Uitpakken

Inmiddels zit ik nu een weekend tussen de verhuisdozen. Straks komen de hulptroepen. Ik heb al het een en ander uitgepakt en omdat ik het niet heb ingepakt sta ik steeds weer versteld over spullen waarvan ik niet (meer) wist dat ik ze had en waarom ze ooit aangeschaft waren. Veel van die spullen zijn bedekt met een waas van teer en nicotine: er zal nog heel wat (af)gewassen moeten worden. Een deel van de Lundiakasten zal ik als servieskast gaan inrichten, voor zover je het zooitje ongeregeld dat ik als koppen en schotels en glazen heb 'servies' kunt noemen.

Gisterochtend ontdekte ik dat zich aan de periferie van het winkelcentrum, waar ook AH zit, twee brasserieën bevinden, gescheiden door een kapperszaak. Bij één daarvan heb ik tijdens het nuttigen van een vlamtosti (kaas en pittig gehakt) en een cappuccino de menukaart bestudeerd, waarop het enige bijzondere de 'salade niciose' was. Zodra ze ook een salade niçoise in de aanbieding hebben, ga ik er misschien een keer heen.


Het was trouwens aardig druk op de terrassen. Alleen dat bij het aanpalende Multivlaai was onbezocht. Daar zullen ze me nooit zien: toen ik nog werkte hadden veel collega's de gewoonte op hun verjaardag op multivlaai te te trakteren,terwijl een van de beste banketbakkers van Den Haag dicht in de buurt was en graag wilde bezorgen. Die vlaaien kwamen me op een gegeven moment de neus uit. Een Limburgse (banket)bakker zou zich er, vermoed ik, dood voor schamen.

De AH is overigens beduidend groter dan die welke ik de afgelopen dertien jaar frequenteerde. Het zal wel even duren voor ik de hele lay-out in mijn hoofd heb en thuis een boodschappenlijstje kan maken in de volgorde van de kortste route kan maken.
x

Weg

Twee uur duurde het: mijn complete inboedel inpakken. Het was dus een juiste beslissing die klus uit te besteden aan de verhuizer. Ik zit nu dus tussen de dozen. Dat zat ik gistermiddag al, de pannen waren ook al ingepakt. Zonder tegenzin begaf ik mij naar het Leidseplein om daar in de open lucht een simpele maaltijd te nuttigen. Weer thuisgekomen zag ik weinig opties. Geen tv, geen radio, geen cd draaien en lezen tussen al die dozen trok mij ook niet aan. Ik lag dus om half acht in bed en heb doorgeslapen tot half zes. Alsof IK doodmoe was van het inpakken.

Vanmiddag vertrek ik dus van de Geuzenkade, waar ik ruim dertien jaar plezierig gewoond heb. Ik word er niet weemoedig van. Ik heb me nog nooit aan een huis gehecht. De omgeving vind ik belangrijker en zolang Amsterdam die omgeving is, vind ik het al gauw goed.

Het is ook wel aardig om weer aan iets nieuws te beginnen, want zo voelt het wel, al verandert er fundamenteel niet erg veel. Ik zal niet meer het grootste deel van de dag in mijn huiskamer zitten, maar in mijn computerkamertje. Wat nu mijn eettafel is wordt mijn 'bureau'. (Met Lundia kun je alle kanten op.) Ik ga naar een tv van wat grotere afmetingen kijken. Ik zal, zeker de komende tijd, wat meer bezoek ontvangen. Ik kan zelfs mijn broers en zussen + 'aanhang' allemaal tegelijk ontvangen een zitplaats bieden en te eten en drinken geven. Maar verder zal mijn leven zijn normale, simpele gangetje gaan.

Het wordt een mooi weekend, dus ik zal nog niet als een gek aan het uitpakken slaan. Eerst  nog even van de zomer gebruik maken. Maandag begint het echte werk, waarbij ook de nodige 'hulptroepen' aanwezig zullen zijn. Dinsdag hoop ik wat beelden te kunnen laten zien van hoe het er uitziet.
x

Maaltijden

Zo, de vloerbedekking ligt er ook. Tenminste, daar ga ik vanuit: toen ik gisteravond rond half negen de flat verliet, waren vier luid pratende mannen bezig de vloeren er mee te bedekken. Ze waren tegen half acht gearriveerd, veel later dan ik verwacht had. Tot mijn verbazing begonnen ze de vloerbedekking op straat uit te rollen. Het bleek dat ze de vloerbedekking daar eerst in hapklare brokken sneden. De rol zoals die uit de fabriek kwam zouden ze in zijn geheel nooit naar boven gekregen hebben. Op mijn vraag wat ze bij regen gedaan zouden hebben, kreeg ik geen duidelijk antwoord. Ze waren het Turks beter machtig dan het Nederlands.

