Jan Slagter, de voorzitter van Omroep Max, kan het nauwelijks geloven. In HetPAROOL las ik dat 'Heel Holland Bakt' niet genomineerd is voor de Televizierring, dus die ring ook niet zal kunnen krijgen.
Slagter liet gisteren via Twitter weten helemaal klaar te zijn met de Televizierring. (...) Nog vol ongeloof, @heelhollandbakt is niet genomineerd. Een programma waar meer dan 2,3 miljoen mensen naar kijken en hoge waardering krijgt. Stemmen is achterhaald en voor ouderen zeer gebruiksonvriendelijk. (...) Wij overwegen sterk om onze programma's niet meer mee te laten doen aan deze verkiezing. Benieuwd naar de leeftijdsopbouw van de "stemmers".
Je mag toch hopen dat Slagter niet echt zal besluiten niet meer aan de verkiezing voor de Televizierring mee te doen. Naar mijn idee zal Max ook volgend jaar weer 'We zijn er bijna' uitzenden. Dat programma is toch ook kneuterig genoeg om die ring te verwerven. En als Jan slim is, vervangt hij zijn dagelijkse programma 'Geheugentrainer' door een cursus voor 50-plussers 'Digitaal stemmen voor de Televizierring'.
Op 21 september jl. werd er zeer enthousiast over gedaan bij DWDDrrrrr: J.Kessels The Movie. Het was zelfs de openingsfilm van het Nederlands Film Festival, dus gefundenes Fressen voor Matthijs van Nieuwkerk. Halina van Rijn, die dag de 'tafeldame' en zelf ook een groot actrice voor het aangezicht des Heren, kon niet wachten met de film te zien. Er wordt ook nog eens een hoofdrol in gespeeld door Frank Lammers, bekend van Michiel de Ruyter en Jumbo.
Gisteren las ik in HetPAROOL een recensie van de film. De kop boven het artikel zegt al genoeg: J. Kessels is een ranzige Flodder voor (pseudo)intellectuelen (**). Nu was 'Flodder' al behoorlijk ranzig, dus eigenlijk is "ranzige Flodder" een pleonasme. Als je een film maakt die, als ik het goed begrijp, voor een belangrijk deel op de Reeperbahn van Hamburg (de hoerenbuurt) speelt, hoef je niet gek veel moeite te doen om er een ranzige film van te maken.
Ene Richard Dreijer schreef over de uitzending van DWDDrrrrr bij Facebook: "Was super met mooie promo voor de film!" Matthijs had zijn werk weer goed gedaan.
In HetPAROOL van 28/9 las ik een qua inhoud merkwaardig bericht. Je kunt in het artikel doorklikken naar de gelijktijdige weergave van afleveringen van DWDDrrrrr en Zondag met Lubach, die met een tussenpoos van 14 dagen werden uitgezonden. In beide programma's was voormalig Rusland-correspondent Olaf Koens te gast, van wiens hand zojuist een boek verschenen was.
YouTube-gebruiker en NOS-coryfee Matijn Nijhuis monteerde de interviews naast elkaar en wat blijkt? Alles is van begin tot eind hetzelfde. De introductie, de vragen, de antwoorden en zelfs de lachmomenten zijn identiek.
De redactie van Zondag met Lubach heeft in een persverklaring gereageerd op de commotie. Volgens de presentator berust de dubbeling op toeval. 'De redactie van het VPRO-programma Zondag met Lubach betreurt dat een interview met correspondent Olaf Koens identiek blijkt te zijn aan een gesprek dat Koens eerder voerde in De Wereld Draait Door. (Onderstreping toegevoegd.)
Lubach zegt zelf: De gelijkenis is verbijsterend. Als je een gast interviewt die al in meerdere talkshows te gast was, is het logisch dat er enige overlap zit in de gesprekken. Maar dat het zo dichtbij elkaar ligt, daar schrik ik echt van. (Onderstreping toegevoegd.)
"Toeval"? Maak dat de kat wijs. "Enige overlap" wil ik nog geloven, maar als vragen en antwoorden inhoudelijk identiek zijn is dat geen toeval meer. Wat er dan wel aan de hand is/was? Ik heb geen idee en ben ook niet zo goed in samenzweringstheorieën. Misschin kan die Matijn Nijhuis nog wat verder onderzoek doen.
Ook interessant: Eerder werd gesuggereerd dat Lubach met het gekopieerde interview een statement wil maken tegen de talloze promotie-onderwerpen in talkshows. (Onderstreping toegevoegd.)
