BEKEND

Je zult er weinig van merken, maar er zijn mensen die er serieus over nadenken hoe erover hen gedacht zal worden nadat ze overleden zijn. Hoe wil je herinnerd worden? Waarom was je bekend? (Als je dat al was.)

Een item in de diverse journaals was gisteren dat een miljonair/zakenman dood was aangetroffen in zijn woning in Bilthoven. "Hij was vooral bekend door het feit dat hij mishandeld was door Badr Hari."

Je zal maar zo herinnerd worden.

PINDAKAAS

Schepen verwelken en rozen vergaan, maar de detailhandel blijft altijd bestaan. Er komen wel wat winkelpanden leeg te staan, maar wie wat bijzonders weet te brengen heeft voor je het weet een bloeiend bedrijf. Zo zal er binnenkort, las ik in Het PAROOL, in de Amsterdamse Czaar Peterstraat een winkel open gaan, waar je uitsluitend pindakaas kunt kopen. (Ik zie de hipsters al in rijen voor de deur staan.)

In de winkel zijn straks ongeveer tien variaties zelfgemalen pindakaas te koop. Zo komt er een variant zeezout-karamel, kokos en rozijn-venkel. Er wordt volgens Vos zoveel mogelijk gebruik gemaakt van biologische ingrediënten.

De winkelier is een fervent liefhebber van pindakaas. "Ik ben opgegroeid op de boerderij en at altijd al grote hoeveelheden boterhammen met pindakaas. Dat wordt op een gegeven moment een beetje saai omdat er weinig variaties pindakaas zijn."

Ik heb, zou je kunnen zeggen, de pindakaas een jaar of twee geleden 'herontdekt'. Ik eet dus vrij vaak een boterkam of cracker met pindakaas. Ik zal toch niet naar die winkel gaan, want zoveel behoefte heb ik nu ook weer niet aan al die variaties. Ik houd niet van de combinatie zoet-zout en van venkel houd ik helemaal niet. Net als in mijn jonge jaren combineer ik pindakaas altijd met sambal. Sambal maak ik tegenwoordig zelf, fluitje van een cent.

Ik vermoedde dat zelf pindakaas maken ook niet moeilijk kon zijn en even googelen bevestigde dat. Je hebt dan pindakaas zonder de suikers die de voedselindustrie er aan toe meent te moeten voegen. Ik las ergens 27 gram suiker per 100 graam pindakaas, maar zo erg hoeft het ook niet te zijn. De pindakaas van Calvé die ik nu gebruik bevat 6,4 gram suiker per 100 gram pindakaas.

Vandaag ga ik pindakaas en sambal maken.

VERJAARDAG

Het duurt nog drie weken, maar gisteren zag ik al weer de eerste promo voor 'The Passion', je weet wel dat live spektakel, waarin Nederlandse liedjes worden gezongen ter herdenking van een gerechtelijke dwaling van ruim tweeduizend jaar geleden. Hoewel, er zijn nogal wat mensen die er niet van overtuigd zijn, dat de Romeinen toen ten onrechte de zoon van God aan het kruis hebben gehangen.

Het enige bijzondere van de uitzending van dit jaar, voor mij dan, is dat zij plaatsvindt op 24 maart. Het staat buiten kijf vast dat het dan precies 77 jaar geleden is dat ik geboren ben.

ONDERHOUD

De totale kosten van ons Koninklijk Huis zijn natuurlijk maar een fractie van al onze uitgaven zoals die in de nationale begroting vermeld worden. Des te vreemder dat het kabinet zo geheimzinning doet over een klein deel van die fractie van de begroting: de kosten van het onderhoud van De Groene Draeck, de lemster aak die 'wij' ooit cadeau gaven aan prinses Beatrix. Het is dus haar persoonlijke eigendom, maar het onderhoud daarvan kostte ons over 2014 en 2015 1,5 miljoen euro. Dat haalde ik uit de Volkskrant, die daarvoor een beroep moest doen op de Wet Openbaarheid van Bestuur.

Erwordt met dat schip nauwelijks gevaren, dus wat voor onderhoud kan dat nou opleveren. Nou, kennelijk zoveel, dat daar bij de Marine (die dat onderhoud uitvoert) alleen al tien managers mee bezig zijn: een senior projectleider, een projectmanager, een scheepscoördinator, een engineer/coördinator, een projectplanner, drie productiegroepmanagers, een werkvoorbereider en een KAM-coördinator. (...) In acht jaar zijn er veertienduizend gewerkte uren aan besteed. Ik vermoed dat er veel minder mensuren besteed zijn aan het pleziervaren op het schip.

'We'weten 'onze' cadeautjes aan de familie Van Oranje-Nassau wel uit te zoeken. Het cadeau aan Wilhelmina, de Gouden Koets, wordt de komende vijf jaar gerenoveerd. Rutte wil niet zeggen hoeveel dat gaat kosten, dus ga maar na. 

