Foto

Gisteren was er weer iets nieuws. Mijn temperatuur was 38,7. Mijn standaardtemperatuur is 36,7. Ik had dus koorts. Daarbij was ik kortademig, dus misschien had ik wel longontsteking. Ik werd dus met bed en al naar radiologie vervoerd. Of ik even wilde gaan staan. Mooi niet: met een katheter en een infuus klim je niet eenvoudig uit en in bed. Ik kon eigenlijk ook wel in bed blijven voor die foto. De uitslag kwam al gauw: niets aan de hand.

De afgelopen dagen heb ik nauwelijks gegeten. Al na enkele happen ga ik kokhalzen en in overgeven heb ik geen zin. Volgens een van de verpleegkundigen leidt het antibioticum dat ik voortdurend via de infuus krijg ook tot misselijkheid. Gelukkig heb ik voldoende overtollig vet. Dat kan nu worden aangesproken. 

Omdat ik overdag ook nog wel wat slaap, slaap ik 's nachts weinig. Daardoor duren de nachten heel lang.

Langer

Het wordt toch pas dinsdag voor ik naar huis mag. Verder heb ik momenteel geen puf om veel te schrijven. Voor meer bijzonderheden mag je bellen.

Later

Ik ben al vroeg weer op, maar heb nog niets nieuws te melden. De dokters komen rond half negen langs en dan zal ik vernemen wanneer ik los kan komen van alle slangetjes en wanneer ik huiswaarts kan keren. Tot straks!

VERVOLG (9:00 uur)

De dokter is net langs geweest. De meeste slangen worden losgekoppeld. Alleen de katheter blijft nog tot morgen zitten, maar als het bij mij net zo gaat als bij mijn kamergenoot, mag ik morgen naar  huis. Ik heb intussen wel gehoord dat ik de komende ZES weken niet mag fietsen. Ik ga dus maar wat voorraden door AH laten bezorgen, want aan elke dag met boodschappen sjouwen heb ik een hekel.

NOG WAT LATER (10:14 UUR)

Ik kan weer rondlopen, al moet ik daarbij het zakje waarin ik mijn plasje doe en de zoutoplossing achter me aan slepen. Maar ik kan ook weer gewoon aan tafel zitten.

x 

Kort

Ik ben redelijk gezond wakker geworden en redelijk uitgeslapen. Maar ik houd het kort, want ik mag niet uit bed en zit nog aan diverse slangetjes vast. Ik schrijf dit dus niet op mijn laptop, maar (met één vinger) op mijn iPad. Wellicht schrijf ik loop van de dag wat meer.

VERVOLG

Ik mag wel op de rand van mijn bed zitten. Mijn laptop ligt op dat uitklaptafeltje/kastje naast mijn bed, zodat ik wat beter kan typen.

Gisteren was ik ruim vóór de afgesproken tijd (9:00 uur) in het ziekenhuis. Daar had ik, om 9;00 uur een gesprek van een kwartiertje over allerlei zaken die al diverse keren waren besproken en vastgelegd. Vervolgens mocht ik tot 10:uur wachten op de verstrekking van enkele kalmerende pilletjes. Om elf uur werd ik naar de OK gebracht. Wat daar gebeurde weet ik alleen van horen zeggen, want ik was onder volledige narcose. Daarna ging ik naar de recovery room, waar tot 18:30 uur ben gebleven. Dat had vooral te maken met misselijkheid en overgeven, vanwege de morfine, waar ik niet tegen kan. De avond en nacht heb ik verder overwegend slapend doorgebracht. Mijn ontbijt vanochtend was de eerste maaltijd sinds het diner van maandagavond.

Zeer waarschijnlijk worden alle slangetjes waaraan ik nu nog vastzit (infuus, katheter, drain en - tijdelijk - zuurstof) losgekoppeld. Paracetamol  wordt in vloeibare vorm, via het infuus, toegediend. Ik mag naar believen zelf op een knopje drukken. 

Hopelijk mag ik vrijdag naar  huis.
x

Operatie

Het schijnt dat er veel mensen zijn die zich vandaag heel goed weten te herinneren waar ze precies 25 jaar geleden waren. Wat ze deden weten ze nog beter: naar de finale van het EK voetbal kijken en ze zagen Nederland die finale winnen. In het algemeen weet ik niet waar ik was op een dag waarop een ‘historische’ gebeurtenis (zoals de moord op president Kennedy) plaatsvond. Ik weet wel waar ik op 25 juni 1988 was, maar ik heb die hele voetbalwedstrijd niet gezien.

Op die, voor voetballiefhebbers, historische datum bevond ik mij, samen met een vriend, in Murjek. Murjek? Volgens Wikipedia was in 2005 het aantal inwoners van Murjek 83. Meer dan een gehucht is het dus niet. Toch stopt daar de exprestrein ‘Nordpilen’ van Stockholm naar Narvik. De meeste mensen die daar uitstappen nemen vervolgens de bus naar Kvikkjokk. Dat is ook niet bepaald een wereldstad, maar ik ben er diverse malen geweest, omdat dat het begin en/of eindpunt was van een wandeltocht door Zweeds Lapland.

