VADERSCHAP

In de Volkskrant stond een aardig artikel onder de titel Wat betekent 50 zijn voor een man in Nederland? Het was geschreven door Bahram Sadeghi, die op zijn achttiende van Iran naar Nederland kwam. Hij wordt in oktober 50 en sprak met Jan Latten, hoofddemograaf bij het CBS en bijzonder hoogleraar sociale demografie aan de UvA. Er kwamen allerlei onderwerpen aan de orde, maar wat mij het meest opviel was: Van de in totaal 172.522 mannen die in 2016 (opnieuw) vader werden, waren er bijna 2.500 ouder dan 50.

Ik heb nooit het voorrecht genoten vader te worden/zijn (als het tenminste een voorrecht is, geen idee). Boukje en ik hebben het er uitgebreid over gehad of we wel of niet kinderen wilden hebben. Volgens ons hadden zowel het niet als het wel hebben van kinderen voor- en nadelen die redelijk tegen elkaar opwogen. Dus besloten we dat we de natuur maar zijn gang te laten gaan: Boukje stopte met de pil. Ik besloot dat ik niet de geringste kans wilde lopen dat ik na mijn veertigste alsnog vader zou worden. (Kort na mijn veertigste heb ik een vasectomie laten uitvoeren.)

Toen na een jaar of drie zich nog nooit nageslacht had aangekondigd leek het ons verstandig daar eens een deskundige naar te laten kijken. Al gauw bleek dat het zo niet geheel, dan toch vrijwel geheel was uitgesloten dat we kinderen zouden krijgen. Er kon nog van alles uitgeprobeerd worden, maar daar hadden we geen behoefte aan. We hadden het idee dat we zonder kinderen best gelukkig zouden kunnen worden. (Achteraf gezien hadden we dat helemaal juist.)

Dat was een wat lange inleiding voor waar ik het eigenlijk over wil hebben: waarom willen oudere mannen die een nieuwe (jongere) partner krijgen met deze partner ook een kind hebben? Willen ze aantonen dat ze nog een 'echte vent' zijn? Dat lijkt me sowieso behoorlijk infantiel. Fungeert het kind als 'bevestiging' van de kwaliteit van de relatie? Ik ben niet de maat van alle dingen, maar ik heb, samen met Boukje, aangetoond dat je zonder kind een kwalitatief zeer goede relatie kunt hebben. Daar heb je geen kind voor nodig. Het lijkt me overigens voldoende te zijn aangetoond dat kinderen geen garantie zijn voor een duurzame relatie. Moet de vrouw op die manier 'bewijzen' dat ze echt bij hem wil horen? Een vrouw die met die opstelling van haar partner geconfronteerd wordt moet nog eens heel goed nadenken. Die man mag zich ook afvragen waar hij mee bezig is.

GRILLBURGER

Als ik in de stad ben en ik heb trek in een hapje, zal dat meestal een tosti worden, maar een ouderwets broodje halfom ga ik ook niet uit de weg. Uiteraard neem ik ook wel eens een haring, beter gezegd: twee haringen, want ik weet uit ervaring dat als ik één haring op heb, ik er nog een wil en op z'n Amsterdams, dus in stukjes gesneden, met zuur en een prikkertje met een vlaggetje.

Het is al weer een paar jaar geleden, dat ik voor het laatst een patatje heb gegeten en nog langer dat ik uit de muur van FEBO een kroket heb gehaald. Ik wantrouw die muur enigszins. Volgens mij heerst daar een temperatuur die bacteriën ideaal vinden. Ik weet vrijwel zeker dat ik ongelijk heb, want ik kan me absoluut niet herinneren dat zich ooit een oorzaak van voedselvergiftiging bij de FEBO heeft voorgedaan. Maar toch, mag ik ook eens een, vrij onschuldig, vooroordeel hebben?

Hoe kom ik nu weer op de FEBO? Dankzij Hans van der Beek (doet elke dag verslag van feesten, presentaties en andere belangrijke bijeenkomsten in Amsterdam. Vandaag: de veertigste verjaardag van de grillburger.) in Het PAROOL:

Een hoop mensen weten dat niet, maar er loopt een schisma door de stad - nog eentje.

