KERST

Het meest magische feest van het jaar staat voor de deur: kerst. Dit betekent tijd voor elkaar, tijd om te koken en tijd om uitgebreid te dineren.

Die tekst heb ik niet zelf bedacht. Die komt van de website van Albert Heijn. Je zou willen dat copywriters ook eens in een woordenboek keken. "Magisch" betekent volgens van Dale: met of door toverkracht.

Bij 'magisch' wordt ook vaak aan 'bovennatuurlijk' gedacht. Als je niet christelijk bent, zou je best kunnen denken dat daar iets in zit. Denk maar aan de ster van Bethlehem die de drie wijzen naar de jonge Jezus brachten en aan de engelen die de herders erover kwamen vertellen. Het meest magische is natuurlijk dat Maria hoorde, ook weer van een engel, dat ze een kind zou krijgen. Maria was nogal verbaasd. In de Bijbel lezen we: Maria vroeg aan de engel: ‘Hoe zal dat gebeuren? Ik heb immers nog nooit gemeenschap met een man gehad.’ De engel antwoordde: ‘De heilige Geest zal over je komen en de kracht van de Allerhoogste zal je als een schaduw bedekken. Daarom zal het kind dat geboren wordt, heilig worden genoemd en Zoon van God. Ja, dat mag je wel magisch noemen.

Voor veel mensen is kerst nog altijd een religieuze gebeurtenis. Met name de katholieken gaan op de avond voor kerst naar de kerk voor de nachtmis. Protestanten  gaan vooral Eerste Kerstdag naar de kerk, maar ook nog wel eens op de Tweede Kerstdag. In mijn jeugd vond ik het vreselijk als kerst op vrijdag en zaterdag viel. Dan moesten we immers in drie dagen vijf keer naar de kerk. Eerste Kerstdag twee keer, Tweede Kerstdag één keer en zondag weer twee keer. Overigens gaan ook zij die anders zelden of nooit naar de kerk gaan, wel met de kerst, want dat verhoogt voor hun de kerstsfeer, wat dat dan ook mag zijn.

Ik had in mijn jeugd al niet zo veel met die kerstsfeer. Je had die extra kerkgang en een overvol huis, waarin je je heel voorzichtig moest bewegen, want in de kerstboom brandden echte kaarsjes en hier en daar stonden nog wat extra kaarsen. En je moest natuurlijk zo veel mogelijk met z'n allen bij elkaar, in één kamer, zitten. Gezellig, toch?

Iedereen weet intussen dat voor veel mensen de kerst een bezoeking is, omdat ze op bezoek moeten bij, of bezoek krijgen van mensen met wie ze veel liever niet enkele uren opgescheept zitten. De eerste Eerste Kerstdag die in ons huwelijk viel  brachten wij door bij mijn schoonouders. Dat was ook de laatste. Ik hoefde mijn moeder niet te vragen de kerst met ons door te brengen. Ze kon nog kiezen tussen zes andere kinderen, waar ze ook nog kleinkinderen hadden.

Een aantal jaren brachten Boukje en ik de dagen van kerst t/m de jaarwisseling met vrienden door in een bungalow, "far from the madding crowd". Latere jaren waren Boukje en ik meestal gewoon met ons tweeën. Sinds 1996 ben ik dus alleen met de kerst. Ik weet dat veel weduwen en weduwnaars het juist tijden de kerstdagen vreselijk vinden om alleen te zijn. Ik heb daar gelukkig geen last van. Mijn familie en vrienden weten al lang dat ze mij niet hoeven uit te nodigen de 'feestdagen' bij hen door te brengen.

Volgende week dinsdag en woensdag zullen nauwelijks verschillen van de daaraan voorafgaande en daarop volgende dagen, hoogstens qua weer.

Mochten jullie daar prijs op stellen, dan wens ik jullie

PRETTIGE FEESTDAGEN!

En ook maar vast een gelukkig, voorspoedig en gezond 2019.

GELIJK

In Het PAROOL las ik een interview met Glennis Grace. Je weet wel, die zangeres die zo hoog scoorde in Amerika. Glennis is geboren in de Jordaan, woont nu in Almere, maar wil weer terug naar Amsterdam, het liefst naar de Jordaan.
Bent u niet bang dat de Jordaan uit uw jeugd niet meer bestaat?
"Wij waren schoffies. Ook toen wa­­­ren er al yuppen. Die ging je dan een beetje sar­ren en uitdagen. Nu heeft de yup de slag ge­­­­­­­­won­nen. Aan de andere kant: we zijn alle­­maal ­Am­sterdammer. Dat is nou net zo mooi in deze stad. Dat iedereen op straat gelijk is."

