurlijk nergens meer gebieden die ook maar enigszins op een wildernis lijken. Ook de Oostvaardersplassen worden 'beheerd' en dat beheer is van tijd tot tijd zelfs onderwerp van politieke discussie: Wel of niet bijvoeren? Wel of niet dode beesten opruimen? De grote natuurorganisaties hebben het succesvolle begrip massaal ingezet in hun eigen marketingcampagnes. Bij Staatsbosbeheer bijvoorbeeld is de wandelroute Apemeer van 4,2 kilometer plotseling een 'wilderniswandeling' geworden, maken de lichtjeswandelingen in deze donkere dagen opeens onderdeel uit van de 'winterse wildernis' en valt zelfs het midwinterhoornblazen in de Schoorlse duinen onder dit thema, terwijl dat tafereel doorgaans toch een iets andere uitstraling heeft.

Al een aantal jaren geleden las ik op een website van een bedrijf in de recreatiesfeer iets over 'avontuurlijke' vakanties in Nederland. Voor avontuur moet je hier met een fiets of brommer over de snelweg gaan rijden. Een wandeling over de vluchtstrook zal ook best avontuurlijk zijn. Het 'wildste' dier dat je hier kunt tegenkomen is het everzwijn, maar in de 'wildernis' van de Oostvaardersplassen heb ik hem niet gezien.

Het is best een aardige film en we hebben er nu eenmaal af en toe behoefte aan onszelf geweldig te vinden en een hype is natuurlijk ook nooit weg.
x

Live

Gisterochtend kon je bij MAX/EO een herhaling zien van 'Frozen Planet in Concert'. Ik had de oorspronkelijke  uitzending gezien en vond het een totale mislukking. Begrijp me goed: die film is schitterend en het idee om de daarbij behorende muziek live door een symfonieorkest te laten uitvoeren is ook prima. Een paar jaar geleden heb ik in het Concertgebouw gekeken naar de beroemde stomme zwart-wit film uit 1925 'De Pantserkruiser Potemkin' van Sergei Eisenstein, waarbij de muziek, van Shostakovich, live door het Concertgebouworkest gespeeld werd. Ik vond het geweldig! Veel langer geleden zag ik in het Muziektheater de documentaire film 'Koyaanisqatsi' waarbij de live muziek werd gespeeld onder leiding van de componist Philip Glas.


Je kan thuis nog zo'n goede geluidsinstallatie hebben, mooier dan een live concert wordt het nooit. Live muziek bij een film heeft dus een duidelijke meerwaarde, vergeleken bij muziek die uit geluidsboxen komt. Het was dus een goede gedachte van MAX/EO liefhebbers in de gelegenheid te stellen de film te zien met begeleiding van live muziek. Vervolgens maakte MAX/EO een denkfout door te denken dat nog veel meer mensen hier van moesten genieten, wat zou kunnen door de gebeurtenis op tv te vertonen. De tv-kijkers hoorden dus geen live muziek, maar muziek via de meestal niet zo geweldige geluidsboxen van de tv.

MAX/EO ging nog een verkeerde stap verder. Het tv-publiek,  vond men daar, moest kunnen zien dat er een orkest was dat voor de muziek zorgde. Dus werden er beelden van orkestleden vertoond, vóór de filmbeelden, die daardoor minder goed te zien waren. Wat een meerwaarde moest opleveren werd een storende factor.

Zouden ze bij MAX en de EO nou niemand in dienst hebben die er even fijntjes op zou kunnen wijzen, dat een live uitzending thuis niet beter, wellicht zelfs slechter, klinkt dan een dvd?
x

Voornemen

Het is de tijd van het jaar voor het maken van goede voornemens. Meestal doe ik daar niet aan (en ik ben al gestopt met roken), maar dit jaar doe ik dat wel. Dat heb je intussen kunnen vaststellen: ik blog weer!

Ruim twee maanden heb ik niet geblogd. Aanvankelijk beviel dat (het niet dagelijks 'moeten' produceren van een stuk tekst) wel. Maar ik ging het toch missen. Vrij vaak betrapte ik mezelf erop dat ik iets las of hoorde, waarover ik publiekelijk mijn mening wilde geven. Zo heb ik mij er. zoals gebruikelijk, vaak aan geërgerd, dat ik de afgelopen dagen 'feestelijk' moest vinden, dat het 'gezellig' moest wezen. Voor de zoveelste maal heb ik aangetoond dat het bepaald niet vreselijk is de zogenaamde 'feest'dagen helemaal alleen door te brengen. Ik heb de traditie op Eerste Kerstdag boerenkool met worst te eten doorbroken. Ik heb aardappelen en spruitjes met een sudderlapje gegeten. Smullen! Tweede Kerstdag en de daarop volgende vier dagen heb ik met veel plezier gekeken naar het schaatsen. Dankzij een lagedrukgebied hebben onze jongens en meisjes behoorlijk hard geschaatst. Dat belooft veel voor de komende Olympische Winterspelen

Gisteravond ben ik zonder veel verwachting begonnen aan de oudejaarsconference van Theo Maassen. Om half twaalf had ik nog steeds niet gelachen. Toen ben ik maar - dat is inmiddels ook een traditie - naar bed gegaan en van het gebruikelijke lawaai na twaalf uur heb ik niets gemerkt.

Mocht je het de moeite waard vinden dan kun je vanaf vandaag weer dagelijks kennis nemen van gedachtespinsels. Ik vind het altijd leuk als daarop gereageerd wordt.

O ja, het is 1 januari. Ik wens jullie allemaal een plezierig en voorspoedig 2014 toe.
x

Einde

Wanneer ik mijn eerste blog geplaatst heb weet ik niet meer. Het zal zo'n zeven, acht jaar geleden zijn. Intussen vind ik het steeds moeilijker worden elke dag een onderwerp te vinden, dat mij voldoende aanspreekt om er iets leesbaars over te schrijven. Ik vind mijn eigen teksten niet meer goed leesbaar, laat staan dat anderen dat zullen vinden. Het is een sleur geworden.

Jullie begrijpen het al: ik stop er een tijdje mee, in ieder geval met het dagelijks schrijven. Misschien dat ik me af en toe ergens voldoende over opwindt om er iets over te schrijven. Ik zie wel. In ieder geval wil ik alle trouwe lezertjes bedanken voor hun dagelijkse aandacht.

Gegroet!
x