Drank

Je kunt van alles vinden van de politiek van de voormalige Engelse premier Tony Blair, maar hij was hoe dan ook een politicus van belang. Wanneer zo iemand zijn memoires publiceert, is het dus niet zo vreemd dat je die met enige belangstelling wilt lezen. Het is evenmin vreemd dat een krant over (de inhoud van) die memoires bericht. NRC Handelsblad deed dat bijvoorbeeld. Dat is een 'kwaliteitskrant', dus je verwacht een gedegen oordeel. Maar het hele artikel gaat over een slechts (naar ik aanneem) zeer klein onderdeel van die memoires: het drankgebruik waarover Blair kennelijk openhartig schrijft. Daaraan worden dan toegevoegd enkele voorbeelden van politici die in het openbaar verschenen terwijl ze duidelijk te diep in het glaasje hadden gekeken, wat bij Blair overigens nooit het geval is geweest.

Het privéleven van politici die ik nooit persoonlijk heb ontmoet, noch zal ontmoeten, zal mij, zolang het binnen de wettelijke perken blijft, volledig worst wezen. Ook al ben ik het met hun politiek niet eens, ik kijk alleen maar of ze hun vak op competente wijze uitoefenen. Of ze in hun vrije tijd tegen de klippen op vreemd gaan, homo of hetero zijn, gelovig, spiritueel of atheïstisch, lief voor hun moeder en de konijnen, ik vind het allemaal niet of nauwelijks interessant.

Misschien spreekt Blair ook wel zijn voorkeur uit voor een bepaalde kleur overhemd. Waarschijnlijker lijkt mij dat hij aandacht besteed aan waarom hij van de anglicaanse naar de rooms-katholieke kerk is overgestapt. Zoals ik hiervoor al aangaf interesseert zijn geloof op zich mij niet. Maar principiëel is er weinig verschil tussen beide kerkgenootschappen. Belangrijkste verschil is dat ze een ander opperhoofd hebben.  Als een toch niet dom persoon als Tony Blair de overstap maakt, zou ik best zijn overwegingen willen weten. Maar ja, de kwaliteitskrant vindt zijn alcoholconsumptie belangrijker.
x

Laatste

We staan er niet zo vaak bij stil, maar onze Hare Majesteit is een van de weinige mensen in Nederland die op hun 72ste nog volledig aan het werk zijn. En het als het zo uitkomt is ze niet te beroerd om overwerk te verrichten, zelfs op zaterdag. Afgelopen zaterdag immers kwam Ivo Opstelten haar vertellen waarom het ook hem niet gelukt is een kabinet bij elkaar te informeren. Goed, het was een gesprekje van maar anderhalf uur, maar het was toch werk. Je mag ook rustig aannemen, dat ze gisteren (zondag!) niet maar een beetje heeft rondgehangen. Die is druk bezig geweest de gesprekken van vandaag en morgen voor te bereiden met haar vaste adviseurs en weer dat hele rijtje fractievoorzitters. Ik kan me zo voorstellen dat ze wat gebeld heeft met wat minder vaste adviseurs, zoals de Ministers van Staat Ruud Lubbers (CDA), Wim Kok (PvdA) en Frits Korthals Altes (VVD). (Ze moet er voortdurend op letten dat ze geen politieke voorkeur kan laten blijken.) Die mannen weten echt wel hoe de vlag er binnen hun partij zo'n beetje bij hangt.

Ik bedacht ook nog wat anders: dit zal wel de laatste kabinetsformatie worden waaraan Beatrix haar bijdrage levert en het zal zeker niet de makkelijkste uit haar loopbaan worden. Het moeilijkste lijkt me onpartijdig te blijven. Jij en ik kunnen makkelijk roepen dat het zus of zo moet en zij heeft vast ook wel een bepaalde voorkeur. Maar daar kan ze niks mee, ze moet uit al die adviezen weer een soort grootste gemeenschappelijk deler halen, waarbij de mening van Mark Rutte (31 zetels) natuurlijk iets zwaarder telt dan die van Marianne Thieme (2 zetels).

