woensdag 20 februari 2019

AUTOVRIJ

Hoe minder auto's, hoe beter, vind ik. Ik zeg er direct bij, dat ik natuurlijk, als rijbewijs- en (dus) autoloos persoon niet geheel objectief ben. Nu komt de Fietsersbond, las ik in Het PAROOL met het voorstel om iedere zondagochtend, de Wibautstraat vanaf het Amstelstation en de Nieuwe Leeuwarderweg tot aan (Metro)station Noord autovrij te maken. Beide straten liggen, ter weeszijden van het IJ en de IJtunnel, min of meer in elkaars verlengde.


"Wij (de Fietsersbond) willen vrije ruime (sic) op de 'Noord-/Zuidas', van het Amstelstation, onder het IJ door, tot aan metrostation Noord. We willen laten zien wat er gebeurt als we de straat teruggeven aan voetgangers en fietsers." (...) "Je kunt kilometers joggen, nordic walken en acrobatiek doen. Ouderen zijn vrij in plaats van vogelvrij. Zo kunnen we allemaal genieten van de nieuwe vrije ruimte. Het moet een speelstraat worden."

Ik draag de Fietsersbond een warm hart toe, maar sta niet direct te juichen bij dit idee. Als je kilometers wilt joggen of nordic walken, kun je gezelliger routes vinden dan de Wibautstraat en de Nieuwe Leeuwarderweg. Ik woon op minder dan 600 meter van de Nieuwe Leeuwarderweg maar zie mezelf nog niet een hele zondagochtend met mijn scootmobiel, "vrij in plaats van vogelvrij" over die weg karren. Ik kan me ook voorstellen dat in kringen van autogebruikers weinig enthousiast op dit idee zal worden gereageerd. Je zal maar op het Java-eiland wonen en op zondagochtend een kopje willen gaan drinken bij de Tolhuistuin. Via de IJtunnel is dat 6,4 km (via de pont is het zo'n 3 km te lopen), via de A10 zo'n 12 km.

Oké, je moet autobezitters geen mening vragen over maatregelen om het autoverkeer te beperken. Dan kom je al gauw weer uit op "autootje pesten". Maar als je dan toch straten gaat afsluiten, neem dan geen doorgaande routes. En hoe gaan de liefhebbers uit Osdorp en de Bijlmer naar die autovrije route toe? Met de auto, vrees ik.

Als je het toch wat aantrekkelijk wil maken, maak dan, verspreid over de hele stad, hele wijken een hele dag autovrij. Kunnen de mensen gezellig met de buren gaan joggen of nordic walken en daarna gezellig, midden op straat, koffie of thee, of een ander drankje drinken. Spreek je misschien ook nog eens een oudere, die alleen voor de gezelligheid komt.



dinsdag 19 februari 2019

HETZELFDE

Het is bekend dat sociale mediaplatforms als Facebook en YouTube bijhouden wat en wie jij allemaal bezoek en eventueel liket. Op basis daarvan wordt jij verwezen naar soortgelijke sites. Je krijgt, met andere woorden steeds meer van hetzelfde te zien/lezen en het past steeds vaker en steeds beter bij wat, volgens Facebook en YouTube, jouw opvattingen zijn. Uit een recent onderzoek van De Correspondent en de Volkskrant naar de werkwijze van YouTube blijkt, dat iemand met uitgesproken linkse of rechtse opvattingen verzen wordt naar steeds extremere sites.

Ik ben al een tijd abonnee van Blendle. Daardoor kan ik een groot aantal artikelen uit een verscheidenheid aan dag-, week- en maandbladen lezen. Pas vanochtend zag ik boven een bepaald artikel de tekst Omdat je dit onderwerp volgt. Ik ging eens verder kijken op de Blendlesite en kwam de volgende tekst tegen:

Hoe weten jullie welke verhalen je voor mij moet selecteren?

Om te beginnen: elke ochtend lezen we alle kranten en selecteren we honderden artikelen met de hand. Die gooien we op een grote hoop en ons superslimme algoritme bepaalt welke artikelen voor jou interessant zijn. Dat gebeurt in eerste instantie op basis van onderwerpen die je volgt en welke kranten je interessant vindt.

