dinsdag 3 januari 2012

Vriendin (vervolg 1)

Ik heb een onuitwisbare indruk op Gabriella gemaakt. Zaterdagmiddag, om 17.12 uur schreef zij al weer een e-mail:

Evert,

Sinds u mij geschreven heeft, bent u niet meer uit mijn gedachten. U heeft mijn hulp gevraagd om u weer op weg te helpen. Dat doet u goed, ik kan u namelijk veel vertellen over uw verleden, het heden en uw toekomst. En vooral over de persoon die van u houdt.

Nog deze ochtend heb ik voor u kaarten gelegd. Met zonder meer aanwijzingen voor veelbelovende vooruitzichten.

Die vooruitzichten haalt Gabriella uit Tarotkaarten die ze voor mij gelegd heeft. Kaart 16 duidt op de invloeden van hogere machten waar we geen enkele invloed op kunnen uitoefenen. Die krachten brengen ons aan het wankelen, willen verwoesten wat we opgebouwd hebben. Ja, dat helpt! Machten waarop ik geen invloed kan uitoefenen. Waarom doet Gabriella daar niet wat aan? En waarom vertelt ze niet meteen welke persoon van mij houdt? Terwijl ik me concentreer op deze kaart, zie ik dat de laatste maanden veel teleurstellingen, frustraties en mislukkingen uw pad hebben gekruist. Zelfs zodanig dat u zich af zou kunnen vragen: "Waar heb ik dat allemaal aan verdiend?" Vreemd dat ik niets gemerkt heb van die teleurstellingen, frustraties en mislukkingen. Ik heb mijn verhuizing naar tevredenheid afgerond en diverse mensen hebben mij daarbij geheel belangeloos geassisteerd.

De derde kaart, Munten 9 , is heel gunstig. De kaart maakt deel uit van de Kleine Arcana en is de financiële gelukskaart. In de tarotsymboliek staat de kaart voor geld en materiële welvaart.

Van de Kleine Arcana is kaart 9 de meest positieve kaart. De kaart staat voor verrassend goede ontwikkelingen en buitenkansjes. In dit geval duidt de kaart op financiële meevallers. Maar bovenal vertelt deze kaart dat de nieuwe levensfase in het teken staat van welzijn en materiële rijkdom. (...) Evert, hoeveel u precies gaat winnen kan ik niet zeggen. Alles wat ik kan zeggen is dat Munten 9 en Het Rad van Fortuin wijzen op veel geld en rooskleurige materiële omstandigheden.

Nu had ik een oudejaarslot van de Staatsloterij aangeschaft en een week lang heb ik lopen dromen van het winnen van 30 miljoen euro. Dat kon niet missen met zulke gunstige Tarotkaarten. Intussen weet ik wat ik gewonnen heb: 10 euro op eindcijfer 1, niet eens 'eigen geld'.

Gabriella schreef ook: Ik heb al heel wat tijd besteed aan uw situatie, maar nog steeds uw akkoord niet ontvangen. En de tijd dringt, meer dan ooit vanwege de nieuwe levensfase die aanbreekt. Daarom voel ik geloof en liefde bij het bestuderen van uw situatie. Zij bedoelt natuurlijk: ik heb nog geen 49,50 euro van je ontvangen (want die had ik niet al diezelfde zaterdag overgemaakt) terwijl ze zich waarschijnlijk in het zweet heeft gewerkt met het leggen en interpreteren van Tarotkaarten en ze heeft ook nog eens runenstenen getrokken.

In een situatie waarin u bewust voelde dat alles instortte, had u diep van binnen de hoop dat het wel weer goed zou komen. Maar door tegenwerkende omstandigheden werd die hoop weer teniet gedaan. (...) Dat herinnert me ook aan uw huidige situatie en kaart nummer 16 , die alle beproevingen symboliseert die u de laatste tijd heeft moeten doorstaan. Toch wel vreemd, dat ik me niets herinner van al dat instorten en al die beproevingen. "Diep van binnen" dacht ik eigenlijk dat de laatste tijd alles wel lekker liep.

