vrijdag 15 maart 2019

PRIVACY

Over 9 dagen zal ik de leeftijd van 80 jaar bereiken. Ik zat er nooit mee dat ik 40, 50, 60 of 70 werd. Het zal me dus ook niets doen dat ik 80 word. Wat is het verschil tussen 79 en 80 worden? Toch vind ik dat 80 jaar wel oud klinkt. En laten we wel wezen, de man die in 2017 geboren werd had een gemiddelde levensverwachting van 80,1 jaar. Naarmate je ouder wordt neemt die levensverwachting ook toe. Maar 80 jaar mag je dus best wel oud noemen.

Statistisch gezien word ik 88 jaar oud. Of ik ook echt zo oud word is maar zeer de vraag. Mijn fysieke conditie is immers niet zo geweldig goed: ik heb al eens een herseninfarct en een tia gehad; ik heb al eens een hartinfarct gehad, vorig jaar is twee keer een cardioversie toegepast; door veel te lang en veel te veel te roken heb ik mijn longen aardig verpest. Tel daarbij op dat ik motorisch ook wat onhandig in elkaar zit. Vrij recent heb ik, toen ik om een uur of drie 's nachts terug naar bed ging,  binnen een tijdsbestek van pakweg 15 minuten twee keer een geweldige smak gemaakt. Dat liep gelukkig goed af, maar voor 't zelfde geld had ik van alles gebroken.

Eergisteren kwam ik het mij tot dan toe onbekende woord domotica tegen. Dat is volgens Wikipedia "het toepassen van elektronica en huisnetwerken ten behoeve van de automatisering van processen in en om de woning." Er is ook toezicht houdende domotica. We zijn hiermee al zo ver gevorderd dat men zich afvraagt of privacy wel voldoende is gewaarborgd.

Ik heb afgelopen dinsdag geheel uit eigen beweging een stukje privacy ingeleverd. Op verschillende plaatsen in mijn flat zijn sensoren aangebracht. Die registreren dat ik van het toilet gebruik maak, de woonkamer ben ingegaan (dus ben opgestaan, dat ik in de keuken bezig geweest ben en dat ik de deur uitga en weer thuiskom.

Gedurende de eerste vier weken gaat het systeem 'leren' wat voor mij normaal dagelijks gedrag is, bijvoorbeeld dat ik elke dag gedurende 30 à 45 minuten de deur uitga (om boodschappen te doen). Kom ik na enkele uren niet thuis, dan wordt dit aangemerkt als 'afwijkend gedrag' en gaat er via het internet een berichtje naar de smartphone van mijn zus, die daartoe een appje heeft geïnstalleerd. Na die eerste vier weken zullen ook een andere zus en een schoonzus zo'n appje installeren. E.e.a. betekent dat ik, als ik een keer voorzienbaar wat langer van huis ben (over een paar weken ga ik met schoonzus en zwager naar het Van Gogh Museum en aansluitend een hapje eten) mijn zus daarvan in kennis moet stellen.

Als mijn zus de waarschuwing krijgt dat ik al een tijd de deur uit ben, zal ze mij eerst mobiel bellen. Als ik opneem, zal ik zeggen 'Sorry, vergeten door te geven dat ik naar het Concertgebouw ging', of woorden van gelijke strekking. Als ik niet opneem, zal zij gepaste actie ondernemen.


donderdag 14 maart 2019

RECHTSTREEKS

Het is al vaak gezegd, maar je hoort het wat vaker als er weer eens verkiezingen voor de Eerste Kamer op komst zijn: schaf die Eerste Kamer toch af. De bedoeling is niet dat daar politiek bedreven word, maar dat nieuwe wetten vooral beoordeeld worden op hun kwaliteit. Nu het ernaar uitziet dat de huidige coalitie haar (kleine) meerderheid in de Eerste Kamer gaat verliezen, wordt ervan uitgegaan dat de politieke macht van de Eerste Kamer groter wordt. Dat betekent niet dat de Eerste Kamer meer bevoegdheden krijgt, maar dat oppositiepartijen in de Tweede Kamer tegen de coalitie zeggen: 'Jullie krijgen alleen onze steun in de Eerste Kamer, als je hierin de Tweede Kamer aan die en die wensen van ons tegemoet komt.