Als geboren Amsterdammer kan ik me voorstellen dat Glennis weer terug wil, maar ze moet niet overdrijven, zoals veel Amsterdammers geneigd zijn te doen. Ik kom ook nog wel eens in een andere stad, recentelijk nog in Groningen en Leeuwarden. In Den Haag heb ik zelfs 23 jaar gewoond. Ik kreeg niet de indruk dat de mensen op straat daar minder gelijk waren dan in Amsterdam.

Onlangs kwam deze uitspraak van burgemeester Halsema nog in Het PAROOL: "Het past gewoon niet bij Amsterdam dat wij mensen uit de tram halen, omdat ze de nikab dragen," zei Halsema. "Dat is onbespreekbaar, lijkt me." De burgemeesters van andere grote steden, waren gelukkig zo verstandig niet publiekelijk te verklaren dat  "mensen uit de tram halen omdat ze de nikab dragen"  ook niet bij hun stad paste.

Uit een ander artikel in Het PAROOL zou je overigens kunnen leren dat die gelijkheid in Amsterdam zich tot de straat beperkt. Dit najaar hebben meerdere horecazaken een waarschuwing gekregen voor discriminatie aan de deur. (...) De gemeente zette mystery guests in bij 49 horecazaken. Zij gingen in twee koppels langs: een koppel met een migratieachtergrond en een zonder. Deze tweetallen bezochten binnen een half uur dezelfde zaak om te controleren of cafés of clubs discrimineren bij het toelaten van gasten aan de deur. (...) Het koppel met een migratie-achtergrond is negen keer geweigerd in een zaak die het andere koppel wel toeliet. (Onderstreping toegevoegd). Dat is geen gelijke behandeling, dat is pure discriminatie in dat mooie Amsterdam.

VERVUILER

Alle kolencentrales dicht, miljoenen woningen van het gas af, windmolens op zee en zonnepanelen op land. Het derde kabinet Rutte III moet het groenste kabinet ooit worden en gidsland van Europa. Maar nu de plannen concreet worden is de grote vraag: wie gaat de rekening  betalen? Zo begint een pagina op de website van EenVandaag. Het Planbureau voor de Leefomgeving heeft de plannen doorgerekend. En wat blijkt? Het gaat vier miljard euro kosten in plaats van drie miljard. Wie dat moet betalen is nog onduidelijk. Dat zijn dan de kosten per jaar.

Al jaren wordt er geroepen: "De vervuiler betaalt!" Maar ja, wie is nou eigenlijk die vervuiler? Is dat de energiecentrale die op kolen gestookt wordt of ben ik dat, de afnemer van de opgewekte elektriciteit, met nog veel meer afnemers? De luchtvaart is een van de grootste vervuilers, maar veel vluchten worden gemaakt omdat wij onze vakantie zo nodig ver van huis willen doorbrengen. Die zeven euro vliegtaks houdt echt niemand tegen.

Het zal wel een goed gevoel geven, het rijden in een elektrische auto. Die rijdt op een accu en stoot geen CO2 uit. Lekker bezig voor het milieu, toch? Maar die accu moet van tijd tot tijd opgeladen worden. Waar halen die ophaalpunten hun elektriciteit vandaan? Van dezelfde vervuilende centrale waarvan jij je stroom koopt.

Bedrijven die vervuilen doen dat omdat ze producten maken die jij maar al te graag koopt. Als wij die producten niet meer nodig hebben (defect, verouderd), waar gaan ze dan heen? Op www.milieucentraal las ik: Voor groot witgoed, zoals wasmachines en ovens, is de verwijderingsbijdrage in 2013 afgeschaft. Voor lampen en kleine elektrische apparaten, zoals tv's en koffiezetapparaten, is er al sinds 2011 geen verwijderingsbijdrage meer. Je kunt je oude apparaten inleveren bij de winkelier als je een nieuwe koopt. Weet jij precies wat de Mediamarkt, of BCC, precies doet met het door jou ingeleverde 'oude' koffiezetapparaat?

Alles wordt duurder om te voorkomen dat de aarde niet meer leefbaar is. Wen er maar aan.

VERDACHTE

Gisteren was het dan zo ver: Jos B., de verdachte in de zaak Nicky Verstappen, stond voor de rechter. Bij Pauw was Gerald Roethof, advocaat van Jos B., te gast. Voor een andere gast, ex-voetballer Hans Kraay jr., was het allemaal wel duidelijk: Jos B. is een smeerlap. Is het niet moeilijk, vroeg Kraay aan Roethof, zo'n smeerlap te verdedigen?