Morgen meer onzin.
x

maandag 2 januari 2012

Vriendin

Mag ik jullie voorstellen? Gabriella, mijn nieuwe vriendin:

Ziet ze er niet charmant uit? Het heeft me 49,50 euro gekost om kennis met haar te maken en als ik heel eerlijk ben, geef ik meteen toe, dat vooral zij zeer actief geweest in het onderhouden van (digitaal) contact. Eigenlijk ben ik helemaal niet actief geweest, terwijl ik al vijftien e-mails van haar ontvangen heb, sinds 24 december 2011.

"Wat heb ik nou aan mijn fiets hangen?" hoor ik jullie als het ware denken? "Is Evert op zijn ouwe dag aan het daten geslagen?" Nee hoor, het ging  heel anders. Op 24 december, rond een uur of zes 's ochtends, las ik de (digitale) Trouw. Daar staan ook vaak van die kleine Googleadvertenties bij. Bij een daarvan stond iets over numerologie en over een gratis advies.

Zoals bekend, kan ik smullen van alle nonsens die astrologen, Tarotkaartlezers, helderzienden en andere media aan de goegemeente verkopen, dus ik klikte en vulde mijn naam en e-mailadres in. Nu kun je veel negatiefs zeggen over nonsensverkopers zeggen, maar ze zijn wel de hele dag in touw, want reeds om 7:14 uur, een tijdstip waarop de meeste mensen, zeker op zaterdagochtend, zich nog eens omdraaien, verstuurde Gabriella mij al een uitgebreid bericht, waaruit ik het volgende citeer:
Vooreerst, laat mij je danken om vertrouwen in mij te hebben gesteld om je te begeleiden op de paden van de toekomst. In feite heb je de beste beslissing genomen die je kon nemen. Als vriendin ben ik diep gelukkig dat je beslist hebt je leven in handen te nemen.

Evert, Amsterdam, deze plaats is je bekend, daar ben ik zeker van. Ofwel speelt deze plaats een belangrijke rol in je nabije toekomst. Een dergelijke flash is de uitdrukking van onze sterke geestelijke binding.

Je begrijpt dat ik iemand die van een afstand in een flash 'ziet' dat Amsterdam een belangrijk element in mijn leven is, meteen vertrouw als die spreekt van "een sterke geestelijke binding".

Ik heb ook veel energie besteed om je situatie te analyseren want, om de beste mogelijke orakels te ontvangen, heb ik moeten in astraal contact treden met je onderbewuste persoonlijkheid. Dank zij dit contact heb ik al je emoties, angsten en twijfels kunnen aanvoelen. Ik heb die kunnen eigen maken om ze beter te interpreteren. Dat heeft mij ook toegelaten de oorsprong van je bekommernissen en je moeilijkheden te ontdekken, zowel de emotionele als de affectieve. Maar ik heb tevens iets buitengewoons kunnen ontdekken dat jou betreft! Let wel: in nauwelijks meer dan een uur is zij in astraal contact getreden en heeft zij angsten en twijfels, bekommernissen en moeilijkheden ontdekt, waarvan ik niet eens wist dat ik ze had.

Op diverse plaatsen in het bericht stond:
Klik hier om uw grote psychische diepte te ontvangen

Ik had geen idee dat ik enige psychische diepte had, maar was wel nieuwsgierig, dus ik klikte en wat las ik:
Algemene Verkoopvoorwaarden:

De toegang tot de "Club Gabriella" bedraagt 49,90 EURen maakt het mogelijk toegang te hebben tot uw Privéruimte, ze bevat ook een grote toekomstvoorspelling, tarotkaartlegging, een horoscoop, een inleiding in de numerologie en 7 Talismans en subliminale ontspanningsmuziek . Ze biedt eveneens de mogelijkheid op aanvraag inhoud aan te kopen. De optie “Gouden Cirkel”, maandelijks abonnement van 39,95 EUR , bevat horoscopen en regelmatige tarotkaarleggingen, initiatielessen in de voorspelkunsten en –wetenschappen.

Eerlijk gezegd was ik wat teleurgesteld. Van een vriend(in) verwacht je immers niet dat zhij geld in rekening brengt voor het geven van adviezen. Daar moest ik echt even over nadenken. Maar Gabriella zat niet stil. Om 10.35 uur, nog steeds die zelfde zaterdagochtend, ontving ik al weer een e-mail van haar:

Evert,

Ik voelde meteen dat u mij riep. Ik concentreerde me op uw gedachten en ik zag dat u mijn email aan het lezen was. Het bewijs dat er sprake is van een mediamieke fusie tussen ons. 


