dinsdag 25 februari 2014

Bril

Er gaat bijna geen dag voorbij of er is een Sterreclame voor "een complete bril". Die kost dan minder dan honderd euro en dan krijg je er ook nog eens een bril, of twee brillen, bij cadeau. De brillenwinkels buitelen over elkaar heen met dat soort aanbiedingen en dat gaat al geruime tijd zo. Mijn huidige bril heb ik nog niet zo lang. Toen ik die aanschafte waren al die aanbiedingen van kracht. Ik heb er echter ruim negenhonderd euro voor betaald. Het is dan ook een varifocus bril met ontspiegelde en meekleurende glazen. Veel completer kan dus haast niet. Elke keer als ik die Sterreclame zie vraag ik me weer af wat voor extra's er dan wel in mijn bril zitten, die hem achthonderd euro duurder maken dan die "complete bril". Dat had ik me natuurlijk moeten afvragen bij de aanschaf van mijn huidige bril, maar ik geloof nooit in spectaculair goedkope aanbiedingen. Maar als ik weer eens langs zo'n brillenwinkel loop, ga ik toch eens vragen wat ze nou precies bedoelen met "complete bril".
x

maandag 24 februari 2014

Nabeschouwing

In het buitenland werd 'gemengd' gereageerd op het feit dat zo'n klein rotlandje zoveel (24) medailles wist te winnen bij de Olympische Winterspelen. Enerzijds was er bewondering, anderzijds werd erop gewezen dat al die medailles bij slechts één sport behaald werden. Nou, en?

Bij de Olympische Zomerspelen van 2012 werd Jamaica niet gekritiseerd omdat ze uitsluitend wonnen bij het hardlopen over de korte afstanden, noch Ethiopië omdat het alleen maar op de lange afstanden successen behaalde. Noorwegen behaalde al zijn medailles in Sotsji op ski's of een snowboard. Ze probeerden niet eens een medaille op de 10.000 m schaatsen te behalen, hoewel dat best mogelijk was en de Noren op dat terrein een respectabele geschiedenis hebben met Hjalmar Andersen, Knut Johannesen en Johann Olav Koss .

Waarom zijn 'wij' zo goed in schaatsen? Ik denk dat het te maken heeft met het feit dat als het eenmaal weer eens vriest het ijs voor vrijwel iedereen 'om de hoek' ligt. Verder hebben wij meer overdekte schaatsbanen dan landen als de USA en Rusland en dan hebben we ook nog een rij niet-overdekte kunstijsbanen. Wie zich in het schaatsen wil bekwamen hoeft dus nooit ver te reizen. Anderzijds is het aantal banen waar je kunt rodelen of bobsleeën hier dun gezaaid. Het zelfde geldt voor skischansen. En hoe vaak ligt hier nu voldoende sneeuw voor uitgebreid langlaufen? En voor alpineskiën moetje ook een flink aantal uren reizen. Met andere woorden: anders dan schaatsen worden andere wintersporten ons niet met de paplepel ingegoten.

Dit jaar leverde het schaatsen zelfs nieuwtjes (voor mij tenminste) op in de Story/Privésfeer: Jorrit Bergsma doet het met de Amerikaanse schaatsster Heather Richardson en Marrit Leenstra met de Italiaanse schaatser Matteo Anesi. Ze volgen a.h.w. het voorbeeld van Ids Postma, die met Anni Friesinger trouwde. Het lijkt me duidelijk dat de schaats(st)ers bij internationale wedstrijden niet uitsluitend met schaatsen bezig zijn.
x

zondag 23 februari 2014

Wetgeving

De Amerikaanse president Barack Obama heeft felle kritiek geuit op het Oegandese voornemen om homoseksualiteit verder te criminaliseren. Dat las ik in Trouw. Daarin stond nog een artikel over antihomowetgeving. Daarbij werd geen mening van Obama vermeld, terwijl daarvoor toch alle reden was. In dit artikel immers ging het om wetgeving in de Amerikaanse staat Arizona. Bedrijven in de Amerikaanse staat Arizona kunnen op basis van religieuze redenen homoseksuele klanten weigeren. (...) Voorstanders van de wet zeggen dat het dient als bescherming van de godsdienstvrijheid. Zo kan een fotograaf weigeren te werken bij een homohuwelijk zonder zich zorgen te maken over juridische consequenties.

