Tussenpaus

In Trouw lees ik: Met PvdA-Kamerlid Nebahat Albayrak heeft zich nu ook een vrouw kandidaat gesteld voor het leiderschap van de partij. Ja, en? Nog niet eens zo lang geleden, zou ze een 'excuus-Truus' genoemd zijn. Iedereen die een beet je verstand heeft van politiek, weet dat ze nauwelijks kans maakt gekozen te worden, maar het zijn pas echte verkiezingen als er ten minste één vrouw bij de kandidaten is.

 'Daadkracht' onderscheidt haar van de andere drie kandidaten, stelt Albayrak. Daarmee zegt ze dus dat die 'daadkracht' bij de mannelijke kandidaten ver te zoeken is. In een ander artikel lees ik: De huidige kandidaat-voorzitters hebben afgesproken dat ze elkaar niet zullen afvallen. Dat artikel gaat over de (beweerde) gewoonte binnen de PvdA dat zittende partijleiders en kandidaten voor die functie geen slinks middel achterwege zullen laten om die functie te behouden, resp. te verkrijgen. Albayrak houdt zich dus niet aan de aan de afspraak, door te beweren dat haar medekandidaten niet daadkrachtig zijn.

De kandidaat-partijleiders gaan de komende tijd de boer op. In allerlei zaaltjes zullen ze gaan beweren dat zij de aangewezen persoon zijn om de partij te leiden tot het moment dat het congres de lijsttrekker kiest voor de eerstvolgende verkiezingen. Stuk voor stuk zullen ze impliciet beweren dat de andere kandidaten ongeschikt zijn. Intussen lijkt het al een uitgemaakte zaak te zijn dat t.z.t. Lodewijk Asscher de PvdA uit het diepe dal moet slepen, waarin ze momenteel verblijft. De PvdA'ers gaan elkaar nu de tent uit knokken om een 'tussenpaus' te kiezen. Je kunt er vergif op innemen dat Diederik Samson die tussenpaus wordt en neem maar van mij aan, dat hij zich niet zonder slag of stoot zal laten opvolgen door Lodewijk. Zo werkt dat niet in de politiek, in geen enkele partij. Iedereen die de politiek in gaat, doet dat vanuit de overtuiging dat zhij het verschil kan maken, dat het land op hem/haar zat te wachten. Job Cohen heeft nog eens overduidelijk aangetoond dat je het niet redt in de politiek als je je netjes wilt blijven gedragen.
x

Meeleven

Ik heb hier eerder kritische woorden gewijd aan de berichtgeving over de toestand van prins Johan Friso. Voor alle duidelijkheid: net als ieder ander normaal mens zou ik niet graag datgene meemaken, waarmee de koninklijke familie de komende tijd moet (leren) leven. Inmiddels bijna zestien jaar geleden kreeg ik zeer onverwacht te horen, dat mijn vrouw niet lang meer te leven had. Wat is nou erger: degene van wie je veel houdt voorgoed verliezen, of weten dat je man/vader/zoon/broer weliswaar nog leeft, maar dat je waarschijnlijk nooit meer enig of behoorlijk beperkt contact met hem zult hebben? Ik leef al ruim vijftien jaar met een groot verlies. De familie van de prins wordt mogelijk nog jaren geconfronteerd met een uitzichtloze situatie.

Mark Rutte heeft Beatrix laten weten dat 'de hele bevolking' met haar en haar familie meeleeft. Wat mij betreft heeft hij ongelijk. Is dat een gebrek aan empathie? Ik denk pas aan de koninklijke familie als ik weer een nieuwsbericht hoor of lees. Het grootste deel van de dag ben ik met totaal andere dingen bezig en dat geldt waarschijnlijk voor heel wat meer Nederlanders. Bij de Oranjeverenigingen zit men zich intussen af te vragen of Koninginnedag wel op de gebruikelijke wijze kan worden gevierd. Is dat een uitdrukking van empathie? Onder normale omstandigheden vind ik het al belachelijk dat je een hele familie verplicht naar allerlei domme spelletjes te kijken. De komende Koninginnedag heeft die familie wel wat anders aan het hoofd. Ik zou tegen al die Oranjeklanten willen zeggen: Laat de Koningin niet naar jullie toekomen, maar ga massaal naar het Malieveld. Ze woont daar vlakbij. Geef het geld dat je had willen besteden aan bier of Oranjebitter en aan speciaal voor de gelegenheid gebakken taarten aan een goed doel. Richt bijvoorbeeld het 'Frisofonds' op voor de bevordering van wetenschappelijk onderzoek naar de behandeling van comapatiënten.