Ik had verteld dat er nog geen verlichting in de flat was. Ze hadden dus een looplamp meegenomen. Die gaf helaas geen licht. Uit nader onderzoek bleek dat er in de woonkamer geen stroom op de stopcontacten stond, want in de keuken werkte de lamp wel. Onderzoek in de meterkast bracht niets van doorgeslagen stoppen aan het licht. Dat werd bevestigd door de inmiddels gewaarschuwde Harry, de behanger en leverancier van behang en vloerbedekking. Die had trouwens tijdens zijn werkzaamheden in de woonkamer wel stroom gekregen voor zijn meegebrachte Senseo-apparaat. De buurman die op de werkzaamheden was afgekomen bood spontaan het gebruik van een verlengsnoer aan. 's Ochtends had ik van de vrouw van buurman, die de toepasselijke naam Lobbes draagt, al twee kopjes koffie gekregen. Ik was namelijk gaan vragen of er een glazenwasser langskomt. Die komt toevallig morgen. Ze zouden hem attenderen op nieuwe klandizie. De Lobbesen betrokken hun appartement al toen het net gebouwd was, in 1992. Zij gingen er vanuit dat ik het ook zou gaan waarderen. Ik neem het wel aan.

Ik was vrijwel de gehele dag in Amsterdam-Noord. Ik heb daar ontbeten met een broodje halve warme worst van de HEMA en geluncht met een broodje ham van la Place van V&D, dat ik op het terrasje in een werkelijk brandende zon heb verorberd. 's Middags kwam Post.nl. de spullen brengen die mij in staat moeten stellen tv te kijken, radio te luisteren en inter te netten. Ik belde dus UPC om een afspraak te maken over de komst van een installateur. "Heeft u signaal?" werd mij gevraagd. Ja, dat wist ik natuurlijk niet. Dat was mij ook niet gevraagd toen ik afspraken maakte over de levering van signaal. Ik ging er in mijn onschuld vanuit dat UPC weet waar ze wat kunnen leveren. Nu moet ik dus wachten tot BCC mijn nieuwe tv gebracht heeft, kijken of die signaal (=beeld) ontvangt en pas daarna kan ik UPC weer bellen, "want als er geen signaal is, moet er eerst een andere monteur komen." Waarom maken ze die monteurs niet multifunctioneel?

Ik kon met Harry mee terugrijden. Die zette mij af bij een kroeg om de hoek, waar ik een pilsje bestelde en mijn avondmaal genoot: een tosti, want meer was er niet in huis. Maar tegen alle wettelijke regels in, mocht ik daar wel een rokertje opsteken.

Om twaalf uur komen de verhuizers inpakken. Benieuwd hoe dat verloopt.

x

Gemis

Er begint tekening in te komen:

Van die inmiddels witte muren zal binnenkort niet veel meer te zien zijn. Ze zullen grotendeels aan het oog worden onttrokken door de boekenkasten. Pas dan ben ik echt 'thuis'. Denk niet dat ik actief ben geweest met al die spullen. Dat waren professionele behangers die gisteren hun werkzaamheden hebben afgerond. Vandaag komt een andere professional de vloer bedekken. T.z.t. zal ik ook de deuren en omringend houtwerk van een mij aanstaand kleurtje (blauw dus) laten voorzien. (Het is nu Eigenhaardgeel en geel vind ik alleen mooi als het bloemen betreft.)

Van 16.00 tot 19.00 uur moest ik in het pand aanwezig zijn omdat tussen die twee tijdstippen de spullen van Ikea bezorgd zouden worden. Die kwamen rond half zes. Ik had wel een boek bij me, maar op de vensterbank zitten lezen is niet ideaal. Ik heb dus rondgedrenteld, nadenkend over de inrichting. Tegen zessen kon ik het pand verlaten, Ik had weinig puf nog na te denken over het eten, de ingrediënten aan te schaffen en te bereiden en besloot dus fish 'n chips te gaan eten bij Reijnders op het Leidseplein. Terwijl ik een pint pils vooraf zat te consumeren, realiseerde ik me dat ik iets miste: overleg! Waar moet de salontafel komen, waar de t.v.? Bij eerdere verhuizingen gaf ik een mening en besliste Boukje. Nu mag ik het helemaal alleen doen, maar echt leuker vind ik dat niet.

x

Keuzemenu

Door dat verhuizen hang ik voortdurend aan de lijn met instanties en bedrijven. En het komt nauwelijks meer voor dat je direct een sprekend mens aan de lijn krijgt. Vaak hoor je eerst een hoop opgenomen gepraat dat er vooral op gericht lijkt te zijn het gesprek nog wat langer te laten duren. Dan komt er een keuzemenu. Merkwaardig genoeg zit mijn vraag er vaak niet bij, dus druk ik maar een cijfertje in. Dan zijn vervolgens alle medewerkers in gesprek en word je getrakteerd op niet aan te horen 'muziek'. Vaak sluit ik mijn gesprek af met de mededeling dat ik die 'muziek' vreselijk vind. "Ja, dat horen we vaker." Dan zou ik er iets aan doen. Eén keer kon ik kiezen tussen wel of geen muziek. Het kan dus wel zonder.

