PARTNERVERLOF

Ik heb geen kinderen, dus ik heb geen idee wat voor geweldige ervaring het is om vader te worden/zijn. Per 1 juli  kunnen mensen die voor het eerst of opnieuw ouder zijn geworden vijf weken aanvullend geboorteverlof (ook wel kraamverlof, vaderschapsverlof of partnerverlof genoemd) krijgen. Op rijksoverheid.nl staat er dit erover: Per 1 juli 2020 kunnen partners maximaal 5 weken (5 keer het aantal werkuren per week) aanvullend geboorteverlof opnemen. Tijdens het verlof krijgt de partner geen salaris, maar een uitkering van het UWV. Partners hebben recht op aanvullend geboorteverlof als het kind op of ná 1 juli 2020 geboren wordt. Zij moeten het aanvullend geboorteverlof opnemen binnen 6 maanden na de geboorte van het kind. En zij moeten eerst het geboorteverlof van 1 week hebben opgenomen.

In een tv-programma  zag ik diverse mannen die laaiend enthousiast waren over die nieuwe regeling, want nu kunnen ze vijf weken langer genieten van het jonge kind. Er kwamen geen vrouwen in beeld, want die hebben al recht op tien weken bevallingsverlof.

Natuurlijk gun ik die vaders die vijf weken, waarin ze kunnen genieten van hun jonge kind, van harte. Ze krijgen gedurende die tijd een UWV-uitkering van 70% van hun dagloon. Dat is fijn voor ze, maar als (al of niet vrijwillig) kinderloze zou je kunnen denken 'Waarom krijgt hij eigenlijk vijf weken grotendeels doorbetaalde vakantie?', zoals ik in mijn ziektekostenpremie in feite meebetaal voor al die kinderen die tot hun achttiende gratis meeverzekerd zijn. Ik doe dat graag want de ziektekosten die ik maak zijn een veelvoud van de premie die ik betaal en dat is alleen mogelijk dankzij al die andere premiebetalers.

Goed, die vaders vinden het dus heerlijk om vijf weken heel dicht bij hun kind door te brengen. Als ze dat werkelijk zo leuk vinden, waarom doen ze dat dan niet langer? Ik vermoed namelijk dat het merendeel van de mannen na die vijf weken weer gewoon doorgaan met hun fulltime baan. Hun vrouw zorgt immers, met een parttime of helemaal geen baan,  voor dat schattige kind, waarvan de man binnen zes maanden na de geboorte gedurende vijf weken mag genieten. Gaat hij gedurende die tijd het kind ook verzorgen? Gaat hij inzien welke niet geringe (zorg)taak zijn vrouw voor de komende jaren gaat leveren, vaak naast een parttime baan en allerlei huishoudelijke taken? Gaat hij minder werken om een aantal van die zorgtaken en huishoudelijke taken op zich te nemen. Het zal hier en daar wel gebeuren, maar ik geloof echt niet op grote schaal.

KAMPEREN

"Bent u dol op kamperen, maar heeft u graag dezelfde luxe als thuis?"Als jij die vraag, die ik ergens op en website las, met "Ja" zou beantwoorden, zou ik jou vragen: Wat wil jou nou, kamperen of luxe?
De twee zijn in mijn visie onverenigbaar.

Helaas ben ik daar al een tijdje te krakkemikkig voor, maar ik heb heel veel gekampeerd, voor het laatst in 1997 in Nieuw-Zeeland. Ik verbleef op diverse campings in een tweepersoons tentje zoals je hier links ziet.

De vorige twee waren van het type rechts. Een grotere tent heb ik nooit gehad. Het waren alle drie lichtgewichtstentjes, dus redelijk prijzig, maar ik heb 57 jaar met drie tentje gedaan. Wat is duur?

