Vertrouwen

Vandaag komt de politieke ledenraad van de PvdA bij elkaar om met Diederik Samsom te discussiëren over de strafbaarheid van illegaliteit.Vrij recent was een overgrote meerderheid van het PvdA-congres nog tegen die strafbaarheid, maar Diederik verdomde het daaraan gehoor te geven.

Het is al vrij lang geleden, maar ik ben een aantal jaren redelijk actief geweest binnen de PvdA. Ik weet dus zo'n beetje hoe daar gedacht wordt. Het gros van de leden laat zich iedere keer weer wijsmaken dat meedoen aan een coalitie (en dus voorkomen van een crisis) belangrijker is dan je principes volgen.

Die politieke ledenraad zal een motie aannemen, die de fractie oproept al het mogelijke te doen om een aantal waarborgen en verbeterpunten in het asielbeleid met de nodige spoed te realiseren. Daar kan Diederik mee leven. Hij kan immers later altijd zeggen dat hij al het mogelijke heeft gedaan, maar helaas, het is niet gelukt. Hoe zou het nou komen dat mensen steeds minder vertrouwen in 'de politiek' hebben?
x

Shirt

Bij Ajax hebben ze een nieuw shirt voor uitwedstrijden. De kleur is overwegend zwart, maar er komt ook een aantal strepen op voor. Die strepen zijn roze van kleur. Nu weten we allemaal dat roze een kleur voor homo's is en homo's komen in het voetballen, zeker bij een topclub als Ajax, niet voor. De supportersclub van Ajax is dan ook helemaal over de rooie. Een echte supporter hult zich immers graag in een shirt van zijn club en stel je nou eens voor dat je omgeving gaat denken dat je dus wel homo zult zijn. Waarom zou je anders een shirt met roze strepen aantrekken?

Het wordt zo langzamerhand toch echt tijd, dat de homo's bij Ajax uit de kast komen. Statistisch gezien moeten ze er immers zijn, en niet alleen bij Ajax. Ze zouden eens naar het wielrennen moeten kijken, met name naar de Giro d'Italia, die momenteel verreden wordt. De nummer één in het algemeen klassement draagt een roze trui. Voor die kleur is gekozen omdat roze de kleur is van de Gazetta dello Sport, de sportkrant die de Giro organiseert. Die krant wordt echt niet alleen door homo's gelezen. En mocht het ineens bekend worden dat het leerspubliek van NRC Next voor het merendeel uit homo's bestaat, dan ga ik echt mijn abonnement niet opzeggen.
x

Grijs

Ik weet niet wanneer bij mij de eerste grijze haren verschenen. Omdat mijn haar van origine lichtblond was, viel het niet erg op en bovendien vond ik het volmaakt onbelangrijk. Maar er zijn mensen die bij de eerste grijze haar in paniek raken en bereid zijn klauwen met geld uit te geven om dit verschijnsel te verbergen. Voor die mensen had Trouw een wel zeer veelbelovende kop: Eureka! Grijze haren behoren tot het verleden. Verder valt er te lezen: Wetenschappers hebben een manier gevonden om het proces dat grijze haren veroorzaakt om te keren en haren hun natuurlijke kleur terug te geven. (..) Voor de oplossing bedachten de onderzoekers de stof PC-KUS, een pseudo-katalase. Deze stof blijkt in staat te zijn de opeenstapeling van waterstofperoxide tegen te gaan en zo grijs haar (...) aan te pakken. Jammer voor de haarverffabrikanten: de onderzoekers hebben hun aanpak inmiddels gepatenteerd.

Ik zie een toekomstig probleem al hangen: kunnen we dat revolutionaire middel als een soort geneesmiddel beschouwen en, zo ja, moeten we het dan vergoeden via de zorgverzekering? Het ligt natuurlijk voor de hand om NEE! te zeggen. Grijze haren zijn immers niet bepaald levensbedreigend. Een bril moet je ook grotendeels zelf betalen. Maar ik zie hier een parallel met cosmetische chirurgie. Ik weet niet hoe dat tegenwoordig is, maar in de tijd dat ik nog in het ziekenfondswezen werkzaam was, werd borstvergroting of -verkleining vergoed als een vrouw kon aantonen dat zij psychisch leed  ondervond van de te groot of te klein geachte omvang van haar borsten.

Ik kan het me niet goed indenken, maar er zijn ongetwijfeld vrouwen (en mannen!) die doodongelukkig worden bij de ontdekking van de eerste grijze haar. Maar hoe gauw ik ook geneigd ben via collectieve regelingen mijn steentje bij te dragen aan de bevordering van het geluk van medemensen, hier zal ik een streep trekken. Als je partner je niet meer ziet zitten omdat die grijze haar op veroudering duidt, dan schaf je maar een andere partner aan. (Zo dacht ik er ook al over toen het nog over borsten ging.
x

Afspraak

Volgens de bron beseft de VVD dat de strafbaarheid van illegaliteit erg gevoelig ligt bij de PvdA. Dat schreef de Volkskrant. Eerlijk gezegd had ik die krant niet nodig om te weten dat die kwestie gevoelig ligt bij de grote meerderheid van de leden van de PvdA. Maar Diederik Samsom vond dat hij zich moest houden aan de afspraak die hij met Rutte had gemaakt tijdens de coalitiebesprekingen.

Wat las ik ook in de Volkskrant? Het strafbaar stellen van illegaliteit is bespreekbaar voor de VVD. Mocht PvdA-leider Diederik Samsom dat willen 'dan valt erover te praten', aldus VVD-kringen. 'Deze kwestie is ons geen kabinetscrisis waard.'