Ik vermoed dat er meer mensen zijn die er net zo over denken als Kraay. Het zou zelfs de meerderheid van de Nederlandse bevolking kunnen zijn. Ik behoor nog tot diegenen die het gesundenes Volksempfinden niet dagelijks bevestigd hoeven te zien bij Facebook of Twitter. Ik vind ook dat zelfs de ergste misdadigers (zoals zij die genocide gepleegd hebben) recht hebben op rechtskundige bijstand.

Jos B. wordt verdacht van ontvoering, seksueel misbruik en moord op Nicky Verstappen. Er zijn sporen van zijn DNA aangetroffen op het lichaam en (de binnenkant van!) de onderbroek van Nicky. Roethof wist mij vrij goed duidelijk te maken dat bij de bewijskracht van DNA-materiaal best wat vragen zijn te stellen en hij staat daarin niet alleen. Ik las daarover een artikel in het Nederlands Juristen blad (Hoe hard is DNA-bewijs?).

Jos B. ontkent alle beschuldigingen en wil (nog?) geen verklaring geven voor de aanwezigheid van zijn DNA-sporen bij Nicky Verstappen. Volgens Roethof omdat hij (nog?) niet zeker weet of hij na 20 jaar zich alles nog wel goed herinnert. Roethof gaf daar nog een aardig voorbeeld bij: Als ik jou (Pauw) straks een hand geef en na thuiskomst komt jouw hand met het broekje van jouw vrouw in contact, hoe kan ik dan na enkele jaren verklaren dat mijn DNA op het  broekje van jouw vrouw is aangetroffen?


De zaak Nicky Verstappen zal nog wel vaker in het nieuws komen. Hans Kraay jr. en degenen die er net zo over denken zullen zich toch weer eens moeten realiseren dat in een rechtstaat iemand onschuldig is, zo lang een rechterlijk vonnis, waarin zhij schuldig wordt verklaard nog niet onherroepelijk is geworden.

KIEZEN

Wordt sterker, trots, een doorzetter. Wordt vurig, vrij, verliefd, niet de zoveelste op rij. Wordt brutaal, avontuurlijk, gezonder. Ga voor meer.

Als je zo'n tekst hoort als onderdeel van een commercial in de Sterreclame, verwacht je als vervolg een tekst in de zin van 'Koop deze nieuwe huidverzorger', of 'Dat kan, als je dagelijks deze pil slikt'.

Het ligt wat anders. 2019 komt steeds dichterbij. Dus hebben we weer de jaarlijkse mogelijkheid een andere zorgverzekeraar te kiezen. Dus hoor je na de tekst hierboven dit: Kies voor een lage zorgpremie met de kwaliteit van Promovendum. Ik zit dan weer met de vraag moet je sterk , trots, vurig, verliefd etc. zijn om je bij Promovendum te kunnen/mogen verzekeren of word je dat, als je je eenmaal bij Promovendum hebt verzekerd? Ik kan me sowieso niet voorstellen dat je gezonder wordt na je te hebben verzekerd bij Promovendum. Als je zorg nodig hebt, worden de kosten daarvan betaald door Promovendum, maar als ik het goed heb, doen andere zorgverzekeraars dat ook. Los daarvan: met zijn premie voor een basis(restitutie)verzekering plus een aanvullende verzekering voor negen behandelingen fysiotherapie betaal je bij Promovendum € 120,40. Bij mijn huidige verzekeraar FBTO ga ik € 128,00 betalen. Er zijn ongetwijfeld mensen voor wie een verschil van € 7,60 per maand verschil uitmaakt. Gelukkig verkeer ik in een financiële situatie, waarin die € 7,60 geen merkbare invloed heeft op mijn uitgavenpatroon.

Overigens betaal je bij Promovendum helemaal niet zo'n zeer lage zorgpremie. Als je naar een vergelijkingssite gaat, zie je in één oogopslag dat je  bij vrij veel verzekeraars goedkoper uit bent. Zou misschien de kwaliteit van Promovendum (veel) hoger zijn dan bij die andere verzekeraars? Waarom vertellen/bewijzen ze dat dan niet i.p.v. die lulkoek hierboven.

Promovendum is overigens niet de enige verzekeraar met zo'n slap aftreksel van een commercial. Bij VGZ kunnen ze er ook wat van. Dat vertelt verhaaltjes over zorgverleners die iets heel goed doen, bijvoorbeeld de uitslag van een onderzoek na enkele uren i.p.v. na enkele dagen. Zinnige zorg noemt VGZ dat en daar zijn ze voor. Ja, wie niet? Maar VGZ zegt er niet bij hoe zij ervoor gaan zorgen dat die zinnige zorg overal wordt geleverd. Dat kunnen ze trouwens niet in hun eentje. Daar hebben ze de andere verzekeraars, misschien zelfs de politiek, voor nodig.

