MOOI

Ik kwam gisteren terug van boodschappen doen. Haalde de lift naar beneden. Er gingen twee mannen mee, die een wasmachine van de zevende verdieping naar beneden willen brengen. We drukten op de nodige knopjes, maar de deur van de lift ging niet dicht, dus de lift niet omhoog. Na enige tijd bleek er niets anders op te zitten dan de firma te bellen die daar wat aan zou kunnen doen. Er zou 'zo gauw mogelijk' een monteur komen. We praatten nog wat na en een van die andere mannen zei dat ik een mooie scootmobiel had. Ik hoor dat vrij vaak, dus laat ik hem hier nog eens zien.

Het zal wel aan mij liggen, maar ik zie niet wat er nou zo mooi is aan dat ding. Begrijp me goed: ik blij bij dat ik het hem heb en zou niet meer zonder willen en kunnen. Maar ik hem niet vanwege esthetische redenen. Auto's vind ik ook nooit mooi.

O ja, om half drie werkte de lift weer.

AFBLIJVEN

De Millenniumtrilogie van Stieg Larsson, waarvan, schrijft Trouw) het afgelopen decennium meer dan 80 miljoen exemplaren zijn verkocht (2,7 miljoen in het Nederlands) heeft een vierde deel gekregen. Hoe kan dat nou? Stieg Larsson was toch al overleden voordat deel één van de trilogie verscheen?

Stieg Larsson had een partner, Eva Gabrielsson, maar zij waren niet getrouwd. Voor de Zweedse wet was zij daarom niet zijn erfgename. De vader en de broer van Larsson, met wie hij weinig contact zou hebben gehad, kregen de nalatenschap toegewezen en zetten nu het 'Millennium-merk' voort. Deel vier hebben zij laten schrijven door ene David Lagercrantz, die al eerder een boek had gepubliceerd, een biografie van de voetballer Zlatan Ibrahimović.

Het artikel in Trouw had als kop Nieuwe Millennium: 'in de geest van' of 'geldzucht'? Ik moest direct aan het laatste denken. Er is niets tegen je bij het maken van een schilderij, het componeren van een muziekstuk of het schrijven van een boek te laten inspireren door iemand die je bewondert. Maar je moet wel met je handen van een oorspronkelijk werk afblijven, niet klakkeloos, bijvoorbeeld, alle hoofdpersonen overnemen.

Trouw had nog een artikel waarin aandacht werd besteed aan recencies in diverse (buitenlandse) kranten van deel vier. De oordelen waren verdeeld. Ik peins er niet over het boek aan te schaffen. Het is niet 'in de geest van', het is gewoon jatwerk. Ik zou me een heler voelen als ik het boek kocht.

WENS

Een vrouw, of haar partner, vindt dat haar borsten wat aan de kleine kant zijn. Daar kan iets aan gedaan worden, dus gaat ze naar de dokter. Het uiteindelijke resultaat is een operatie, die waarschijnlijk ook nog door de verzekering betaald wordt. Of die operatie nodig was en de uitvoering daarvan wordt beslist en uitgevoerd door een dokter. Is die  dokter nu bezig met geneeskunde?

Volgens van Dale is geneeskunde: "beter maken, doen herstellen". Die vrouw was niet ziek, hoefde dus niet genezen te worden. Er was ook niets aan haar beschadigd, dus er hoefde ook niets hersteld te worden. Echter, wat zij graag wilde laten doen kan en mag alleen door een arts gedaan worden. Dan wordt het ineens geneeskunde. In deze situatie spreken we (voor mij was dat woord ook nieuw) van 'wensgeneeskunde'. Trouw schreef daarover.

Dokters doen steeds vaker dingen zonder een strikt medische noodzaak. Nieuwe richtlijnen moeten duidelijk maken wanneer ze voorrang geven aan 'echte' geneeskunde.

Rimpels opvullen met botox of de 'total body scan' - die voorbeelden zijn al langer bekend. Maar de zogeheten 'wensgeneeskunde' breidt zich ook uit buiten de cosmetische chirurgie, schrijft het Centrum voor Ethiek en Gezondheid (CEG) in een rapport dat morgen verschijnt. Wat te denken van de keizersnede zonder medische noodzaak of de moedervlek die zo goed als zeker geen huidkanker voorspelt maar er niet fraai uitziet?

Wat mij betreft mag iedereen, eventueel met behulp van een arts, zich zo verfraaien als zhij wil. Voor mij is de vraag: moet ik daaraan meebetalen, oftewel: moet de verzekering de kosten daarvan dragen? Ik ben solidair tegen de klippen op: zo lang ik verzekerd ben, heb ik zonder bezwaren meebetaald voor de verzekering van andermans kinderen, om maar een voorbeeld te noemen. Ik zal ook geen actie gaan voeren om wensgeneeskunde buiten de verplichte zorgverzekering te houden. Maar als we in een steeds van steeds stijgende kosten keuzes moeten maken, weet ik wel waar mijn prioriteiten liggen.

OEPS!

Even na vijf uur werd ik wakker. Vaak ga ik dan mjn bed maar uit, want waarom zou ik wachten tot het zes uur wordt, mijn gebruikelijke tijd van opstaan? Vandaag echter bleef ik liggen, met als gevolg dat ik doorsliep tot even na half acht. Ja, dan heb ik niet voldoende tijd meer voor het nadenken over en het schrijven van mijn dagelijkse blog, want ik had ook nog niets klaar liggen.

Morgen is er weer een dag.