Veel mensen vinden al dat ze aan het kamperen zijn als ze gedurende enige tijd verblijven op een camping in een bungalow, (sta)caravan of camper. Natuurlijk heb ik ook vaak op campings gestaan. Er zijn immers maar weinig landen, waar je mag wildkamperen. Op de website expeditieaardbol.nl kwam ik de volgende goede beschrijving daarvan tegen: Kamperen in de vrije natuur, dat is de definitie van wildkamperen. Je staat dus niet op de camping, maar zoekt een mooie slaapplek in de middle of nowhere. Er is geen elektriciteit of toiletgebouw in de buurt. Geen andere reizigers of een bakkertje waar je geurend vers brood kan halen in de ochtend. Om je heen slechts het ritselende gefluister van bomen, het geluid van zacht brekende takjes en een kabbelend beekje op de achtergrond. Wildkamperen doe je helemaal alleen en is een groot avontuur. Ik heb diverse vakantie kamperend doorgebracht in een van de meest onherbergzame streken van Zweeds Lapland, maar heb dat nooit als een avontuur beschouwd. Op de website kano-avontuur.nl wordt een kanotocht op de Groninger Maren al een avontuur genoemd. Als je dat zo ervaart, ben je qua avontuur niet erg veel eisend.

Er zijn, bij mijn weten maar twee landen in Europa waar wildkamperen is toegestaan, Noorwegen en Zweden. In beide landen geldt het zogenoemde 'allemansrätten (allemansrecht): Je mag wandelen, fietsen, zwemmen, varen en dus ook je tent opzetten in de natuur. Dat kamperen is overigens wel aan bepaalde regels gebonden. Je mag kamperen waar je wilt, zolang je maar uit de buurt blijft van gecultiveerd land en privé terreinen, en liefdevol omgaat met de natuur en zijn bewoners. Ik heb gedurende dertien vakanties van het Zweedse allemansrecht gebruik gemaakt.

Op de bovengenoemde website las ik ook: Iets minder avontuurlijk dan met een tentje onder de blote sterrenhemel, maar je kunt natuurlijk ook wildkamperen met een auto of camper. Je hoeft minder te slepen en hebt iets meer eigen comfort binnen handbereik. Ik ben wat kamperen betreft een purist. Alle soorten van verblijf anders dan in een tent die ruimte biedt aan hooguit het aantal samenreizende personen noem ik niet kamperen.

De meest stuitende  vorm van 'kamperen' is glamping. Dat is een samentrekking van glamourus en camping.Dan krijg je zoiets als dit.

Dat zal wel een tent genoemd worden, maar het is natuurlijk gewoon een bungalow met linnen (denk ik) muren en dak. Op de website van zo'n glamping (sprookjescamping.nl) las ik : Het huisje is volledig van sfeervol hout, wat een natuurlijke rustgevende geur voortbrengt. Het dak heeft een tentzeil voor het kampeergevoel. Wat bedoelen ze eigenlijk met kampergevoel? Iets dat doet denken aan het verblijf in een klein tentje?  Kun je dat opwekken met een tentzeil als dak?

Ik geloof best dat mensen die hun vakantie doorbrengen in een bungalow, caravan, camper of zo'n glampingtoestand na afloop terugkijken op een zeer plezierige vakantie. Mocht je zo'n vakantie plannen: veel plezier, maar vertel mij niet dat je gaat kamperen/gekampeerd hebt.

PETJE

Ik schreef hier al eens : "Ik ben niet zo blij met de steeds verder gaande versoepeling van de maatregelen" en "Ben ik blij met die versoepeling? Absoluut niet! Ik vertrouw mijn medemensen voor geen meter."

Dat ik niet geheel onterecht wat terughoudend ben m.b.t. tot die versoepelingen, maak ik op uit een kop in Het Parool van gisteren:

Nu de ergste angst is geweken, vallen we terug in ons oude gedrag

Ander gedrag is het belangrijkste wapen tegen de pandemie. Nu het virus smeult en de coronavrees bijna is verdwenen, keert het oude gedrag terug. Inclusief de kans op een heropleving van het virus. ‘Mensen zijn niet zo rationeel als ze denken.’

