EINDE

Na het NOS-journaal van 8 uur schakelde ik gisteravond over naar NPO 2 om naar de film over de Levenseindekliniek te kijken. Na een minuut of twintig heb ik de tv uitgezet. Ik vond de film zeker niet slecht en het onderwerp is boeiend genoeg. Maar ik hoefde niet meer overtuigd te worden.

Het  meest opvallend vond ik nog het spinnetje dat links boven op het scherm te zien was geweest. De film was te 'eng' voor jonge kijkers. Is het beter om met kinderen niet te spreken over leven en dood of over een menswaardig levenseinde? Bij DWDDrrrrrr was het einde van de film al getoond, waarin te zien was hoe euthanasie daadwerkelijk werd toegepast bij een vrouw met een vorm van Alzheimer. Afgelopen zondag heb ik er uitvoerig over gepraat met mijn broers en zussen die bij mij op bezoek waren.

Er is nog altijd geen protocol voor het geval twee mensen hebben besloten dat zij één of meer kinderen op de wereld zullen zetten. Zij hoeven aan niemand verantwoording af te leggen voor hun beslissing, hoewel we weten dat er in veel gevallen niet zo'n goede beslissing genomen is, zeker niet goed voor het kind dat het gevolg was van zo'n beslissing. Eenmaal volwassen geworden mag een persoon niet helemaal in zijn/haar eentje beslissen dat het wel genoeg is geweest. Er zijn nog altijd veel mensen die geloven dat alleen een God waarin zij geloven daarover  mag beslissen. Die regel moet dan ook gelden voor mensen die het bestaan van die God überhaupt niet erkennen.

Er zijn trouwens ook nog voldoende ongelovigen, die het om hen moverende redenen ethisch niet verantwoord vinden, dat anderen voor zichzelf beslissen dat het wel genoeg geweest is. Ze hebben de politici ervan weten te overtuigen dat alleen uitzichtloos en ondraaglijk pijn lijden voldoende reden voor euthanasie is. Je moet dus wel eerst een behoorlijke periode echt fysiek pijn lijden voor het zover is en alleen twee artsen mogen beslissen of jouw lijden voldoende uitzichtloos en ondraaglijk is.

Ik kan nu wel vinden dat ik niet verder wil leven als ik dement ben, maar wie zegt dat ik het dan ook niet meer wil? Ik kan nu wel vinden dat ik ondraaglijk psychisch leed ondervindt, maar het zou zomaar kunnen dat ik er over een paar maanden weer heel anders over denk, toch?

Ja, en? Het is mijn leven en mag ik dan misschien bepalen of ik het nog de moeite waard vind? 29 juli a.s. is het precies twintig jaar geleden dat Boukje overleed. 14 mei a.s. is het precies twintig jaar geleden dat ze te horen kreeg dat ze niet lang meer te leven had. Sindsdien is mijn leven echt niet zo mooi meer als het had kunnen zijn. IK kan me voorstellen dat in een gelijksoortige situatie andere mensen het verder leven niet meer de moeite waard vinden. Zo kunnen er nog veel meer redenen zijn, die niet de mijne zijn, maar waar ik ook niet over ga en waar ook artsen niet over zouden moeten gaan. Daar gaat ieder voor zich over.

LICHT

Dat is heel lang geleden: als ik dit begin te schrijven is het al bijna acht uur en heb ik zelfs nog geen thee gedronken. (Die staat nog te trekken.) Vrijwel elke dag ben ik rond zes uur mijn bed uit, hoe laat ik ook naar bed ging en hoe kort ik ook geslapen heb. Ik heb dus ook nog geen letter gelezen van welke krant dan ook. Daar ben ik gisteren ook nauwelijks toe gekomen. Want ik had 'eters' op bezoek, zeven man/vrouw maar liefst, om precies te zijn: twee zussen, twee broers en drie schoonzussen. Het was, met andere woorden, mijn beurt die familieden te ontvangen. We doen dat een paar keer per jaar, afwisselend bij een van ons. We kunnen natuurlijk alle verjaardagen afgelopen. Ik heb daar sowieso een pesthekel aan en bovendien waren we het er met ons allen over eens dat je elkaar bij die verjaardagen niet of nauwelijks spreekt. Dan zijn er immers ook kinderen en kleinkinderen van de jarige, familie van de, voor mij en mijn broers en zussen, 'koude kant', vrienden, kennissen, buren, noem maar op.