De tekst "Bedankt voor het wachten" komt me zo langzamerhand ook de neus uit, evenals het plichtmatige "Prettige dag verder". Dat hebben we ook van de Amerikanen overgenomen. We lijken wel een kolonie.

Ik stel me zo voor dat ik ook zo'n keuzemenu ga gebruiken. Dan krijg je het volgende. "Welkom bij Evert. Als je wilt weten hoe ik in het algemeen over van alles denk, ga dan maar mijn website, www.beggar.nl waar je kunt doorklikken op mijn weblog Beggartalk. Je krijgt nu een keuzemenu te huren. Als je de nul toetst kunt u de hele rimram nog eens horen. Toets 1 als je echt geïnteresseerd bent in mijn wel en wee. Toets 2 als je alleen maar behoefte hebt aan een lulpraatje.

Na "1" hoor je dan : Toets 1 als je familie van de warme kant bent. Toets 2 als je van de kouwe kant bent. Toets 3 als je jezelf tot mijn vrienden rekent. Toets 4 als je een kennis bent. Toets 5 als je een interessante aanbieding voor me hebt." Na "5" wordt de verbinding automatisch verbroken. Na 1 t/m 4 hoor je:  "Toets 1 als ik gevraagd heb me terug te bellen. Toets 2 als ik jou moet terugbellen. Spreek dan wel duidelijk je telefoonnummer in en vermeld het gespreksonderwerp. Ik geef overigens de voorkeur aan e-mail, dat is minder storend, want misschien doe ik wel een dutje."
x

Hel

't Is dat ik beter weet, anders zou ik denken dat Ikea het Zweedse woord voor "hel" is. Ik geef direct toe dat je er goed kunt ontbijten, maar daarmee heb je alle pluspunten ook wel zo'n beetje gehad. Ik heb er nog één: ze kennen geen levertijden. Dat was dan ook de enige reden om er heen te gaan. Maar het is geen (goedkope) winkel voor mensen zonder auto en twee linker handen. Aan bezorgen en in elkaar zetten was ik 100 euro kwijt op een bestelling van  756,80 euro (=ruim 13%) en dan heb je niet erg veel keuze qua bezorgtijden. Op diverse plekken las ik dat ze goedkoop zijn omdat ze alles samen met de klant doen. Bullshit: de klant moet alles zelf doen. Ik heb toch liever een zaak waar je kunt vragen: Heb u dat ook in paars met witte stippeltjes? "We hebben wat u daar ziet, meneer."

Natuurlijk had ik vooraf de website bezocht. Dus ik had al vrij gauw door waarmee ik iemand moest benaderen om de koop te bewerkstelligen. Dat ging ook nog vrij snel en daarna moet je naar de kassa.  Dan word je langs de langst mogelijke weg gestuurd, zodat je eventueel ook nog een handdoek, of een pleeborstel (in de aanbieding!) meeneemt. Je wordt er ook op attent gemaakt dat op 2 oktober de aankopen voor kerst beschikbaar zijn. Go, go, go!

Hebben ze nou echt mooie dingen bij Ikea? Ik heb echt geen elitaire smaak, maar ik vind het allemaal 'middle of the road', "van zeiljacht naar koopjesjacht". En waar ik me het meest aan erger: het andere publiek in wiens ogen je leest: we gaan iets moois kopen 'voor weinig'.  Dat 'voor weinig' kan ik me voorstellen, maar voor weinig krijg je niet iets echt moois. Dan krijg je Ikea. Big deal!
x

Ontbijten

Je verwachtte toch niet hier veel nieuws te lezen? Ik ben de afgelopen dagen lekker egocentrisch bezig: alles draait om mij en mijn verhuizing. Zelfs mij zondagse tekst voor 'Silly Me' is daar in zijn geheel aan gewijd. Die wordt door veel meer mensen gelezen dan Beggartalk, zodat men nu van Roodeschool tot Kalmthout (in Vlaanderen) op de hoogte is van mijn verhuizing.

Vóór 8.20 uur zal ik al staan te wachten op tram 14, die mij naar het Waterlooplein brengt, waar ik overstap op metrolijn 54. Die brengt mij naar Ikea, waar ik eerst ga ontbijten, vóór ik mij in het gewoel stort, waar ik nu al tegenop zie. Qua weer ziet het ernaar uit dat ik kan bijkomen op een terrasje. Daar kan ik verder nadenken over wat mij de komende dagen nog te wachten staat. Ik houd jullie op de hoogte.
x