Aan het woord is Reint Jan Renes (50), docent psychologie voor een duurzame stad aan de Hogeschool van Amsterdam (‘klimaat en gedrag is m'n echte werk’).  Hij kreeg een plek in de corona gedragsunit van het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM). In een mum van tijd was er een wetenschappelijke adviesraad van vijftien prominente hoogleraren en binnen een week lag er het eerste onderzoeksvoorstel. (...)De bereidwilligheid om de strenge maatregelen op te volgen houdt gelijke tred met de mate waarin het virus rondwaart, stelt Renes. In de weken dat het virus oplaaide, de ic’s bijna onder de druk bezweken en er dagelijks meer dan 150 mensen overleden, volgde iedereen massaal de maatregelen op van de Rijksoverheid.

Emeritus-hoogleraar psychiatrie en psychotherapie Frank Koerselman zegt: De primaire drijfveer van menselijk gedrag i s overleven, zegt hij. Angst draagt daaraan bij, want angst leidt tot voorzichtigheid. Maar angst wordt snel vergeten, net zoals pijn. (...) (A)ls de nood afneemt, begint het marchanderen met groepsnormen om de eigen behoeften te vervullen. Koerselman schudt de coronavoorbeelden van het gemarchandeer gemakkelijk uit de mouw. De beeldspraak die minister van Volksgezondheid Hugo de Jonge woensdag gebruikte als oproep tot solidariteit (‘we vormen met 17 miljoen mensen een dijk tegen het virus’) pareert hij met: hoe solidair ben je met jongeren als je de economie en het onderwijs op een waakvlam zet, en zo een generatie opzadelt met schulden en een slechtere persoonlijke ontwikkeling?

Dus, lieve mensen, als je het intussen allemaal wel genoeg vindt en je weer eens schouder aan schouder wilt demonstreren of iemand anders dan een huisgenoot wilt knuffelen, ga vooral je gang, maar wil je dan wel, ALSJEBLIEFT, minimaal 1,5 meter bij mij vandaan blijven.  Ik ben te herkennen aan m'n scootmobiel en (bij zeer zonnig weer of bij regen) een groen petje op mijn hoofd, niet van het model baseball pet, maar van het model (militaire) vechtpet.

PS

In een ander artikel in hetzelfde Parool komen enkele mensen aan het woord die tot een risicogroep behoren. Een vrouw met longproblemen vindt de versoepelingen best eng. Een vrouw met de spierziekte sma is sinds de versoepelingen nóg alerter.

Zo zijn er vast nog meer lotgenoten.

BEDELSTAF

In democratische rechtsstaten is meestal sprake van de trias politica, de scheiding van wetgevende, uitvoerende en rechterlijke macht. In Nederland is daar zeker sprake van. Je zal een minister of parlementariër niet gauw een oordeel horen geven over een gerechtelijke uitspraak en al helemaal niet zolang een zaak nog 'onder de rechter' is.

De VS wordt ook nog altijd beschouwd als een democratische rechtstaat beschouwd, maar hoe zit het daar eigenlijk met de trias politica? Het hoogste rechtsorgaan in de VS is het Supreme Court, dat bestaat uit een Chief Justice, zeg maar de voorzitter, en acht andere leden. Zij worden, voor het leven, benoemd door de Senaat op voordracht van de president. Vergelijkbaar met het Supreme Court is onze Hoge Raad der Nederlanden, maar anders dan het Supreme Court mag de Hoge Raad wetgeving niet aan de Grondwet toetsen. (Artikel 120 van de Grondwet: De rechter treedt niet in de beoordeling van de grondwettigheid van wetten en verdragen. Ooit heeft Femke Halsema als Tweede Kamerlid een initiatiefwetsvoorstel ingediend om dat toetsingsrecht wel mogelijk te maken. Het voorstel is inmiddels ingetrokken.)

Omdat het Supreme Court wetgeving wel aan de Grondwet mag toetsen begint het verdacht veel te lijken op een onderdeel van de wetgevende macht. Presidenten kijken bij hun voordracht voor leden van het Supreme Court dan ook nauwkeurig naar de politieke, maatschappelijke en godsdienstige opvattingen van mogelijke kandidaten.

