DOMEINNAAM

Wanneer men mij in het buitenland vroeg waar ik vandaan kwam, zei ik nooit "Nederland", maar "Amsterdam". Ik voel me namelijk meer 'Amsterdammer' dan 'Nederlander'. Het heeft dus niets te maken met wat ik in Het PAROOL las: AMSTERDAM is wereldwijd een sterker merk dan NEDERLAND. Dat is dan weer een tekst die eigenaren van een website ertoe moet bewegen een domeinnaam te kiezen met .amsterdam i.p.v. .nl.

Ik beheer al jaren de website Beggar.nl, maar ik ben ook weer niet zo chauvinistisch dat ik dat zou willen veranderen in Beggar.amsterdam.

Die geciteerde tekst is overigens terug te vinden op een reclameposter die hangt in een abri op de Rotterdamse Coolsingel. De reclameposter (...) krijgt er goed van langs op de Facebookpagina van RTV Rijnmond. Toespelingen dat er maar een baksteen doorheen moet, worden afgewisseld met gepikeerd commentaar. 'Het verlangen naar een eigen domeinnaam benadrukt de arrogantie en trots van de gemiddelde Amsterdammer', reageert ene Tom Janssen. Welke Rotterdamse eigenschap wordt er dan benadrukt door de wens van een baksteen door de abri of andere uitingen van gepikeerd zijn door 'Amsterdamse' uispraken?

Ik begrijp trouwens die Rotterdamse irritatie niet. Wat mij betreft behangen ze alle abri's in Amsterdam met teksten als 'Rotterdam voetbalt beter dan Amsterdam', '010 komt vóór 020', "Geen Rotterdam dan Amsterdam" en wat ze verder nog kunnen bedenken.

RECLAME

Het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) werd in 1950 opgeheven. Het KNIL was een beroepsleger, waarvoor o.a. via een gevelreclame op de Palmgracht geworven werd.

Die reclame is niet 'nog steeds' te zien. In Het PAROOL las ik dat er een Werkgroep Historische Gevelreclames Amsterdam (WHGA) bestaat. Die werkgroep vond het kennelijk een goed idee die reclame weer in het huidige straatbeeld terug te brengen. Het gaat hier om een nabootsing van de originele schildering uit 1920. De werkgroep geeft daarmee tegelijk aan weinig historisch besef te hebben. Het KNIL immers was een duidelijke exponent van het Nederlandse kolonialisme en werd regelmatig ingezet om opstandige bevolkingsgroepen in 'ons Indië' weer in het koloniale gareel te brengen en te houden. De overheid plaatste deze oproep toen in de hoop jonge en kansarme mannen uit de Jordaan te verleiden tot 'avontuur in de tropen' en een goed loon. Veel van deze mannen waren herriemakers in de ogen van de gemeente en konden zich beter nuttig maken in de kolonie.

Terug in het heden zijn de omwonenden echter niet blij met het nieuwe uitzicht. Ik kan daar inkomen, des te meer nadat ik gisteren van Een Vandaag of Nieuwsuur vernam dat zojuist een proefschrift verscheen, waarin wordt aangetoond dat tijdens de politionele acties na de Tweede Wereldoorlog door Nederlandse militairen niet incidenteel, maar structureel geweld (zeg maar: oorlogsmisdaden) gebruikt werd.

OPVANG

In 1956 kwam het Hongaarse volk spontaan in opstand tegen het communistische regime. Dat regime werd tot aftreden gedwongen en vervangen door een regering die een van de Sovjet-Unie onafhankelijke koers wilde varen. Er werd zelfs besloten uit het Warschaupact te treden.

Op 4 november vielen zwaarbewapende troepen uit de Sovjet-Unie en andere Warschaupactlanden Hongarije binnen. De slechts licht bewapende opstandelingen waren uiteraard geen partij. Binnen enkele dagen was de oude communistische orde hersteld. Veel Hongaren werden gevangen genomen en/of geëxecuteerd. Enkele honderddduizenden Hongaren vluchtten naar het westen en werden daar hartelijk ontvangen. Velen werd asiel verleend.

