Offline

Is het in het huidige tijdsgewricht nog mogelijk te leven zonder internet en mobiele telefoon? Het PAROOL schrijft over Bram van Montfoort (26) die dat een jaar lang gedaan heeft. Hij merkte dat hij meer en meer online was. Om de haverklap checkte hij Facebook. En Twitter en Gmail en ook nog even YouTube om te kijken hoe vaak zijn filmpjes waren bekeken. Hij kon zich geen leven zonder internet voorstellen. Hij heeft het dus toch een jaar gedaan en daar een boek over geschreven.

Ik wist al lang dat je kunt leven zonder internet en mobiele telefoon. We hebben het eeuwen lang gedaan. Er zijn veel mensen die denken dat je niet zonder eigen auto kunt leven. Neem van mij maar aan dat dat heel goed kan. Ik ga er alleen geen boek over schrijven, want erg boeiend zou dat niet worden. Je kunt je van elke technische ontwikkeling afvragen of we zonder kunnen. Kunnen we zonder vliegtuig? Je wordt wel wat beperkt in de keuze van vakantiebestemmingen, maar het kan. Mijn generatie heeft nog meegemaakt dat niet iedereen (een vaste) telefoon had. In mijn jeugd vroeg niemand zich af of zhij zonder televisie zou kunnen leven, omdat we niet wisten wat televisie was. De personal computer is nauwelijks dertig jaar oud. Het internet en de mobiele telefoon zijn nog veel jonger.

Ik zou niet graag meer zonder diverse mogelijkheden van het internet (zoals e-mail en zoekmachines) willen leven, maar ik kan Facebook en Twitter missen als kiespijn. Ik heb een mobiele telefoon. Ik vind die een handige uitvinding, maar ik gebruik hem zelden. Ik wens niet constant bereikbaar te zijn. Ik heb het petroleumstel nog meegemaakt, maar kook zelf inmiddels al bijna twee jaar op inductie. Die kan ik missen, maar ik zou niet verder terug gaan dan op gas koken. Je kan kliekjes op allerlei manieren opwarmen, maar de magnetron is toch wel de snelste en handigste manier.

Het is moeilijk te leven zonder alle gemakken waarmee je opgegroeid bent. Er is al een generatie opgegroeid die niet beter weet dan dat er een computer in huis is. Er groeit nu een generatie op voor wie het mobieltje een dagelijks gebruiksartikel is. Die gaat zich over tien, vijftien jaar echt niet afvragen of ze zonder kan. Dat zal ze niet kunnen. Wij kunnen toch niet zonder koelkast en wasmachine?
x

Tweet

Moshin Akalay is een wijkagent in de Sloterparkbuurt in Amsterdam-West. Zijn naam las ik in Het PAROOL. Dat had de naam weer van Twitter. Moshin heeft kennelijk de gewoonte via Twitter verslag te doen van zijn werkzaamheden. Zo Twitterde hij gisteren om 12:29 uur: Afgelopen nacht heeft #bejaarde vrouw weer "in #paniek" meerdere malen #112 gebeld en om hulp geroepen. Ze zou #onwel zijn. Al eerder had hij via Twitter laten weten: Druk bezig met #bejaarde vrouw die haar #buurt #terroriseert. Vrouw #simuleert allerlei ziekte beelden voor aandacht. Buurt is er klaar mee.

Ik vraag me af of een agent er juist aan doet details van zijn activiteiten via Twitter wereldkundig te maken en daarbij ook nog eens bijzonderheden over een buurtbewoonster te vermelden. Je moet er niet aan denken dat zijn collega's zijn handelwijze overnemen. Stel je maar even een diender uit Nieuwegein voor die zou hebben getwitterd: Hebben zojuist een #voortvluchtige #maffia baas gearresteerd. Ik denk dat maar weinig werkgevers het op prijs stellen dat het personeel bijzonderheden over het werk verspreidt. Of staat twitteren inmiddels min of meer gelijk aan het maken van een losse opmerking tegen een buurman of iemand die toevallig in een kroeg naast je staat aan de bar? Ik ben misschien wat ouderwets, maar ik zou, wanneer ik in gesprek raakte met een habituele twitteraar, mijn woorden zorgvuldig kiezen, want voor je het weet worden ze op grote schaal verspreidt.
x

Radio

Omdat ik nog wel eens vrij vroeg naar bed ga, sta ik ook vrij vaak behoorlijk vroeg (zeg: rond een uur of vijf) op. Dan luister ik vaak naar Radio 1, terwijl ik zoek naar een onderwerp voor 'Beggartalk' en vervolgens een tekstje schrijf. Het is me nooit zo duidelijk hoe de doelgroep van de nachtelijke radio eruit ziet. Zijn dat mensen die niet kunnen slapen of mensen die moeten werken, maar daar niet hun volledige aandacht bij hoeven te gebruiken? Ik hoor kennelijk bij geen van die groepen want het gaat meestal over onderwerpen die ik nauwelijks  interessant vind. Zo werd vandaag nog weer eens nagekauwd over de wedstrijd tussen Ajax en Barcelona.