Typerend voor het Amerikaanse Systeem is wat ik las in de Volkskrant: Het ministerie van Justitie diende donderdag een verzoek in de hele Affordable Care Act, zoals Obamacare officieel heet, ongeldig te verklaren. Volgens het ministerie is de wet, die tientallen miljoenen Amerikanen aan een ziektekostenverzekering heeft geholpen, in strijd met de grondwet sinds het vorige Congres de boete op onverzekerd zijn heeft afgeschaft. Daarmee is volgens hen de verzekeringsplicht komen te vervallen.

Trump heeft er nooit een geheim van gemaakt dat hij de Obamacare driemaal niks vond. Dat is uiteraard zijn goed recht, maar een democratische regeringsleider zal zijn andere inzichten langs parlementaire weg proberen te verwezenlijken, m.a.w. hij dient een wetsvoorstel in om de bestaande wetgeving te wijzigen of af te schaffen. Dan moet hij wel minimaal 218 leden van het Huis van Afgevaardigden en 51 leden van de Senaat achter zich krijgen. Ja, negen leden van het Supreme Court overtuigen is misschien iets gemakkelijker.

Het is ook tekenend voor Trump dat hij met afschaffing van Obamacare komt tijdens het hoogtepunt van de coronapandemie, die in de VS al tot zo'n 2,5 miljoen bevestigde besmettingen heeft geleid en meer dan 125.000 doden. Dat zal dus tot heel wat ziekenhuisopnamen hebben geleid. Dan zit je redelijk goed als je op basis van Obamacare verzekerd bent. Er zijn echter nogal wat Amerikanen via hun werkgever verzekerd tegen ziektekosten. Vanwege corona zijn veel van hen hun baan kwijt en daarmee hun verzekering.

Ik ben dit jaar al tien keer op bezoek geweest bij een van de poliklinieken van het BovenIJ ziekenhuis. Er liggen inmiddels al weer vijf bezoeken vast. In december vorig jaar ben ik nog een paar dagen opgenomen geweest. Onder een ziektekostenverzekering à la Trump zou ik al dood zijn of aan de bedelstaf zijn geraakt.

Voor Trump c.s. is Obamacare een schoolvoorbeeld van socialisme. Ik vermoed dat er in ons land veel liberalen zijn die best blij zijn met onze 'socialistische' zorgverzekering.

GODSDIENSTONDERWIJS

Ene Tom Heijen schrijft een lezersbrief aan Het PAROOL. Hij schrijft o.a.: In bijna alle geloven zit een vorm racisme en intolerantie tegenover ongelovigen, homoseksuelen en afwijkende opinies. Kijk maar naar de vele haat- en discriminerende alinea’s in geloofsboeken. Waarom accepteren we dat als maatschappij? Tom ziet graag dat godsdienstonderwijs verdwijnt uit het onderwijs.

Van de meeste geloven weet ik niet  voldoende, van het christelijk geloof weet ik, neem ik maar even aan, meer dan de gemiddelde Nederlander, dankzij mijn opvoeding door gereformeerde ouders en gereformeerde lessen in basis-, middelbaar en voortgezet onderwijs.

God heeft het volk Israël na zijn tocht door de Jordaan opdracht gegeven tot genocide. Israël moet het land Kanaän innemen. Daar wonen, volgens Exodus 7 : 1, Hethieten, Girgasieten, Amorieten, Kanaänieten, Perizzieten, Chiwwieten en Jebusieten. Wanneer de HEER, uw God, u de overwinning op hen schenkt, moet u hen doden. U mag geen vredesverdrag met hen sluiten en hen niet sparen. Dat liegt er niet om. Moeten we dat de Joden van nu, de staat Israël, nu nog nadragen? Nee, natuurlijk niet!

De doodstraf, die wij in onze Grondwet hebben verboden, wordt in de Bijbel voor heel wat 'misdaden', waaronder homoseksualiteit, opgelegd.