Ik zou er wel voor zijn de Eerste Kamer niet meer, zoals nu, getrapt te laten kiezen door Provinciale Staten, maar net als de Tweede Kamer rechtstreeks door de Nederlandse kiezers, maar niet op dezelfde manier. Ik zou de voorkeur geven aan het Amerikaanse systeem. In het Huis van Afgevaardigden, die elke twee jaar gekozen worden, krijgt elke staat een aantal zetels gerelateerd aan de bevolkingsomvang. Californië, de grootste staat, mag 53 (van de 435) leden kiezen, Alaska, Delaware, Montana, North Dakota, South Dakota, Vermont en Wyoming ieder slechts één. In de Senaat krijgt iedere staat twee zetels, Californië met 39.536.653 inwoners dus evenveel als Wyoming met minder dan 600.000 inwoners.

Leden van de Senaat worden voor zes jaar gekozen. Elke twee jaar wordt één derde deel van de  senaat vernieuwd. Het kan gebeuren, zoals nu het geval is dat Huis en Senaat andere meerderheden hebben. Nu hebben in het Huis van afgevaardigden de Democraten de meerderheid, in de Senaat de Republikeinen. Zowel het Huis van Afgevaardigden als de Senaat, mogen nieuwe wetsvoorstellen amenderen. Dat kan ertoe leiden dat beide Huizen verschillen versies aannemen. Dan gaan beide Huizen met elkaar in overleg om tot één versie te komen.

Het lijkt mij een goed idee de Eerste Kamer samen te stellen met een gelijk aantal ( bijv. zes) leden per provincie. Zuid-Holland (3.646.010 inwoners per 1-1-2018) zou dan net zo veel stemmen hebben als Zeeland (382.304 inwoners). De verhouding tussen de Randstad (Noord- en Zuid-Holland en Utrecht, 7.807.710 inwoners) en de rest van Nederland (9.373.374 inwoners) zou wat evenwichtiger zijn.  Momenteel woont meer dan 50% van de leden van de Tweede Kamer in de Randstad. Vertegenwoordigers van een provincie moeten dus ook echt in die provincie wonen.  In zo'n ander model Eerste Kamer zouden de problemen van Groningen wellicht wat meer aandacht krijgen dan in de huidige Tweede Kamer. De leden van de Eerste Kamer zouden in dit systeem wellicht meer op persoonlijke kwaliteiten dan op politieke achtergrond  worden gekozen. (Ze zouden wat dichter bij hun kiezers staan en beter benaderbaar.) Je zou ook nog iedere provincie in zes kiesdistricten kunnen verdelen, waarbij ieder district zijn eigen vertegenwoordiger kiest.

Als Eerste en Tweede Kamerleden op verschillen momenten gekozen worden, is een er grotere kans dan nu dat er verschillende meerderheden in beide Kamers zijn. Lijkt me niet zo slecht om meer draagvlak voor de politiek te krijgen.

woensdag 13 maart 2019

FRACTIE

Tot aan de verkiezingen voor Provinciale Staten krijgen we elke avond Pauw en Jinek te zien, die met allerlei gasten zullen praten over zaken die voor die verkiezingen van belang zijn. Omdat de leden van Provinciale Staten de leden van de Eerste Kamer kiezen. Het was daarom niet zo gek dat er maandagavond vier gasten waren die iets met de Eerste Kamer te maken hebben: zittend (en vertrekkend lid), Kamervoorzitter Ankie Broekers-Knol, zittend lid Annemarie Jorritsma en kandidaat-leden Paul Rosenmöller, Mei Li Vos en Selçuk Öztürk. De laatste heeft al politieke ervaring: hij was eerder gemeenteraadslid, Statenlid en lid van de Tweede Kamer.

Je zou zo zeggen dat van Öztürk verwacht mocht worden dat hij de standpunten van DENK wel goed over het voetlicht zou kunnen brengen. Bij DENK dachten ze daar kennelijk iets anders over want opeens schoven ook Tunahan Kuzu en Faris Azarkan aan. Daar zat dus de  complete DENK-fractie uit de Tweede Kamer. Volgens Het PAROOL deden ze dat om 'wat kleur aan tafel te brengen en ervoor te zorgen dat het quotum voor mensen met een migratieachtergrond aan tafel eens werd gehaald'.

Het zou volgens mij zomaar kunnen dat die andere twee er bang voor waren dat Öztürk teveel aandacht zou krijgen en daarvan teveel praatjes zou kunnen krijgen. Bij DENK weten ze alles van Tweede Kamerleden, die hun zin niet krijgen en vervolgens een eigen fractie beginnen.