Als dit inderdaad de laatste kabinetsformatie voor Beatrix is, is de volgende voor Willem-Alexander. In het kader van inwerken zou het mij handig lijken als ze deze formatie gewoon samen hadden gedaan. Misschien houdt ze hem wel dagelijks op de hoogte ("Mark vond dit, Job vond dat, maar Ruud zei zus en Herman zei zo, dus toen heb ik maar ..."), maar als Willem-Alexander erbij zou zitten kan hij zeggen: "Dan zou ik nu ...", waarop mams in lachen uitbarst en roept: "Jij moet nog veel leren, jongen. Kijk, je moet het zo zien." Volgt een hele uitleg die besloten wordt met: "En weet je wat nou het leukste is? Als alles achter de rug is, zal niemand roepen dat je het helemaal verkeerd gedaan hebt, want jij bent nergens verantwoordelijk voor."
x

Concept

Er zijn van die mensen met wie je het vaak en grondig oneens bent, maar als zo iemand een idee heeft waar je het wel mee eens bent, moet je niet te beroerd zijn om dat ook te zeggen. Wat mij betreft is Mark Rutte zo iemand. Qua politieke visie (VVD en SP) staan we op heel wat punten nogal ver van elkaar vandaan. Met het rechtse kabinet dat hij graag wilde zou hij mij niet blij maken en dat is nu gelukkig ook van de baan. En dan komt die gekke Mark ineens met een plan waar ik het volledig mee eens ben: hij schrijft zelf een concept-regeerakkoord en vraagt de andere partijen of ze daarover willen onderhandelen. Wie wel eens de moeite neemt de dingen te lezen die ik op mijn website publiceer, heeft kunnen zien dat ik een soortgelijk idee al lang geleden (18 mei 2008) opperde in het artikel over 'Bestuurlijke hervorming'. De beoogd premier stelt een plan op en vraagt wie bereid is dat, na mogelijke wijzigingen, met hem uit te voeren. Wat is daar mis mee? Waarom vinden Halsema en Pechtold dat "voorbarig"? Waarom wil Cohen zo nodig meeschrijven? Die drie fractieleiders moeten nu niet ineens gaan doen of Rutte geen idee zou hebben van hun openbare en verborgen agenda's. Waarom wordt de SP - Roemer stelde die vraag terecht - consequent buiten elk overleg gehouden?

Om de een of andere reden vinden we in dit land minderheidskabinetten maar niks. Dat geeft kennelijk te weinig zekerheid. Als het even kan spijkeren we alles voor vier jaar dicht. Het moet toch wel eens opgevallen zijn dat aan gene zijde van de Atlantische oceaan een president nog wel eens met een parlement zit waarin de partij die niet de zijne is de meerderheid heeft. Je kunt het op vele gebieden met de politiek van de VS oneens zijn, maar je kunt moeilijk beweren dat in zo'n situatie dat land onbestuurbaar is. Het aardige is juist dat niet de regering, maar de door het volk gekozen vertegenwoordigers uitmaken hoe het beleid eruit gaat zien. Daar is heel wat overleg en dus tijd mee gemoeid. In het Amerikaanse systeem is het dan ook nog eens zo dat Huis van Afgevaardigden en Senaat ieder hun eigen besluit nemen en vervolgens met elkaar gaan overleggen om tot één gelijkluidend besluit te komen. We klagen hier wel eens dat ons parlement er zo lang over doet, maar in de VS gaat het echt niet veel sneller. Ook in Denemarken doen ze het al een paar jaar met een minderheidskabinet en niets wijst erop dat het daar een hopeloze janboel is.

Ik durf de stelling aan: uit democratisch oogpunt verdient een minderheidskabinet de voorkeur boven een parlementair kabinet. Immers, het kabinet kan niet achterover leunen: "We hebben toch de meerderheid?" Het zal steeds goed moeten luisteren naar de oppositiepartijen, omdat die immers in wisselende combinaties het voorgenomen beleid (ietwat bijgesteld) aan een meerderheid moeten helpen. Ik vermoed dat de burgers die zich met een oppositiepartij verwant voelen, dat ook op prijs zouden stellen. Zou dat politiek en burger weer wat dichter bij elkaar kunnen brengen?

