Euro(pa)

Toen de euro nog niet bestond, hadden, neem ik aan, onze banken en institutionele beleggers, zoals pensioenfondsen, ook een deel van hun en onze centjes in Griekenland belegd. Als toen, net als nu, Griekenland in de deconfiture was geraakt, hadden die beleggers dan niet de kans gelopen (een deel van) hun beleggingen kwijt te raken? Hadden onze overheid en de overheden van andere landen geen poot uitgestoken om Griekenland - onder allerlei voorwaarden - op de been te houden? Hadden ze dan niet moeten overwegen de verliezen van de beleggers (iedere overheid in eigen land) bij te spijkeren?

Mensen die altijd al tegen 'Europa' en de euro waren roepen nu weer om het hardst "Zie je wel?" Zijn die ervan overtuigd dat we nu een behoorlijke waardevaste gulden zouden hebben? Zouden we met onze eigen gulden de economische stormen beter kunnen doorstaan? Waar halen ze die wijsheid vandaan?

Ik heb ook geen verstand van het internationale monetaire gebeuren. Ik weet wel dat als het in een ander land niet goed gaat, ze daar geen geld hebben voor het aanschaffen van producten die wij maken en graag aan hun zouden willen verkopen. Dat lijkt me niet bevorderlijk voor onze welvaart.

Er is een tijd geweest dat Friezen, Brabanders en Hollanders allemaal hun eigen beleid voerden. Gek genoeg doen we het nu al zo'n kleine 200 jaar samen en zijn we toch wat verwonderd als Vlamingen en Walen erover denken uit elkaar te gaan. Er is vast wel een van onze twaalf provincies die het meeste bijdraagt aan onze gezamenlijke welvaart. De inwoners van die provincie zijn toch gek dat ze de rest een beetje subsidiëren?
x

Echt

Ik heb niets tegen het christendom en evenmin tegen (de meeste) christenen. Ik vrees dat Mattheus van der Steen (eigenlijk heet hij Matthieu) behoort tot degenen die ik niet zo serieus neem. Sterker nog: hij lijkt me het type gelovige dat ervoor zorgt dat mensen buiten zijn kring de pest aan het geloof krijgen. Hij wordt volgens Trouw als een 'extreem charismatisch leider' beschouwd, in ieder geval in radicaal-evangelische kringen. Hij heeft al weer zijn tweede boek het licht doen zien: Durf te leven.

De auteur spreekt over het nastreven van dromen, succes en voorspoed. Want, zo redeneert hij, wie écht gelooft, valt dit alles ten deel. In het boek zet hij Jezus neer als een soort Superman die zijn volgelingen iets soortgelijks laat doen. Dat nastreven leidt tot realisering. En wat hebben wij daarvoor nodig? Ik verklap geen geheim als ik zeg: écht geloof in God. Nu zijn er nogal wat mensen die niet succesvol en voorspoedig zijn. Waar ligt dat nou aan? Ik hoef het hele boek niet te lezen om het antwoord te weten: die geloven gewoon niet (goed) genoeg.

Van der Steen is als de succesvolle zakenman die vindt dat iemand die geen succes heeft dom en/of lui is. Kijk eens goed rond in een willekeurige boekhandel en je ziet talloze boeken waarin 'aangetoond' wordt dat je gelukkig, succesvol, gezond of wat dan ook wordt als je het recept van de auteur maar volgt. Er is altijd wel een oom van de nicht van de buurvrouw te vinden die het een geweldig boek vindt.

Van der Steen verspreidt zijn religieuze succesformule over de gehele wereld. Daarbij kwam hij afgelopen winter in opspraak toen er een filmpje opdook waarop te zien was hoe hij in de Oegandese hoofdstad Kampala lukraak kinderen van straat plukt voor een christelijk weeshuis. In Birma zou hij - wonder boven wonder - zes blinde jongens hebben 'genezen', met Gods hulp uiteraard. Een kritische Nederlandse dominee ging het ter plekke checken: hij ontdekte dat het aantal blinden er nog even groot was als voor Van der Steens 'genezingswerk'. (...) Dit was de reactie van Van der Steen op de bevindingen van predikant Visser: "Laten we bidden dat deze meneer zich bekeert van zijn zondige praktijken om zo tekeer te gaan tegen het koninkrijk van God." In Amerika wemelt het van predikers die schatrijk zijn geworden met dit soort redeneringen. Je richt een stichting op, die geen winst mag maken, dus geen belasting betaalt, maar wel jou een vorstelijk salaris betaalt en je buitenlandse reisjes financiert. Wat is geloof toch mooi. En handig.
x