Geef toe, toch een duidelijk bewijs van het bestaan van telepathie, dat zij wist dat ik haar e-mail gelezen had en ze schreef meer:

Evert, innerlijke krachten houden u tegen om in actie te komen. U moet zich bevrijden van deze krachten en daarvoor moet u reageren op mijn berichtje. Wat ze bedoelde was natuurlijk dat ik mij moest bevrijden van 49,50 euro. Ja, het zijn doorbijtertjes, die mediums.

De komende dagen zal ik jullie verder op de hoogte brengen van wat mijn nieuwe vriendin allemaal te bieden had.
x

zondag 1 januari 2012

2012

Ik wens jullie veel succes bij het behalen van de doelen die jullie je voor het komende jaar hebben gesteld. Ik heb mij niets voorgenomen. Ik zie wel.
x

zaterdag 31 december 2011

Open brief

Aan het bestuur van het BovenIJ ziekenhuis

Geacht bestuur

Vrijdagochtend 30-12-2011 had ik, om 8.50 uur, een afspraak bij de polikliniek Oogheelkunde van uw ziekenhuis. Ik was ruim op tijd, want ik was nog niet eerder in uw ziekenhuis, dus er moest eerst nog zo'n 'patiëntenplaatje' gemaakt worden. Ik meldde mij dus even voor 8.30 uur bij de balie van de polikliniek. Ik kon nog even gaan zitten bij de twee patiënten die er al waren, want de dame achter de balie moest haar computersysteem nog opstarten. Ik trok daaruit de conclusie dat er nog geen enkele patiënt behandeld werd. Na enkele minuten konden de aanwezige patiënten zich 'officieel' melden. Vrijwel direct daarna kwam een assistente mij halen. Zij nam een, voor de oogarts relevante, anamnese op, verrichtte enkele metingen en druppelde de vloeistof in mijn ogen die mijn pupillen gedurende enkele uren wijd open zouden doen staan. Het zou een kwartiertje duren voordat die toestand bereikt werd.

Om 8.50 uur zat ik dus weer in de wachtkamer, in de overtuiging dat ik na 15 minuten door een oogarts ontvangen zou worden. Ik had natuurlijk beter moeten weten. Om 9.50 uur vond ik dat ik lang genoeg mijn ziel in lijdzaamheid bezeten had. Een hele rij personen die na mij gearriveerd waren werden eerder door de oogarts ontvangen. Ik kon me voorstellen dat die een afspraak op een eerder tijdstip dan ik hadden, maar dan waren ze stuk voor stuk te laat gekomen, wat ik me weer niet kon voorstellen, want in zo'n geval word je ernstig berispt door de baliemedewerkers. Ik zat daar vrij dichtbij, maar heb geen berisping kunnen waarnemen.

Goed, ik stapte om 9.50 uur naar de balie en vroeg of er een bepaalde reden of oorzaak voor was dat ik een uur na het afgesproken tijdstip nog steeds niet geholpen was. Ja,die was er: nieuwe patiënten kosten meer tijd dan andere en er waren buitengewoon veel nieuwe patiënten die dag. Mijn antwoord was dat je daarmee in de planning toch rekening kunt houden. De reactie vond ik zeer merkwaardig: "Dat mag niet."
"Van wie mag dat niet?"
'Van het ziekenhuis."
Een of andere manager, misschien zelfs een heel managementteam, heeft dus uitgemaakt dat het geen pest uitmaakt hoe lang de patiënt moet wachten. Hoe meer je er immers binnenhaalt, hoe hoger de inkomsten van het ziekenhuis. Patiënten zijn er dus niet om adequaat (dus ook: min of meer op de afgesproken tijd) te helpen, maar om het voortbestaan van het ziekenhuis te bevorderen.