'Meeleven' is meer dan zeggen dat je het vreselijk vindt.
x

Realiteit

Een vader bezoekt met zijn dochter de eerste hulp van het VUmc (Waarom heten veel ziekenhuizen tegenwoordig eigenlijk 'Medisch Centrum'?) Op een gegeven moment mocht hij niet aanwezig zijn bij een vertrouwelijk gesprek van de kinderarts met zijn dochter. Ondertussen werd dat gesprek wel, via camera en microfoon, opgenomen, omdat RTL weer eens een nieuw realityprogramma wil opnemen. De hele afdeling spoedeisende hulp van het VUmc was vol gehangen met 35 camera's. Pas achteraf werd de bezoekers meegedeeld dat ze gefilmd waren, maar het VUmc vergat ook wel eens dat te melden.

Dat het personeel van het VUmc het beroepsgeheim heeft geschonden is nog tot daar aan toe. Maar als ik gefilmd zou worden als ik daar met een falend  hart zou worden binnengebracht, wil ik dat wel vooraf weten, want dan wil ik wel goed in beeld komen. Zit mijn haar wel goed? Heb ik wel schone kleren aan? (Vlekjes vallen me nooit zo erg op, daar maken anderen mij op attent.) Kan ik goed uit mijn woorden komen, als me wat gevraagd wordt? "Van die dingen, ja?", om met Cor van der Laak te spreken.

Ik dacht overigens dat zo langzamerhand alle ziektes, gebroken ledematen, kneuzingen, snijwonden etc. wel een keer in een realityprogramma te zien waren geweest, maar kennelijk kunnen 'we' daar niet genoeg van krijgen. Hebben al die kijkers zelf nog nooit zoiets meegemaakt? Ik ben twee keer met een ambulance naar de spoedeisende hulp gebracht. Eerlijk gezegd vond ik het wel 'kicken' om met een ambulance met sirenes door Amsterdam te scheuren. Dat was bij een hartinfarct. Die sirenes had ik gemist, toen ik met een gebroken enkel van straat werd opgepikt. Maar ik vind het absoluut niet boeiend om kennis te maken met de plotselinge kwalen en ongelukken van mensen die ik totaal niet ken. Ik ga ook niet aan een andere patiënt vragen of ik met hem/haar mee mag de spreekkamer in. En ik vraag ze ook niet of ze er getuige van willen zijn, als mijn bloeddruk wordt opgemeten.
x

Leider

Van diverse kanten horen we, dat het maar een gek idee (van partijvoorzitter Spekman) is dat de leden van de PvdA de nieuwe voorzitter van de PvdA-fractie in de Tweede Kamer gaan kiezen, dat wil zeggen: de leden zullen een zeer zwaar wegend advies geven, waar de fractie nauwelijks om heen kan. De redenering is dan: de fractieleden zijn niet door de partij, maar door 'het volk' gekozen.

Ik wijs er nog maar weer eens op dat je pas tot Kamerlid namens de PvdA kan worden gekozen als de partijleden je op een lijst gezet hebben. Algemeen wordt degene die op de eerste plaats komt te staan als partijleider gezien. Dat direct na de verkiezingen zhij door de fractie tot voorzitter wordt gekozen is niet meer dan een formaliteit. Als de PvdA gaat meeregeren wordt zhij (vice-)premier. Doet de PvdA niet mee aan de regering, dan blijft zhij fractievoorzitter. M.a.w.: de partijleden maken uit wie de partijleider is. Wanneer er een vacature ontstaat, omdat de fungerend partijlijder die functie niet meer kan of wil uitvoeren, lijkt het me niet meer dan logisch dat opnieuw de partijleden de opvolger kiezen. Ze kiezen immers niet alleen de fractievoorzitter, maar tegelijkertijd de partijleider.

Als ander bezwaar wordt genoemd dat bij meer dan één kandidaat (er hebben zich inmiddels twee gemeld) je discussie krijgt, misschien zelfs een 'richtingenstrijd', over de koers van de PvdA. Ik zou zeggen: het wordt tijd dat de PvdA zich eens gaat (her)bezinnen op haar koers. Ze is al te lang de onofficiële gedoogpartner van het huidige kabinet.
x

Geluid

Sorry, vanochtend heb ik wat druk met andere dingen en dus geen tijd voor het lezen van kranten en het zoeken van een onderwerp waarover ik wat kan zeuren. Sinds gisteren kan ik wel, dankzij de hulp van vriend John, die het van mij zelf mocht doen, optimaal genieten van de geluidskwaliteit van mijn Home Cinema systeem. Het geluid komt nu van alle kanten op me af.
x