Het was een plezierige bijeenkomst en de door mij gemaakte (maaltijd)kippensoep viel bij iedereen in de smaak. En nu schijnt er zelfs een zonnetje. Het zou best een aardige dag kunnen worden.

VALENTIJN

Valentijnsdag is er vooral voor de middenstand, maar ik wil ook wel eens gek doen. Dus vandaag een bloemetje voor alle trouwe lezers van Beggartalk.

Vooral doorgaan!

TENTOONSTELLING

Vanaf vandaag kun je  de tentoonstelling van werken van Jeroen Bosch bezoeken. Dat is absoluut de moeite waard, maar ik zal de moeite niet nemen. Op 20 augustus 2010 schreef het Brabants Dagblad: Ongeveer 267.000 nieuwsgierigen bezochten in 1967 de grote Jeroen Bosch-tentoonstelling in het Noordbrabants Museum.(...) Van veel werken die tijdens de expositie als originele Jeroen Bosch zijn gepresenteerd is bij nader onderzoek jammer genoeg gebleken dat ze niet van de meester zelf afkomstig zijn. In totaal zijn er zes originele werken te zien geweest. Het is maar de vraag of dat de organisatie van het herdenkingsjaar 2016 gaat lukken: musea zijn tegenwoordig niet meer zo happig om hun werk uit te lenen.

Onder die "267.000 nieuwsgierigen" waren ook Boukje en ik, maar van de tentoongestelde werken hebben we nauwelijks iets gezien, vanwege de gigantische drukte. Die drukte zal er, mag je aannemen, nu ook zijn, zeker nu de organisatie er kennelijk wel in geslaagd is originle werken van Bosch in huis te halen.

Ik kan me voorstellen dat, gezien de verwachte drukte, het niet mogelijk zal zijn de tentoonstelling vanuit een scootmobiel te bekijken. Wellicht wel vanuit een rolstoel, maar daarin zittend zou ik nog minder zien dan destijds staand. Via YouTube kon ik toch wat van Bosch' bijzondere werk bekijken.

CABARETIER

Hebben we er een nieuwe cabaratier bij? Heeft Mark Rutte al een nieuwe baan gevonden voor de tijd na zijn politieke carrière? Naar een nieuwe baan zal hij niet lang hoeven zoeken, maar ik denk niet dat die op het terrein van de showbusiness ligt, al raakten de media gisteren niet uitgepraat en -geschreven over zijn eerste (?) optreden bij het 'correspondent's dinner'.

Mark staat bekend als een goed spreker. Niet vaak zie je hem een uitgeschreven tekst voorlezen. Maar wie er woensdagavond op gelet heeft (en dat heb ik dus van begin af aan gedaan) kan het niet ontgaan zijn, dat hij zijn toespraak van begin tot eind heeft voorgelezen. Je mag dan ook rustig aannemen dat die toespraak voor het overgrote deel door anderen is geschreven.

Begrijp me goed, ik wil niets ten nadele van Mark-als-grappenmaker zeggen. Wim Sonneveld, toch niet de minste onder onze cabaretiers, gebruikte ook veelal teksten van anderen.

Als dat 'dinner 'volgend jaar om dezelfde tijd gehouden wordt, zou Mark best nog een soortgelijke toespraak kunnen houden, want de verkiezingen zijn pas in maart. Maar ook als er dan een andere spreker zal zijn, zal dat weinig verschil maken voor de kwalliteit van toespraak, want je mag aannemen dat die door min of meer hetzelfde team van schrijvers opgesteld zal zijn. Als op de dag van de toespraak de premier plotseling verhinderd zou blijken te zijn, kan hij moeiteloos door de vice-premier vervangen worden. Moeten we daar nou vol verwachting naar uitkijken?

