GROEN

In Trouw las ik een artikel over een Nederlander die in Spanje woont - Gijsbert Huijink - en daar zijn eigen(zonne)energie wil opwekken. Nou, dat valt niet mee, want het plaatsen van zonnepanelen op zijn dak bracht een ingewikkelde papiermolen en torenhoge kosten met zich mee. (...) De (energie)sector heeft een machtige lobby doet graag een beroep op draaideurpolitici. Het oerwoud van regels is volgens Huijink bovendien nauwelijks doordringbaar voor een gewoon mens. "Veel energiewetgeving stamt nog uit de Franco-tijd. Ik ben ervan overtuigd dat de regels bewust zo complex mogelijk worden gehouden, zodat alleen gespecialiseerde juristen, die de grote bedrijven in dienst hebben, ermee uit de voeten kunnen."

Erg toch, dat regels uit die zeer ondemocratische tijd de vernieuwing nog altijd in de weg staan? Gelukkig leven wij in een land dat door en door democratisch is. Hoewel,  veel ecologischer worden we daar niet van: volgens cijfers van Eurostat is 9,2 procent van alle energieopwekking in het land (Spanje dus) groen (in Nederland is dit slechts 5,5 procent). (Onderstreping toegevoegd.)

NOSTALGIE

Vorige week woedde in de Spaarndammerbuurt het Unseen Festival over hedendaagse fotografie. Het PAROOL  schreef o.a. dit: In het nieuwe gedeelte van Het Schip (dat is een museum dat onderdeel uitmaakt van een complex geheel in de stijl van de Amsterdamse school) staat een tentoonstelling die is samengesteld door Anton Corbijn. Touched - Craftsmanship in Photography toont werk van twaalf internationale fotografen die een beeld geven van hoe kunstenaars gebruik maken van ambachtelijke fotografische processen of afdrukken: een stroming die is ontstaan als tegenhanger van digitale technologie.

Ik herinner me nog goed dat toen inmiddels 'iedereen' was overgestapt van de LP naar de CD een aantal mensen ineens weer vreselijk enthousiast ging doen over dat geweldige geluid dat de LP voortbracht. Nu 'iedereen' digitale foto's maakt zijn er weer mensen die terug gaan naar het filmrolletje en de donkere kamer. Dan krijg je pas echt mooie foto's!

Volgens mij is het allemaal gewoon pure nostalgie. Dat mag natuurlijk, maar hoe ver moet je daar in gaan? Ik heb in mijn jeugd nog een paar keer met een stoomtrein gereisd. Ik vond het altijd zeer indrukwekkend zo'n stoomlocomotief het station te zien binnenrijden. De daarna komende diesels en elektrische treinen waren lang zo mooi niet, maar ik hoef de stoomtrein niet terug. De trekschuit en de paardentram zijn ecologisch zeet verantwoord, maar wie wil er nog mee reizen? Mijn horloge wordt het komende weekend vanuit Frankfurt radiograisch aangepast aan de wintertijd. Een zandloper hoef je en kun je niet aanpassen aan de wintertijd. Die ziet er best fraai uit, maar echt handig is die niet. Ik houd het bij mijn horloge.

ONTHOUDEN

In de Volkskrant las ik een artikel over een hoogleraar die laptops bij haar colleges verbiedt. Studenten moeten hun aantekeningen gewoon met pen en papier maken. Ik ga daar verder niet over uitweiden. Eigenlijk alleen de laatste alinea van het artikel vond ik interessant. Aan de universiteit van Princeton, ook in de VS, werd onderzocht welke consequenties het gebruik van computers en telefoons tijdens lessen heeft op de concentratie en de kwaliteit van de aantekeningen van studenten heeft. Daaruit bleek dat aantekeningen gemaakt op een laptop minder gestructureerd zijn dan aantekeningen die met de hand zijn gemaakt. Wel opvallend: studenten die tijdens college onderzoek doen naar studiegerelateerde onderwerpen onthouden minder dan studenten die op Facebook zitten.

Vooral het onderstreepte deel van de tekst is boeiend. Daarin wordt bevestigd wat ik altijd al vermoedde: Facebook vereist geen hersenactiviteit, want het gaat nergens over.