Je zou verwachten dat de Hongaren met enige besef van de geschiedenis zich ruimhartig zouden opstellen t.o.v. vluchtelingen uit de huidige oorlogsgebieden. Niets is minder waar.

De Hongaren hebben een hoog hek langs de grens geplaatst. 28% van de Nederlandse bevolking zou maar wat graag ook zo'n hek langs de Nederlandse grens plaatsen. De andere Oost-Europese leden van de EU staan ook niet echt te trappelen om vluchtelingen op te nemen.

Behoor je bij de 28% van de Nederlandse bevolking, dan levert Paus Franciscus, las ik in de Volkskrant, ook nog een argument voor het sluiten van onze grenzen:
Paus Franciscus waarschuwt dat infiltranten van Islamitische Staat (IS) zich kunnen verschuilen in de enorme stroom vluchtelingen die momenteel vanuit Syrië en Libië Europa binnenkomt. Volgens mij zijn die terroristen niet zo dom dat ze met een gammel bootje onze richting op komen.

Ruim 70 jaar geleden waren er Nederlanders die ons land ontvluchtten. Als Engeland de grenzen had gesloten voor die 'Engelandvaarders' hadden we nu geen musical van die naam gehad die al bijna net zo lang draait als de hele Tweede Wereldoorlog duurde.

We moeten al die vluchtelingen opvangen in hun eigen regio, in de nu al overvolle vluchtelingenkampen in Libanon en Jordanië. Dan moeten we daar wel meer geld heen sturen i.p.v. minder. En als we daar bommen gooien, willen er nog meer mensen weg. Hoeveel geld besteden we eingenlijk aan het daar laten rondvliegen van F16's?

Kunnen we die Golfstaten niet een tijdje boycotten, zolang zij er niet over peinzen hun Arabische broeders op te vangen? Fly KLM i.p.v. Emirates!

BELASTEN

Begin mei van dit jaar maakte ik een behoorlijke smak met de fiets, wat o.a. resulteerde in een gebroken rib en wat gekneusde ribben. Dat bewoog niet zo lekker, zeker niet als er ook nog iets, bijvoorbeeld van keuken naar kamer of vice versa, vervoerd moest worden. In het ziekenhuis, waar ik ook nog eens lag i.v.m. een longontsteking, had men dit al voorzien, dus had een verpleegkundige, na overleg met mij, voor mij geregeld dat het bedrijf Medipoint aan mij een rollator verhuurde.

Na verloop van tijd ontving ik een rekening van Medipoint: € 30,00 voor vier weken gebruik van de rollator. Ik ging eens googelen en trof bij de 'Welzijnswinkel' exact dezelfde rollator aan voor de prijs van € 39,00. Ik neem aan dat Medipoint zijn rollators niet per stuk, maar per diverse stuks aanschaft en dan ook nog enige kwantumkorting krijgt. Door ze vervolgens voor € 30,00 per vier weken te verhuren, hebben  ze de kosten er al gauw uit en gaan ze er al snel aan verdienen.


Intussen heb ik de rollator in huis toch wel als handig ervaren voor het vervoeren van dingen, bijvoorbeeld de natte was van de wasmachine in de badkamer naar de droger in de bijkeuken en de droge was van droger naar slaapkamerkast. Heen en weer lopen vinden mijn longen toch al belastend en dat wordt alleen maar erger als ik er nog wat belasting aan toevoeg.  En waarom zou ik mijn bankrekening elke vier weken belasten met een bedrag voor huur dat ik vrijwel in zijn geheel eenmalig kan uitgeven voor aanschaf?

SCHRIJVER

Een kleine week geleden werd veel aandacht besteed aan het overlijden van Joost Zwagerman. De algemene tendens zou aangeduid kunnen worden als: 'We hebben een groot schrijver verloren.'

Ik werd weer eens met de neus op de feiten gedrukt: ik had nog nooit iets van Zwagerman gelezen, zoals ik van vrijwel geen enkele hedendaagse Nederlandse schrijver ook maar iets gelezen heb. Al meer dan veertig jaar lees ik vrijwel uitsluitend Amerikaanse en Engelse schrijvers, in hun eigen taal.

