Roma

Nu heeft Eberhard van der Laan weer voor ophef gezorgd. Onze minister van integratie schrijft in een brief aan de Tweede Kamer o.a.: "De door de «Roma-gemeenten» gesignaleerde problemen met de lokale Roma-bevolking, zoals disproportioneel hoge criminaliteit, extreem hoog schoolverzuim, en overlast, geven reden tot grote zorg. (...) Voorop staat dat tegen criminaliteit, schoolverzuim en overlast stevig en duidelijk moet worden opgetreden."

Ik ben er helemaal voor dat tegen criminaliteit, schoolverzuim en overlast duidelijk en stevig wordt opgetreden, of het nu om Nederlanders of allochtonen van welke categorie dan ook gaat. Nu las ik zeer recent in Het PAROOL dat het, na de vakantie, bij de taxistandplaats bij Amsterdam Centraal "weer een grote bende" is. (Onderstreping toegevoegd.) Wat zegt de verantwoordelijke wethouder Hans Gerson: "We moeten nu laten zien dat we dat gedrag niet meer willen. Maar nog meer controles zijn duur en we vinden ze op dit moment niet nodig." Zou het zo kunnen zijn dat die 'Roma-gemeenten' nog meer 'Roma-maatregelen' duur vinden en 'op dit moment niet nodig'?

De minister schrijft ook dat "de Roma de Nederlandse wet- en regelgeving ondergeschikt achten aan hun historisch gegroeide eigen tradities en wetten. Hiermee plaatsen de Roma zichzelf tevens buiten de Nederlandse samenleving." Het zal de minister niet onbekend zijn dat de Roma van oudsher een nomadisch, dus rondtrekkend volk zijn. Daaraan hebben 'wij', gevestigde burgers, altijd een bloedhekel gehad en we hielden ze dus altijd op een afstand. Ze werden, net als de joden, niet toegelaten tot alledaagse beroepen. Hitler deed de ultieme stap en ging ze gewoon uitmoorden. In diverse Oost-Europese landen worden ze nog altijd naar hartenlust gediscrimineerd. Ja, dan ga je zo langzamerhand er je 'eigen tradities en wetten' op nahouden en die stamp je er binnen één generatie niet even uit.

Verder schrijft de minister: "Immers uit gesprekken met «Roma-gemeenten» blijkt dat, de enkele gunstige uitzondering daargelaten, sleutelfiguren uit de Roma-gemeenschap vaak een strafblad hebben, waardoor het voor gemeentebesturen moeilijk is om goede contacten met sleutelfiguren op te bouwen en te onderhouden."Oud-Aholdtopman Cees van der Hoeven heeft ook een strafblad. Wordt die nooit en nergens meer voor een of ander overlegje uitgenodigd?

'Geenstijl.nl', de internetborreltafel en spreekbuis van anti-links en volkseigen, autochtoon Nederland, heeft wel een verklaring voor de brief van de minister. Hij laat zien dat ook een PvdA-minister best de waarheid durft te zeggen over een stel vermaledijde allochtonen die zich niet wensen aan te passen en zo kan hij ook nog eens de aandacht er vanaf leiden dat diezelfde PvdA veel te lief is voor die andere allochtonen, je weet wel.

En dan nog dit. We hebben het over in totaal ongeveer 3000 Roma in Nederland, verdeeld over een aantal gemeenten. Dat is 0,018 promille van onze bevolking. De problemen die deze minieme groep oplevert kunnen niet door een ministerie en enkele gemeenten gezamenlijk worden opgelost? Wat kunnen ze dan wel oplossen?

Bijzonder

Na 1917 hebben we ons bijna een eeuw lang niet meer serieus druk gemaakt over (de status van) ons bijzonder onderwijs. Nog altijd zijn er meer bijzondere dan openbare scholen in ons land. Pas toen hindoes en moslims erachter kwamen dat zij, net als christenen, joden of antroposofen, hun eigen scholen konden oprichten en men dat in bepaalde kringen niet wenselijk - want on-Nederlands - achtte, begon ook in doorgaans wat liberaler kringen de 'schoolstrijd' van vóór 1917 weer op te laaien.

Nu is het weer Aleid Truijens, redacteur en columnist van de Volkskrant, die zich afvraagt of we zo langzamerhand artikel 23 van de Grondwet niet zouden moeten afschaffen: God heeft op school niets te zoeken.(...) Het gaat om principiële vragen: mag een school ideeën opdringen aan kinderen, of dat nu christelijke, joodse, islamitische of antroposofische ideeën zijn? Aleid wijst daarbij op de As Siddieqschool in Amsterdam, waar kinderen dingen leren die in strijd zijn met de democratische rechtsstaat.