WILDPARK

Twee Deense biowetenschappers van de Aarhus universiteit, lees ik in Trouw, hebben de natuurlijke zoogdierenwereld in kaart gebracht en concluderen dat de diversiteit vooral door de mens is verminderd. (...) Europa zou een groot wildpark kunnen zijn geweest zoals we dat vrijwel alleen nog uit Afrika ten zuiden van de Sahara kennen, zegt Soren Faurby. "Met dieren als olifanten, neushoorns, luipaarden, en hyena's. Maar ook met lynxen, bruine beren, en pythons."

Misschien hebben die onderzoekers ook wel aangeven wat de mens precies heeft gedaan om die diversiteit te verminderen, maar in het artikel in Trouw wordt dat niet vermeld. Ik denk niet dat we die diersoorten domweg hebben doodgeschoten, of langs andere weg uitgeroeid hebben. We hebben onze leefomgeving naar onze wensen en behoeften ingericht en die grote wilde dieren hielden niet van die omgeving en zijn het verderop gaan zoeken. Die wilde dieren overigens deden er ook alles aan om ervoor te zorgen dat er weinig plaats was voor andere soorten.

Hebben we nu iets verkeerd gedaan? Ik vind van niet. Net als olifanten, hyena's en pythons maken wij deel uit van 'de natuur' en maakten wij gebruik van de ons geboden mogelijkheden. Maar kennelijk zijn wij wat slimmer dan al die andere soorten en deden we dat beter. Oké, in de meer recente perioden van ons bestaan zijn we daarin wat doorgeschoten, waardoor bepaalde diersoorten niet alleen uit bepaalde streken, maar helemaal verdwenen zijn.

Kunnen we onze fouten nog herstellen? Willen we onze fouten nog herstellen? "We hebben met ons onderzoek laten zien hoe de wereld er zonder tussenkomst van mensen uit zou zien", zegt Faurby. "Het is aan de politiek om een beslissing te maken over conservatie en herintroductie van sommige diersoorten. Ik vermoed dat zelfs Marianne Thieme niet zal  pleiten voor herintroductie van olifanten op de Hoge Veluwe of cheeta's wil introduceren in de Oostvaardersplassen.

HANDLEIDING

Montasser Alde'emeh is een Belgische onderzoeker die in Trouw geïnterviewd wordt. Gevaar IS-sympathisanten wordt hier onderschat, vindt hij. Op Twitter zag ik de afgelopen dagen ook nog een handleiding van IS rondgaan - hoe je chemische bommen kunt maken om hier aanslagen te plegen. IS heeft daar bepaald geen primeur.

Al jaren circuleren op het internet handleidingen voor het maken van bommen. De meeste ingrediënten zijn voor iedereen te koop, vaak gewoon bij de drogist. De Amerikaan Timothy McVeigh, die in 1996 een aanslag pleegde op een federaal kantoorgebouw in Oklahoma City (168 doden, ruim 600 gewonden),gebuikte zo'n zelfgemaakte bom. Het was de zwaarste aanslag in de VS vóór 9/11.

McVeigh was een 'gewoon' Amerikaans staatsburger, die het oneens was met de regering in Washington. Door al die verhalen over terroristische aanslagen beginnen we te vergeten dat, in ieder geval in ons land, veel meer doden vallen door afrekeningen in het criminele milieu en door huiselijk geweld.  Vaders die hun kinderen doden, mannen die hun ex-vriendin of -vrouw vermoorden. Vaak is de politie op de hoogte van problematische situaties, maar ja, er wordt bezuinigd. Die schutter in de Thalys was ook bekend bij diverse nationale veiligheidsdiensten.

Plasterk wil, ten koste van onze privacy, onze veiligheidsdiensten nog veel meer bevoegdheden geven. Dan worden mogelijk nog meer potentiële terroristen bekend. Hebben we genoeg geld om al het personeel te betalen dat al die 'verdachten' in het oog moet gaan houden?

KINDVRIJ

"Ben jij het ook zo zat om in restaurants, koffiehuizen, café’s en hotels te worden geconfronteerd met gillende, stampende, krijsende, snottebellende kinderen en hun lakse ouders?"

Die tekst staat niet voor niets tussen aanhalingstekens. Het is niet mijn tekst, het is een citaat, dat ik ontleen aan de website 'No Kids Allowed'. Ik kwam op die site n.a.v. een artikel in Het PAROOL onder de kop Zijn kinderen straks niet meer welkom in de horeca?

Ik ben eerlijk en geef direct toe dat ik een hekel heb aan  gillende, stampende, krijsende, snottebellende kinderen. Dat zal wel liggen aan het feit dat ik zelf geen kinderen heb. Het is me echter nooit opgevallen dat het verschijnsel zich bijzonder veel voordoet in horecagelegenheden. Ik heb ook een hekel aan die kinderen in trams en treinen, of in de supermarkt, maar het gaat me wat te ver om meteen te gaan pleiten voor kindvrij openbaar vervoer of kindvrije supermarkten.

In het artikel komt ook Leonardo Pacenti van Caffè Toscanini aan het woord: 'Het gaat niet om hoe oud gasten zijn, maar om hoe ze zich gedragen. Ik kan je vertellen: er zijn beroemde voetballers die zich in onze zaak een stuk slechter hebben gedragen - schreeuwen, rondrennen, met eten gooien - dan al die kinderen bij elkaar.'

Als ik mag kiezen, heb ik toch liever te maken met zich misdragende kinderen dan met zich misdragende voetballers, hoe beroemd ze ook zijn.