maandag 7 mei 2012

3%

Hier in Nederland hebben we ons er allang bij neergelegd dat we later dan op ons vijfenzestigste met pensioen gaan. In Frankrijk was besloten de pensioenleeftijd te verhogen van 60 naar 62 jaar, maar Hollande, de nieuwe president, wil dat besluit weer terugdraaien.

Ik neem aan dat Hollande zich heeft laten adviseren door economen en financieel deskundigen en dat hij weet hoe ze in Brussel denken over een begrotingstekort dat boven de drie procent uitkomt. Hij weet ook dat de Fransen massaal de kont tegen de krib gooien als je aan hun portemonnee komt. Voor een landelijke algemene staking draaien ze daar hun hand niet om. Wie gaat hij nou tevreden stellen, zijn kiezers of Brussel, de kredietbeoordelaars en de beleggers?

Regeringen die bereid waren bezuinigingsmaatregelen te nemen, worden stuk voor stuk afgestraft, gisteren niet alleen in Frankrijk, maar ook in Griekenland, waar ze de verkiezingen verloren. In Spanje gebeurde dat al eerder. Ook ons kabinet legde het loodje, maar een nieuwe 'coalitie' bleek alsnog bereid Brussel tevreden te stellen. Wij hebben nog een paar maanden de tijd om over de consequenties daarvan na te denken en vervolgens ons stemgedrag te bepalen.

Anders dan voor de vorige verkiezingen durf ik nou geen prognose te maken. De 'Kunduzcoalitie' doet het redelijk in de peilingen. De PVV blijft zakken, maar zou zomaar weer kunnen stijgen als Wilders flink tekeer gaat tegen 'Europa'. De PvdA dacht winst te behalen door zich op te stellen als 'SP light', maar de kiezers blijken toch hun voorkeur te geven aan het 'echte product'. Dat staat dan ook op winst.

Ik wacht maar af (maar ik weet al wel op welke partij ik zal stemmen).
x

zondag 6 mei 2012

Gek

Wij zijn toch wel een gek land. In 1581 schaften wij met de 'Acte van verlatinghe' de Spaanse koning af, maar nog elke keer dat we ons volkslied zingen zeggen we dat we de koning van Hispanje altijd geëerd hebben. Bij de feestelijke, muzikale afsluiting van de herdenking van onze bevrijding nodigen we de president uit van het land dat ons destijds vijf jaar lang bezette.

Er zijn van die momenten dat ik me realiseer in een zeer plezierig land te wonen.
x 

zaterdag 5 mei 2012

Herdenken

Er zijn nog maar relatief weinig Nederlanders die de Tweede Wereldoorlog bewust hebben meegemaakt. Ik ben nog 'van vóór de oorlog', maar ook al 73. Ik heb nog herinneringen aan de Hongerwinter. Ik heb onze bevrijders Amsterdam zien binnenkomen. Maar ik heb geen beelden van vervolging. Ik heb geen beelden van familieleden die verdwenen zijn. In de jaren direct na de oorlog ging ik op 4 mei in groepsverband (een gereformeerde jeugdvereniging) naar een plek aan de Amstel, Rozenoord, waar ooit een aantal Nederlanders was gefusilleerd. Daarna ben ik nooit meer op 4 mei naar zo'n plek toe gegaan,. Ik heb het monument op de Dam zien bouwen, maar heb er nooit de herdenking op 4 mei bijgewoond.

In landen als Engeland, Frankrijk en België wordt nog altijd de herinnering aan de Eerste Wereldoorlog levend gehouden, meer nog, naar mijn indruk, dan die aan de Tweede, hoewel er niemand meer is die die oorlog heeft meegemaakt. Is dat een indicatie dat ook generaties na de mijne het nog steeds zinvol zullen vinden om op 4 mei stil te staan bij de slachtoffers van oorlogen? We herdenken immers niet alleen de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog, maar ook de doden die nadien bij allerlei oorlogshandelingen zijn gevallen. En we ruziën over de vraag of we tegelijk met 'onze' doden Duitse doden mogen herdenken en over de correctheid van een gedicht dat een puberjongen heeft gemaakt. We worden liever niet herinnerd aan de oorlogsmisdaden die 'wij' zelf hebben begaan in Indonesië.