Ik ben er zeer tegen dat kinderen ideeën opgedrongen krijgen die in strijd zijn met onze democratische rechtsstaat, of dat nu op school gebeurt, thuis, in de kerk, in de moskee, in de synagoge of in de kantine van de speeltuin of sportvereniging. Ik zou het toejuichen als ouders hun kinderen niet lieten meekijken naar de tv als Geert Wilders daar weer eens zijn on-Nederlandse gedachtegoed aan het spuien is. Ik durf er mijn hand niet voor in het vuur te steken dat niet hier en daar een leraar op een openbare of bijzondere school impliciet of expliciet te kennen geeft dat de islam maar een achterlijke, Nederlandvijandige godsdienst is. Van kleuterschool tot en met hbo-opleiding heb ik orthodox gereformeerd onderwijs genoten. Ik ging elke zondag twee keer naar een gereformeerde kerk. Ik zat bij een christelijke padvindersgroep en een christelijke sportvereniging. Merkwaardigerwijs vind ik andersoortig protestantse, rooms-katholieke, grieks-katholieke, joodse, islamitische, boeddhistische, shintoïstische of anders-istische mensen nog steeds niet per definitie achterlijk.

Ik vind het een van de grote verworvenheden van de Nederlandse cultuur dat ouders hun kinderen kunnen laten opleiden in een school die uitgaat van hun levensovertuiging, welke die overtuiging ook is, en dat de overheid die school financiert, mits het onderwijs aan die school aan algemeen te stellen kwaliteitseisen voldoet. Tot die kwaliteitseisen kan behoren: het leren aanvaarden en respecteren van de grondbeginselen van de Nederlandse rechtsstaat. Een school die er bij herhaling blijk van geeft niet aan die kwaliteitseis te (willen) voldoen, mag van mij gesloten worden. Een leraar die bij herhaling, tegen het beleid van zijn/haar school in, blijkt niet aan die eis te (willen) voldoen, mag van mij ontslagen worden.

Zijn we er uit als het bijzonder onderwijs wordt afgeschaft? Nee, natuurlijk niet. Geert Wilders en zijn volgelingen hebben een volkseigen, Nederlandse opvoeding en onderwijs genoten, maar slaan desondanks ideologische wartaal uit. Onderwijs is geen garantie voor het voorkómen van misvattingen en het erop nahouden van - volgens jou of mij - verkeerde ideeën. Aleid, en anderen met haar, spelen - hoe onbedoeld wellicht ook - het spelletje van Wilders mee en grijpen dan als excuus aan dat er hier en daar een fundamentalistisch-christelijke school is waar ze het met de principes van de rechtsstaat ook niet zo nauw nemen. Het CDA is nog altijd bereid die fundamentalistisch-christelijke scholen de hand boven het hoofd te houden, omdat het ten onrechte vreest dat anders het totale christelijke bijzonder onderwijs onmogelijk wordt gemaakt.

Het is onmogelijk, wellicht zelfs onwenselijk, waardenvrij op te voeden en les te geven. Opvoeders en onderwijzers gaan pas de fout in als ze de eigen waarden verabsoluteren en als enig juiste propageren. Inderdaad, ja: dat is geen opvoeding, dat is geen onderwijs, dat is propaganda. Propaganda mag ook van mij, maar die betaal je dan zelf maar.

PS (Laura Dekker)
Hier schreef ik al over de 13-jarige Laura Dekker, die graag solo om de wereld wil zeilen. Hier en daar was het commentaar: "Typisch Nederlands om dat weer te willen verbieden." Dat blijkt niet zo 'typisch Nederlands' te zijn. In mei van dit jaar zeilde ze alleen naar Engeland. De autoriteiten daar verboden haar alleen terug te varen. Haar vader moest haar komen ophalen. Die liet haar toch weer alleen terugzeilen.
x

K3

Bijna 900.000 Nederlanders zijn er ontzettend benieuwd naar welke K over een paar weken van K2 weer K3 maakt. De Nederlandse tv schijnt niet meer te kunnen zonder series programma's waaruit na een tijdje de beste zanger(es) of de beste danser(es) moet voortkomen. En dat gaat maar door, het ene seizoen na het andere. Begrijp me goed: tv hoeft van mij echt niet alleen kunst en cultuur of zeer relevant informatief te zijn. Ik wil ook wel eens lachen of een lekker stukje popmuziek horen.