De Febogrillburger.

Hans stelde vast dat het de geboren Amsterdammers zijn die hun grillburger als een heilige graal beschermen. Het is de import die er de neus voor ophaalt. En sterker nog: die hele Febogrillburgersekte zweert ook meteen bij het Febokalfskroketje.

Nu ben ik een geboren Amsterdammer en ik heb er inmiddels ruim 70% van mijn leven gewoond, maar het bestaan van de FEBOgrillburger was mij totaal onbekend. Ik weet ook niet of ik er ooit een kalfskroketje heb gegeten. Los daarvan lijkt het me absolute onzin, dat Amsterdammers de FEBOgrilburger als de heilige graal zouden beschouwen.

In 'mijn' winkelcentrum bevindt zich een FEBO, maar wel aan de ene korte zijde van het winkelcentrum. Ik kom niet vaak in de buurt, want AH, waar ik mijn dagelijkse boodschappen doe, bevindt zich aan de andere korte zijde, hemelsbreed een kleine 350 meter uit elkaar.

Moet ik toch een keer mijn vooroordeel opzij zetten en die FEBOgrillburger gaan proberen?

RENDEMENT

Ik heb er weer een woord bijgeleerd dat (nog?) niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal is opgenomen: verkamering: 'Door de lage rentestand kopen steeds meer mensen een pandje om kamers te verhuren', zegt wethouder Jeroen Hateboer (VVD) uit Enschede.' Schrijft de Volkskrant.

Het is in steden met een universiteit voor studenten altijd moeilijk geweest om woonruimte (meestal één kamer en gemeenschappelijk gebruikte keuken, badkamer en toilet) te vinden. Meestal is die woonruimte ook nog behoorlijk duur.

Mensen die nog zoveel spaarcentjes hebben dat ze die rendabel willen en kunnen maken, zetten dat niet meer op  een spaarrekening, want dat levert nauwelijks meer iets op. Ze gaan beleggen. Dat kan in aandelen en obligaties, maar eigentijdser is een huis kopen en dat per kamer verhuren. Voor kamerzoekende studenten kan dat fijn zijn, maar dat geldt niet voor iedereen, met name niet voor omwonenden: Feestjes op doordeweekse dagen tot diep in de nacht, een peloton aan fietsen op de stoep of de permanente aanblik van stapels bierkratten. (...) Als een gezin daardoor het straatbeeld ziet veranderen is dat niet prettig. Die huizen zijn niet ingericht op groepen studenten of Poolse arbeidsmigranten, dus ontstaat er overlast.

Ik zie nog een gevaar: mensen die geld beleggen willen graag een zo hoog mogelijk rendement van dat geld. Hoe hoger de huur (per kamer)  en hoe lager de kosten (voor onderhoud bijvoorbeeld), hoe beter. De Landelijke Studentenvakbond is bang dat het zorgt voor nog meer schaarste. 

CONCURRENTIESTRIJD

In Amsterdam zijn meer fietsen dan Amsterdammers. Niet zo vreemd, want de beste (en vaak snelste) manier om je binnen de stad van A naar B te begeven is fietsen, als je tenminste een ervaren fietser bent en ervaren bent in het fietsen in Amsterdam. Ben je dat niet, dan ben je een gevaar voo jezelf en voor anderen.

In de tijd van de Kabouters was er het Witte Fietsenplan. De bedoeling was dat er overal in de (met name binnen)stad witte fietsen zouden staan, die iedereen gratis kon gebruiken en overal achtergelaten konden worden. Het plan ging niet door. Alleen op de Hoge Veluwe kun je nog steeds gratis en toch voor niets gebruik maken van witte fietsen.