Gelukkig begint (door de week) om 6:00 uur het Radio 1-Journaal, waarin het nieuws wat verder wordt uitgediept. Je kunt zo dagelijks constateren dat je via de radio heel wat diepgravender wordt  voorgelicht dan via de tv. Ik luister ook de rest van de dag veel naar Radio 1. Dat zouden meer mensen moeten doen.
x

Politiek

Samsom krijgt het makkelijk vanmiddag in de ledenraad van de PvdA. Hij kan tegen de critici zeggen dat hij en de fractie in de Tweede Kamer nog niet hebben ingestemd met de aanschaf van de JSF. Hij zal vast wel zeggen dat hij alle argumenten tegen de aanschaf van dat nieuwe vliegtuig zal 'meenemen' naar de fractie. Gisteren heeft de PvdA-fractie lang vergaderd en ze zijn er nog niet uitgekomen. Je zou zeggen dat na 11 jaar (zo lang zijn 'we' er al mee bezig) de argumenten wel bekend zijn, zeker bij de PvdA, die afwisselend voor of tegen was. De kritiek van de Algemene Rekenkamer kwam voor Samsom als geroepen. Hij kon zeggen dat hij daarover nog moest nadenken. 'Luister, jongens', zal hij tegen de fractie gezegd hebben, 'dit is een goed excuus om een besluit uit te stellen. De ledenraad kan ons niets kwalijk nemen en we hoeven over een tijdje niet weer een ledenraad bij elkaar te roepen als we besloten hebben toch maar voor te zijn. Zo kunnen we Rutte en zijn club tevreden houden.'

Het gaat er allang niet meer om of we dat vliegtuig om militaire redenen nodig hebben en of we het kunnen betalen. De vraag is: hoeveel zetels gaat het ons kosten bij de komende gemeenteraadsverkiezingen?
x

Links

Je hoeft echt niet voortdurend tv te kijken om diverse malen een overzicht voorbij te hebben zien komen van de voortdurende wisseling van standpunten van de PvdA met betrekking tot het aanschaffen van de JSF. In Trouw lees ik dat Samsom bij Pauw & Witteman gezegd heeft dat de PvdA-fractie nog geen standpunt heeft ingenomen. Volgens mij heeft de fractievoorzitter, Samsom zelf dus, al wel een standpunt ingenomen (Aanschaffen dat ding!), anders hadden de PvdA-ministers in het kabinet niet met dat besluit ingestemd. Samsom zal zoiets gezegd hebben als: "Ik zorg er wel voor dat de fractie er ook mee instemt en laat het maar aan mij over dat de PvdA-leden er uiteindelijk ook mee instemmen." Hij heeft nog gelijk ook. Het laatste wat de PvdA-leden willen is een crisis, want bij daaropvolgende verkiezingen blijft er weinig van de PvdA-fractie over. En een crisis komt er als de PvdA nu tegen de aanschaf van de JSF zou stemmen. De PvdA wil nog steeds de schijn wekken dat dankzij haar deelname aan het kabinet het regeringsbeleid nog een beetje links is. Ga dat maar eens uitleggen aan al die mensen die in inkomen achteruit zijn gegaan en nog verder achteruit zullen gaan. En ga dat maar eens uitleggen aan die mensen die de PvdA geloofden toen ze voor de verkiezingen zei dat de JSF er niet zou komen.
x

Baard

Zoals bekend behoor ik niet tot de volgers van welke trend dan ook. Maar soms word je door een trend als het ware ingehaald. Tegenwoordig schijnt het ineens 'in', 'cool' of 'gaaf' te zijn om, als man, je baard te laten staan. Bekende voorbeelden daarvan zijn Jeroen Overbeek van het NOS-journaal en Ronald Plasterk van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Op de website van Hart van Nederland wordt zelfs beweerd dat hij (Plasterk) bij de uitzending van de troonrede "de show stal". Er schijnt zelfs druk over getwitterd te zijn.