Van mij hoeft tv ook niet altijd 'vernieuwend' te zijn. Daarvoor hebben ze de 'formats' bedacht. Als een bepaalde format 'werkt', is het niet helemaal onlogisch dat je daar een tijdje mee doorgaat. Maar hoeveel boeren moeten een vrouw gevonden hebben voor ze bij de KRO zeggen: "Nou is het wel genoeg geweest, jongens en meisjes." Hoeveel oude geliefden moeten er elkaar nog in de armen vallen voordat zelfs Anita Witzier begint te kokhalzen? Hoeveel (pseudo)reality kan een mens aan? Zou het verslavend zijn?

Ik weet echt wel dat ik de tv kan uitzetten. (Ik ben niet eens verplicht hem aan te zetten.) Ik weet precies hoe ik naar een ander net kan overschakelen. Een heel enkele keer kijk ik bewust naar een programma waarvan ik van tevoren weet dat ik het waardeloos vind en me er zelfs naar alle waarschijnlijkheid aan zal ergeren. Dat zal wel een soort masochisme zijn. Je kunt je tegenwoordig bij het derde net aanmelden om in september een week lang de programma's te bekijken en van een 'recensie' te voorzien. Ik heb het heel even overwogen, maar ik doe het toch maar niet. Ik kan me niet voorstellen dat ik iets positiefs te melden zal hebben over '40 dagen zonder sex', of weer een programma over een ongeneeslijke ziekte, of een hele avond voetbal. Dan heb ik het nog niet eens over 'Onderweg naar morgen'. Eén avond Nederland 3 en ik ga Knevel & Van den brink boeiend vinden.
x

Besparen

Je kunt momenteel, zeker als je een lange treinreis maakt, een aardige besparing op de reiskosten realiseren. Je wilt bijvoorbeeld een retourtje tweede klas Amsterdam (Centraal) - Groningen voor het normale tarief. Dat kost je 42,50 euro. Dat kan 5,30 euro goedkoper. Je koopt dan bij de automaat een enkeltje Amsterdam Centraal - Amsterdam Muiderpoort via Groningen (dat kost je slechts 35,00 euro) plus nog een enkeltje Amsterdam Muiderpoort - Amsterdam Centraal á 2,20 euro. Daarmee kun je volledig legaal heen en weer naar Groningen reizen. Ik ben daar zelf niet achter gekomen, maar Sandra Beckerman, voorzitter van de afdeling Groningen van de SP. Ik las erover in de Volkskrant. Sandra wil ermee protesteren tegen het afschaffen van de retourtjes bij de ov-chipkaart, zegt ze, en tegen de prijsverhogingen in het algemeen.

De NS is bezig met de voorbereidingen voor de ov-chipkaart. De prijsverschillen zijn ontstaan doordat de NS de prijs van de kaartjes heeft veranderd met het oog op de invoering van de ov-chipkaart. Met die kaart wordt het traditionele retourtje afgeschaft. Als compensatie werden in juli, toen de prijs van retourtjes met 3 procent werd verhoogd, de enkeltjes gemiddeld 2 procent goedkoper. Die 'via-truc' was natuurlijk niet de bedoeling van de NS, dus de komende maanden gaan ze de kaartautomaten weer aanpassen. Ik zou zeggen: maak er gebruik van zo lang het nog kan.

De NS beweert uiteraard dat de invoering van de ov-chipkaart op zich het reizen in het algemeen niet duurder zal maken. De een zal wat duurder uit zijn, de ander wat goedkoper. Intussen heb ik enige ervaring met het gebruik van de ov-chipkaart in de Amsterdamse tram en bus. Ook het GVB beweert dat in het algemeen reizen met de ov-chipkaart niet meer kost dan reizen met de strippenkaart. De ov-chipkaart werkt zo: ik betaal, als 65-plusser, per rit een basisbedrag van 0,50 euro plus een bedrag per afgelegde kilometer. Ik weet intussen dat het voor een tramritje van de Willem de Zwijgerlaan (mijn gebruikelijk opstaphalte) naar het Museumplein (waar een grote AH is waar ik wel eens boodschappen doe) geen noemenswaardig verschil maakt, of ik de strippenkaart of de ov-chipkaart gebruik. (0,01 euro minder, dat kan ik nog net behappen.) Maar ik wil ook weer met mijn boodschappen terug. Met de strippenkaart kan ik in één uur heen en weer reizen en boodschappen doen voor dezelfde twee strippen á 0,64 euro. Dat lukt vrijwel altijd. Maar met de ov-chipkaart betaal ik in ieder geval weer die 0,18 euro. Dan moet ik wel binnen 35 minuten weer inchecken, want anders betaal ik ook weer die 0,50 euro. Nu hoeft op de heenweg de Wiegbrug maar open te gaan (en die gaat vaak open) en het moet maar een keer druk zijn bij AH en ik haal het niet binnen de 35 minuten. Daar gaat ook weer 0,50 euro van mijn tegoed af. Waarom is die overstaptijd eigenlijk met 41,7% ingekort?