Bezoekje

In veel EU-landen gaat het financieel-economisch niet geweldig. In Spanje gaat het nog wat minder geweldig, ronduit slecht eigenlijk. Daar moeten ze dus de tering naar de nering zetten, oftewel: drastisch bezuinigen.

In een benarde situatie is een bemoedigend woord nooit weg. Ben je Spanjaard, dan is er een aardige kans dat je rooms-katholiek bent. Laat nu gisteren Joseph Aloisius Ratzinger, ook bekend als Benedictus XVI, bisschop van Rome, Heilige Vader en paus, in Spanje gearriveerd te zijn! Pausen zijn in het algemeen zeer bedreven in het debiteren van bemoedigende gemeenplaatsen. Die zullen een aantal Spanjaarden wel - tijdelijk - een warm gevoel geven. Het is de vraag hoe lang dat warme gevoel beklijft, als ze horen dat dat pauselijk bezoek vijftig miljoen euro (€ 50.000.000,00) kost! Is er een Latijnse vertaling van 'godgeklaagd'?
x

WIJ

Soms kom je al lezend een uitspraak tegen die heel beknopt precies onder woorden brengt wat je al jaren 'wist'. Ik las 'Hope and Prospects' van Noam Chomsky. Chomsky is inmiddels 82. Hij is een van de toonaangevende taalkundigen van de de twintigste eeuw en emeritus hoogleraar aan het Massachusets Institute of Technology. Hij is buiten zijn vakgebied vooral bekend geworden als een van de scherpste critici van de Amerikaanse (met name buitenlandse) politiek, zonder onderscheid te maken tussen Democraten en Republikeinen. Hij ziet zichzelf als libertarisch socialist en anarchist. Eenendertig jaar geleden las ik voor het eerst een boek van hem: 'American Power and the New Mandarins'.

Hope and Prospects is een bundel van artikelen en toespraken. Het eerste gaat over globalisatie. Hierin haalt hij Thomas Brady aan, hoogleraar geschiedenis aan de Berkeley University of California: "His point was that the profits of empire were privatized, but the cost socialized." (Onderstreping en nadruk toegevoegd.) Dat ging over vroeger tijden, de kolonisatie van onder meer Zuid-Amerika en Azië, maar het gaat, vrees ik, nog steeds op. Vrij vertaald zegt Brady: de winsten van de handel zijn privé, daar moet de overheid zich dus niet mee bemoeien, de kosten dragen we met ons allen, dat mag de overheid wel regelen. Dat betekent in de praktijk: de winsten voor de weinigen, de kosten voor iedereen.

Volgens mij gaat er jaarlijks voor miljarden subsidie naar het bedrijfsleven. Daar betalen jij en ik dus ook aan mee. Zien we daar iets van terug als de bedrijven gigawinsten maken? Met ons geld zijn tijdens de crisis banken overeind gehouden. Die banken maken weer winst. Hebben ze al laten merken dat ze ons een beetje dankbaar zijn?

De bankencrisis is niet door regeringsmaatregelen, maar juist door de afwezigheid ervan veroorzaakt. Het privékapitaal, een heel klein clubje, kon rustig zijn gang gaan. Dat vindt pas dat 'WIJ' er iets aan moeten doen als ze de zaak in het honderd hebben laten lopen. Is dat eenmaal geregeld dat moet de overheid, als vanouds, 'MIJ' niet meer lastig vallen.
x