IEDER1

In Frankrijk zeggen ze: "DU CHOC DES OPINIONS JAILLIT LA VÉRITÉ." Uit de botsing van meningen onstaat de waarheid. 'Botsing van meningen' kun je ook polarisatie noemen en daar wordt niet iedereen blij van. Bijvoorbeeld de dichter Nasrdin Dchar niet, die, schrijft de Volkskrant, de 'polarisatie' in Nederland zat is en daarom zondag met een parade van de Bijlmer naar het Museumplein de etnische en culturele diversiteit in Nederland wil vieren. 'Omdat wij geloven in elkaar en samen willen werken aan een nog mooier Nederland.' Als je mee wilt doen, moet je vanmiddag om 12:30 uur in het Arenapark zijn. In gedachten zie ik ze al lopen, al die lieve mensen die het zo geweldig met elkaar eens zijn. Er zal geen onvertogen woord vallen, want, lees ik op de website, er mag geen campagne gevoerd worden. Dus geen spandoeken met "Vloggers, pleurt op!", of "Weg met kankerkaaskoppen!" Eén van de aanwezigen bij de parade, ijsproducent Ben & Jerry heeft het goed begrepen: het bedrijf zegt te staan 'voor een Nederland van alle smaken.' En natuurlijk wordt er op de sociale media meteen weer druk gepolariseerd: daar klonk het verwijt dat dit commercieel parasiteren is op een ernstig maatschappelijk thema als discriminatie.

Tussen de regels door lezend zal het je waarscijnlijk opgevallen zijn, dat ik niet zal deelnemen aan die parade. Ben ik tegen etnische en culturele diversiteit? Nee hoor, ik  ben multicultureel tegen de klippen op. Ik ben tegen elke vorm van discrimanatie. Maar ik ben ook gek op polarisatie. Ik houd ervan onverbloemd mijn mening te uiten. Ik houd niet van politieke correctheid. Als uit cijfers blijkt dat er verhoudingsgewijs meer 'Marokkaanse' dan 'Nederlandse' (jonge) criminelen zijn, dan moeten we dat gewoon kunnen zeggen of schrijven. Maar we moeten er niet meteen de conclusie aan verbinden dat DUS álle 'Marokkanen' crimineler zijn dan 'Nederlanders' en dat alle 'Marokkanen' beter kunnen oprotten naar hun 'eigen land', dat voor 'hun' net als voor 'ons' een vakantieland is.

Ik begrijp niet waarom iemand die hier geboren en opgegroeid is en de Nederlandse nationalteit heeft, maar wiens vader of grootvader uit Turkije hier naar toe gekomen is, zich geroepen voelt het beleid van Erdogan te verdedigen. Dat hoef ik ook niet te begrijpen. Ik accepteer het wel, maar ik acccepteer niet dat diezelfde persoon andere 'Turken' het leven zuur maakt. Hij dient gewoon te accepteren dat die Erdogan een autocratische zak vinden. Dat is hun goede recht.

Links Nederland sleept Wilders voor de rechter omdat hij riep dat hij wel zou regelen dat er "minder Marokkanen" in Nederland zouden zijn. Datzelfde linkse Nederland vond dat de kampioen van het vrije woord, Theo van Gogh, moslims "geitenneukers" mocht noemen. Ik vind de ideeën van Wilders verwerpelijk, maar ik zal hem geen discriminerende klootzak noemen. Dat is niet discussiëren, dat is ordinair uitschelden, dat niet tot 'waarheid' leidt. Dat leidt tot goed bedoelde, maar zinloze parades van de Bijlmer naar het Museumplein.

 

THEMA

In 1968 was ongehuwd samenwonen nog niet zo gewoon als nu.  Dus ik ben in dat jaaar getrouwd met Boukje. We leerden elkaar kennen in 1967. Dat is volgend jaar, op 2 juni, dus precies 50 jaar geleden. Helaas hebben we maar een kleine dertig jaarvan samen gedaan, want bijna twee maanden geleden was het precies twintig jaar geleden dat Boukje overleed.

Er wordt dan wel veel ongehuwd samengewoond, maar er wordt ook nog steeds veel getrouwd, alleen wat later en vaak omdat er een kind bijgekomen is. Maar als je dan toch gaat trouwen, doe je dat tegenwoordig niet zomaar, je maakt er wel iets bijzonders. Het PAROOL had gisteren een heel artikel over 5 prachtige trouwlocaties in de natuur en dan ook nog in of vlakbij Amsterdam.

Nu vielen die locaties me niet eens het meeste op, maar er werd o.a. gesproken over een 'bohemian wedding' of een wilde themabruiloft. Ongezien ga ik er vanuit dat een 'bohemian wedding' ook een soortement themabruiloft is, al heb ik geen flauw idee hoe dat 'bohemian' wordt ingevuld. Wordt daar muziek van Queen, te beginnen (en eindigen!) met de Bohemian Rhapsody, ten gehore gebracht? Is this the real life? Is this just fantasy? Lijkt me een passende tekst.