Ik ben geneigd positief te denken. Ik ga er dus van uit dat toen de grote ov-bedrijven begonnen na te denken over (de invoering van) de ov-chipkaart, ze de intentie hadden dit voor de reizigers in het algemeen kostenneutraal te doen. Maar in ieder geval zullen ze daar zelf geen cent aan tekort willen komen. Wat doen ze dus in geval van twijfel of onzekerheid? Dan rekenen ze naar zichzelf toe. Hoeveel duurder het gaat worden weet ik niet, maar dát het duurder gaat worden weet ik wel zeker.

In mijn visie is openbaar vervoer een nutsvoorziening. Die hoeft geen winst te maken. Die hoeft alleen maar quitte te spelen: de inkomsten moeten gelijk zijn aan de uitgaven. De uitgaven bestaan uit de lopende personele en materiële kosten en reservering voor toekomstige vernieuwingen. De financiering kan op verschillende manieren: 1. uit belastingcenten, zogenaamd 'gratis' vervoer (dat wel een uitkomst zou zijn voor mensen met de laagste inkomens); 2. door gebruikers per rit te laten betalen. Het vaststellen van de ritprijs kan op allerlei manieren. Persoonlijk vind ik een bedrag per afgelegde kilometer heel duidelijk en eerlijk. Waarom dat nou weer ingewikkeld en duurder gemaakt moet worden met een basistarief dat na een onderbreking van meer dan 35 minuten opnieuw betaald moet worden is mij niet duidelijk. (De NS gaat t.z.t. geen basistarief in rekening brengen.) Ik begrijp wel dat de kilometerprijs hoger wordt wanneer je dat basistarief afschaft, maar iedereen weet altijd precies waar hij aan toe is. Als eenmaal de basis vastligt, kun je verder gaan nadenken over kortingen: voor grootgebruikers, zoals forensen, voor 65-plussers of wat voor doelgroep dan ook. Je kunt ook per seizoen, per weekdag en zelfs per dagdeel verschillende tarieven instellen. Het blijft erop neerkomen dat wat de een per gereden kilometer minder betaalt, iemand anders meer moet betalen. Maar dat gebeurt nu ook al. Dat gaat ook op voor het retourtje. Of je dat 'eerlijk' en/of 'sociaal' vindt moet je zelf maar uitmaken. Ik kan ermee leven.

En dan nog even dit: als eenmaal de ov-chipkaart algemeen gebruikt wordt, kunnen de ov-bedrijven in één oogopslag zien welke (delen van) lijnen gedurende welke tijdvakken niet zo intensief gebruikt worden. Drie maal raden wat er dan gaat gebeuren.
x

Verpakking

Vandaag begin ik met een bekentenis, voor diegenen die dat nog niet wisten: ik heb twee linkerhanden. Als er bij mij in huis geklust moet worden, laat ik dat doen, anders wordt het een puinhoop. Maar je kunt niet voor elk klusje iemand anders laten opdraven. Het vervelende is nu dat er al jaren lang een samenzwering gaande is bij de verpakkingsindustrie. Voorbeeldje: recentelijk kocht ik nieuwe oordopjes waarmee ik af en toe luister naar muziek die op de harde schijf van mijn pc staat. Ik was er niet helemaal zeker van dat het piefje dat ik dan in de het daarvoor bestemde gaatje in mijn pc moest doen ook passend was, want daar heb je verschillende maten in. De sympathieke verkoper vond dat geen probleem. Als ik het ding voorzichtig uitpakte en het zou toch niet passen, kon ik het - met verpakking - komen ruilen. Thuisgekomen ging dat plastic omhulsel openmaken. Dat wil zeggen: ik probeerde dat open te maken zonder het te beschadigen. Het zal wel duidelijk zijn: dat lukte van geen kant. Ik had natuurlijk terug kunnen gaan naar de winkel op het Koningsplein. Eerst lijn 13 of 14, dan overstappen op lijn 1, 2 of 5 en vervolgens in die winkel voor lul staan, omdat het waarschijnlijk met een eenvoudig handgreepje open te maken zou zijn. Ik besloot tot het alternatief: bruut geweld. In de keuken heb ik een stevige schaar, waarmee ik altijd de bloemen schuin afknip, maar waarmee je ook aardappelen kunt schillen, flessen kunt openmaken en deksels van potjes kunt losdraaien die ik met mijn blote handen niet open krijg. (Een uitgesproken krachtmens ben ik ook niet.) Met kracht stak ik een punt van die schaar door het plastic, dat ik vervolgens kon openknippen. Het piefje paste gelukkig. Zo worden meer eenvoudige dingen op, voor mij, haast onbereikbare wijze verpakt.