Mag ik even zelf uitmaken wat ik interessant vindt? En mag ik a.u.b. ook eens iets lezen dat recht tegen mijn opvattingen ingaat? Ik heb een digitaal abonnement op Trouw, volgens mij een nette en betrouwbare krant. Maar ik wil ook wel eens weten wat de Telegraaf of het Reformatorisch Dagblad er van vindt. Ik ben in politieke zin aardig links, maar ik wil best een interview met Geert Wilders of Thierry Baudet lezen

maandag 18 februari 2019

CRUISE

Al zou ik een zeer luxe cruisvakantie cadeau krijgen, waarbij alle kopjes koffie en/of thee, alle frisdrankjes  en alle alcoholische drankjes door een gulle gever betaald zouden worden, dan nog zou ik zeggen: "Geef mijn portie maar aan fikkie". In de eerste plaats heb ik niets met de zee en het daarop varen. Bovendien is een cruiseschip niets anders dan een drijvend luxe hotel en ik moet er niet aan denken één of meer weken, met zo'n 3000 anderen in een hotel door te brengen.

Ik ben eens op het internet gaan zoeken. Voor een cruise van niet veel langer dan een week betaal je gauw € 800,00. Voor nog geen € 400,00 zit je een week all inclusive in een hotel in Turkije. Maar goed, je houdt meer van exclusief dan van all inclusive, dus jij geeft liever wat extra's uit voor een cruise. Maar dan moet er ook niet meer bij komen. Dan moet jouw cruiseschip niet in Amsterdam aanleggen, want dan wordt het bijbetalen. En niet zo weinig ook, wel € 8,00 per nacht per persoon. Veel langer dan een nacht blijven die cruiseschepen trouwens niet. Dat is lang genoeg om even een snelle tocht langs de Walletjes te maken.

De cruisemaatschappijen zijn des duivels en dreigen Amsterdam te gaan mijden. Ze leggen dan liever aan in IJmuiden en laten de reizigers met bussen naar Amsterdam vervoeren. Ze zijn kennelijk bang dat hun passagiers die € 8,00 extra, bovenop die € 800,00 niet willen/kunnen betalen.

Amsterdam dreigt zo inkomsten mis te lopen: op een schip met 3000 passagiers is dat al € 24.000,00 per dag. Ze geven ook nog eens gemiddeld € 90,00 per persoon uit (ijsjes, wafels, kaas, patat, diamanten). De op toeristen gerichte middenstand zal dus ook niet blij zijn. Maar de gewone mensen die in de binnenstad wonen zouden het, denk ik, best fijn vinden als de Walletjes  weer voor de Amsterdammers waren.


zondag 17 februari 2019

DAGELIJKS

Ik weet niet meer precies wanneer ik met dagelijks bloggen ben begonnen, maar het is zeker meer dan 10 jaar geleden. Ik deed het niet omdat ik mijn gedachten zo mooi en belangrijk vond dat de wereld om mij heen daar absoluut kennis van moest (kunnen) nemen. Ik had er ook geen behoefte aan dingen 'van mij af' te schrijven. De reden ervoor was heel simpel, ik wilde anderen, meer in het bijzonder directe familieleden, laten weten dat ik 's ochtends gezond was opgestaan.

Ik woon al 22 jaar alleen en mijn gezondheid is niet helemaal je dat. Ik heb al zo'n 25 jaar geleden een herseninfarct gehad (en bijna vijf jaar geleden een tia). Zo'n veertien jaar geleden kreeg ik en hartinfarct. Ik wilde niet graag in de krant vermeld worden in de categorie van personen die ruim na hun overlijden dood worden aangetroffen in hun woning. Ik zou daar zelf weinig last van hebben, maar het leek me niet zo leuk voor mijn familie en vrienden. Jaren geleden had ik daarover met mijn jongere zussen gesproken. Ik heb een hekel aan telefoneren dus ik zei toen, dat ik hun elke dag een mailtje zou sturen waaruit zou blijken dat ik  nog in leven was. Dat deed ik dus, maar ik vond het wat 'kaal' om het te laten bij 'Ik ben opgestaan'. Meestal schreef ik er dus wat bij. Toen ik dat een tijdje gedaan had dacht ik, als ik toch wat schrijf, kan ik net zo goed gaan bloggen. Kunnen anderen ook 'meegenieten'.

