VERBIEDEN

Ik kijk 's ochtends al vroeg naar het NOS-journaal. Ik blijf dan wel eens hangen bij 'Goedemorgen Nederland' van WNL. Gisteren was er ook een item over (het verbieden van) boerkini's aan het strand, zoals dat in Frankrijk al gebeurt. Moeten we dat hier ook doen?

Natuurlijk werd aan een aantal strandgangers gevraagd wat zij ervan vonden. Wat bleek? Geen van hen had ooit een vrouw in een boerkini gezien. Je kunt dus  niet echt van een nijpend probleem spreken, tenzij je vindt dat mensen die in Allah geloven sowieso geen plaats verdienen in onze tolerante, liberale, democratische maatschappij.

O ja, natuurlijk, die vrouwen dragen die stomme boerkini niet omdat ze dat zelf willen, maar omdat die achterlijke moslimmannen dat nodig vinden. Laten we als één man achter die vrijheidslievende moslima's gaan staan, zoals we dat ook deden bij al die SGP-vrouwen die door hun mannen verboden werd de politiek in te gaan. Oké, ze hoeven niet meteen naar het naakstrand, een bikini is ook niet verplicht. Ze zouden even in de historie kunnen duiken en een soort badkleding kunnen maken, waarin de zedige Nederlandse dames van pakweg een eeuw geleden zich aan het strand vertoonden:

Ik vermoed overigens dat huidartsen pal achter het dragen van een boerkini staan. Dat zouden alle vrouwen moeten doen, want al dat uv-licht op de huid kan zeer schadelijke gevolgen hebben. Mannen zouden, naar marokkaans voorbeeld beter in een djellaba naar het strand kunnen gaan:

Met dat warme weer deze dagn lijkt zo'n loshangend gewaad me plezieriger dan een strakke spijkerbroek en hemd. Integreren kan ook betekenen: zaken overnemen van de 'nieuwelingen'.

LEEFKADE

Het PAROOL schrijft over het leefstratenproject, waarmee stadsdeel West de openbare ruimte weer terug wil geven aan de bewoners. Nu zouden auto's teveel ruimte in beslag nemen. Een stukje van de Hugo de Grootkade (dat rode stukje op het kaartje hieronder) wordt gedurende wel een hele maand een 'leefkade'.

Ongezien ga ik er vanuit dat het merendeel van de bewoners van die 200 meter Hugo de Grootkade een auto heeft. Die auto's mogen een maand lang daar niet staan, want de parkeerplaatsen worden volgestort met zand. (Kunnen de kinderen lekker spelen.) Die auto's worden dus een maand lang geplaatst in de openbare ruimte van nabij wonende Amsterdammers. Zullen ze blij mee zijn!

De initiatiefnemers hopen vooral dat buurtbewoners elkaar beter leren kennen de komende maand.

We gaan steeds beter met elkaar om, maar er zijn toch nog buren die al veertig jaar op de kade wonen en hun buren nog steeds niet kennen. Het moet een écht buurtfeest waardoor we nog hechter worden. Er worden namelijk allerlei activiteiten gepland: er komt een boekenmarkt (Alders (een initiatiefnemer): "Boeken in kisten, dat moét wel op de Hugo de Grootkade!"), een jeu de boulestoernooi, barbeque-avonden en er zijn plannen voor een tijdelijke camping.

Het ligt natuurlijk aan mij, maar als ik over plannen hoor die tot doel hebben mij te hechten aan mensen uit mijn omgeving, met wie ik niet spontaan kennis maak, dan ga ik naar vluchtwegen zoeken.

Als iedereen die een overbodige auto heeft die nou eens aan de kant doet, komen we eerder dichter bij een leefbare buurt dan gedurende één maand de auto's voor de deur van een ander te stallen.

RECLAME

Zoals ik hier al eens gemeld heb, zap ik nooit weg als er een reclameblok op tv verschijnt. Sommige reclames zijn best leuk, zelfs als je ze voor de tweede of derde keer ziet, bijvoorbeeld die van Klaverblad Verzekeringen.