Het contact met de oogarts duurde minder dan 10 minuten, wat ik niet buitengewoon lang vond en veel werk was inmiddels al door die assistente gedaan in de tijd dat ik er nog niet eens had hoeven zijn. In ieder geval was hij het met me eens dat een staaroperatie nodig was. (Een vroegere huisarts noemde mij wel eens "De patiënt die zijn eigen diagnoses stelt.") Bij de balie kon ik verder afspraken maken. Ik dacht daar een afspraak te gaan maken voor de operatie. Dat gebeurde ook: 14 februari 2012. Maar op 30 januari, 11.50 uur, moet ik eerst nog een keer bij die oogarts verschijnen. Ik kan me best voorstellen dat hij nog meer wil weten, maar waarom heeft hij dat vrijdag dan niet gevraagd of onderzocht? Dan was het ook wat duidelijker geweest dat het lang moest duren.

Op de website van het BovenIJ ziekenhuis valt te lezen dat de wachttijd voor een dagbehandeling bij oogheelkunde twee weken is. U begint dan kennelijk te tellen bij het tweede consult bij die oogarts en niet bij mijn eerste consult, waar ik - niet geheel onlogisch, toch? - vanuit gegaan was. Ik veroorloof mij de vermelding van die wachttijd enigszins verneukeratief te noemen.

Bij de balie werd mij verteld dat ik op 30 januari bij de administratie van uw ziekenhuis 500 euro dien af te rekenen: de kosten van de lens die niet door de ziektekostenverzekering vergoed worden. Dat zal wel zo zijn en ik wil best boter bij de vis leveren, maar waarom moet ik al boter leveren, als de vis nog gevangen moet worden?

Met belangstelling zie ik uw reactie tegemoet.

Met vriendelijke groet,


Evert van Wijk
x

vrijdag 30 december 2011

Huurbeleid

Toen ik nog zoekende was naar een huurwoning, heb ik mij ook een keer aangemeld bij de 'Woondetective'. Gisteren kreeg ik zowaar de eerste aanbieding van die kant. Daaruit bleek weer eens dat het met het huurbeleid merkwaardig gesteld is in dit land.

Momenteel woon ik in een vierkamerappartement. Het gebouw is twintig jaar oud. De oppervlakte van mijn appartement is 115 m2. Ik betaal daarvoor een nettohuur van 701,59 euro. Daar komen nog wat dingen bij zodat ik maandelijks 769,24 euro aan huurpenningen kwijt ben.

Wat bood de 'Woondetective' mij aan? Niet, qua indeling, nader gespecificeerde woonruimte met een oppervlakte van 45 m2 in de Van Beuningenstraat in de zogenoemde Staatsliedenbuurt. Dat was vroeger een 'volksbuurt', die rond de voorlaatste eeuwwisseling is gebouwd. Er is de laatste jaren heel wat vernieuwd en mijn indruk is dat er tegenwoordig ook aardig wat yuppen wonen (al lees ik in Wikipedia: "De Staatsliedenbuurt wordt gedomineerd door sociale woningbouw.") De huurprijs voor die woonruimte duidt daar ook op: 875 euro. Ik neem aan dat dat de netto huur is. Dat is 19,44 euro per m2. Ik betaal nu (netto) 6,10 euro per m2. Waar komt dat idiote verschil nu vandaan? De Staatsliedenbuurt ligt dichter bij het centrum dan Nieuwendam, maar buiten de grachtengordel. Als je aan de westelijke rand woont ben je met het openbaar vervoer niet veel eerder bij de Dam dan ik.

Kennelijk heb ik nog net op het goede moment mijn huidige appartement gehuurd, want als ik nu bij 'Woningnet' kijk, dat het aanbood van alle huurwoningen in de vrij sector van de Amsterdamse Woningbouwcorporaties weergeeft, is er niets meer te vinden als ik als maximum huurprijs 702,00 euro opgeef. Ga ik tot 750 euro dan zijn er drie woningen beschikbaar, zelfs een driekamerflat van 80 m2 in het complex waarin ik nu zit, van dezelfde corporatie, voor 708 euro. Voor 7 euro minder heb ik dus een kamer en veel vierkante meters meer. Ik begrijp niets van huurbeleid.
x

donderdag 29 december 2011

Pensioen

We waren hier altijd erg trots op ons pensioenstelsel, maar daar begint inmiddels ook aardig de klad in te komen. Het was me al duidelijk geworden dat mijn pensioen volgend jaar niet geïndexeerd zou worden, maar het ziet nu naar uit dat in 2013 zowel het ABP als Zorg & Welzijn de pensioenuitkeringen met 5 á 10 procent gaan verlagen. In concreto zou dat voor mij betekenen: een inkomensvermindering van (bruto) 77,73 á 155,45 euro per maand. De premie voor de zorgverzekering zal in 2013 ook wel weer verder omhoog gaan.