Ondanks alle verschrikkingen die we in boeken, foto's en films hebben vastgelegd, zijn we nog altijd bereid om nieuwe oorlogen aan te gaan en onze morele regels daarbij opzij te zetten. President Obama zei enkele dagen geleden dat Osama Bin Laden een jaar geleden 'tot gerechtigheid was gebracht'. Hij had het fout. Bin Laden is niet gearresteerd en voor een rechter gebracht. Hij is overeenkomstig de doelstellingen doodgeschoten en zijn lijk is ergens in zee gedumpt. Daarover dacht ik ook na op 4 mei.
x

vrijdag 4 mei 2012

Esoterisch

Vandaag leerde ik, uit Trouw, weer iets nieuws: er bestaan 'esoterische christenen'. Dat zijn christenen die, bijvoorbeeld, geloven in reïncarnatie. Een van hen is theoloog Hans Stolp. Met zijn boeken en lezingen over engelen, Christusverschijningen en zijn overtuiging dat er tweeduizend jaar geleden twee kinderen waren die allebei Jezus heetten, stoot hij velen af en interesseert tegelijkertijd een groot publiek. (...) Een kwart tot de helft van de Nederlanders, schatten godsdienstsociologen, gelooft in reïncarnatie. Stolp voelt zich nu geroepen de discussie aan te zwengelen over het effect van euthanasie op reïncarnatie. 

Ik ben er nog niet aan toe, maar mocht het zo ver komen, dan hoop ik een arts te kunnen vinden die mij behulpzaam wil zijn bij het beëindigen van mijn leven op een moment dat ik daaraan toe ben. Euthanasie moet bespreekbaar zijn, vindt Stolp. Maar we zien volgens hem in de discussie over vrijwillige levensbeëindiging reïncarnatie over het hoofd. 'Voortijdig sterven kan gevolgen hebben voor een volgend leven.' Wie ondraaglijk en uitzichtloos lijdt is alleen maar blij als zhij in het hiernamaals komt. Maar mensen die niet afhankelijk willen zijn en al in een vroeg stadium voor euthanasie kiezen, zullen lang blijven steken in de lagere geestelijke wereld en geen weg vooruit kunnen vinden naar de hogere geestelijke werelden. Ze hebben geen enkel bewustzijn en benul van de wereld aan de overkant.

Her is mij niet duidelijk waar Stolp vandaan haalt dat er een hogere en lagere geestelijke wereld is en wat dan de verschillen daartussen zijn. Stolp heeft zo'n vijftig boeken geschreven, waarvan er naar schatting 300 duizend exemplaren verkocht zijn. Daar zal je dat 'benul' uit kunnen halen, vermoed ik. Dat toont maar weer eens aan dat je geen kruidenvrouwtje of tarotkaartenlezer hoeft te zijn om een aardige grijpstuiver bij te verdienen aan geklets en geschrijf over zaken die onbewijsbaar zijn. Ik zou het overigens wel leuk vinden als in 'The Passion' van volgend jaar ook die tweede Jezus verwerkt zou worden. Of zou de EO dat 'Een Kruis Te Ver' vinden?
x

donderdag 3 mei 2012

Warm

Het is de afgelopen weken niet zo opgevallen, maar in Trouw las ik dat we in Nederland steeds meer zonlicht krijgen. "Sinds de jaren tachtig is de hoeveelheid zonneschijn en het aantal dagen met veel zicht in het voorjaar en de zomer toegenomen", weet meteoroloog Aarnout van Delden. Dat hebben we te danken aan het feit dat we de lucht minder verontreinigen. Dat is mooi, zou je zeggen. Maar dat blijkt dan weer niet zo te zijn. Want als we meer zonlicht krijgen, wordt het warmer. Van 1985 tot 2010 is de temperatuur in Nederland jaarlijks met 0,044°C gestegen. Dat is een verdubbeling ten opzichte van de jaren 1955 - '85 toen de temperatuur jaarlijks met 0,022°C toenam. Dat is fijn als je op vakantie gaat, maar als het op wereldschaal te warm wordt, gaat er overal ijs smelten en krijgen we hier problemen bij het droog houden van onze voeten. Maar goed dus, dat ze in China, India en Indonesië nog lekker aan het vervuilen zijn.