Sommige reclames zijn stinkend irriterend. De kroon wordt daarbij, naar mijn smaak, gespannen door SpecSavers. Ik neem aan dat ze grappig bedoeld zijn, maar geen ervan is in die opzet geslaagd. Wat mij betreft heeft SpecSavers een zodanige graad van irritatie bereikt, dat ik er niet over peins ooit daar een bril aan te schaffen, als wordt die gratis geleverd. 

Bij IKEA weten ze, geloof ik, niet helemaal precies hoe hun doelgroep eruit ziet. In een van hun reclames zie je een Nederlandse vrouw die een keuken ontwerpt. Je ziet daarbij een keuken van een formaat dat je in de gemiddelde vinexwijk of galerijflat niet zult aantreffen. Als je een huis hebt met zo'n keuken hoef je voor de prijs niet naar IKEA te gaan.

Hornbach is een zaak voor doe-het-zelvers. (Niet voor mij dus.) In hun reclame zie je een wat wanhopige man die bezig is met het ophangen van een lamp. Ik kan heel goed in de gemoedstoestand van die man komen, maar mij ontgaat volkomen waarom op de achtergrond een persoon op een ponny voorbij loopt. Wat is het verband tussen zelf doen (al of niet gefrustreerd) en een ponny?

De bedenkers van de reclame voor de Renault Kadjar en Captur hebben bij de biologielessen nooit goed opgelet. Waarschijnlijk hebben ze ook nooit naar de natuurfilms van David Attenborough gekeken. Dan zouden ze immers geweten hebben dat een bergdal met naaldbomen niet de typische habitat van de neushoorn is. Een beetje research is nooit weg, lijkt mij.

SELECTIE

Sorry hoor, ik ga het toch nog even over de Olympische Spelen hebben. En over taal. Gisterochtend zag ik nog even (de samenvatting van) de finale van het voetballen tussen Brazilië en Duitsland. (Veel meer voetbal heb ik niet gezien.) Het commentaar werd gegeven door Jan Roelfs. Elke keer als hij het over Brazilië had, gebruikte hij niet de naam van dat land, maar een andere term. Het duurde even voor ik het door had: hij zei "seleção". Dat is, denk ik, Portugees voor 'selectie'. Ja, ook de Braziliaanse voetbalbond moest een selctie maken uit alle goede voetballers die er in het land zijn. Dat deed de Duitse voetbalbond ook. Maar Jan had het steeds over 'de Duitsers' of 'Duitsland', geen enkele keer over de 'Auswahl', Duits voor 'selectie'.

Wat zat er nu achter bij die Roelfs om het niet gewoon te hebben over Brazilië, maar over de seleção? Wil hij laten merken dat hij het Portugees machtig is, of kent hij toevallig één woordje en wil hij een  beetje interessant doen?

Ik moest even terugdenken aan de uitzending van de opening van de Spelen. Ik ben er niet helemaal zeker van, maar volgens mij deed Roelfs daar ook verslag van. Bij het voorstellen van de ploegen had hij het over de volgorde waarin de ploegen binnenkwamen. Dat ging volgens het "Portugese alfabet". Ik ben niet de grootste taalkundige, maar ik dacht: 'Portugal heeft toch hetzelfde alfabet als wij en alle ander Europese landen?

Roelfs kwam erop omdat de USA graag aan het eind van de hele stoet binnen wilde komen. Alfabetisch gezien leek ze dat aannemelijk en dat zou ook nog eens op 'prime time' zijn. Maar ... in het Portugees wordt United States Estados Unidos en in het 'Portugese' alfabet komt de E ver voor de U. Dacht Roelfs, die niet door had dat ook in het Amerikaanse alfabet en zelfs in het Nederlandse het geval is.

Wat voor opleiding moet je hebben om verslaggever bij de NOS te worden?

VOORBIJ

Vanaf vanavond zijn de Olympische Spelen weer voorbij en is alles, d.w.z. de tv, weer gewoon. Vanaf morgen kunnen we weer (werk)dagelijks om 19:00 uur naar DWDDrrrrr  en vanaf 23:00 uur naar Pauw kijken. We hoeven niet midden in de nacht op te staan om onze favoriete sporters juist op dat tijdtip live te zien verliezen.