Inmiddels, las ik in Het PAROOL, heeft Flick Bike duizend fietsen over de stad verspreid geplaatst. Die mag iedereen gebruiken, maar niet voor niets. Je betaalt € 1,00 per 30 minuten. Je huurt en betaalt voor de fiets via een app. Met die app kun je ook, dankzij gps, zien waar zich de dichtstbij zijnde bike bevindt. Je kunt die fiets meteen reserveren. Je moet hem dan we binnen tien minuten oppikken.

Deze week bleek ook oBike uit Singapore de ambitie te hebben om Amsterdam van nog eens duizenden fietsen te voorzien. (...) De hevige concurrentiestrijd - dit voorjaar verscheen het Deense Donkey Republic al in de stad - is hiermee in Amsterdam een nieuwe fase ingegaan. De gemeente, die flink investeert in het ruimen van niet-gebruikte fietsen, ziet alle nieuwe tweewielers met lede ogen aan. Wegknippen en ­afvoeren ligt juridisch toch wat ingewikkeld, bleek onlangs.

Bij die Denen moet je vooralsnog na gebruik de fiets terug brengen naar de plek waar je hem hebt opgepikt. Lijkt me niet handig.

Op zich is elke maatregel om het gebruik van de auto te voorkomen de moeite van het proberen waard. Ik ben benieuwd of dit een succes wordt. Ik heb zo mijn twijfels. Veel mensen gaan nogal slordig om met gebruiksvoorwerpen die niet duur en niet hun eigendom zijn.

LEUK

Afgelopen januari maakte Eberhard van der Laan, burgemeester van Amsterdam, in een brief aan alle Amsterdammers bekend dat bij hem uitgezaaide longkanker was vastgesteld.

Op 30 juli is Van der Laan te gast in Zomergasten van de VPRO. Ik kan me voorstellen dat meer Amsterdammers dan gebruikelijk naar dit programma zullen kijken. Hij wordt immers algemeen zeer gewaardeerd, wat onder meer bleek uit de vele reacties op zijn brief.

Waarom maakt kanker bij een BN'er zo veel merkwaardige (vind ik) reacties los? In Het PAROOL las ik dat op diverse plaatsen, waaronder De Balie, op een groot scherm naar het programma gekeken kan worden. Heb je geen zin om drie uur lang thuis op de bank te zitten? Op deze locaties kun je de uitzending op groot scherm kijken. Onder een foto van De Balie staat de tekst: Onder het motto 'samen is leuker dan allen' wordt de uitzending met de burgervader in de foyer van De Balie uitgezonden. Ja, in je eentje kijken en luisteren naar een man met uitgezaaide longkanker, waarover hij mogelijk ook het een ander zal zeggen, is lang zo leuk niet. Dat is echt iets om samen te doen. En er is meer: Drank, frituur en gratis toegang. Dan wordt het nog leuker.

Nachtburgemeester Amsterdam en reclamebureau Boomerang willen het nog wat groter aanpakken. "Het wordt waarschijnlijk het Museumplein of de NDSM, maar we moeten eerst een plan maken. Eind volgende week weten we hopelijk meer." De organisatoren gaan hoe dan ook voor groots. "Er staan al bijna 600 mensen op attending op Facebook en 4500 op geïnteresseerd. Je weet niet wat dat precies zegt natuurlijk, maar we gaan toch wel voor minimaal 1000 man." Over drank en frituur wordt nog niets gezegd, maar die zullen er ook wel komen, want het moet wel leuk worden.

WALGELIJK

Demissionair minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Lodewijk Asscher noemt de uitkomsten van het onderzoek 'ronduit walgelijk'. Dat schrijft de Volkskrant. Asscher windt zich op over een verschijnsel dat bepaald niet nieuw is: sollicitanten met een migratieachtergrond maken minder kans uitgenodigd te worden voor een sollicitatiegesprek dan sollicitanten met een Nederlandse achtergrond.

