Storing

Wat krijgen we nu weer? Als ik mijn laptop aan zet gaat er een blauw lichtje branden. Dat gebeurde dus ook toen ik hem zojuist aan zette, maar er is een verschil: het lichtje knipperde en knipt nog steeds. Ik nam aan dat dit iets betekent. Ik ging met mijn muisaanwijzer naar het icoontje op de taakbalk dat iets zegt over de batterij. Normaal geeft dat aan dat de laptop is aangesloten op het elektriciteitsnet en dat de de batterij voor 100% geladen is. Nu echter zegt hij dat hij voor 48% geladen is, voldoende voor twee uur en twee minuten. Hij zegt niets over netvoeding, terwijl er toch echt een kabeltje van laptop naar stopcontact loopt. Het licht in mijn 'computerkamertje' brandt en het knopje voor dat licht is aangesloten op dezelfde kabeltjes als dat stopcontact.

Het wordt nog gekker: terwijl ik zat te typen, ging de monitor plotseling spontaan op zwart en werd er een update van Windows geïnstalleerd. Norma;iter gebeurt dat als je zelf de computer uitzet. Het vervelende is nu dat ik weinig tijd heb om na te gaan wat dit allemaal betekent, want ik ga - de afspraak daarvoor is al geruime tijd geleden gemaakt - de hele dag met drie vrienden films kijken op een tv-scherm dat nog een slag groter is dan dat wat ik onlangs zelf heb aangeschaft. Eén van die vrienden heeft via via een aantal oude films gedownload, waaronder 'North by northwest' van Alfred Hitchcock, waarin die bekende scene voorkomt, waarin Carry Grant langs een van de presidentskoppen klimt die in de rotsen van Mount Rushmore zijn uitgehakt.

Een andere film die ik graag weer eens wil zien is 'Charade' met Audrey Hepburn, een van de mooiste filmactrices aller tijden. Los van de films is het gewoon leuk weer eens een dagje met deze vrienden door te brengen en over van alles en nog wat te praten.

Intussen heeft de batterij nog 58 minuten te gaan. Na publicatie van dit blog sluit ik de pc af. Ben benieuwd wat ik morgenochtend kan of niet kan.
x

Later

Trouwe lezers van Beggartalk weten dat dit meestal rond zes uur 's ochtends wordt gepubliceerd. Dat betekent niet dat ik al veel vroeger begon te schrijven. Het was meestal de dag ervoor al helemaal geschreven. Bij mijn kop thee liep ik alleen de tekst nog even na, op zoek naar typefouten. Een enkele keer wijzigde ik nog watof voegde ik nog wat toe.

Van nu af aan wordt dat anders. Ik heb mij voorgenomen pas na het wakker worden te gaan schrijven, met een fris hoofd als het ware. Dat betekent dus dat het wel acht uur kan worden voor op deze plek een nieuwe tekst verschijnt die - en daarom is dit bloggen begonnen - duidelijk maakt dat ik weer gezond en in het bezit van mijn geestelijke vermogens ben opgestaan. Een duidelijke reden voor deze verandering heb ik niet. Houd het er maar op dat verhuizing ook tot veranderingen in het leefpatroon leidt.
x

Sorry

Weer niets nieuws, want ik had weer andere prioriteiten. Ik kan wel even vermelden dat de woonkamer nu mooi verlicht kan worden. Dat heb ik niet zelf gedaan natuurlijk. Dat heeft een professional gedaan. Die werd even in verwarring gebracht, omdat de ene zijde van de woonkamer een aantal centimeters korter is dan de andere zijde. Oorzaak: het gehele complex is in een flauwe bocht gebouwd. Het deed mij denken aan het boek  "House of leaves" van Mark Z. DANIELEWSKI, waarin het verhaal voorkomt van een man die tot de ontdekking komt dat de maten van de binnenkant van zijn huis niet kloppen met de buitenmaten. Nader onderzoek leidt tot vreemde avonturen.
x

Weinig

Vandaag weer weinig tekst, want er gaat toch aardig wat tijd zitten in de inrichting van een nieuwe woning. De meeste boeken zijn nu wel van de dozen naar planken verhuisd, maar het meeste werk wat dat betreft moet nog komen: ze in de juiste (alfabetische) volgorde plaatsen. Vandaag wordt de verlichting in de woonkamer aangebracht. Dat wordt gedaan volgens het zgn. tramline-systeem dat we ook hadden in onze laatste Haagse flat. Het bestaat voornamelijk uit spotjes die je naar believen overal op die tramline kunt plaatsen. De schilder is intussen druk doende de deuren en sponningen de gewenste kleur (blauw) te geven.