Ik realiseerde mij weer eens dat het niet-lezen van Nederlandse schrijvers voor een belangrijk deel op vooroordelen berustte. Hoog tijd om daar iets aan te doen. Ik schafte dus bij bol.com de e-bookversie van Gimmick! (verschenen in 1989) aan. Op de site van de Arbeiderspers, de uitgever, las ik: Gimmick! veroorzaakte een sensatie bij pers en publiek en groeide uit tot de roman van een generatie. Gimmick! typeert in een onweerstaanbaar hoog tempo het snelle stadsleven maar is tegelijkertijd het onvergetelijke verhaal van een jongen die zijn onschuld verliest en treurt om zijn verloren geliefde.

Ik lig wel een generatie (24 jaar) voor op Zwagerman. Ik behoor dus niet tot de generatie die zich kennelijk door Gimmick! aangesproken voelde, maar in mijn onnozelheid denk ik dat een goed boek iedere generatie moet aanspreken, waarmee ik niet zeggen wil dat iedereen ook elk genre goed moet vinden. Niet iedereen zal willen lezen wat ik een goed horror-, sf- of thrillerverhaal vind. Ik heb het dus over 'algemene' romans.

Nicolaas Beets schreef ooit:
De mortuis nil nisi bene wordt geduid
Als moest men niets dan goeds van hen verkonden!

Van de doden niets dan goeds, dus, al was Beets het daarmee niet eens. Is dit een goed moment om iets negatiefs over (een boek) van Zwagerman te schrijven. Moet ik dan gaan zitten liegen? Citaat: "Schrijf een boek met veel seks erin en je hebt een bestseller. Boek zonder seks? Ook een bestseller." Dat wordt gezegd tijdens een gesprek over kunst in de Gimmick. Het citaat komst voor op pagina 36  (van 197). Verder ben ik niet gekomen. Maar ik was al vrij veel seks tegengekomen.

"Onweerstaanbaar hoog tempo"? Misschien wel, maar het boeide me niet echt. En dat is het eerste vereiste dat ik aan een roman, aan elk boek, stel. Als Joost Zwagerman (een van) onze beste schrijver(s) is, laat ik voorlopig de Nederlandse schrijvers nog maar een tijdje links liggen. Er zijn voldoende Engels schrijvende auteurs waaruit ik kan kiezen.

BELANGRIJK

Het NOS-journaal van 20:00 uur eindigde gisteren met: "Nog even de belangrijkste punten uit het nieuws." Er bleek maar één belangrijk punt te zijn: de Nederlandse, wat zeg ik: de Limburgse wielrenner Tom Dumoulin zal toch niet de Vuelta (de Spaanse wielerronde) winnen. Hij begon de rit nog in de rode trui, eerste in het klassement dus, maar begint vandaag aan de laatste rit op de zesde plaats.

Ik vind wielrennen, vooral als het in de bergen gebeurt, best een leuke sport om naar te kijken, maar ik vind het echt niet belangrijk dat een Nederlander een rit of een hele ronde wint. Er waren in het journaal gisteren echt wel belangrijker zaken aan de orde, zoals een demonstratie 'Red de zorg' of de strijd in een Turks dorp tussen de Koerden en het Turkse leger. De echte liefhebbers hadden gistermiddag het grootste deel van de rit live kunnen volgen. Ze hadden in Studio Sport rond 19:00 uur een korte samenvatting kunnen zien. Waarom is dan ineens in het meest bekeken programma van de dag een simpele sportgebeurtenis het belangrijkste item?

Ik had sowieso niet verwacht dat Tom de Vuelta zou winnen. Hij kan zeer goed tijdrijden, vandaar ook zijn eerste plaats, maar om zo'n grote ronde te winnen, moet je ook goed bergop kunnen fietsen. Dat is niet zijn sterke kant en gisteren moest er over vier cols van de eerste categorie gefietst worden. En die arme Tom moest het ook nog doen zonder ploegmaten die hem konden helpen. Dus werd hij voorbij gereden door een Italiaan, een Colombiaan en wat Spanjaarden die wel kunnen klimmen en wel een helpende ploeg om zich heen hebben.