DOWNTOWN

Heb ik het hier al eens gehad over al die toeristen die naar Amsterdam komen, waardoor het volgens veel inwoners, vooral van de binnenstad, en ook volgens het stadsbestuur, veel te druk wordt? Ja, zeker heb ik het daar al eerder over gehad en vandaag doe ik het weer, want gisteren had Eberhard van der Laan het er weer eens over, tegen Het PAROOL. Amsterdammers vinden al dat er niet meer hotels moeten komen en dat het op veel dagen te druk is. Dan moeten wij selectiever zijn.

Ebehard maakt veel promotie voor Amsterdam in allerlei buitenlanden, maar voor hem is het wel duidelijk: Amsterdam heeft de burgemeester niet nodig om nog meer toeristen te trekken. De stad is al zo druk. En niet alleen in de zomer of op zaterdag, nee: het is altijd druk. Over tien jaar komen er 23 miljoen bezoekers naar de stad, is de verwachting, want steeds meer Chinezen en Indiërs gaan op reis en daar zijn er heel veel van.

De oplossig van het probleem is simpel: laat de rest van Nederland meegenieten van die enorme toeristenstroom naar Amsterdam. Die toeristen kunnen net zo goed in Rotterdam slapen als in Amsterdam. Utrecht of Haarlen mag ook. "Mijn collega Ahmed Aboutaleb van Rotterdam stelde voor om van de treinrit een culturele belevenis te maken, met muziek en artiesten. Dat een toerist dan een rondje Randstad kan maken. Een geweldig idee." Ahmed schijnt ze zelfs gratis te willen laten reizen. Wilders zal wel zeggen: 'Wel ja, gaan zelfs de rijke buitenlanders gratis van onze voorzieningen profiteren.'

Het achterliggende idee had ik jaren geleden al door. Als men mij in het buitenland vroeg waar ik vandaan kwam, zei ik nooit "Nederland", maar "Amsterdam". Dat leek me wel zo duidelijk. Toeristen gaan ook naar Amsterdam. De rest van Nederland is voor hen in feite niet meer dan een buitenwijk van Amsterdam. Op z'n Amerikaans gezegd: Amsterdam is het 'downtown' van Nederland. Wen er maar vast aan, als je geen Amsterdammer bent.

RIJK

Heb ik iets tegen rijke mensen? Ik ben behoorlijk links, dat vind ik tenminste zelf, anderen mogen uitmaken of ik gelijk heb. Maar ik heb niets tegen mensen met veel geld, vooropgesteld dat ze op een eerlijke manier (hard werken, slim speculeren, de jackpot winnen, van die dingen) aan hun geld zijn gekomen.

Wat ik nooit begrepen heb is dat mensen die voldoende geld hebben om ruim van rond te komen toch bezig zijn om er steeds meer geld bij te krijgen. Een eigentijdse manier om en extra centje te verdienen is af en toe (een deel van) je woning te verhuren via Airbnb.

Een student Sociale Geografie en Planologie, las ik in Het PAROOL, heeft onderzocht waar de Amsterdamse woningen in het bestand van Airbnb zich precies bevinden. En wat denk je? Bijna één op de dertien woningen in het gebied rond de Dam is te huur via Airbnb. Uit onderzoek blijkt dat ook in de hippe buurten rond de binnenstad het percentage woningen op het verhuurplatform enorm is. (...) In buurten waar de inkomens het snelst zijn gestegen is buitenproportioneel veel Airbnb te vinden. Het voedt de veronderstelling dat Airbnb en zijn klanten zich sterk richten op buurten die in opkomst zijn en waar vaak oorspronkelijke bewoners klagen over gentrificatie. 'Het verhuurplatform vergroot de investeringswaarde van een woning: het is niet meer alleen een huis, maar vertegenwoordigt steeds sterker een waarde. Als de prijzen stijgen, treedt ook een verdringingseffect op. Lagere en midden inkomens kunnen worden uitgesloten van zulke buurten.' Als ik dat laatste lees, voel ik toch bezwaren rijzen tegen dat 'meer willen hebben'. Het resultaat is immers dat mensen die het niet zo breed hebben het steeds moeilijker heben bij het verkrijgen van een betaalbare woning. En intussen horen we de veelverdieners klagen dat 'hun' buurt overspoeld wordt door toeristen.