Wat hier 'promotie-onderwerpen" wordt genoemd, is wat mij betreft domweg reclame. Er gaat geen uitzending van DWDDrrrrr voorbij waarin geen popgroep geïntroduceerd wordt, waarna Matthijs steevast zegt: "De cd ligt vandaag (morgen/volgende week) in de winkel." Hetzelfde gebeurt met nieuwe boeken of theaterproducties. Toen ik nog jong was werden radio-dj's wel eens beschuldigd van 'pluggen': het (tegen vergoeding van de platenmaatschappijen) veelvuldig draaien van bepaalde nieuwe nummmers, om ze hoog in hitlijsten te krijgen. Is Matthijs een plugger?
Het eerste halfjaar van 2016 is Nederland voorzitter van de EU en uitgerekend dan mogen we, naar het zich laat aanzien, naar de stembus om te zeggen of we voor of tegen een associatieverdrag met Oekraïne zijn. Het zou wel ontzettend sneu zijn voor Mark Rutte als juist tijdens zijn voorzitterschap zijn eigen volk "nee" zou zeggen tegen dat associatieverdrag. Dan moet wel minimaal 30% van de stemgerechtigden ook daadwerkelijk zijn stem uitbrengen en dan nog kunnen regering en parlement de uitslag naast zich neerleggen, want het is een raadgevend referendum. Maar 'Europa' is sowieso niet populair in dit land, dus je kunt er vergif op innemen dat de meerderheid 'tegen' zal stemmen.
Het gaat de initiatiefnemers voor het referendum - Burgercomité-EU, GeenStijl en het Forum voor Democratie - niet eens zo zeer om dat associatieverdrag. Ze willen, las ik in HetPAROOL, dat belangrijke beslissingen die in Brussel zijn genomen, worden voorgelegd aan het Nederlandse volk want dat betaalt immers mee. Dan mag je bijna hopen dat er niet veel 'belangrijke' beslissingen in Brussel worden genomen, want zo'n referendum kost € 27.000.000,00.
Als er inderdaad een raadgevend referendum komt, dan zal Nederland zijn ratificatie van het associatieverdrag uitstellen. Lees ik in de Volkskrant. Minister Ronald Plasterk van Binnenlandse Zaken hoopt dat kiezers vooral naar de inhoud van het verdrag tussen de EU en Oekraïne zullen kijken, gesteld dat het referendum doorgaat. Is die man nou echt zo onnozel of speelt hij dat? Er is geen hond die zich voor dat verdrag interesseert, laat staan dat iemand ook echt zijn best gaat doen om erachter te komen wat er in staat. We kunnen onze mening geven over iets wat uit Brussel komt en uiteraard stemt dan de meerderheid tegen.
De Amerikanen maken elk jaar veel werk van 'the fourth of july', de Fransen vieren elk jaar uitbundig 'quatorze juillet'. Wat andere landen doen weet ik niet, wel wat 'wij' doen: om de vijftig jaar vieren we dat we een koninkrijk zijn. We hebben er deze keer twee jaar over gedaan en uit onderzoek is gebleken dat zo ongeveer de helft van de Nederlandse bevolking geen idee van al die 'feestelijkheden' had. Die kwamen er pas afgelopen zaterdag achter, toen er een blik artiesten was opengetrokken om op de Amstel op te treden, in het bijzijn van nazaten van de laatste stadhouder, Willem V, twee commissarisen van de koning en twee burgemeesters. Eén commissaris (van Noord-Holland) en één burgemeester (van Amsterdam) q.q., die andere, resp. van Overijssel en Den Haag, omdat ze al die feestelijkheden en herdenkingen mede bedacht hadden.
Ik zou willen voorstellen dat wij in ons land jaarlijks 'Onafhankelijkheidsdag' vieren. Die vieren we dan op 26 juli, de dag waarop in 1581 de Staten-Generaal de 'Acte van Verlatinghe' tekenden, waarmee ze Philips II de bons gaven als staatshoofd en we een republiek werden.
In hetzelfde tijdsgewricht dat veel landen hun erfelijke staatshoofden aan de kant zetten, werden wij juist van een republiek weer een koninkrijk. Ik zou ook graag zien dat we met de invoering van 'Onafhankelijkheidsdag' het koningshuis zouden afschaffen. Dan kunnen we ook koningsdag afschaffen en hoeft VNO-NCW geen bezwaar te maken dat er weer een extra vrije dag bijkomt.
Op die Onafhankelijkheidsdag kunnen we dezelfde dingen doen die we nu op koningsdag doen: vrijmarkt, veel bier zuipen en er een rotzooi van maken.
