Voornemen

Het is de tijd van het jaar voor het maken van goede voornemens. Meestal doe ik daar niet aan (en ik ben al gestopt met roken), maar dit jaar doe ik dat wel. Dat heb je intussen kunnen vaststellen: ik blog weer!

Ruim twee maanden heb ik niet geblogd. Aanvankelijk beviel dat (het niet dagelijks 'moeten' produceren van een stuk tekst) wel. Maar ik ging het toch missen. Vrij vaak betrapte ik mezelf erop dat ik iets las of hoorde, waarover ik publiekelijk mijn mening wilde geven. Zo heb ik mij er. zoals gebruikelijk, vaak aan geërgerd, dat ik de afgelopen dagen 'feestelijk' moest vinden, dat het 'gezellig' moest wezen. Voor de zoveelste maal heb ik aangetoond dat het bepaald niet vreselijk is de zogenaamde 'feest'dagen helemaal alleen door te brengen. Ik heb de traditie op Eerste Kerstdag boerenkool met worst te eten doorbroken. Ik heb aardappelen en spruitjes met een sudderlapje gegeten. Smullen! Tweede Kerstdag en de daarop volgende vier dagen heb ik met veel plezier gekeken naar het schaatsen. Dankzij een lagedrukgebied hebben onze jongens en meisjes behoorlijk hard geschaatst. Dat belooft veel voor de komende Olympische Winterspelen

Gisteravond ben ik zonder veel verwachting begonnen aan de oudejaarsconference van Theo Maassen. Om half twaalf had ik nog steeds niet gelachen. Toen ben ik maar - dat is inmiddels ook een traditie - naar bed gegaan en van het gebruikelijke lawaai na twaalf uur heb ik niets gemerkt.

Mocht je het de moeite waard vinden dan kun je vanaf vandaag weer dagelijks kennis nemen van gedachtespinsels. Ik vind het altijd leuk als daarop gereageerd wordt.

O ja, het is 1 januari. Ik wens jullie allemaal een plezierig en voorspoedig 2014 toe.
x

Einde

Wanneer ik mijn eerste blog geplaatst heb weet ik niet meer. Het zal zo'n zeven, acht jaar geleden zijn. Intussen vind ik het steeds moeilijker worden elke dag een onderwerp te vinden, dat mij voldoende aanspreekt om er iets leesbaars over te schrijven. Ik vind mijn eigen teksten niet meer goed leesbaar, laat staan dat anderen dat zullen vinden. Het is een sleur geworden.

Jullie begrijpen het al: ik stop er een tijdje mee, in ieder geval met het dagelijks schrijven. Misschien dat ik me af en toe ergens voldoende over opwindt om er iets over te schrijven. Ik zie wel. In ieder geval wil ik alle trouwe lezertjes bedanken voor hun dagelijkse aandacht.

Gegroet!
x

Pretpark

In Het PAROOL las ik weer eens een woord dat ik nooit eerder gelezen of gehoord had: verpretparkisering. Het woord staat in een artikel over de Amsterdamse grachten. De Amsterdamse grachten bestaan dit jaar vierhonderd jaar. Toen ze werden ontworpen en gerealiseerd, konden ze moeilijk rekening houden met de huidige middelen van vervoer. De grachtengordel is dan ook niet de meest geschikte plek voor het rijden met en het parkeren van auto’s. In de jaren vijftig van de vorige eeuw kwam hoofdcommissaris van politie Kaasjager met het idee een aantal grachten te dempen. Hij werd vrijwel unaniem weggehoond.

Nu hebben we Maarten Hajer, hoogleraar bestuur en beleid aan de Universiteit van Amsterdam en directeur van het Planbureau voor de Leefomgeving (PBL) dat de regering adviseert. Hij vindt: De Amsterdamse grachten moeten autovrij worden. Op de parkeerplaatsen kunnen stalletjes, terrassen of tuintjes komen. De kwaliteit van de grachten zal 'fenomenaal' toenemen. In principe heb je mij direct mee als je ergens auto's wilt weren, zeker als je dat in Amsterdam wilt doen en al helemaal als je dat wilt doen in de grachtengordel, maar dit is weer zo'n plan waarvan je van tevoren weet dat het nooit uitgevoerd zal worden.