Zo langzamerhand weet ik het niet meer. Zijn we nu op de goede weg of niet? "Je hebt zelfs mensen die als oplossing voor de opwarming van de aarde ervoor pleiten om extra zwaveldeeltjes de lucht in te schieten", weet Rob Maas. "Die deeltjes zouden daar het zonlicht moeten reflecteren." Kunnen we dan niet beter meer dieselolie gaan verstoken, zodat er meer fijnstof in de lucht komt? Misschien kunnen kolencentrales wel een bijdrage leveren door het uitstoten van roet. Tegenstanders van windmolens hebben er weer een argument bij. Ik blijf mijn eigen bescheiden bijdrage leveren door niet te stoppen met roken.
x

woensdag 2 mei 2012

Blauw

Gisterochtend meldde ik mij bij de gipskamer van het BovenIJ ziekenhuis. Vrijwel exact op het afgesproken tijdstip begon de behandeling. De dame die het Spaanse gips rond mijn hand verwijderde was uitgesproken kritisch over de wijze waarop haar Spaanse collega's het gips hadden aangebracht. Overeenkomstig mijn verwachtingen was mijn linkerhand nog aardig dik. Op de röntgenfoto's die ik uit Sevilla had meegenomen had ik nergens een breuk gezien, maar na enige studie zagen de medewerksters van de gipskamer die wel. De man in het gezelschap, van wie ik aannam dat hij voor orthopedie had doorgeleerd, keek en voelde ook nog even naar en aan mijn hand en mompelde iets in de richting van de  dame die het nieuwe gips ging aanbrengen.

Her goede nieuws is dat mijn hand niet meer in, inmiddels groezelig, wit is gewikkeld, maar in mijn favoriete blauw. Het slechte nieuws is dat ik nog veertien dagen weinig met mijn linkerhand kan doen. Het Spaanse gips was dan wellicht niet best, maar ik kon nog wel mijn duim en wijsvinger bij elkaar kon brengen en dat is in sommige situaties toch wel handig. Dankzij het superieure BovenIJ gips kan dat niet meer. Nu is ook de pink, net als de duim, vrijgelaten, maar de andere drie vingers moesten en zouden bij elkaar gehouden worden.

Ik was intussen wel toe aan verschoning van mijn beddengoed, maar met één hand leg ik je echt geen hoeslaken om een matras en krijg je een dekbed echt niet op ordentelijke wijze in de daarvoor bestemde overtrek. Gelukkig woont mijn onvolprezen schoonzus Louise ook in Amsterdam en net als bij eerdere gelegenheden waarbij een been of hand in het gips zat is zij bereid de af en toe noodzakelijke mantelzorg te verlenen.
x

dinsdag 1 mei 2012

Folklore

Koninginnedag is op zich al een folkloristisch verschijnsel. Daarnaast is het een dag waarop her en der allerlei folkloristische bezigheden worden uitgeoefend, zoals kantklossen, ringsteken, oude troep verkopen, je groepsgewijs klem zuipen, wildplassen en rotzooi achterlaten. Dat wordt allemaal nog leuker als je dat kunt doen ten overstaan van Onze Hare Majesteit en haar familie. Het summum wordt bereikt als je enkele prinsen of prinsessen zo gek kunt krijgen in een of andere onbenullige bezigheid te participeren.

Tot gisteren dacht ik dat we in de loop der jaren alles wat wij aan stompzinnigs te bieden hebben wel zo'n beetje gezien hadden. Dat had ik mis. Ook de folklore is geen statisch geheel: de menselijke geest blijkt inventief genoeg om steeds weer nieuwe oubollige bezigheden te verzinnen en plaatselijke Oranjecomités nemen die maar al te graag in hun programma op. Zo bleek mij gisteren dat ze een jaar of tien geleden in een buurtschap in de gemeente Renkum het 'wc-pot gooien' hadden uitgevonden.

Ik ben een saaie piet en wil niet eens weten hoe ver ik een pleeborstel of toiletblokje kan gooien en of ik dat beter kan dan de buurman of andere straatgenoot en als ik al zo gek zou zijn me aan het gooien van een wc-pot te wagen, zou ik me zeker niet met de besten kunnen meten en mezelf kennende vermoed ik dat ik daarbij iets zou breken, verrekken of verstuiken.

Onze Koninklijke Hoogheden zijn uit ander hout gesneden. Zij zijn ook door de wol geverfd en hun is niets meer te dol. Zij hebben weer eens laten zien dat in moeilijke tijden - voor ons allemaal, maar voor Onze Hare Majesteit in het bijzonder - wij in het gooien van en kijken naar het wc-pot gooien onze eenheid als natie tot uitdrukking kunnen brengen. Volgend jaar gaan we onbekommerd  ver plassen. Het alcoholbeleid wordt dan versoepeld,
x