Lopen

Bij het zoeken naar een andere woning was voor mij altijd een belangrijk punt van overweging: is er een halte van het openbaar vervoer in de buurt? Dat is wel handig als je geen auto hebt. Ook nu zit ik prima: op hooguit vijf minuten lopen drie trams en één bus. Maar we moeten bezuinigen. Melanie Schultz van Haegen denkt 120 miljoen euro te kunnen bezuinigen door het openbaar vervoer in de drie grote steden (en omringende regio's) openbaar aan te besteden. Dan kunnen die klunzige overheden vervangen worden door handige zakenmensen die het veel goedkoper kunnen. Price Waterhouse Cooper denkt dat je zo hooguit 20 miljoen kunt bezuinigen. Hoe komen we dan aan die andere 100 miljoen? De ritprijs verhogen is een optie. Een bezuiniging is verder het schrappen van een fors aantal buslijnen, blijkt uit een onderzoek van Conquist. Als dat gebeurt, moeten reizigers soms een halfuur naar een halte lopen in plaats van ongeveer 10 minuten zoals nu het geval is. Dat las ik in Trouw.

Wat doe je als je jong en gezond van lijf en leden hebt en een half uur van een bushalte afwoont? Je moet wel heel principieel zijn om de auto te laten staan. Je kunt ook de fiets nemen tot de bushalte. Tenzij er bijzondere, geld kostende, voorzieningen zijn getroffen, moet je na terugkomst toch een half uur lopen. Wat doe je als je oud bent, niet meer zo goed ter been, maar je wilt toch even achter die geraniums weg? Een taxi nemen naar de bushalte? Da's ook niet goedkoop. Natuurlijk kunnen ook jonge, gezonde, sportieve en milieubewuste mensen zomaar eens een tijdje met een been in het gips zitten en met krukken heb je nog meer tijd dan een half uur nodig om de bushalte te bereiken.

Ik heb een  voorstel: het complete kabinet en alle Kamerleden die met het voorstel instemmen zijn verplicht om voor al hun niet-werkgerelateerde vervoer en hun woon-werkverkeer gebruik te maken van het openbaar vervoer. Dat zou enig inzicht kunnen opleveren.
x

Scheuren

In tegenstelling tot wat wel eens gedacht wordt ben ik niet anti-auto. Ik ben wel tegen overbodige auto's en tegen overbodig gebruik van op zich terecht aangeschafte auto's. Ik vind dus dat auto's terecht aangeschaft en gebruikt kunnen worden. Ik vind het ook nog voorstelbaar dat mensen autorijden plezierig vinden, of leuk, of zoiets.

Er zijn dagen dat ik denk dat autogebruik niet genoeg aan banden gelegd kan worden en dat iedere automobilist een gevaarlijke gek in wording is. Gisteren was zo'n dag.

In de Volkskrant las ik: Ambulanceklever van de A7 gehaald. Een automobilist ging eerst vóór een ambulance rijden die met een spoedgeval op weg was van Joure naar het UMC in Groningen. Nadat hij de ambulance had laten passeren bleef hij er,MET 160 km/u achter rijden. Het ambulancepersoneel waarschuwde de politie, die de automobilist van de weg haalde. Gevraagd naar de reden van zijn gekleef zei de man 'dat het op deze manier zo lekker opschoot'.

Je kan het nog wat bonter maken, las ik in Trouw: Man scheurt met 240 over A16. (...) Luid toeterend en met lichtsignalen maakte de snelheidsduivel andere weggebruikers duidelijk dat hij er langs wilde. (Onderstreping toegevoegd.) Eenmaal in Breda wilde maniak nog wel stoppen voor een rood licht. Daar kon de politie hem aanhouden. De man verklaarde dat hij zin had om eens hard te rijden en dat iedereen maar aan de kant moest voor hem. Voorlopig zal hij dat meer kunnen, want auto en rijbewijs werden in beslag genomen. Het lijkt me alleszins redelijk dat hij zijn rijbewijs de eerste tien jaar niet terug krijgt.

x

Druk

Sorry, trouwe lezers: het komt maar zelden voor en dan zeker niet op zondag, maar ik had het gisteren een keer druk met wat andere dingen. Ik kwam dus niet toe aan een min of meer leesbaar blogje vandaag. Tot morgen dus.
x