Ik kan me niet zo goed voorstellen dat homo's een orthodox christelijke fotograaf die wat tegen homo's heeft met juridische middelen zullen dwingen hun huwelijk te fotograferen. Ik kan me evenmin indenken dat een homofobe autoverkoper de kans een auto te verkopen zal willen mislopen, omdat de kopers een homostel vormen. God zal immers niet van hem eisen dat hij inkomsten misloopt. Ik heb altijd de indruk gehad dat God liberaler en pragmatischer is dan zijn gelovigen.
x

zaterdag 22 februari 2014

Afval

Je wordt soms geconfronteerd met de meest onverwachte problemen. Zo dacht ik dat we met ons allen veel te veel rotzooi maken. Maar in Trouw lees ik dat het tegengestelde het geval is: In heel Nederland, en zelfs in grote delen van Noord-Europa, wordt te weinig huisvuil opgehaald om alle verbrandingsovens te laten draaien. (...) Het klinkt paradoxaal maar huisvuil is gewild. Afvalverbranding biedt een alternatief voor fossiele brandstoffen omdat het hernieuwbare energie oplevert. Daardoor levert het problemen op als consumenten te goed gaan besparen. (...) In Nederland en andere Noord Europese landen samen krijgen energiecentrales te weinig grondstoffen binnen: jaarlijks wordt 'slechts' 150 miljoen ton afval geproduceerd, terwijl de centrales samen meer dan 700 miljoen ton aan kunnen.

Zie ik het nu verkeerd, of ligt het probleem niet zozeer bij ons, dat we te weinig rotzooi produceren, maar bij de energiecentrales en de overheden die er in gemeenschappelijk overleg voor gezorgd hebben dat er een overcapaciteit aan verbrandingsovens is ontstaan. Die overcapaciteit kost geld en het kan haast niet anders of dat wordt uiteindelijk doorberekend in de tarieven die wij met ons allen voor energie betalen. Daardoor kunnen wij weer minder geld besteden aan producten die uiteindelijk tot afval leiden. Over vicieuze cirkel gesproken!
x

vrijdag 21 februari 2014

Chauvinisme

Voor een beetje Nederlandse nationaalchauvinist zijn het geweldige tijden. De ene dag na de andere winnen 'we' Olympische medailles, soms wel drie op een dag. 'We' zijn vreselijk trots als we het Wilhelmus horen en onze nationale driekleur omhoog zien gaan. Erica Terpstra wordt naar Studio Sportwinter gesleept om nog eens op haar onnavolgbare wijze te benadrukken dat 'we' kanjers zijn.En laat niemand het durven onze warme gevoelens te verkoelen.

De Amerikaanse journalist Matt Futterman plaatste in de Washington Post wat kritische kanttekeningen bij de Nederlandse dominantie op schaatsgebied. Hij had er daarbij niet op gerekend dat sommige Nederlandse schaatsfans niet alleen Engels, maar zelfs de Washington Post lezen. En die pikten zijn kritiek niet: Futterman kreeg vanuit Nederland de nodige 'hatemail' over zich heen. Bijvoorbeeld: "Hello crying baby…Come to Holland/Netherlands then I will give you my 50-year-old Dutch fists on your ugly face."

Ik heb er, ook op deze plek, nooit een geheim van gemaakt dat ik een liefhebber van schaatsen ben. Maar niet alleen van Nederlands schaatsen. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat 'we' bij de Olympische Winterspelen van 1984 in Sarajevo geen enkele medaille behaalden. Maar er werden wel historische 5.000 en 10.000 m geschaatst door de Zweed Gustafson en de Rus Malkov. Gustafson was op de 5.000 m 2 honderdste seconden sneller dan Malkov, die op zijn beurt op de 10.000 m 5 honderdste seconden sneller was dan Gustafson. Als in Sotsji de Noren en Skobrev wel aan de 10.000 m hadden meegedaan, hadden ze best nog brons kunnen winnen, want zo sterk was de tijd van Bob de Jong (13:07.19) nu ook weer niet, waarmee ik overigens niets wil afdoen van de prestatie van Bob.