Ik snap trouwens niet dat Pauw en Jinek ermee ingestemd hebben dat die andere twee ook aanschoven. Of ze hadden moeten zeggen: de hele Tweede Kamerfractie van DENK, oké, maar dan ook die van VVD, GroenLinks en de PvdA. Gezellig, toch?


dinsdag 12 maart 2019

BIZAR

Een opmerkelijke kop in de Belgische krant De Morgen:

"Kinderloze koppels zijn vaak bizar gelukkig"

Van de zeven kinderen uit één gezin ben ik de enige zonder kinderen. In mijn vriendenkring heb ik maar één ander koppel zonder kinderen, een ander koppel heeft twee geadopteerde kinderen, een duidelijke invulling van een kinderwens.

Ik begrijp dat "bizar" niet helemaal. Moet je daaruit concluderen dat je met kinderen 'gewoon' gelukkig ben en dat het bizar is dat je, ondanks de afwezigheid van kinderen, toch gelukkig bent?

Boukje en ik gingen er aanvankelijk vanuit, dat we, net als de meeste koppels , kinderen zouden krijgen, maar op een gegeven moment werd ons door een medicus verteld dat de kans om kinderen te krijgen misschien niet helemaal afwezig was, maar wel bijzonder klein. We zaten daar niet mee, dus we hebben geen enkel poging ondernomen om de kans op een kind te vergroten. Ik besloot wel dat ik in ieder geval na mijn veertigste niet alsnog vader wilde worden en ook de kleinste kans daarop door een vasectomie uit te sluiten.

Boukje en ik waren heel gelukkig met elkaar. Ik ben altijd wat geïrriteerd als ik weer eens hoor of lees dat er niets ergers is dan een kind te verliezen. Was mijn verlies van Boukje, toen ze pas 51 was, en bijna 30 mijn partner, minder erg? Was het minder erg voor haar tweelingzus, met wie zij een zeer hechte band had en met wie ze vanaf de eerste celdeling samen was?

Waren Boukje en ik bizar gelukkig? We waren gewoon gelukkig. Ik zie geen gradaties in gelukkig zijn. We hebben kinderen nooit gemist. 'Geen kinderen' heeft voordelen. Je kunt om zes uur 's middags beslissen toch maar buiten de deur te eten. Je kunt tijdens je vakantie door bergachtige gebieden wandelen of fietsen en in een klein tentje slapen. Dat kan ook als je wel (kleine) kinderen hebt, maar dan moet je wel opvang (kunnen) regelen. We konden actieve vakanties doorbrengen, zoals wandelen of fietsen door bergachtige gebieden.

Je ziet wel eens dat kinderloze mensen het gemis 'opvullen' door veel met neefjes of nichtjes om te gaan. Ik zit ruim in de (achter)neven en -nichten, maar ik zie ze meestal bij toeval, bijv. als ik op bezoek ben bij hun ouders, wat ik ook niet wekelijks voorkomt.

Mijn gezondheid is niet heel erg goed, maar ik zal nooit (klein)kinderen lastig vallen met mantelzorg.

Wat ik maar zeggen wil: je kan redelijk gelukkig worden zonder kinderen.






maandag 11 maart 2019

NEP

Ik neem (vrijwel) elke ochtend een bak vruchtenyoghurt. Let wel: ik gebruik geen yoghurt waar Campina, of welk ander bedrijf dan ook, de vruchten vast doorheen gedaan heeft. Ik koop naturel yoghurt en doe daar verse vruchtjes door, zoals rode bessen, frambozen, aardbeien of blauwe bessen. Ik meng alles met een scheutje limonadesiroop (zonder suiker) in een blender. Ik gebruik Skyr, 'IJslandse' yoghurt, niet omdat die bijzondere eigenschappen zou hebben, maar omdat die lekker dik is. (Je zal mij nooit drinkyoghurt zien gebruiken.)

Alpro maakt ook yoghurt. Het gebruikt daar echter geen koeienmelk voor, o.a. omdat dat niet goed zou zijn voor onze planeet. Koeien zijn grote vervuilers!

Alpro maakt melk - en dus ook yoghurt - van sojabonen. Soja zie je steeds vaker gebruiken, bijvoorbeeld in nepburgers, nepgehaktballen en nepkipsatë en natuurlijk in allerlei broodbeleg dat aan ham of worst moet doen denken.