Elke dag wat schrijven valt niet altijd mee, dus ik laste wel eens pauze in. Een paar jaar geleden diende zich een andere oplossing aan. Vanwege te veel vocht in mijn benen moest ik steunkousen gaan dragen. Dus kwam er elke ochtend en elke avond iemand van de thuiszorg die dingen aan- of uittrekken. Als ik 's ochtends niet de deur open zou doen, zou de thuiszorg er alles aan doen om toch bij mij binnen te komen. Zouden zij constateren dat er iets ernstigs met mij aan de hand was, dan zouden ze niet alleen medische hulp inroepen, maar ook mijn familie - i.c. mijn zus in Weesp - waarschuwen. Een blog ten bewijze dat ik nog, min of meer, gezond in leven was, was dus niet meer heel erg noodzakelijk

Die dagelijkse bezoeken  van de thuiszorg komen ten einde. Dat heeft natuurlijk (ook) met bezuinigingen te maken, maar ik heb nu een apparaat gekregen, waarmee ik zonder al te veel moeite zelf die steunkousen kan aantrekken.
Bijkomend voordeel van die 'Handylegs  aan- en uittrekhulp' is dat ik niet meer hoef te wachten tot de thuiszorgmedewerkster langskomt. Ze komen 's ochtends meestal ergens tussen acht en tien uur, maar tot ze geweest zijn kan ik niet onder de douche gaan staan. 's Avonds vind ik het altijd wat onhandig als ik net aan het eten ben begonnen.

Vorige week heb ik al een paar dagen 'onder toezicht' zelf de kousen aan- en uitgetrokken en daar gaan we nog een paar dagen mee door tot ik het (letterlijk en figuurlijk) goed onder de knie heb.

Je zult het wel begrepen hebben, vanaf vandaag valt er ook weer dagelijks een Beggartalk te lezen. Is dat niet fijn?



vrijdag 15 februari 2019

ONHEIL

In HP/De Tijd las ik een interessant artikel over onheilsprofeten, mensen, meestal manen (denk aan Pim Fortuyn, Geert Wilders, Thierry Baudet) die het onheil op ons af zien komen in de vorm van immigranten, islamieten, Marokkanen, links, de elite, Europa, klimaatdenkers.

In een in NRC Handelsblad gepubliceerd artikel met de titel ‘Weten we nog wel hoe broos de orde is?’ beschrijft Financial Times-columnist Janan Ganesh hoe met de generatie die de laatste wereldoorlog nog heeft meegemaakt ook de redelijkheid en stabiliteit dreigen te verdwijnen. Ik, nog net vóór de Tweede Oorlog geboren, behoor dus tot een soort Laatsten der Mohikanen. Ik ben nog redelijk en stabiel.

Ik ben inderdaad niet zo'n doemdenker. Ik maak me wel enige zorgen, mer name over het feit dat doempredikers als Wilders en de Baudet samen ongeveer 35 zetels in de Tweede Kamer zouden krijgen. Wilders waarschuwt ons voor de miljoenen Afrikanen die tegen het einde van deze eeuw (over 80 jaar dus) massaal de Middellandse zullen oversteken, om hier te halen wat ze in Afrika niet (voldoende) hebben. In Amerika zien ze armen uit de Mexico en andere Midden-Amerikaanse landen op zich afkomend. Baudet houdt hardnekkig vol, dat de opwarming van de aarde echt niet zo veel te maken met onze uitstoot van CO2.

Tegenstanders van de EU zien typisch Nederlandse eigenheden verloren gaan. Denk aan Zwarte Piet, denk aan het vuurwerk. Een nipte meerderheid van de Britse bevolking heeft voor de Brexit gekozen, maar ja, de Britten keken al jaren met enig wantrouwen naar 'The Continent'. Over een paar weken zullen al die Britten (en met hen vastelanders die veel zaken met hen doen) tot de ontdekking komen, dat die vreselijke EU er ook voor gezorgd heeft dat allerlei goederen zonder enige papierwerk (en dus oponthoud) de grenzen konden passeren.

Er waren tijden dat buitenlanders (joden, Hugenoten) werden welkom geheten. Tijdens de Eerste Wereldoorlog hebben we hier zelfs gastvrij Belgen opgevangen. Amsterdam wordt overspoeld door buitenlanders, maar ja die komen niet onze huurwoningen inpikken en van onze Bijstandswet misbruik maken. Ze beleggen hun geld in woningen, waarvan de meeste Nederlanders de huur niet kunnen betalen. Zullen we die buitenlanders een gaan tegenhouden?


donderdag 14 februari 2019

RECYCLEN

Een  van de belangrijkste activiteiten die we moeten uitvoeren om de aarde zo goed mogelijk aan 'onze' (klein)kinderen door te geven is recyclen. We moeten zoveel mogelijk spullen/dingen/materialen, al dan niet na bewerking, hergebruiken.