Amsterdam maakt nooit een keus, zegt Hajer. 'Op de grachten is een concurrentiestrijd tussen verschillende verkeersstromen. Het autoverkeer zit het langzame verkeer in de weg. De stressfactor beperkt de belevingswaarde van de grachten.' Ik heb heel veel door Amsterdam gefietst en gewandeld dus het is me nog al eens overkomen dat ik gehinderd werd door het autoverkeer op de grachten (of in de smalle straatjes in de Jordaan). Maar het heeft nooit mijn belevingswaarde van de grachten in de weg gezeten, Na enig googelen kwam ik op een CV van Maarten. Die heeft het zo druk dat hij er waarschijnlijk nooit, of zeer zelden, toe gekomen is door de stad te fietsen of wandelen. Hij is een wetenschapper die een theorie heeft ontwikkeld. In die theorie heeft hij voor een theoretisch probleem een theoretische oplossing bedacht.

Autoloze grachten zullen meer toeristen lokken, maar Amsterdam wordt geen museum, denkt Hajer. 'Ook Amsterdammers zullen de grachten meer gebruiken. Op bepaalde tijden moet bevoorraad worden.' Het lijkt me een waanidee dat autobezitters ineens op de fiets zullen stappen als de grachtengordel autovrij wordt.

De Vereniging Vrienden van de Amsterdamse Binnenstad (VVAB) is voor autoloze grachten, zegt Dingeman Coumou. 'Dat zal de beleving en het zicht op de grachten verbeteren. Meer toeristen is goed voor de economie.'

Ook de VVAB is niet bang dat het centrum verandert in een museum. 'Doe eerst maar eens iets tegen de verpretparkisering van de binnenstad. Er is te veel goedkoop vermaak als lawaaiboten en bierfietsen.' Ik heb geen idee wat ik me moet voorstellen bij 'lawaaiboten'. Een bierfiets heb sinds 1 april 1998 (toen ik weer in Amsterdam ging wonen) niet vaker dan drie keer gezien, dus het valt nogal mee met die 'verpretparkisering'. Zoals ik hierboven al schreef mogen van mij de auto's uit de binnenstad weg, maar ik zou geen geld willen besteden aan een commissie die de opdracht krijgt het idee van Maarten Hajer verder uit te werken. Ik fiets wel tussen die auto's door en er komen nu al genoeg toeristen naar Amsterdam.x

Aandacht

Het PAROOL schrijft: Volgens de KNSB past dit initiatief in het streven om de schaatssport meer onder de aandacht te brengen. 'Dit initiatief' is het plan om volgend voorjaar in het Olympisch stadion een (tijdelijke) schaatsbaan aan te leggen waarop dan de Nederlandse schaatskampioenschappen verreden zullen worden.

Tijdens de wedstrijddagen kunnen zo'n 15.000 toeschouwers het stadion in. Dat is zo'n 5000 meer dan in het huidige Thialf stadion in Heerenveen. Ja, dan mag je wel zeggen dat de schaatssport daardoor 'meer onder de aandacht' wordt gebracht.

Ik volg het schaatsen al enkele decennia. Ik heb de tijd nog meegemaakt dat er nog uitsluitend niet-overdekte banen waren. Die hadden als nadeel dat als  het weer halverwege de wedstrijd omsloeg de schaatsers niet onder gelijke omstandigheden reden, waardoor de uiteindelijke winnaar niet noodzalijkerwijze ook de beste schaatser van dat moment was.