Het is af en toe bijna ontroerend om te zien hoe lief PvdA en VVD voor elkaar zijn. Dat begon al vrij snel toen de achterban van de VVD niet bleek te kunnen leven met de inkomensafhankelijke zorgpremie. De PvdA vond het niet nodig de VVD aan de gemaakte afspraak te houden, want dat kon alleen maar tot crisis leiden. Nu vindt de VVD het niet nodig hard vast te houden aan een afspraak, want stel je voor dat er weer verkiezingen komen. Maar Diederik weigert de uitgestoken hand aan te nemen: "Afspraak is afspraak." Afspraken kun je houden over de ruggen van asielzoekers heen. Die komen hier immers alleen om te genieten van de voordelen die ons land in zo ruime mate biedt.

In de peilingen is de PVV van Wilders weer de grootste partij en staat de PvdA op een behoorlijk verlies. Ja, dan moet je wel even laten blijken dat je tegen die toevloed van profiterende buitenlanders bent. Dan houd je je graag aan afspraken, zelfs als dat niet echt nodig is.
x

Prijs

'Dit zijn de namen' van Tommy Wieringa heb ik niet gelezen, evenmin als de eerdere boeken van deze schrijver.  Misschien heb ik wat gemist, maar al die tijd heb ik best wat goede boeken gelezen, allemaal van Engelse of Amerikaanse schrijvers en in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk kunnen ze er ook echt wel wat van.

'Dit zijn de namen' heeft de Libris Literatuurprijs 2013 gekregen. Wat zegt dat? Dat zegt dat vijf (5) mensen, onder voorzitterschap van Clairy Polak, dit, uit een hele rij, het beste Nederlandstalige literaire fictieboek van het afgelopen jaar vonden. Zet vijf andere lezers bij elkaar en er komt een ander boek uit. Dat krijgt dan bijvoorbeeld de AKO Literatuurprijs. Zo heeft Oek de Jong de Vlaamse Gouden Boekenuil 2013 gekregen. Die prijs gaat naar een Nederlandstalig boek. De jury voor die prijs zal het boek van Tommy vast ook gelezen hebben, maar vond dat dus niet het beste.

Literaire prijzen zeggen mij niets. Ik koop geen Engelse of Amerikaanse boeken omdat ze de Booker Prize, de Pullitzer Prize of de National Book Award hebben gekregen. Ik heb boeken van tien Nobelprijswinnaars van de literatuur in mijn boekenkast staan, maar geen ervan heb ik aangeschaft omdat de auteur dat boek had geschreven. Boeken van sommige van hen had ik al voordat ze die prijs kregen. Er is een veel grotere rij van Nobelprijswinnaars van wie ik nooit iets gelezen heb. Wat zegt dat nu precies over mijn literaire smaak?Ik heb maar één, heel simpel literair criterium: vind ik het verhaal boeiend genoeg om het boek tot aan het einde toe te lezen? Het zal me een zorg zijn waarom ik het boeiend vond. Als ik één verhaal van een auteur boeiend vond, heb je grote kans dat ik meer boeken van die auteur lees. Ik word maar zelden teleurgesteld.
x

Apenrots

Ik viel midden in een discussie op Radio 1. Ik weet niet wie er aan het discussiëren waren, maar een aardige uitspraak was: “Willem-Alexander is nu de hoogste op de apenrots.” Bedoeld werd natuurlijk de Nederlandse apenrots. Er werd o.a. betoogd dat het gedrag van het koningspaar (en vroeger van Beatrix) normerend is. Je kan zo republikeins zijn als je wil, maar uiteindelijk ga je hun gedrag overnemen, zelfs als het tot dan toe als fout beschouwd werd. (Beatrix schijnt tegenwoordig haar wijnglas ‘verkeerd’ vast te houden, maar dat ‘mag’ nu dus, ook voor 'gewone' mensen.

Gisteren memoreerde ik hier al even dat Máxima lekker met Nick en Simon meezong. Die heeft dus gewoon overgenomen wat het klootjesvolk al jaren doet. Nog een paar jaar en ze houdt bij dat soort gelegenheden haar handen omhoog met een lichtje. Tegen die tijd is bij het Bevrijdingsconcert de klassieke muziek helemaal door popmuziek vervangen en klassiek ballet door breakdance. Beatrix blijft dan gewoon lekker thuis op Drakensteyn zitten .
x

Meezingen

Wat is er met mijn Amsterdam gebeurd? Die vraag stelt een columnist in de Volkskrant. Hij had liever, net als bij de vorige inhuldiging rookbommen gezien. Radicalen, nihilisten, van de lage landen. Zijn de waxinelichthouders op? Ik heb geloof ik wel duidelijk gemaakt dat ik al die poppenkast ook wel wat te veel vond. Maar ik ben blij dat ze van Amsterdam zijn afgebleven. Die inhuldiging was één grote reclamespot voor Amsterdam, die gisteren nog eens dunnetjes werd overgedaan met de rechtstreekse uitzending van het bevrijdingsconcert op de Amstel. Eerlijk gezegd kan ik van zulke uitzendingen geen genoeg krijgen. Dan neem ik al die aandacht voor het koningshuis graag op de koop toe. Dan gun ik de Oranjeklanten het plezier de verse koningin te zien meezingen met Nick en Simon. Dat zag je Beatrix nooit doen.
x