 

GOUD

Vandaag exact 50 jaar geleden zijn Boukje en ik getrouwd. We hebben veel nagedacht en gepraat voordat we tot die beslissing kwamen. Ongehuwd samenwonen was toen nog niet zo gebruikelijk als nu. Het huwelijk als instituut vonden we niet zo vreselijk belangrijk; we wisten wel heel zeker dat we wilden samenleven en een officieel huwelijk was de simpelste manier om dat vast te leggen. We hebben ook, los van wat we bij de burgerlijke stand allemaal zouden zeggen en beloven, expliciet afgesproken dat we nooit zouden afspreken "voor altijd" bij elkaar te blijven. We zouden het een jaartje aankijken en dan wel weer verder zien. Elk jaar besloten we op 11 december weer een jaartje 'bij te tekenen'. Ik wist ook heel zeker - en dat heb ik Boukje ook gezegd - dat, ook al zouden we om wat voor reden dan ook uit elkaar gaan, ik me niet kon voorstellen dat ik ooit een hekel aan haar zou krijgen.

Ik leef nu al weer ruim 22 jaar zonder Boukje, dat wil zeggen: zonder haar fysieke aanwezigheid, want ze is nooit uit mijn leven weg geweest. Ik heb niet leren leven met haar dood, ik heb geleerd ermee te functioneren. Ik heb eens de treffende uitspraak gelezen: "Death ends a life, not a relationship." Mijn relatie met haar is nog net zo reëel als toen ze nog leefde. Ik denk niet dag en nacht aan haar. Zij is niet elke dag de eerste aan wie ik denk als ik wakker wordt, maar er gaat vrijwel geen dag voorbij waarop ik niet op enig moment, hoe kort misschien ook, aan haar denk.

Ik heb nooit tegen Boukje gezegd dat ik met haar wilde samenleven om haar gelukkig te maken. Ik wilde dat vooral omdat ik er zelf heel gelukkig van werd. Dat heb ik haar ook gezegd. Natuurlijk zou ik al het mogelijke doen om haar gelukkig te maken. Daar ben ik, dacht ik, redelijk goed in geslaagd.

Wat ik nog altijd het meeste mis is: met Boukje praten. Bij haar crematie heb ik gezegd: we waren geen echtpaar, we waren een discussiegroep. We waren het lang niet altijd over alles eens, maar ruzie hebben we nooit gemaakt. Als we vonden dat 'de ander' iets niet goed deed of ten onrechte iets achterwege liet, dan zeiden we dat en praatten we erover. Dat hoefde niet per se tot overeenstemming te leiden. We konden het ook gezellig oneens blijven zo lang we maar wisten wat we aan elkaar hadden.

Een dag als vandaag, onze 'trouwdag' is, net zo min als een verjaardag, de dag van haar overlijden of de zogenaamde feestdagen, geen gelegenheid om nog eens nadrukkelijk verdrietig te zijn. Ik mis Boukje nog altijd, maar als ik aan haar denk, word ik vaker blij dan verdrietig.

NIEUW

Uit Het PAROOL leerde ik de 18 woorden kennen die door Van Dale zijn genomineerd voor de verkiezing van het Woord van het jaar 2018. Dit zijn die woorden :

1. balanstrutje;
2. blokkeerfries;
3. bomcycloom;
4. creditboy;
5. drankhangen;
6. hempathie;
7. intimiteitscoördinator;
8. kantlijnsporter;
9. kwispellezen;
10. mangomoment;
11. plogging;
12. practivisme;
13. primarkpremie;
14. rooftijdschrift;
15. selfieshopper;
16. testosterontweet;
17. vliegschaamte;
18. yogasnuiver.

Slechts bij één van die nieuwe woorden wist ik meteen wat dat zou kunnen beteken, namelijk nummer twee, de blokkeerfries: elk van de personen die in Friesland een wegblokkade hebben opgezet om anderen te verhinderen te demonstreren tegen een aspect van de sinterklaastraditie, door sommigen beschouwd als verdediger daarvan.
Die omschrijving vind je hier, evenals die van de andere woorden. Je kunt daar ook je stem uitbrengen op het (volgens jou) beste/mooiste/leukste nieuwe Woord van het jaar 2018. Ik stem op kantlijnsporter. Ik dacht dat daarmee gedoeld wordt op iemand die een sport 'beoefent' door die van de kantlijn te bekijken, maar het is iemand die een sport beoefent waarvoor het publiek en de media doorgaans weinig aandacht hebben en waarover in de kranten hooguit kleine berichten verschijnen.