Ik heb vrij veel van de Olympische Spelen gezien, maar lang niet alles. Ik kijk sowieso niet naar vechtsporten. Niet alleen omdat ik zo pacifistisch ben. Ik ken de bijbehorende regeltjes niet en weet dus niet wat ik moet waarderen. Het meeste plezier heb ik beleefd aan 'onze' volleyballende vrouwen. Ik gunde ze graag meer dan een vierde plaats, maar ze hebben het naar mijn mening goed gedaan. De handballende vrouwen ook, maar handballen doet me niets. Volgens mij kunnen ze dat veld met de helft inkorten, want tussen de twee doelgebieden gebeurt er niets. De bal wordt daaroverheen naar dat doelgebied gegoid, daar wordt wat heen en weer gegooid en vervolgens gooit een speler (m/v) de bal naar het doel. Ik kan dat niet spannend vinden.

Wat ik niet begrijp is dat de 100 m sprint het 'koningsnummer' wordt genoemd. Bij de mannen is het in 10 seconden, bij de vrouwen in 11 seconden voorbij. Wat is daar nou aan te beleven? Bij de finale 100 m vrouwen had een verslaggever het over "een heroïsche strijd". Bij "heroïsche strijd" denk ik eerder aan de 5 of 10 km. Dan ligt de ene voorop, dan weer de andere. Daar lever je strijd! Bij mijn favoriete sport, schaatsen, vind ik de 10 km ook veel boeiender dan de 500 m.

Onder de categorie "weggegooid geld" viel mijns inziens het programma-onderdeel 'Mulder vs Mulder'. Volgens mij werd daarmee de dag besloten, want ik heb het maar twee keer gezien, waaronder afgelopen nacht. Het was al eerder te zien bij schaatswedstrijden. De schaatsende tweelingbroers Mulder deden daarbij allerlei onleuke wedstrijdjes en dat deden ze nu weer. Waarom laat men in godsnaam twee volwassen mannen op kosten van de kijkende gemeenschap enkele weken in Rio verblijven om daar maffe dingen te doen, waar niemand om gevraagd heeft? Schaatser Erben Wennemars was er ook, maar diens verblijf werd nog enigszins gelegitimeerd doordat hij af en toe wat verslaggeverigs mocht doen. Krijgt Dafne Schippers zo'n rol bij de komende Winterspelen?

Het meest opzienbarende van deze Olympische Spelen vond ik overigens geen sportgebeurtenis, maar een taalkundige. Nog nooit heb ik in zo korte tijd, zo vaak in het openbaar de woorden kut en kloten horen gebruiken. Altijd door sporters en altijd in verband met voor hen teleurstellende prestaties. Het gebruik van die woorden is bepaald niet nieuw. Boukje en ik hadden ruim twee decennia geleden al, tijdens een slechte zomer, op emancipatorische gronden afgesproken, dat we het op oneven dagen over kutweer en op even dagen over klotenweer zouden hebben. Kennelijk is het gebruik van deze woorden zo gemeengoed geworden dat ze gewoon en plein public gebruikt kunnen worden. Ik ben benieuwd wanneer ze voor het eerst in de Handelingen van de Tweede Kamer terecht zullen komen.

SAMBA

Brazilië is - nu - niet alleen het land van de Oympische Spelen, het is ook - al veel langer - het land van de samba. Af en toe, wat mij betreft veel te weinig, hoorde je tijdens de sportuitzendingen op de achtergrond wat sambamuziek. Gelukig kun je via YouTube heel wat muziek horen uit vervlogen tijden. Om te beginnen een van de mooiste samba's: The One Note Samba, gespeeld door Laurindo Almeida en het Modern Jazz Quartet.



En dan de film die ik destijds, begin jaren '60, diverse malen heb gezin. Van begin tot eind sambamuziek van niet de minste componisten/gitaristen uit die tijd: Luis Bonfà en  Antonio Carlos Jobim. Ik heb het over de film Orfeu Negro. Het verhaal is gebaseerd op de klassieke liefdesgeschiedenis van Orpheus en Euridice. Het speelt zich af tijdens  het bekende traditionele carnaval in Rio de Janeiro. Hoeveel samba wil je horen?

SORRY

Ik ga nog wat verder slapen.