Hoe atheïstisch je ook bent. je kunt niet ontkennen dat religies eeuwen lang een wezenlijk onderdeel van de heersende beschavingen  hebben uitgemaakt. Dat heeft tot opvattingen en gedragingen geleid die wij thans in meerderheid verwerpen. Het zijn overigens niet alleen religies die tot haat en discriminatie leiden, met het nazisme als afschuwelijk dieptepunt.

Tom schrijft verder nog: Ook de huidige Paus verwijdert de haatdragende en agressieve teksten niet uit de Bijbel. Wil hij Mein Kampf ook wel weer laten uitgeven zonder alle antisemitische teksten? Wat hij wil is vrijwel hetzelfde als standbeelden van foute Nederlanders weghalen en straatnamen veranderen. Het verandert totaal niets aan onze geschiedenis en het zal de hard core racisten en andere discriminerende types niet op andere gedachten brengen.

Zolang er nog godsdiensten zijn moet er juist wel godsdienstonderwijs gegeven worden, ook op openbare scholen. Daarbij moeten alle van belang zijn de godsdiensten behandeld worden. Laat de jeugd weten wat die grote groepen mensen denken. Waarom ze over aan aantal dingen verschillend denken. Leer ze  hoe religies geëvolueerd zijn. Dat het christendom in onze geschiedenis een belangrijke rol heeft gespeeld, maar dat het ook beïnvloed is door humanisme, liberalisme en socialisme, wat tot onze hedendaagse cultuur heeft geleid.

WAANZIN

Ik ga niet zeggen dat ik nog steeds alles zie, hoor en lees over wat er in de schrijvende en audiovisuele media over de coronacrisis gemeld wordt, maar ik volg de ontwikkelingen vrij nauwkeurig.

Ik ben niet zo blij met de steeds verder gaande versoepeling van de maatregelen. Ja, de 1,5 meter blijft "cruciaal",  zoals Mark Rutte gisteren zei, maar hoeveel mensen gaan zich daar ook consequent aan houden? Er is zelfs een actiegroep VIRUSWAANZIN, die een petitie heeft opgesteld waarin gevraagd wordt om per per direct een eind te maken aan de opgelegde Lock Down maatregelen.

De actiegroep is een idee van Willem Engel (die oorspronkelijk biowetenschapper was, maar in 2018 in Rotterdam een dance studio begon (De Volkskrant noemt hem "gesjeesd promovendus".)  en Jeroen S.Pels, strafrechtadvocaat. De afgelopen 17 jaar procedeert hij tegen overheden die het niet zo nauw nemen met wet- en regelgeving.

Op de website van VIRUSWAANZIN wordt opgeroepen beeldmateriaal aan te leveren  van het gebeurde tegen het einde van de bijeenkomst, waarin de overgrote meerderheid in liefde en harmonie bijeen was, maar waar 'alsnog een paar duizend mensen kwamen opdagen, die geen afstand hielden en geen mondkapjes droegen. ­Vervolgens stortte een deel van hen zich in een honderdkoppige groepsknuffel, als deden ze een collectieve gooi naar het Guinness World Record voor de Darwin Awards. (Link toegevoegd.) Dat schrijft columniste Karin Spaink in Het Parool, waarin ze uitgebreid aandacht besteedt aan deze actiegroep die zich inmiddels afficheert als politieke organisatie. Van Willem Engels zegt ze dat deze onder meer stelt te ‘vermoeden dat het RIVM onderzoeks­resultaten heeft vervalst en Van Dissel de Tweede Kamer mogelijk onjuist voorlichtte’. Als hij nog wetenschapper zou zijn geweest zou hij geweten hebben  dat vermoedens pas als feiten kunnen worden beschouwd als daarvoor wetenschappelijk bewijs is geleverd.

Volgens Engel is er sprake van massahysterie en zijn we bovendien allang immuun. (...) In de dagvaarding stelt hij dat in Italië ‘naar schatting’ minder dan 300 mensen zijn overleden aan Covid-19, en in Nederland ‘was slechts in 62 gevallen Covid-19 de hoofdoorzaak voor het overlijden’. Als we "allang"immuun zijn zal het RIVM wel weer liegen als het op zijn 'dashboard' laat weten dat eergisteren per 100.000 inwoners er vier positief getest zijn en COVID-19 hebben.