Op verpakkingsgebied ondervond ik ook regelmatig enig 'klein leed'. Melk gebruik ik alleen in mijn thee. Die melk schaf ik aan in zo'n kartonnen verpakking van een halve liter. Die moet je ook op een speciale manier openmaken. Ik weet hoe dat moet, maar negen van de tien keer lukt me dat slechts na veel gehannes en vaak met onverhoeds naar buiten klotsende melk. Eergisteren constateerde ik tot mijn niet geringe opluchting dat aan dat 'klein leed' een einde is gekomen. AH brengt nu een halve liter melk van het huismerk op de markt in een kartonnen verpakking van iets andere afmetingen met EEN DRAAIDOP die zelfs een erkende kluns als ik, zonder kracht, zonder geknoei en met een simpele handbeweging kan openmaken. Zo schrijdt de beschaving voort.
x

Hervorming

Herinner je je nog de euforie in de Verenigde Staten toen Barack Obama tot president werd gekozen? Vast wel, want buiten de VS werd hij zo mogelijk nog enthousiaster ontvangen dan in eigen land. Voor alle duidelijkheid: als ik aan die presidentsverkiezingen had mogen meedoen, had ik ook voor Obama gekozen. Had ik aan de Democratische voorverkiezingen mogen meedoen, dan zou ik voor Hillary Clinton gekozen hebben. Tijdens zijn campagne liet Obama een prachtig gekleurde zeepbel zien, maar het werd mij niet duidelijk wat er nou in die zeepbel zat. "Yes, we can!" was een mooie kreet, maar ik zat me steeds af te vragen: wat kunnen 'we' nou precies?

In Amerika doen ze intussen weer normaal, dat wil zeggen: inmiddels heeft minder dan 50 procent van de bevolking nog vertrouwen in de president. Toegegeven: het zat hem niet mee. Hij werd geconfronteerd met een financiële en economische crisis, die voor een groot deel te wijten waren aan het beleid van zijn Republikeinse voorganger. Het kan nog wel een tijdje duren, maar uit die crises krabbelen we wel weer op. Obama staat nu voor een door hem zelf gekozen uitdaging: de broodnodige hervorming van de veel te dure en voor velen onbereikbare gezondheidszorg en de financiering daarvan. Hier en daar wordt hij erom geprezen dat hij niet een (min of meer) uitgewerkt plan aan het Congres heeft voorgelegd, maar het Congres, waarin zijn eigen partij de absolute meerderheid heeft, heeft gevraagd met zo'n plan te komen. Ik vind dat niet zo sterk, maar dat kan aan mij liggen. In die zeepbel die ik hierboven noemde zat ook een plan voor hervorming van de gezondheidszorg, maar dat was nog redelijk vaag en wat ik er vooral in miste was de financiële onderbouwing. En daarmee staat of valt het hele plan natuurlijk.