Opvolger

Zijn (Cohens, Evert) terugtocht kwam voort uit onvrede over zijn eigen prestaties, maar ook de komende onderhandelingen die VVD, CDA en PVV gaan voeren over nieuwe miljardenbezuinigingen speelden mee. "Het gaat er om of ik in staat was en ben om voldoende weerwerk te geven. Ik vind dat ik daar onvoldoende in geslaagd ben. Als dat niet lukt, dan heeft het niet zo veel zin daar in door te gaan." Dat schrijft Trouw. Een kleine twee jaar geleden, op 1 juni 2010, schreef ik hier: Job Cohen was ingehuurd om premier te worden en daar leek het heel even op. Maar Job wordt geen premier. Ik zie hem eerlijk gezegd ook niet als de geboren fractieleider en politiek leider. Hij is een prima bestuurder en dus moet hij vicepremier en minister van Justitie en Binnenlandse Zaken worden. (Die ministeries worden - als het goed is - samengevoegd.) De functie van fractieleider en politiek leider moet hij overlaten aan een ander en niet die kleurloze Mariëtte Hamer. Diederik Samson lijkt me beter." Diederik wordt nu genoemd als mogelijk opvolger van Job.

Een goede burgemeester van Amsterdam bleek een slecht partijleider te zijn. Nu schijnt het heil te moeten komen van een Amsterdamse wethouder, Lodewijk Asscher. Maar voordat Lodewijk daaraan kan gaan beginnen, moet hij eerst lijsttrekker worden. Daarvoor heb je verkiezingen nodig en daarvoor moet eerst het huidige kabinet vallen. Dus moet de PvdA niet op cruciale punten het kabinet blijven steunen. Hebben Diederik en andere kandidaten voor het voorzitterschap van de PvdA-fractie, zoals Ronald Plasterk, er zin in die stoel warm te houden voor Lodewijk? Die willen zelf veel te graag.

Job Cohen stapt ook uit de Tweede Kamer en moet dus opgevolgd worden. Op de lijst van gekozen Tweede Kamerleden staat nog altijd Hans Spekman. Hij kan dus zo weer terugkomen en door de partijleden gekozen worden tot fractievoorzitter. Aan hem zal Lodewijk Asscher t.z.t. nog een zware dobber krijgen.

x

Privé

Tot voor kort wist, buiten zijn familie- en vriendenkring en de Koninklijke Vereniging De Friesche Elf Steden, niemand wie Wiebe Wieling is. Kort geleden was hij een paar keer prominent in het nieuws vanwege een mogelijke Elfstedentocht, omdat hij voorzitter van die Koninklijke Vereniging is. Het duurt dus zeker een jaar voor hij weer in het nieuws is. Dat kan ook nog een paar jaar duren en misschien is er dan wel een andere voorzitter. Ik heb geen idee wat de omloopsnelheid van die functie is. Misschien mag je wel voorzitter blijven tot onder jouw leiding een keer de 'Tocht der tochten' is verreden. Hoe dan ook, zo'n voorzitter komt zo weinig in beeld, dat er, wat mij betreft, nauwelijks behoefte bestaat om 'de mens achter de voorzitter' beter te leren kennen.

Ivo Niehe denkt daar anders over. Gisteravond heb ik al weer niet naar zijn Tros TV-show gekeken en daarin was Wiebe te gast.  In een promo stelde Ivo de vraag, die ongetwijfeld in de TV-show beantwoord werd: "Wat weten wij van hem?" Nou, ik niets, behalve dan dat hij voorzitter van dat clubje is. Ik weet ook niks van de voorzitter van de KNVB, een veel grotere club, sterker nog: ik weet niet eens wie dat is en zo lang ik geen lid van die club ben, zal het me ook worst wezen. Waarom denkt Ivo eigenlijk dat er in ons land een dringende behoefte bestaat meer van Wiebe te weten? Een niet onbelangrijk deel van de bevolking was trouwens gisteren te bezopen om naar welk tv-programma dan ook te kijken. Bij de voorbereiding van zijn show was het Ivo en zijn staf kennelijk niet opgevallen dat het carnaval zou zijn op het moment van uitzenden. Dat scheelt toch in de kijkcijfers. En daar gaat het Ivo toch om? Waarom zou hij anders een gesprek met Whitney Houston uit zijn archief halen om dat gisteravond nog een keer uit te zenden?

Zoals ik hierboven al aangaf kijk ik nooit naar de TV-show. Ik koop ook nooit een Story of een Privé.
x