Chauvinisme

Voor een beetje Nederlandse nationaalchauvinist zijn het geweldige tijden. De ene dag na de andere winnen 'we' Olympische medailles, soms wel drie op een dag. 'We' zijn vreselijk trots als we het Wilhelmus horen en onze nationale driekleur omhoog zien gaan. Erica Terpstra wordt naar Studio Sportwinter gesleept om nog eens op haar onnavolgbare wijze te benadrukken dat 'we' kanjers zijn.En laat niemand het durven onze warme gevoelens te verkoelen.

De Amerikaanse journalist Matt Futterman plaatste in de Washington Post wat kritische kanttekeningen bij de Nederlandse dominantie op schaatsgebied. Hij had er daarbij niet op gerekend dat sommige Nederlandse schaatsfans niet alleen Engels, maar zelfs de Washington Post lezen. En die pikten zijn kritiek niet: Futterman kreeg vanuit Nederland de nodige 'hatemail' over zich heen. Bijvoorbeeld: "Hello crying baby…Come to Holland/Netherlands then I will give you my 50-year-old Dutch fists on your ugly face."

Ik heb er, ook op deze plek, nooit een geheim van gemaakt dat ik een liefhebber van schaatsen ben. Maar niet alleen van Nederlands schaatsen. Ik herinner me nog als de dag van gisteren dat 'we' bij de Olympische Winterspelen van 1984 in Sarajevo geen enkele medaille behaalden. Maar er werden wel historische 5.000 en 10.000 m geschaatst door de Zweed Gustafson en de Rus Malkov. Gustafson was op de 5.000 m 2 honderdste seconden sneller dan Malkov, die op zijn beurt op de 10.000 m 5 honderdste seconden sneller was dan Gustafson. Als in Sotsji de Noren en Skobrev wel aan de 10.000 m hadden meegedaan, hadden ze best nog brons kunnen winnen, want zo sterk was de tijd van Bob de Jong (13:07.19) nu ook weer niet, waarmee ik overigens niets wil afdoen van de prestatie van Bob.

Het zou zomaar kunnen dat 'we' morgen nog twee gouden medailles binnen slepen, bij de ploegenachtervolging. Ik ben daar niet zo'n liefhebber van. Die ploegenachtervolging is ooit bedacht om het schaatsen populairder te maken, ook voor niet-Nederlanders. Dan zien ze mensen tegen elkaar, i.p.v. tegen de klok schaatsen. Ik zal er waarschijnlijk wel naar kijken, maar ik blijf dat ouderwetse schaatsen over de vier klassieke afstanden mooier en spannender vinden, wie er ook wint.  
x

Kippenvel

Er gaat bijna geen dag voorbij of we zien een paar mannen of vrouwen in een oranje outfit die van een of andere bobo een bosje bloemen krijgen aangereikt. Een dag later zien we dezelfde mannen of vrouwen klaar staan om een medaille te krijgen omgehangen en nog een bosje bloemen te krijgen. We zien die beelden niet alleen in een directe uitzending, maar ook nog in het NOS-journaal, bij Studio Sportwinter en als het meezit ook nog bij Pauw & Witteman, waarbij ze van commentaar worden voorzien door Mart Smeets.

Kan het mooier? Jazeker kan dat! Gisteren schaatste Carien Kleibeuker de 5.000 m. Acht jaar geleden had ze dat ook gedaan bij de Olympische Winterspelen in Turijn. Daarbij kwam ze niet verder dan de tiende plaats. Gisteren kwam ze, na Martina Sáblíková en Ireen Wüst, op de derde plaats en mocht ze dus een bosje bloemen in ontvangst nemen. Maar dan komt pas het mooiste: na die ceremonie komt er een meisje op haar toe lopen. Het is de vijfjarige Annemijn, de dochter van Carien. De Volkskrant beschrijft het veel mooier dan ik het kan: Annemijn zit in de gang, op een glanzende tegelvloer, te wachten tot haar moeder, Carien Kleibeuker, klaar is met alle interviews over de bronzen medaille op de olympische 5 kilometer. Het vijfjarige meisje jengelt niet, stoort niet, dreint niet. Ze lijkt volkomen gewend aan de concentratie en overgave, waarmee haar mama het schaatsvak uitoefent.