Al weer geruime tijd geleden had je een soortgelijke trend, maar daarbij was het meer een kwestie van een enkele dag niet scheren. Je moest dan wel donker haar hebben, anders viel het niet eens op. Maar nu moet je dus echt die baard een tijdje laten groeien. De vakantie is daar de beste tijd voor.

Je zou kunnen zeggen dat ik de nieuwe trend 49 jaar voor was. In 1964 kwam ik van een vakantie in Zweeds Lapland terug met een volgroeide baard. Mijn moeder zei toen: "Die gaat er toch wel af, hè?" Ik zei dat ze daar niet op moest rekenen en sindsdien is hij dan ook niet meer weggeweest. Ik draag die baard niet omdat ik vind dat hij me goed staat. Ik kan me nauwelijks herinneren hoe ik eruit zag zonder baard. Het was toen ook geen trend. Eind zestiger jaren werkte ik in de boekhandel. Er was eens een klant, een man van boven de tachtig schatte ik toen, die me vertelde: "Weet u, toen ik zo oud was als u nu, was het heel modern om geen baard te dragen." Ik droeg die baard toen niet om modern te doen. Ik vond het gewoon lekker makkelijk me niet iedere dag te hoeven scheren en dat vind ik nog steeds. Ik besteed nu ruwweg één keer in de drie weken ongeveer tien minuten aan het bijwerken/inkorten van mijn baard. En dit vind ik nog altijd een leuke uitspraak: "Een man zonder baard is als een vrouw met een baard."
x

Deelnemen

De verzorgingsstaat is niet meer. Die is vervangen door de participatiesamenleving. In de participatiesamenleving moeten de mensen die voor zichzelf kunnen zorgen, dat ook zelf doen. Zo legde Mark Rutte dat gisteravond bij Pauw & Witteman uit. Misschien zie ik het verkeerd, maar in de verzorgingsstaat moest je ook gewoon voor jezelf zorgen zolang je dat kon doen. Het was niet zo dat je in allerlei gevallen maar even naar een loketje liep, waar je een geldbedrag ophaalde waarmee je een stukje zorg of zekerheid aanschafte. De verzorgingsstaat was in feite één groot verzekeringsfonds. We betaalden allemaal premie en kregen daarmee recht op een uitkering als dat nodig was, omdat je arbeidsongeschikt of ziek was of je baan verloor. Het was niet 'de staat' die voor geld zorgde, dat deden we zelf, tenzij we vanaf onze geboorte niet in staat waren voor ons zelf te zorgen. Het idee dat daaraan ten grondslag lag was solidariteit.

We hebben ons laten aanpraten dat het verzekeringsstelsel veel te duur is geworden. We houden ons geld liever zelf, zodat we zelf kunnen uitmaken waaraan we het uitgeven. Waarom zou je buurman die door een ongel uk niet meer kan werken er met jouw geld vandoor gaan? Laat hem eerst maar eens proberen te participeren. Volgens 'van Dale' is 'participeren': 'deelnemen, deel hebben aan'. Probeer naar eens deel te nemen als je inkomen opgaat aan ziektekosten of als je helemaal geen inkomen meer hebt omdat je werkgever failliet is gegaan en de bank erop blijft staan dat je je hypotheek aflost. Wil je eigenlijk wel deelnemen aan een maatschappij, waarin iemand een ton verdient omdat hij een maand lang de baas mag zijn over een zorginstelling. Die ton wordt namelijk betaald met de centjes die jij via je zorgverzekering hebt betaald. Waarom ga je 's zondags kijken naar 22 mannen die achter een voetbal aan rennen en daarmee stukken meer verdienen dan jij met je alledaagse baantje? Als ze geblesseerd raken kunnen ze direct terecht in een ziekenhuis, terwijl jij op een wachtlijst komt. Die voetballer participeert wel, maar jij? De zorgpremie die ik maandelijks betaal gaat al bijna helemaal op aan medicijnen die ik dagelijks slik. Verder heb ik dit jaar twee keer een dag, één keer drie dagen en twee keer zes dagen in het ziekenhuis gelegen. Ik ben drie keer door een ambulance vervoerd. Een vaatchirurg, een longarts, een uroloog, een internist en een fysiotherapeut zijn met me bezig geweest. Reken maar uit wat dat allemaal gekost heeft. Daar heb ik premie voor betaald en jij ook. Mag ik alsjeblieft blijven participeren?
x