De tegenstanders van Obama's plannen, las ik in de Volkskrant, halen de gekste argumenten uit de kast. In een toespraak beklaagde Obama zich over de 'verzinsels' van rechtse groepen, die vrezen dat een nieuwe zorgwet abortus en euthanasie praktisch verplicht zou stellen. Dat soort argumenten kun je nog als belachelijk afdoen, maar veel Amerikanen zijn gevoelig voor het argument dat wat Obama wil lijkt op staatsgezondheidszorg en zelfs socialistische trekjes heeft. 'Socialist' is een van de ergste scheldwoorden die ze in Amerika kennen en zo gauw ze vanuit Washington, D.C., dus op federaal niveau, iets gaan regelen, gaan bij veel Amerikanen de stekels meteen recht overeind staan. Op het internet kwam ik een artikel tegen van ene Clive Tidwell, die zich kandidaat stelt als lid van de Senaat voor Colorado. Wat Obama wil met zijn hervorming van de gezondheidszorg, beschrijft Tidwell als "een bedreiging van het welzijn van Amerikaanse families, een potentieel beletsel van kwaliteitszorg en een verstikking van Amerikaans individualisme door de steeds verder oprukkende bemoeienis van de federale overheid." Hij heeft het, denk ik, niet over het welzijn van de miljoenen Amerikaanse families die niet of onvoldoende tegen de kosten van de gezondheidszorg verzekerd zijn. Desondanks maken de kosten van de gezondheidszorg daar ruim 15% uit van het bruto nationaal product. In Nederland is dat nog altijd onder de 10%. Verhoudingsgewijs betalen de Amerikanen dus veel meer voor hun gezondheidszorg dan wij.

Obama heeft er nog een probleem bij. In het Nederlandse parlement is 'fractiediscipline' heel gewoon: vrijwel altijd stemt een fractie als één blok. Het komt niet vaak voor dat een fractielid anders stemt dan de fractie. Zhij moet dat dan ook uitvoerig beargumenteren. Een heel enkele keer komt het voor dat alle fracties gezamenlijk een onderwerp tot 'vrije kwestie' verklaren, waarbij iedereen naar eigen geweten mag stemmen. Als ik me goed herinner was dat het geval bij de euthanasiewetgeving. In Amerika is het heel gebruikelijk anders te stemmen dan de rest van de fractie. Dat heeft (ook) te maken met het kiessysteem. Nederlandse parlementariërs vertegenwoordigen een partij en daarmee een ideologie. Amerikaanse Congresleden vertegenwoordigen de bevolking van een staat (in de Senaat) of van een duidelijk omschreven district (in het Huis van Afgevaardigden). Kiezers kijken niet zozeer naar de ideologie van een partij, maar naar de opvattingen van 'hun' kandidaat. Een politicus die herkozen wil worden kan maar beter doen wat zijn/haar kiezers willen, anders kan zhij die herverkiezing wel vergeten. Simpel gezegd betekent dat: een Congreslid dat een 'rijke' staat of 'rijk' district vertegenwoordigt, of zhij nu Republikein of Democraat is, krijgt van zijn achterban te horen dat hij tegen die hervormingen moet zijn, want het gaat hun geld kosten. Zij moeten meebetalen voor anderen en dat is 'socialistisch'. Of los van alle financiële overwegingen: het vergroot de macht van Washington, D.C.

De hervorming van de gezondheidszorg is, ondanks de absolute meerderheid van zijn partij in het Congres, zeker geen gelopen race voor Obama. Sterker nog: ik vrees dat hij niet eens de eindstreep haalt. No, you can't!
x

Afstand

Onze toekomstige koning heeft eigen geld geïnvesteerd in een vastgoedproject in Machangulo, een resort in, als ik het goed heb, Mozambique. Daar is, of komt, ook een optrekje voor hem zelf. Nu heeft onze toekomstige koning zijn financiële belangen in dat project ondergebracht in een stichting. Daarover bericht de Volkskrant: De Rijksvoorlichtingsdienst laat weten dat 'de minister-president en de prins hebben geconcludeerd dat het gezien de aard van het project verstandig zou zijn afstand te creëren tussen de prins van Oranje en de ontwikkeling'. (...) Zo waren er moeilijkheden met een architect, een sjoemelende projectontwikkelaar en met aannemers. Ook zou de Zuid-Afrikaanse fiscale politie onderzoek doen naar een van de initiatoren van het project. (...) 'Eventuele problemen rond het project zijn vanaf nu voor rekening van de stichting, en worden niet meer in verband gebracht met Willem-Alexander als aandeelhouder.'

Ik kan daar wel inkomen. We willen toch geen van allen dat onze Prins van Oranje en die lieve Máxima worden geassocieerd met sjoemelende projectontwikkelaars. Daarvan kunnen ze beter afstand houden. Maar ik lees nog iets in dat artikel: Dat geldt niet voor de eventuele verdiensten uit bonusaandelen, dividend en de exploitatie en verhuur van het vakantiehuis. Dat geld komt bij prins Willem-Alexander zelf terecht. Volgens Van der Smeede is de stichting hierin slechts 'een doorgeefluik'. De afstand moet kennelijk niet al te groot worden. Voor je het weet raakt dat leuke stel aan de bedelstaf.
x