Vanmiddag worden de medailles uitgereikt. Je mag toch hopen dat Annemijn weer in de buurt is als we het Tsjechische volkslied achter de rug hebben. Ik zou het zo mooi vinden, als Carien de bronzen medaille dan even om de hals van die kleine Annemijn hangt. De beelden daarvan zullen bij de volgende Olympische Winterspelen nog herhaald worden en opnieuw voor kippenvel zorgen.
x

Onbereikbaar

Een opvallend (vind ik) bericht in Trouw: Autofabrikant BMW heeft een nieuwe impuls gegeven aan een discussie die in meer landen wordt gevoerd over het altijd maar bereikbaar zijn. De topman van het Duitse autoconcern wil zijn werknemers het 'recht geven om onbereikbaar te zijn' in de vrije tijd. Sinds wanneer geven directeuren werknemers rechten inzake de manier waarop ze met hun vrije tijd omgaan?

Veel werknemers hebben het ook niet helemaal goed begrepen. Zij blijken in de avonduren, in het weekend of tijdens hun vakantie nog regelmatig hun werkmail te controleren of zakelijke telefoontjes af te wikkelen. Een normale werkweek van veertig uur wordt dan al snel langer dan 50 uur of meer, wat niet de bedoeling is zei BMW-topman Manfred Schoch.

Ik werk al bijna veertien jaar niet meer, maar ik weet zeker dat áls ik nog gewerkt had en áls ik een smartphone had, ik die in mijn eigen tijd zeker niet gebruikt zou hebben om werkmail te checken of zakelijke telefoontjes te plegen. Zoals het boek 'Prediker' zegt: "Alles heeft zijn bestemde tijd".

De telefoonprovider 'Ben' maakt tegenwoordig reclame met de tekst dat je mobieltje een 'uitknop' heeft. Het probleem is dat  een smartphone eigenlijk helemaal geen telefoon is. Het is een minicomputer, waarmee je ook nog kunt telefoneren. Ik vermoed dat de telefoonfunctie de minst gebruikte van het apparaat is. Het schijnt dat dezer dagen talloze mensen het apparaat gebruiken om op de werkplek naar de Olympische Spelen te kijken. En dan moet je Facebook en Twitter ook nog eens bijhouden. Ja, dan moet je wel in eigen tijd je werkmail checken.
x

NIMBY

Waar laten we pedoseksuelen wonen, die gestraft zijn en hun straf hebben uitgezeten? "Niet in mijn buurt/gemeente." Over NIMBY-syndroom gesproken.

OK, ik heb geen (klein)kinderen, dus ik heb makkelijk praten. Ik ben als het ware 'niet-belanghebbend'. Maar kan iemand mij vertellen, wat voor standpunt ik hier moet/mag/kan innemen?
x

Overtuigen

Het moet toch niet gekker worden! Tussen alle enthousiaste verhalen over gewonnen medailles door hoor ik iemand tussen neus en lippen door even zeggen dat Ireen Wüst en Koen Verwey in Sotsji een kamer delen. Wat krijgen we nou? Liggen alle Nederlandse vrouwelijke en mannelijke sporters zo veel mogelijk door elkaar? Wordt er tot elke prijs voorkomen dat mannen en vrouwen een kamer delen met seksegenoten? Deelt Sven Kramer een kamer met Margot Boer? Heeft Jan Blokhuijsen Marrit Leenstra op hun gedeelde kamer getroost met het feit dat zij 'slechts' vierde werd op de 1.500 m? En hoe zit dat met Jorrit Bergsma die verloofd is met de Amerikaanse schaatsster Heather Richardson? Doen 'we' dat nou om Poetin ervan te overtuigen dat we echt geen homo's en lesbo's afgevaardigd hebben?x

Trots

Waar gaat het om bij de Olympische Spelen? Om (de prestaties van) de sporters, toch? Nou, nee, dat zie je helemaal verkeerd. In Sotsji en aanpalende slikken en zompen is het nog warmer dan hier. Bij mijn favoriete sport, schaatsen, hebben ze daar gelukkig geen last van, want dat vindt toch niet in de buitenlucht plaats. Maar dankzij het warme weer ligt de skipiste in de bergen er niet helemaal ideaal bij. Er werd voor gepleit het tijdstip van de Super G te vervroegen. Dan zou de sneeuw wat beter zijn dan op het geplande tijdstip. Maar dat kon niet want daar hadden de tv-maatschappijen geen rekening mee gehouden en hun uitzendingen worden (financieel) mogelijk gemaakt door sponsors en die kunnen niet hebben dat de kijkers nog op één oor liggen als de afdaling van start gaat. Nu konden ze er getuige van zijn dat de ene na de andere skister viel of buiten de baan terecht kwam. Die hadden vier jaar lang naar die afdaling toegewerkt, maar dat maakte natuurlijk niets uit in vergelijking met de financiële belangen van de sponsors.