Met de schaatsbaan in het Olympisch Stadion komt de droom uit van Rintje Ritsma, één van de initiatiefnemers. Ritsma was een voortreffelijk all round schaatser die op alle niveaus, nationaal, Europees en wereld, diverse malen kampioen werd. Maar hier heeft de nostalgie gewonnen van de liefde voor het schaatsen. De nationale kampioenschappen worden volgend jaar gehouden ná de Olympische winterspelen, van 28 februari t/m 2 maart. Die zullen toch al aanvoelen als mosterd na de maaltijd. Rond die datum zou het kunnen sneeuwen of regenen en/of zeer koud kunnen zijn. Geen gelijke omstandigheden voor de schaatsers en geen pretje voor de toeschouwers. Die zullen het liever op thuis op de buis zien. Veel dichter kun je het niet onder de aandacht brengen.
x

Leuk

Tijdens een 'wakker' moment de afgelopen nacht lag ik na te denken over het blog van vandaag. Spontaan schoot mij ineens het volgende zinnetje in gedachten: 'Opstoot is niet het tegengestelde van tegenstoot.' Spelen met taal is leuk en ik dacht daar verder over door. Zo kwam ik op het volgende: 'Voorspraak is niet het tegengestelde van tegenspraak.'

Mijn opdracht voor vandaag: bedenk meer soortgelijke schijnbare tegenstellingen.
x

Slapen

Ik zou vandaag verder gaan met mijn relaas over UPC. Ik ben om kwart over zes uit mijn bed gekomen. Maar ik had slecht geslapen; beter gezegd: ik had weinig geslapen, al was ik op mijn normale tijd, rond elf uur, naar bed gegaan. Ik werd voortdurend wakker met een verstopte neus en dan duurt het een tijd voor ik weer slaap. Met een duf hoofd lukte het me niet om een coherent blog te produceren. Ik heb een mok thee gedronken en ga nu weer naar bed. Morgen is er weer een dag, en een blog.
x

Beleving

Consumentenprogramma's a;s 'Kassa' en 'Radar' gaan nooit over problemen die ik ervaar. Tot gisteren, toen 'Radar' over UPC ging, meer in het bijzonder over 'Horizon', "een nieuw wereld aan kijk- en luisterplezier", zoals UPC zelf zegt. Onlangs kreeg een nieuwe 'mediabox' die voor al dat plezier moet zorgen. Een paar dagen later kreeg ik ook nog een nieuwe afstandsbediening, die het allemaal nog veel mooier zou moeten maken.

In de praktijk bleek al dat plezier nogal tegen te vallen. Al vrij snel bleek de tv onverhoeds uit te vallen: het geluid viel weg en het beeld stond stil. Al vrij snel gebeurde dat dagelijks, soms zelfs meermalen op één dag. Ik belde niet meteen naar de klantenservice, want ik wist dat ze zouden beginnen te zeggen, dat ik de mediabox even van de stroom moest afhalen en na 30 seconden weer moest aansluiten. Dat hielp inderdaad. Maar op een gegeven moment was ik dat aan- en uitzetten zat en belde ik toch maar eens met klantenservice. Die vertelde me dat het om een softwareprobleem ging. Op mijn vraag wanneer dat probleem zou zijn opgelost kwam het antwoord dat dat nog dit jaar zou gebeuren. 'Dit jaar' duurt nog bijna drie maanden.

Gisteravond bleek dus dat ik niet de enige was met problemen met 'Horizon' (dat moet je op z'n Engels uitspreken). UPC had een dame van de directie afgevaardigd, die verder ook niet veel meer wist te zeggen dan dat het om een softwareprobleem ging, dat ze aan het oplossen waren. UPC schijnt ook nog te denken aan een financiële tegemoetkoming. Het mooiste vond ik dat die dame het voortdurend had over de  "Horizonbeleving". Ik heb 'Radar' gisteren ook opgenomen, dus vandaag ga ik het nog eens afluisteren en de opmerkingen van die dame wat verder analyseren.
x