Op het podium zou ook Eva van Zeeland staan. Ze noemt zichzelf ‘truth seeker’ en beloofde de eerste honderd vrouwen die zich niet zouden laten vaccineren tijdens hun zwangerschap een blender ter waarde van bijna 400 euro. (...) Tom Zwitser, de man achter uitgeverij De Blauwe Tijger en geestverwant van Thierry Baudet, beweerde half maart nog dat de overheid veel te weinig deed tegen corona. Volgens hem zag de regering het nieuwe virus als een uitstekende methode ‘om van oude, dure zorgpatiënten af te komen, en om de farmaceutische industrie aan een flinke duit te helpen’. Zwitser riep daarom op tot een ‘totale’ lockdown. Niemand de deur uit!

Niets veranderlijker – of opportunistischer – dan altright, want afgelopen zondag zou diezelfde Tom Zwitser op het podium hebben gestaan bij een demonstratie tegen de lockdown en voor de afschaffing van de 1,5 meterregel.

De kop boven de column lijkt me terecht.

De waanzin van actiegroep Virus Waanzin

Dit staat in Trouw van vandaag te lezen: Het risico op besmetting is voor individuele burgers niet zo groot. Maar als we de anderhalve meter collectief verlaten, is de kans op nieuwe brandhaarden in Nederland reëel. Ik houd me daar maar aan.

Willem Engels komt aan het woord in Trouw: Anderhalve meter afstand houden? 'Nergens voor nodig'. Handen wassen, winkelwagentjes reinigen? 'Volstrekt overbodig'. Maar de wetenschap dan? 'We hebben bewijs dat er in Nature, Science en The Lancet clusters vervalste artikelen in omloop zijn.' Het gaat hier om drie gerenommeerde wetenschappelijke tijdschriften. Je moet echt heel goed je best doen om hierin een vervalst artikel te plaatsen.

KLAP

Over dingen die je nooit hebt meegemaakt en hopelijk ook nooit zult meemaken zou je eigenlijk ook geen oordeel moeten hebben, maar soms kan ik het niet laten. 

Gisteren besloot de Hoge Raad de straf van Michael P., de moordenaar van Anne Faber, met vier maanden te verlagen. Reden daarvoor was dat de politie bij de arrestatie te hardhandig was opgetreden en ook andere fouten had gemaakt. In plaats van 28 jaar, zal P. nu 27 jaar en 8 moeten zitten.

De familie van Anne Faber noemt de uitspraak van de Hoge Raad "een klap in het gezicht". Ik kan me best voorstellen dat welke uitspraak er ook in deze zaak gedaan wordt, dit voor de nabestaanden steeds weer een emotioneel beladen zaak is, maar hoe ver ga je hierin?

De uitspraak van de Hoge Raad is in die zin opmerkelijk dat hij, door de straf te verminderen, een inhoudelijke uitspraak doet. Gebruikelijk is dat de Hoge Raad oordeelt dat er een fout gemaakt is in de rechtsgang en dat een ander gerechtshof zich opnieuw over de zaak moet buigen. In Trouw las ik: Het is in het belang van de nabestaanden en de samenleving dat aan deze zaak een einde komt, aldus de Hoge Raad. Met deze beslissing is de veroordeling van P. definitief.

De Hoge Raad bespaart de nabestaanden dus dat zij opnieuw de behandeling van de zaak door een gerechtshof moeten meemaken, met alle emotionele gevolgen van dien.  Een nieuwe behandeling door een gerechtshof zou, theoretisch, tot een aanzienlijke strafvermindering (zeg 5 à 10 jaar) kunnen leiden. Dat zou echt een als "een klap in het gezicht" ervaren kunnen worden. Een strafvermindering van 1,19% weegt naar mijn idee heel goed op tegen het niet meer hoeven meemaken van weer een rechtszaak.