Nu heb ik ook weer niet al te veel medelijden met de sporters, want die ontvangen veelal van hun sponsors ook een bedrag dat ruim boven het gemiddelde inkomen ligt in het land waar ze vandaan komen en dat ze met zo veel trots vertegenwoordigen. Dankzij hun kunnen wij, de kijkers, ons af en toe ook een beetje trots voelen.

Topsporters vertegenwoordig allang geen land meer, ze vertegenwoordigen  een bedrijf. Als Sven Kramer of Ireen Wüst weer een gouden medaille wint, hoef je je pas trots te voelen als je een verzekering bij TVM hebt afgesloten. TVM immers, niet de KNSB, of NOC/NSF, heeft hun prestaties mogelijk gemaakt. En 'beslist.nl' heeft er mede voor gezorgd dat de NOS het allemaal kan laten zien.
x

IJshockey

De Nederlanders zijn goed in schaatsen. Ook op het terrein van hockey staan ze hun mannetje, maar merkwaardig genoeg stellen ze, internationaal gezien, helemaal niets voor op het terrein van ijshockey. Let wel: ik vind dat niet merkwaardig, maar de International Business Times (IBT). Die Amerikaanse krant wijdt een uitgebreid artikel aan het Nederlandse schaatsen en de successen die ‘wij’ daarin bereiken. Winter Olympics 2014: Speed Skating Continues To Be Dominated By The Netherlands, But Why?

Op veel plaatsen ter wereld, met name in Noord-Amerika, wordt schaatsen, volgens de IBT, beschouwd als vervelend en monotoon, maar de Nederlanders beschouwen schaatsen als een deel van hun nationale identiteit. Het was de auteur van het artikel niet ontgaan dat koning en koningin de Nederlandse schaats(st)ers enthousiast aanmoedigden. Hij wist daarbij te vertellen dat Willem-Alexander Máxima op schaatsen ten huwelijk heeft gevraagd. Dat wist ik niet, maar ik ben dan ook geen trouw lezer van de bladen die daar alles van weten.

Maar hoe komt het nou dat de Nederlanders zo goed zijn in schaatsen? Lange afstanden schaatsen is volgens de schrijver van het artikel een normale gewoonte in Nederland. In de wintermaanden is schaatsen een verstandige manier van transport. Omdat een groot deel van het land beneden de zeespiegel ligt, is op schaatsen reizen vaak een fluitje van een cent. Nederlanders beginnen als kleuter al te schaatsen, dus voor sommigen is schaatsen net zo normaal als lopen. Die journalist heeft zich of helemaal niet goed voorbereid of zich laten voorlichten door een grapjas. Als hij nu even een bezoek aan Nederland zou brengen, zou hij alleen actieve schaatsers op schaatsbanen zien. Tot nu toe is deze winter geen Nederlander per schaats naar zijn werk of op familiebezoek gegaan.

Voordat 'Ard en Keessie' ten tonele verschenen, waren het vooral de Noren die medailles wonnen en terecht wordt in het artikel geschreven dat buitenlandse winnaars met hetzelfde respect worden behandeld als Nederlandse. Ik herinner me nog dat de Rus Guljajev wereldkampioen werd in de allereerste overdekte schaatswedstrijd in Thialf. Toen het Russische volkslied werd gespeeld, werd dat door het overwegend Nederlandse publiek meegeneuried. Shani Davis is in Nederland bekender dan in zijn eigen USA.

Overigens is er al een stap gedaan naar Nederlands succes bij ijshockey. Sven Kramer heeft al geruime tijd een relatie met Naomi van As, die al eens is uitgeroepen tot beste hockeyster van het jaar en ook, met het Nederlandse team, een gouden Olympische medaille heeft behaald. Als die relatie stand houdt en tot nageslacht leidt, beschikt dat over een aardige combinatie van genen.  
x