Tom moet naar een goede ploeg zoeken. Dat is, voor hem, belangrijk.

PERIKELEN

Na een zeer geslaagde, zeer gezellige lunch met Zuster Klivia, op een zonovergoten terras, ging ik naar het recentelijk vernieuwde station van Delft, om daar de Intercity van 15:04 naar Amsterdam te nemen. Helaas, de trein vertrok niet. Er vertrok geen enkele trein meer van station Delft, want "een persoon was door een trein aangereden", zoals het dan eufemistisch wordt genoemd.

Reizigers die naar Den Haag, Leiden, Schiphol en Amsterdam wensten te reizen werd aangeraden (tram)lijn 1 naar Den Haag Holland Spoor te nemen en daar met de trein verder te reizen. Een goed advies, maar ik ken lijn 1 en wist dus dat je daar absoluut niet inkomt met een scootmobiel. Ik besloot mijn ziel in lijdzaamheid te bezitten en geduldig te wachten op  de eerste trein die wel weer naar Amsterdam zou rijden.

"En un momento dado" werd ik spontaan gebeld door de afdeling van de NS die regelt dat mensen als ik met hun scootmobiel van de trein gebruik kunnen maken: een rolstoeltaxi zou mij van station Delft naar Den Haag Centraal brengen, waar ik de Intercity naar Amsterdam zou kunnen nemen. Prima service dus! Die taxi zou om 17:00 uur arriveren bij de taxistandplaats. Ik was daar ruim op tijd aanwezig en er scheen nog een vriendelijk zonnetje, maar om tien over vijf was er nog steeds geen taxi. Ik heb alle telefoonnummers voor zit soort gelegenheden in het geheugen van mijn mobieltje, maar helaas: "Al onze medewerkers waren in gesprek." En dat waren ze na tien minuten nog steeds.

Ik ging maar weer eens naar het informatiehokje in de stationshal om face to face met een NS'er te spreken. Die ging ook maar eens bellen en had na enige tijd zelfs de persoon aan de lijn die de taxi voor mij geregeld had. Die vond het vreselijk dat het allemaal zo gelopen was. Intussen, het was inmiddels half zes, werd er omgeroepen dat het normale treinverkeer weer langzaam op gang zou komen. Ik zag mij nog een een uurtje wachten, maar nee, "binnen nu en tien minuten" zou er een taxi zijn. De alleraardigste NS-dame liep zelfs met me mee naar de taxistandplaats en vertrok pas toen de taxi er was.

Bij Den Haag Centraal leidde mijn komst aanvankelijk tot enige verwarring. De NS-medewerkster in het informatiehokje beschikte ook niet over een portofoon om collega's te raadplegen. Maar na enkele minuten daagden er toch twee van die collega's op die van de hoed en rand wisten en mij de trein in hielpen.

Tussen de bedrijven door had ik diverse malen met Connexxion in Amsterdam gebeld om de steeds wijzigende aankomsttijden op Sloterdijk door te gevenen. Uiteraard gebeurde wat ik verwachtte: toen de trein bijna stilstond werd ik gebeld. Dat was, nam ik, naar later bleek terecht, aan de chaufeur van Connexxion die zijn aankomst meldde. Ik kon daar niet meteen op reageren, want er stonden al NS'ers klaar om mij de trein uit te helpen.

Bij de taxistandplaats aangekomen, zag ik geen busje van Connexxion. Was hij, omdat ik niet gereageerd had en er ook niet was, onverrichterzake naar zijn volgende bestemming gegaan? Ik belde de Connexxioncentrale. Die ging aan de slag en na enige tijd werd mij verzekerd dat de chauffeur mij zou bellen. Zulks gebeurde ook en na enige minuten bevond ik mij echt in de taxi naar huis, waar ik om tien over acht arriveerde.

Er ging weer eens van alles, buiten de schuld van NS en Connexxion, fout, maar het bleek ook weer eens dat er hog altijd medewerkers zijn die hun best blijven doen voor de klant.