Is "Scheiden' niet een eigentijds realistisch thema voor een bruiloft?

PLANKJE

Als je als Amsterdammer echt geen idee hebt wat je het komende weekend moet gaan doen heeft Het PAROOL gelukkig de rubriek 10 x dit moet je doen dit weekend. Een van die 10 dingen is het komende weekend het Ambacht in Beeld Festival.

Voor dit weekend gaat Het PAROOL nog een stapje verder en komt met 5 tips voor het Ambacht in Beeld Festival. Daar zit echt de GOUDEN TIP (!) bij:

Maak je eigen borrelplankje

Zaterdag (om 11.00, 12.00, 15.00 en 16.00 uur) en zondag (om 11.00, 13.00 en 15.00 uur), in de passage, de workshops duren 30 tot 40 minuten en deelname kost €12,50.

Het gebeurt niet idioot vaak, maar zo af en toe ontvang ik wel eens gasten. Die zet ik ook wel eens een maaltijd voor en die wordt uiteraard vooraf gegaan door een aperitief. Het is gebruikelijk daar een snackje of 'knabbeltje' bij te serveren. Ik houd dat meestal simpel, zodat we niet met een volle maag aan tafel gaan: wat blokjes kaas, wat nootjes. Die bied ik dan aan in de verpakking waarin ik ze bij AH gekocht heb. Bied ik ook chips aan, dan doe ik die wel uit de zak in een eenvoudig schaaltje. Ik vraag me wel eens af of ik daarbij niet tekort schiet als gastheer. Het doet allemaal wat kaal aan, zouden de gasten kunnen denken.

Ik was meteen razend enthousiast toen ik las:
Bij de whisky of een zelfgebrouwen biertje hoort natuurlijk ook een lekker borrelhapje. De Franse kaasjes en bourgondische worstjes serveer je dan natuurlijk wel op een zelfgemaakt borrelplankje. Van antiekrestaurator Marjoleen Dellebeke leer je hoe je zelf een borrelplankje moet uitzagen, boren (voor het koordje), schuren en in de olie zetten. 

Ik ga er wel vanuit dat het zelf brouwen van bier optioneel is. Ik ga natuurlijk geen ordinaire Amstel of Heineken schenken, maar bied een Abbay d'Aulne Blonde des Pères of een Oud Zottegems Bier aan. Een Hobgoblin van de Britse brouwerij Wychwood is volgens mij ook niet te versmaden. Het spreekt vanzelf dat ik geen blended whisky aanbied maar een single malt. Ik houd van de whisky's van het Isle of Islay, zoals de Laphroaig Quarter Cask.

Waar ik zelf van ze lang zal ze leven nooit was opgekomen is dat witte koordje, waarvoor je een gaatje in dat plankje moet boren. Het lijkt me geen enkel nuttig doel te dienen, maar geeft toch net dat feestelijke karakter aan de Franse kaasjes en Bourgondische worstjes.

APPEN

Je zou het waarschijnlijk niet direct zeggen, maar dit is een kerk, om precies te zijn de Amstelkerk. Het is een houten gebouw dat eind 17e eeuw gebouwd werd als een voorlopige voorziening, maar van een stenen kerk op die plaats is nooit iets gekomen. De kerk staat er dus nog steeds, op het Amstelveld, een mooi plein tussen Kerkstraat en Prinsengracht. (Als je de Kerkstraat verder uitloopt, een kleine 400 m, in oostelijke richting, kom je uit bij de Magere Brug.)

De Amstelkerk wordt tegenwoordig vooral gebrukt voor culturele gebeurtenissen, zoals concerten en tentoonstellingen. Het PAROOL  beschrijft een tentoonstelling die er momenteel te zien is.

Het lijkt erop als of je hier een moskee met biddende mannen ziet, maar dit zegt Het PAROOL:

Leger van appende tuinkabouters in de Amstelkerk

Het kunstwerk, 'Sorry you were saying?' van Nederlander Bram Ellens (38), die liever onder zijn artiestennaam Edward Bernsteyn gaat, beeldt de individualisering en de groeiende apathie van mensen door de mobiele telefoon uit. De kunstenaar zegt o.a. dat een begrafenis de ultieme setting is om dit probleem uit te beelden. Uit een onderzoek blijkt namelijk dat op een derde van de begrafenissen selfies worden gemaakt. Lijkt me leuk, bij een begrafenis of crematie nog even gauw een foto maken van jezelf met de kist.

In ieder geval zijn die tweeduizend tuinkabouters een aardige illustratie van de al lang durende gekte rond mobiele telefooms.