We moesten die dag een aardig aantal uren op de bus wachten, maar het zal wel duidelijk zijn dat enkele tientallen inwoners geen draagvlak bieden voor een horecagelegenheid.Ware die er geweest en had daar tv aan gestaan en zou men daar naar het EK voetbal gekeken hebben, dan had ik best mee willen kijken. Ik heb dus pas veel later, toen we weer teruggekeerd waren van de vakantie, gehoord dat 'wij' Europees kampioen waren geworden en het heeft nog veel langer geduurd tot ik, in een of andere terugblik, dat befaamde doelpunt van Van Basten gezien heb. Dat zal vandaag ook wel weer te zien zijn bij een terugblik van Studio Sport, maar of ik het dan weer zie weet ik nog niet. Het kan best zijn dat ik nog aan het uitslapen ben van de narcose. Ik moet me namelijk om 9:00 uur melden in het BovenIJ ziekenhuis voor een prostaatoperatie. Ik zeg er ook hier maar bij dat er niets kwaadaardigs aan de hand is, gewoon een oudemannenkwaaltje. Als alles meezit hoef ik maar en dag of twee in het ziekenhuis te blijven. Morgenochtend schijf ik dit blogje dus vanuit het ziekenhuisbed.
x

Achterbank

Waarom brengen veel ouders hun kind(eren) met de auto naar school?  Omdat ze het te gevaarlijk vinden om hun kind naar school te laten fietsen. Waarom is dat zo gevaarlijk? Omdat zo veel ouders hun kind met de auto naar school brengen. In Trouw las ik dat er inmiddels een 'achterbankgeneratie' is ontstaan die niet eens meer geleerd heeft goed te fietsen. Steeds minder scholen, met name in de grote steden, laten de leerlingen nog een fietsexamen doen. Volgens Veilig Verkeer Nederland zijn er zelfs kinderen die geen fiets hebben.

De kinderen die niet gewend zijn dagelijks naar school te fietsen zullen ook niet zo gauw de fiets voor woon-werkverkeer gaan gebruiken. Terwijl de fiets zo'n milieuvriendelijk vervoermiddel is en de dagelijkse fietstocht het bezoek aan een fitnesscentrum overbodig maakt. De helft van alle autoritten is korter dan 7 km. Dat fiets je in minder dan een half uur. Het regent in Nederland niet "altijd" en dankzij de Buienradar kun je heel veel ritten 'tussen de buien door' plannen. Ik ben er zelf het levende voorbeeld van dat een leven zonder auto zeer goed mogelijk is. Ik doe het immers al 74 jaar zonder. Ik ben niet anti-auto. Ik weet heel goed dat er veel situaties zijn waarin een auto een uitkomst is. Ik woon tegenwoordig in een seniorenflat. Veel medebewoners hoeven, net als ik, niet meer dagelijks naar het werk. Er is een ruim aanbod aan openbaar vervoer dicht in de buurt. Daarmee, of met de fiets, ben je in een kwartier in het centrum. Maar 's ochtends vroeg en 's avonds laat is er vrijwel geen parkeerplaats onbezet. Bij elke flat hoort een box waarin je je fiets(en) veilig kunt stallen. De flat wordt grotendeels bewoond door een 'voorbankgeneratie'.
x

Koffie

Ik ben drie keer in de Verenigde Staten geweest en dus heb ik daar wel eens koffie gedronken in een horecagelegenheid. In het algemeen is de Amerikaanse koffie uitermate slap. Ik kon een keer kiezen uit drie verschillende sterktes en uiteraard koos ik de sterkste. Die kwam nog niet in de buurt van wat ik een acceptabele kop koffie vind.

Op de algemene regel is in Amerika een uitzondering: Starbucks. Amerikanen die toevallig wel een wat sterkere kop koffie willen drinken zweren erbij. Als iets in Amerika 'naam' heeft, willen we het hier direct overnemen. Dus zag je Starbucks ook hier verschijnen, eerst op stations, later ook op diverse plaatsen in de stad. En uiteraard worden ze druk bezocht. Ik bezocht de eerste Starbucks op Station Sloterdijk, omdat hij La Place vervangen had. Ik was niet overtuigd. Het was redelijke koffie, maar niet beter dan die welke je in een gemiddelde Nederlandse horecagelegenheid voorgezet krijgt. Vaak is die andere beter. Uit een test bij Kassa naar koffie op stations kwam 'Julia' als beste uit de bus. Starbucks kwam, geloof ik, op de derde plaats.

Ik kom hier  op, omdat ik in Het PAROOL een artikel las onder de kop: Starbucks komt naar Nederlandse werkvloer. Dus als jij nog dagelijks naar je werkplek gaat, heb je grote kans dat je baas, die graag met zijn tijd meegaat, zich een 'Corner Café' van Starbucks heeft laten aansmeren. Dan drink je geen ordinaire koffie meer, maar een café latte of een espresso macchiato. Dan doe je pas echt mee!
x   .