Onlangs kwam ik tot de ontdekking dat je ook immateriële zaken kunt hergebruiken, popsongs bijvoorbeeld. Al een aantal jaren is in de Paastijd een zeer veel bekeken tv-programma The Passion, het verhaal van de rechtszaak tegen J.C. van Nazareth (33), zijn veroordeling, dood en opstanding worden in een stad ergens in Nederland nagespeeld, waarbij o.a. een groot kruis wordt rondgezeuld. Nog veel mooier is dat wat oudere, maar bekende popsongs, die geacht worden min of meer goed te passen bij bepaalde scenes uit die lijdensgeschiedenis door bekende artiesten worden gezongen.

Al die mooie songs kun je natuurlijk nog een keer gebruiken, oftewel recyclen en dan zo dat het toch nog iets te maken heeft met iets wat we allemaal zo prachtig vinden. Wat krijgen we dus? Precies!

THE PASSION IN CONCERT


Dit kun je lezen op de officiële web site: The Passion in Concert is de nieuwe concertervaring tijdens het paasweekend. Jouw favoriete artiesten zingen de mooiste en meest geliefde Nederlandstalige popnummers. In een aaneenschakeling van muzikale hoogtepunten, hits en kippenvelmomenten word je meegenomen in een verhaal dat iedereen raakt.

Ik weet niet of ook dit jaar weer in een Nederlandse stad The Passion gaat woeden. Dat zal haast wel, want een succesformule moet je zo lang mogelijk uitmelken. Anders moet je weer nadenken over iets nieuws. Vermoeiend.

Het duurt niet zo lang meer tot het Pasen wordt, dus de voorbereiding voor The Passion van dit jaar zullen wel al min of meer afgerond zijn. Nu maar hopen dat ze de songs gaan gebruiken die binnenkort in The Passion in Concert te horen zullen zijn, want die zijn sowieso goed voor pakweg anderhalf uur aan kippenvelmomenten.


dinsdag 12 februari 2019

BOYCOT

Je kon er natuurlijk op wachten: Jeanine ­Hennis-Plasschaert, onze oud-minister van Defensie, was in Irak op bezoek bij grootayatollah Ali al-Sistani. Zij droeg daarbij een chador, die heel haar hoofd, behalve haar gezicht bedekte.


Een foto waarop Jeanine samen met de grootayatollah te zien is leidde uiteraard allerwegen tot grote verontwaardiging: echte Nederlanders (m/v) maken zelf wel uit welke kleding zij dragen en dat had Jeanine goed duidelijk kunnen maken aan al die onderdrukte vrouwen in Irak. Bij Geen Stijl hadden ook weer honderden reaguurders de gelegenheid zich weer eens lekker uit te leven met anti-islam, resp. anti-immigrant teksten. 'Wij moeten ons daar aanpassen, maar passen zij zich hier aan?'

Jeanine was niet als persoon op bezoek in Irak en evenmin als vertegenwoordigster van Nederland, maar in haar functie van Special Representative of the Secretary-General for the United Nations Assistance Mission for Iraq. Zij was daar dus niet om uiting te geven aan de liberale Nederlandse opvattingen, maar aan de, naar ik aanneem, iets gematigder opvattingen van de Verenigde Naties en haar missie in Irak zou weinig succes hebben als zij bij de grootayatollah op bezoek zou gaan in minirok en een blouse met een diep decolleté.

Ik ben er helemaal voor dat vrouwen in moslimlanden zelf moeten kunnen  bepalen wat Mohammed heeft te melden over het bedekken van het hoofd en of zij zich daar 1400 jaar na dato nog steeds aan moeten houden. Ik begrijp alleen niet dat zoveel mensen het Jeanine kwalijk nemen dat zij niet tijdens haar bezoek aan Irak blijk gegeven heeft van haar solidariteit met de onderdrukte vrouwen daar, Veel van die mensen gooien immers de tank van hun auto regelmatig vol met olie die afkomstig is uit landen waar de positie van de vrouw bepaald niet als 'vrij' bestempeld kan worden. Zijn die mensen bereid tot een boycot van de olie uit die landen?