Een mooie optie lijkt me nu een minderheidskabinet van VVD en PvdA. Zij hebben samen 61 zetels. De SP alleen al (15 zetels) kan zo'n kabinet aan een - zij het nipte - meerderheid helpen. De discussies worden weer gevoerd en de besluiten genomen waar het hoort: in het parlement.

x

Schitterend!

Ik zag de volgende Tweet geciteerd:

If Muslims shouldn't build a mosque near ground zero, then Catholics shouldn't build a church near a playground.

(Als moslims geen moskee bij Ground Zero mogen bouwen, mogen rooms-katholieken geen kerk bouwen bij een speelplaats.)
x

Oogst

"Wie wind zaait zal storm oogsten." Een gezegde dat we allemaal geacht worden te kennen en begrijpen. In Trouw las ik: Wilders noemde de islam in een interview voor de Australische televisie dat zondag werd uitgezonden 'achterlijk'. Hij omschreef de religie bovendien als een politieke ideologie, vergelijkbaar met het fascisme en communisme. Dat was het slot van een artikel. Het artikel begint zo: Een islamitische prediker uit Australië heeft ertoe opgeroepen Wilders te onthoofden. In een opgenomen toespraak op een afgeschermde website roept de 40-jarige Feiz Muhammad op Wilders te doden en te onthoofden. Volgens de Telegraaf is die prediker "een van de belangrijkste jihad-ideologen, een grote inspirator voor Westerse, jonge moslimradicalen." Over een week is Wilders in New York om daar te protesteren tegen de bouw van een moskee op geringe afstand van 'Ground Zero'. Het zal me niet verbazen als hij daar opnieuw wind gaat zaaien.

Het kan Geert Wilders niet ontgaan zijn dat zijn publieke uitingen van zijn persoonlijke opvattingen over de islam niet altijd even goed vallen bij moslims die hun geloof serieus nemen. Hij weet net als ieder ander dat er een gering aantal is dat in zijn opvattingen voldoende reden vindt hem dood te wensen en/of zelfs daartoe het initiatief te nemen. Daarom betalen we met ons allen mee aan de kosten van zijn beveiliging. In mijn opinie is er geen enkele rechtvaardiging voor het weloverwogen doden van een ander mens. Je in je diepste gevoelens of overtuiging gekrenkt voelen kan al helemaal geen reden zijn. Maar je moet ook wel een heel goede reden hebben om iemand of een groep niet één keer maar bij herhaling en doelbewust te krenken. Dan gaat het erop lijken alsof je niets liever wil dan het uitlokken van de meest extreme reactie. Je kunt dan achteraf zeggen: "Zie je wel wat een achterlijk zooitje het is."

Ik wil er niet voor pleiten Wilders het recht te ontnemen te zeggen wat hij wil. Ik blijf zonder protest meebetalen aan zijn beveiliging. Maar mocht het een fanatiekeling lukken door de beveiliging heen te breken en te slagen in zijn verwerpelijke opzet, dan ga ik niet naar de protestbijeenkomst die op de Dam gehouden zal worden. Ik ga me niet mengen in het koor van hen die 'de islam' de schuld geven en veroordelen. Ik zal aan een ander gezegde denken: "Wie z'n gat brandt, moet op de blaren zitten."
x

Verankeren

De kop van een persbericht op de website van de rijksoverheid:

Nederlandse taal wordt verankerd in Grondwet

Het voorstel tot wijziging van de Grondwet moet waarborgen dat men in Nederland te allen tijde met de Nederlandse taal terecht kan in het verkeer met de overheid.

Wat een opluchting! Ik was echt bang dat als ik over een tijdje een brief aan de rijksoverheid zou schrijven, ik die terug zou krijgen met een formulier in het Swahili, waarin ik (na vertaling door een beëdigd tolk) zou lezen dat mijn brief alleen beantwoord zou worden als die in het Uzbeeks geschreven was.