Ik ben mijn hele leven al een grage treinreiziger. Alleen al in treinreizen naar Zweeds Lapland heb ik een totale afstand afgelegd langer dan de omtrek van de aarde. In 1998 heb ik met de roemruchte TranzAlpine in Nieuw-Zeeland gereisd. In 2001 heeft Amtrak mij via Washington DC, Chicago, Albuquerque en Flagstaff van New York naar San Francisco vervoerd. In Nederland heb ik vrijwel het hele spoorwegnet bereden. Ik heb in boemeltjes gereden, maar ook in de TGV, de Thalys en de ICE. Ik weet dus ook wel iets van treinen en daarover moet je me geen onzin vertellen, zoals de Volkskrant gisteren deed.
De krant had een een artikel over verwachte vertragingen bij NS, die verband houden met de te late vervanging van het treinstel Mat '54.
In het artikel wordt dit treintype de 'apenkop' genoemd. Bij mijn weten wordt dit type al jaren lang 'honde(n)kop' genoemd. Googel maar eens met "hondenkop" en je krijgt als resultaat o.a.:
Nog altijd rijd ik liever in zo'n oude hondenkop, want veel comfortabeler, dan in het eerste type dubbeldekstreinen.
Er zijn beroemde/bekende treinen, die een naam dragen. Ik noemde al de TranzAlpine. Van Parijs naar Istanboel rijdt de Orientexpress. Van Amsterdam naar Scandinavië de Noord-west express. In Zweden, van Stockholm naar Narvik, de Nordpilen. De langste van allemaal is de Trans-Siberië Express. Een trein in Amerika werd zelfs bezongen: de City of New Orleans, die tussen Chicago en New Orleans rijdt. De melodie zul je wellicht herkennen. Gerard Cox gebruikte die voor " 't Is weer voorbij die mooie zomer".
Riding on the City Of New Orleans
Illinois Central, Monday morning rail
Fifteen cars and fifteen restless riders
Three Conductors; twenty-five sacks of mail
All along the southbound odyssey - the train pulls out of Kankakee
And rolls along past houses, farms, and fields
Passing towns that have no name, and freight yards full of old black men
And the graveyards of the rusted automobile
Good morning, America, how are you?
Say, don't you know me? I'm your native son
I'm the train they call the City Of New Orleans
I'll be gone five hundred miles when the day is done
Dealing card games with the old man in the Club Car
Penny a point - ain't no one keeping score
Pass the paper bag that holds the bottle
Feel the wheels rumbling 'neath the floor
And the sons of Pullman Porters, and the sons of Engineers
Ride their father's magic carpets made of steel
And, mothers with their babes asleep rocking to the gentle beat
And the rhythm of the rails is all they feel
Good morning, America, how are you?
Say, don't you know me? I'm your native son
I'm the train they call the City Of New Orleans
I'll be gone five hundred miles when the day is done
Night time on the City Of New Orleans
Changing cars in Memphis Tennessee
Halfway home - we'll be there by morning
Through the Mississippi darkness, rolling down to the sea
But, all the towns and people seem to fade into a bad dream
And the steel rail still ain't heard the news
The conductor sings his songs again - the passengers will please refrain
This train got the disappearing railroad blues
Good night, America, how are you?
Say, don't you know me? I'm your native son
I'm the train they call the City Of New Orleans
I'll be gone five hundred miles when the day is done
Net als ik zie je het woord hierboven zeer waarschijnlijk voor het eerst. Het is een heel lang wordt en je herkent misschien de laatste twee lettergreppen: fobie. Ik kwam het woord tegen in Trouw, dat schrijft: De 35-letterige tongbreker is in de loop van de tijd ontstaan als ironisch superlatief van het originele begrip 'sesquipedalofobie', dat angst voor lange woorden betekent en dat is afgeleid van het Latijnse sesquipedalis (lang, omslachtig, veellettergrepig, letterlijk: anderhalve voet lang) en het Griekse fobos (angst). De toevoegingen hippopotamos (nijlpaard) en monstro (gedrocht) leggen extra nadruk op de 'beestachtig', 'monsterlijk' lange woorden waar de patiënt juist zo bang voor is.
Ik ben een behoorlijk ervaren lezer en schrijver, dus ik ben niet zo gauw bang voor een woord dat wat lang is uitgevallen. Ik heb ook geen idee wat mensen voelen die geconfronteerd worden met een lang woord als 'aansprakelijkheidswaardevaststellingsveranderingen' (vijftig letters) het langste Nederlandse woord volgens het Genootschap Onze Taal. Dat staat alleen niet in het woordenboek, omdat je door woorden samen te voegen een woord zo lang kunt maken als je wilt - een gebed zonder end. (...) De eer van het langste 'woordenboekwoord' is overigens ook niet voorbehouden aan hippopotomonstrosesquippedaliofobie, maar aan een andere psychische aandoening: meervoudigepersoonlijkheidsstoornissen.