Het zou zomaar kunnen dat 'we' morgen nog twee gouden medailles binnen slepen, bij de ploegenachtervolging. Ik ben daar niet zo'n liefhebber van. Die ploegenachtervolging is ooit bedacht om het schaatsen populairder te maken, ook voor niet-Nederlanders. Dan zien ze mensen tegen elkaar, i.p.v. tegen de klok schaatsen. Ik zal er waarschijnlijk wel naar kijken, maar ik blijf dat ouderwetse schaatsen over de vier klassieke afstanden mooier en spannender vinden, wie er ook wint.  
x

donderdag 20 februari 2014

Kippenvel

Er gaat bijna geen dag voorbij of we zien een paar mannen of vrouwen in een oranje outfit die van een of andere bobo een bosje bloemen krijgen aangereikt. Een dag later zien we dezelfde mannen of vrouwen klaar staan om een medaille te krijgen omgehangen en nog een bosje bloemen te krijgen. We zien die beelden niet alleen in een directe uitzending, maar ook nog in het NOS-journaal, bij Studio Sportwinter en als het meezit ook nog bij Pauw & Witteman, waarbij ze van commentaar worden voorzien door Mart Smeets.

Kan het mooier? Jazeker kan dat! Gisteren schaatste Carien Kleibeuker de 5.000 m. Acht jaar geleden had ze dat ook gedaan bij de Olympische Winterspelen in Turijn. Daarbij kwam ze niet verder dan de tiende plaats. Gisteren kwam ze, na Martina Sáblíková en Ireen Wüst, op de derde plaats en mocht ze dus een bosje bloemen in ontvangst nemen. Maar dan komt pas het mooiste: na die ceremonie komt er een meisje op haar toe lopen. Het is de vijfjarige Annemijn, de dochter van Carien. De Volkskrant beschrijft het veel mooier dan ik het kan: Annemijn zit in de gang, op een glanzende tegelvloer, te wachten tot haar moeder, Carien Kleibeuker, klaar is met alle interviews over de bronzen medaille op de olympische 5 kilometer. Het vijfjarige meisje jengelt niet, stoort niet, dreint niet. Ze lijkt volkomen gewend aan de concentratie en overgave, waarmee haar mama het schaatsvak uitoefent.

Vanmiddag worden de medailles uitgereikt. Je mag toch hopen dat Annemijn weer in de buurt is als we het Tsjechische volkslied achter de rug hebben. Ik zou het zo mooi vinden, als Carien de bronzen medaille dan even om de hals van die kleine Annemijn hangt. De beelden daarvan zullen bij de volgende Olympische Winterspelen nog herhaald worden en opnieuw voor kippenvel zorgen.
x

woensdag 19 februari 2014

Onbereikbaar

Een opvallend (vind ik) bericht in Trouw: Autofabrikant BMW heeft een nieuwe impuls gegeven aan een discussie die in meer landen wordt gevoerd over het altijd maar bereikbaar zijn. De topman van het Duitse autoconcern wil zijn werknemers het 'recht geven om onbereikbaar te zijn' in de vrije tijd. Sinds wanneer geven directeuren werknemers rechten inzake de manier waarop ze met hun vrije tijd omgaan?

Veel werknemers hebben het ook niet helemaal goed begrepen. Zij blijken in de avonduren, in het weekend of tijdens hun vakantie nog regelmatig hun werkmail te controleren of zakelijke telefoontjes af te wikkelen. Een normale werkweek van veertig uur wordt dan al snel langer dan 50 uur of meer, wat niet de bedoeling is zei BMW-topman Manfred Schoch.

Ik werk al bijna veertien jaar niet meer, maar ik weet zeker dat áls ik nog gewerkt had en áls ik een smartphone had, ik die in mijn eigen tijd zeker niet gebruikt zou hebben om werkmail te checken of zakelijke telefoontjes te plegen. Zoals het boek 'Prediker' zegt: "Alles heeft zijn bestemde tijd".

De telefoonprovider 'Ben' maakt tegenwoordig reclame met de tekst dat je mobieltje een 'uitknop' heeft. Het probleem is dat  een smartphone eigenlijk helemaal geen telefoon is. Het is een minicomputer, waarmee je ook nog kunt telefoneren. Ik vermoed dat de telefoonfunctie de minst gebruikte van het apparaat is. Het schijnt dat dezer dagen talloze mensen het apparaat gebruiken om op de werkplek naar de Olympische Spelen te kijken. En dan moet je Facebook en Twitter ook nog eens bijhouden. Ja, dan moet je wel in eigen tijd je werkmail checken.
x