Wat is er dan nieuw? Jongens zonder strafblad met een Arabische naam hebben minder kans om uitgenodigd te worden dan Nederlanders met een strafblad. Dat is een van de uitkomsten van een onderzoek door diverse wetenschappers: drie criminologen en een socioloog van de Vrije Universiteit, het Nederlands Studiecentrum Criminaliteit en Rechtshandhaving, de Radboud Universiteit en Universiteit Utrecht. (...) Ze stuurden 520 fictieve sollicitatiebrieven met begeleidend CV naar bedrijven met bestaande vacatures (online gevonden) voor laaggeschoold werk in de bouw, techniek en logistiek. De bedrijven wisten niet dat ze deelnamen aan een experiment. (...) Stijn Baert, arbeidseconoom aan de Universiteit Gent, deed eerder vergelijkbaar onderzoek naar discriminatie op de arbeidsmarkt in Vlaanderen vindt de studie mooi en zorgvuldig opgezet, maar plaatst wel een kanttekening. 'Omdat de steekproef niet al te groot is, moet je oppassen met de precieze cijfers.'

Oké, er werden maar 520 brieven verstuurd. Dat zal wel niet voldoende zijn voor wetenschappelijk verantwoorde conclusies. Ik ben geen wetenschapper. Ik trek conclusies wanneer ik maar wil. Bijvoorbeeld dat er in dit land behoorlijk gediscrimineerd wordt.

VERWARRING

Ik ben niet tegen de EU. Integendeel, wat mij betreft kunnen we over een aantal jaren spreken van de Verenigde Staten van Europa. Dat betekent overigens niet dat ik kritiekloos sta tegenover alles wat ze daar in Brussel beslissen. En naar mijn idee hebben ze het recentelijk wel erg bont gemaakt. Ze hebben zelfs voor een Nederlands woord gezorgd dat (nog?) niet in de Woordenlijst Nederlandse Taal (beter bekend als het Groene Boekje) staat: verwarringsgevaar.

In de Volkskrant las ik dat het Europees Hof van Justitie onlangs uitsprak dat sojamelk geen sojamelk meer mag heten en tofuboter geen tofuboter. Producten met een zuivelachtige naam zoals melk, boter, kaas, crème en yoghurt, mogen voortaan alleen nog maar zo heten als ze een dierlijke oorsprong hebben. Het hof vreest dat het gebruik van zuivelnamen voor vegetarische producten voor 'verwarringsgevaar' onder consumenten leidt. Het Hof denkt kennelijk ook dat Europeanen te stom zijn om te weten dat sojamelk niet afkomstig is van een sojakoe, maar van een sojaplant.

Als ik het goed begrepen heb is de uitspraak het gevolg van bezwaren die naar voren waren gebracht door fabrikanten van zuivel dat van echte koeien afkomstig was. Maar het verwarringsgevaar is niet helemaal geweken: Op de regel dat zuivelproducten een dierlijke oorsprong moeten hebben, bestaat binnen Europa namelijk een hele lijst met uitzonderingen: voedsel waaraan nooit een dier te pas is gekomen, maar dat toch een zuivelnaam mag hebben. Per land is vastgesteld welke uitzonderingen er zijn toegestaan. Het is een fascinerende lijst: zo is in Frankrijk de lait d'amande toegestaan, in Italië de latte di mandorla en in Spanje de leche de almendras, maar in Nederland de amandelmelk niet. In Nederland zijn we, in tegenstelling tot die andere landen, niet slim genoeg om te onderkennen dat amandelmelk niet van een koe komt. We weten gelukkig wel donders goed dat pindakaas niet van een koe komt, dus die mag zo blijven heten. Maar de Fransen zullen wel niet mogen spreken van beurre de cacahouètes, de Italianen niet van burro di arachidi en de Zweden niet van jordnötssmör.

Het wachten is nu, lijkt mij, op de Koninklijke Nederlandse Slagersorganisatie. Die moet maar eens bezwaar maken tegen de term "vegetarische slager". Immers, een slager is iemand die beroepsmatig dieren slacht en verhandelt. Die vegetarische slager slacht helemaal niets. Die zit wat soja en andere plantaardige producten te vermalen en te vermengen en noemt dat 'burger', 'worst' of 'gehakt'. Verwarringsgevaar alom! Schande!