Wie, behalve Geert Wilders en enkele randdebiele volgelingen, was er eigenlijk bang dat we zonder die grondwettelijke waarborg over enige tijd niet meer in het Nederlands met de overheid zouden kunnen communiceren? Moet er voor alle zekerheid ook niet in de Grondwet opgenomen worden dat die waarborg ook geldt voor communicatie met lagere overheden? In sommige Amsterdamse deelgemeenten zitten al mensen met Marokkaanse namen in het bestuur. Wat dacht je van Rotterdam, waar die Atouhaleb, of weet ik veel, zit? Misschien zijn dat wel vooruitgeschoven posten, die de Arabirisering van onze geliefde moedertaal moeten voorbereiden.
x

Goedkoper

Er is nog altijd vrij veel kritiek op de ov-chipkaart. Veel van die kritiek was of is terecht en ik heb me zelf diverse keren ook niet onbetuigd gelaten, vrij recent nog hier. Maar het is niet alleen kommer en kwel. Ik gebruikte de ov-chipkaart al geruime tijd binnen Amsterdam, maar sinds kort gebruik ik hem ook bij treinreizen. Je hoeft in ieder geval nooit meer in een rij(tje) voor een kaartjesautomaat te staan. Afgelopen woensdag ging ik naar Leiden. Tot voor kort zou ik een retourtje Amsterdam Sloterdijk-Leiden hebben gekocht. Ik zou dus ook via dezelfde route teruggaan. Nu was ik in het gezelschap van (o.a.) een ex-collega die met de stoptrein naar Hilversum reisde. Het leek mij gezellig haar een eindweegs te vergezellen en bij Amsterdam Zuid uit te stappen. Had ik een gewoon kaartje gehad en zou ik gecontroleerd zijn, dan zou dat, denk ik, geen probleem hebben opgeleverd, want ik maakte een iets korte reis dan waarvoor ik betaald had (een verschil van 0,30 euro). Andersom echter zou ik een stukje zwart gereisd hebben en een boete hebben kunnen oplopen. Met de ov-chipkaart hoef je daar niet meer moeilijk over te doen. Je koopt immers geen retourtje meer.

Intussen zat ik verder na te denken. Wanneer je van Amsterdam naar Rotterdam moet, maar je moet eerst nog even naar Amersfoort, koop je daarvoor een kaartje, dat duurder is dan een retourtje Amsterdam-Rotterdam. Met de ov-chipkaart check je in in Amsterdam. Je reist naar Amersfoort, waar je niet uit- en incheckt en vervolgens naar Rotterdam reist. Dat uitchecken doe je in Rotterdam. Bij de terugreis check je weer netjes in en uit, maar je hebt wel enkele euro's bespaard. Ik heb voor alle zekerheid mijn denkwijze aan de Klantenservice van NS voorgelegd en ik bleek gelijk te hebben.

Regelrecht frauderen is ook mogelijk. Het enige wat je nodig hebt is twee kaarten waarmee je 'op saldo' kunt reizen, kaart A en kaart B. Je gaat van Amsterdam Centraal naar Rotterdam Centraal. Op Amsterdam Centraal check je in met kaart A. Op Rotterdam Centraal check je niet uit. Op de terugweg  check je op Rotterdam Centraal in met kaart B. Op Amsterdam Sloterdijk stap je uit en checkt kaart A uit. Een paar minuten later neem je de trein naar Amsterdam Centraal, er gaat er een om de paar minuten. Op Amsterdam Centraal check je kaart B niet uit. Na afloop van de dienstregeling van die dag wordt er maximaal 10 euro van je saldo gehaald. Je reis had moeten kosten 2 x 12,85 euro = 25,70 euro. Je betaalt in feite 10 euro (kaart B) + 1,90 euro (Amsterdam Centraal - Amsterdam Sloterdijk, kaart A) = 11, 90 euro. Je reist dus, met steeds een geldig vervoersbewijs voor minder dan de helft. Je kunt op een reis Amsterdam - Maastricht nog veel meer besparen als je Sloterdijk door Amstel vervangt. Je bent een paar minuten meer reistijd kwijt, maar je verdient er aardig mee. Ik ga dit zelf niet doen. Het is ook geen aanbeveling. Ik voel me ook niet schuldig omdat ik hier op een manier van frauderen wijs, want die heeft al eerder uitgebreid in NRC Next gestaan.
x