Op de website van Alpro valt te lezen dat Alpro goed voor de planeet is: Als samenleving putten we de planeet uit. We consumeren veel te veel, waardoor de bronnen van de planeet op raken. Vandaag de dag hebben we al 1,5 planeet aan bronnen nodig om in ieders behoefte te kunnen voorzien!

Alpro vergeet er even bij te vermelden dat voor de aanleg van sojaplantages al duizenden vierkante kilometers oerbos omgehakt zijn (and counting), met name in Brazilië en Indonesië. Die oerbossen nemen CO2. kooldioxide, op en geven ons daarvoor O2, zuurstof, terug. In die oerbossen leven talloze diersoorten (bijvoorbeeld de oerang oetan) die in hun voortbestaan bedreigd worden.

Sojabonen zijn een prima bron voor (plantaardig) eiwit, maar zullen we nu eens ophouden die in allerlei modeproductjes te verwerken?

zondag 10 maart 2019

VAR

Nederland kent honderdduizenden voetbaldeskundigen die het altijd, meestal op basis van vertraagde beelden die in Studio Sport te zien waren, beter wisten dan de scheidsrechter ter plekke. Wel of geen buitenspel, wel of geen hands, wel of geen bal net over de (doel)lijn. Er zijn talloze beelden bekend waaruit gebleken is dat een scheidsrechter inderdaad een foute beslissing nam.

De voetbalbobo's hebben een goede manier gevonden om foute beslissingen van de scheidsrechter nog tijdens de wedstrijd te redresseren: de var, oftewel de video assisted referee. Die volgt de hele wedstrijd op tv-beelden die vanuit verschillende hoeken worden opgenomen en kan de scheidsrechter op het veld adviseren een situatie nog eens op een tv-scherm naast het veld te bekijken. Dat wil er nog wel eens toe leiden dat de scheidsrechter zijn beslissing herziet en , bijvoorbeeld, alsnog een  penalty toekent, of alsnog een gele of rode kaart uitdeelt.

Iedereen blij? Dacht het niet. Als de scheidsrechter de videobeelden bekijkt, kijken er een paar honderdduizend vars gezellig mee vanaf hun bank in de huiskamer en zij weten je haarfijn uit te leggen waarom die hi ha hondenlul op het veld nou net de verkeerde beslissing heeft genomen. Zoals de Fransen zeggen: "Plus ça change, plus c'est la même chose" (Hoe meer er verandert, hoe meer hetzelfde blijft.)

Zullen we die  var gewoon weer afschaffen? Die leidt alleen maar tot hinderlijke onderbrekingen van een wedstrijd.

zaterdag 9 maart 2019

VOETAFDRUK

In sommige kringen zal het wel weer als autootje pesten beschouwd worden. Het Parool schrijft: (Amsterdams) Stadsdeel West heft dertig parkeerplekken voor auto's op in de Kinkerstraat om ruimte te maken voor tweehonderd extra fietsplekken.


De Kinkerstraat is een zeer drukbezochte winkelstraat. Over een tijdje kun je daar van Hema tot Albert Heijn je auto niet meer kwijt, maar die 200 extra fietsplekken zullen er mogelijk wel toe leiden dat wat minder mensen CO2 gaan uitstoten om een boodschapje te gaan doen. Je bent sowieso enigszins gestoord als je in Amsterdam met je auto boodschappen doet op drukbezochte plekken. Dat zijn er nogal wat in Amsterdam.

Uit recent onderzoek is gebleken dag veel mensen die zich zorgen maken over het milieu toch weinig doen om persoonlijk bij te dragen aan het voorkomen van de opwarming van het klimaat. Wat ik zorgwekkend vind is dat een partij met als leider Thierry Baudet, die bij herhaling uitdraagt dat we ons geen zorgen moeten maken en dat Nederland hoe dan ook nauwelijks een bijdrage kan leveren aan het terugdringen van het CO2, volgens recente peilingen 14 zetels in de Tweede Kamer zou krijgen.

Ik heb eens een website gezocht waar ik mijn 'ecologische voetafdruk' kon meten. Ik schrok! Ik dacht: ik heb nog nooit een auto gehad, ik reis niet (meer) naar bestemmingen buiten Nederland, dus geen vliegreizen meer, ik heb een  behoorlijk goed geïsoleerde flat. Mijn voetafdruk zou wel meevallen. Vergeet het maar: als iedereen dezelfde voetafdruk zou hebben als ik, zou het aardoppervlak ruim twee keer zo groot moeten zijn.

Ga jouw voetafdruk eens meten.