Ik realiseer me ook wel dat er heel wat mensen zijn die het duidelijk minder hebben dan ik. Die gingen Tweede Kerstdag niet lunchen in de Bijenkorf en daar ook nog eens een boek aanschaffen. En over een jaar hebben die mensen het nog steeds slechter dan ik. Dan zal ik wellicht nog wel dat boek aanschaffen, maar die lunch gebruik ik dan gewoon thuis. Daar zal ik wel mee kunnen leven. Om met Eeyore (die ezel uit 'Winnie-the-Pooh') te spreken: "We haven't had an earthquake lately. One must not complain."

Waar ik enigszins geïrriteerd door raak, is dat er beslissingen over mijn inkomen worden genomen, waarop ik geen enkele invloed kan uitoefenen. Door mijn recente verhuizing heb ik aardig wat geld in onze economie gepompt, maar dat had geen merkbare invloed op onze welvaart. Aan onze pensioenen mag gemorreld worden, maar het afschaffen van de van de hypotheekrenteaftrek is nog steeds onbespreekbaar. De woningbouwcorporaties worden binnenkort verplicht 75% van hun woningen te verkopen. Zo zal een groot aantal woningen met sociale huur verdwijnen. De mensen die daarvoor in aanmerking zouden komen, waren toch al niet van plan een woning te kopen en de banken zouden er niet over piekeren die mensen een lening te verschaffen. Die vertrouwen elkaar niet eens meer.
x

woensdag 28 december 2011

Gelovigen

Het is altijd lastig kritisch te schrijven over joden, het jodendom, of Israël, want voor je het weet word je beschuldigd van antisemitisme.  Het was gisteravond al in het NOS-journaal te zien: een achtjarig meisje in een plaats dicht bij Jeruzalem, dat niet meer naar school durfde, omdat ze op weg daarheen door ultra-orthodoxe joden werd lastig gevallen en uitgescholden, omdat ze er niet zedig genoeg bij zou lopen. Trouw wijdt er een heel artikel aan. Een man wordt geciteerd, die het heel logisch vindt dat zelfs een achtjarig meisje wordt bespuwd als ze zich niet gepast kleedt. "Ik ben een gezonde man", voegt hij daar veelbetekenend aan toe. Ik vind het niet helemaal gezond als een man opgewonden raakt van een achtjarig meisje dat naar algemene begrippen normaal gekleed over straat gaat. Dat begint op pedofilie te lijken.

Vraag: Meneer Wilders, u bent zeer pro-Israël. Wat vindt u nou van dat optreden van die ultra-orthodoxe joodse mannen?
Antwoord: Mag, op ik erop wijzen dat u de joden niet mag beoordelen, en al helemaal niet veroordelen , op basis van het gedrag van een zeer kleine minderheid? Dat mag alleen als het om Islamieten gaat. (Vraag en antwoord zijn door mij verzonnen, dat zal wel duidelijk zijn.)

Het is ook altijd opvallend dat fundamentalistische mannen, van welk geloof dan ook, er maar niet in slagen op een normale manier met hun seksualiteit om te gaan en dat zij maar niet kunnen laten de vrouwen daarvan de schuld te geven. Die moeten alles wat maar een beetje vrouwelijk is zoveel mogelijk aan het gezicht van die mannen onttrekken. Die (joodse en sommige islamitische) mannen is het overigens verboden ook maar iets af te doen van een typische mannelijk kenmerk als de baard.

Het Christendom is er ook eeuwen lang in geslaagd de positie van de vrouwen te marginaliseren. Dat is in het sociale leven van 'onze' christelijke cultuur ook nog nooit helemaal goed gekomen.

In het algemeen kan ik het best vinden met gelovigen van welke denominatie ook. De ruime meerderheid daarvan zou er goed aan doen in eigen kring de extremisten wat meer in toom te houden.
x