Ik ben republikeim, dus wat mij betreft  is elke euro die ten behoeve van de familie Van Oranje-Naussau wordt uitgegeven er één teveel. Ja, een gekozen staatshoofd kost  ook geld, maar die veroorzaakt niet elk jaar dezelfde 'fotomomenten' aan zee of in de sneeuw, met gedwongen 'leuk' doende kleinderen. Als die Willem-Alexander zo goed is voor ons bedrijfsleven, maak hem dan staatssecretaris van buitenlandse handel of zoiets. Kan hij ook in de Tweede Kamer zelf komen vertellen wat hij gedaan heeft en waarom. Het onderhoud aan dat schip en aan al die buitenlandse vakantieverblijven moeten ze dan wel zelf betalen, maar ze schijnen nog wel wat 'eigen geld' te hebben.

KOMKOMMER

Gisteren was het 29 februari, want we zitten in een schrikkeljaar. Dat fenomeen kennen we al eeuwen, dus het bijzondere is er zo langzamrhand wel vanaf. Zou je denken. Maar in tenminste twee tv-programma's werd er ruim aandacht aan besteed, met name aan de prangende vraag: is zo'n schrikkeldag financieel nu voordelig of nadelig? Dan volgen er argumenten als: je werkt een dag voor niets voor je baas, je maakt een dag lang extra kosten voor energie. Er werd gisteren extra veel getrouwd, als man hoef je dan maar één keer in de vier jaar vanwege trouwdag een bloemetje mee naar huis te nemen.

Vroeger viel de komkommertijd altijd ergens in augustus, want dan gebeurde er niets. Momenteel gebeurt er van alles. De vluchtelingenstroom komt al weer op gang. Alexia breekt een beentje. Wilders voelt zich weer eens beledigd. In Syrië schieten ze wat minder, maar er worden wel, schijnt het, acht Nederlandse jihadisten door IS doodgeschoten. Die hadden er, geloof ik, een eigen mening op na  gehouden. Ja, de opmerking "Dat maken wij wel uit." is hier vrij gebruikelijk. maar daar moeten ze in het Midden-Oosten kennelijk nog wat aan wennen. Waren die jongens toch meer Nederlander dan jihadist?

KUNST

Mocht je afgelopen zaterdag op het Museumplein in Amsterdam zijn geweest, dan zou je zomaar een rij van 75 mensen hebben kunnen zien die op in hoogte variërende voetenbankjes stonden. Ik was er niet, maar las erover in Het PAROOL. Was ik er wel geweest dan had ik wellicht moeten denken aan de "paradoxale, zelfs schier onmogelijke relatie tussen gelijkheid en vrijheid". Ja, kijk, ik krijg nogal gauw de meest diepe gedachten als ik een aantal mensen op een rij op voetenbankjes zie staan. Dat heb ik nog sterker als de voetenbankjes in hoogte variëren, zodat de hoofden van de mensen - die verschillen qua geslacht, leeftijd, nationaliteit - op één lijn worden geplaatst.

Ik ben niet de enige die dat heeft met rijen mensen op voetenbankjes. Elena Kovylina, Russisch performancekunstenaar, heeft dat ook en nog erger dan ik. Ze is er dan ool al in geslaagd in Moskou, Sint Petersburg en Parijs een stel mensen op een rij te krijgen. Ze kiest bewust voor drukke plekken om met "een baken van rust aandacht te vragen voor gelijkwaardigheid en respect voor elkaars verschillen".

Als ik zulke dingen lees, realiseer ik me weer hoe fijn het is om in een grote stad te wonen, want dit soort kunst kom je echt niet tegen in Rinsumageest, Karabonovo of Montigny-le-Brettonneux.

PARKEREN

De ene na de andere winkelketen gaat failliet, dus het ene winkelcentum na de andere winkelstraat gaat lege plekken vertonen. Daar moet natuurlijk iets aan gedaan worden en "Detailhandel Nederland' heeft wel een oplossing: de parkeertarieven in de binnensteden drastisch verlagen of zelfs helemaal afschaffen.

Ik heb nooit een auto gehad, dus ik heb geen idee in hoeverre (de hoogte van) parkeertarieven het inkoopbeleid kunnen beïnvloeden. Wat ik wel weet, is dat je helemaal geen auto nodig hebt om de 'in de stad' aangeschafte spullen thuis te krijgen. Ik denk ook niet dat V&D, Perry Sport en die schoenenverkopers het loodje hebben gelegd door (te hoge?) parkeertarieven. Dat schijnt vooral te maken te hebben met het Internet.

Ik wil wel eens iets aanschaffen bij de Hema of Blokker. Die hebben beide een vestiging in het winkelcentrum, waar ik dagelijks boodchappen doe. Toch bestel ik hun producten via het Internet. Met mijn scootmobiel kom ik wel bij die zaken voor de deur, maar binnen wordt het niets. Op scootmobielen zie je toch vooral oudjes en als ik het goed heb zijn oudjes graag geziene gasten bij de detailhandel, want ze schijnen best geld te hebben dat ze willen uitgeven. 'Wij' scootmobielrijders hebben geen parkeerplaatsen nodig, maar winkelruimte.

Middenstanders moeten in het algemeen niet veel van de overheid hebben, teveel regeltjes en zo. Maar als het slecht gaat, moet de overheid wel te hulp schieten en de parkeertarieven verlagen of afschaffen. IK vrees echter dat de vermindering van de parkeertarieven met een paar euro's de klanten niet terug zullen brengen. Waarom vragen die detailhandelaren niet om drastische maatrefelen? Schaf de btw af in winkelgebieden of verhoog de btw op artkelen die on line worden gekocht. Dat tikt aan!