Mijn maaltijden bereid ik in de oven/magnetron. Intussen is wel vastgesteld dat er qua elektra een extra groep kan worden aangebracht, zodat ik over een tijdje via het inductiesysteem kan koken. Ja, ik ga met mijn tijd mee.
x

Knopjes

Wat was het leven vroeger toch eenvoudig. Je schafte een tv en radio aan. Die zette je 'aan' en 'uit' door iets te doen met een knopje op het apparaat en met andere knopjes vond je de juiste zender. Toen kwam het wonder van de afstandsbediening: je kon zonder opstaan uit je luie stoel die apparaten aanzetten en bedienen. De techniek ging nog verder: telefoon, radio en tv komen tegenwoordig via hetzelfde kabeltje je huis binnen. 'Mannetjes' komen het aansluiten en het werkt! Dat wil zeggen: het werkte.

Gisterochtend wilde ik de de radio beluisteren. Die bedien ik tegenwoordig via de tv. Dat gaat via een afstandsbediening die bij het 'kastje' van UPC hoort. Maar gisteren was op het tv-scherm de tekst "Geen signaal" te zien. Meer hoorde en zag ik dan ook niet. Een gesprek met de UPC-helpdesk leidde tot niets. Waren alle kabeltjes wel goed aangesloten? Weet ik veel? Die apparaten staan met hun rug naar de muur en in mijn eentje ga ik niet schuiven met een kastje waarop de zojuist aangeschafte tv staat, want daarvoor zijn de garantiebepalingen niet bedoeld. Bovendien weet ik toch niet of piefje A wel in gaatje B behoort te zitten.

Gelukkig had ik een afspraak gemaakt met mijn vriend John uit Den Haag, die gistermiddag zou langskomen om mijn nieuwe woonomgeving in ogenschouw te nemen. John is een autochtoon, maar kijkt nochtans tv via een schotelantenne. Hij weet dus alles over kabeltjes, piefjes en gaatjes en - niet te vergeten - over afstandsbediening. Hij zag dat ik behalve die van UPC ook nog twee afstandsbedieningen van Sony had. Daarmee ging hij aan de slag. Nu weet ik dus dat ik één van die Sony-afstandsbedieningen niet hoef te gebruiken en in welke volgorde ik diverse knopjes op welke afstandsbediening ik moet gebruiken om de radio te beluisteren of het gewenste tv-programma te zien.

We praatten ook nog wat door over de zegeningen van de H(igh) D(efinition) tv. Ik dacht dat alle Nederlandse zenders inmiddels HD-kwaliteit leverden. Dat blijkt een misvatting. Pas enkele programma's hebben die kwaliteit en dan valt het mij niet op en begrijp ik niet waarom ik enthousiast moet worden als ik een pukkeltje in het gezicht van  een nieuwslezer(es) zeer duidelijk kan zien.

Slotconclusie: moderne techniek maakt het leven echt niet makkelijker en mooier.
x

Vandaag...

...heb ik hier niets te melden, want ik blijf niet doorzeuren over mijn verhuizing en inrichting. Bovendien heb ik hier al wat geschreven.
x

Alternatief

Op 29 maart jl. schreef ik een open brief aan NS Reizigers over mijn ervaring met de toiletloze sprinter. NS heeft nu de ultieme oplossing gevonden voor het zelf gecreëerde probleem: de TravelJohn, oftewel in goed Nederlands: de plaszak. Het ding bestond dus al, maar wie gebruikte het ooit? En waar? Waar koop je zo'n ding, als je vermoedt dat zich op korte termijn een situatie kan voordoen waarin je nodig moet, maar er geen toilet in de buurt is, noch een bosje, schutting of muurtje waarachter je je kunt terugtrekken? Ik zie het tenminste niet gebeuren dat iemand midden op de Dam de plaszak gebruikt.

Ik vermoed ook dat de plaszak voor mannen nog redelijk makkelijk te hanteren is, maar hoe gaan vrouwen dat doen? Wat doe je verder met een zak waarin je plasje inmiddels tot een gel getransformeerd is? Wie heeft dat ding bedacht? Door het verslag in het NOS-journaal kon je de indruk krijgen dat de plaszak alleen maar voor hilariteit zorgt, maar ik zou wel graag een serieus antwoord willen krijgen op de vragen die ik hierboven stel.

God verhoede dat de NS nog meer lumineuze ideeën krijgt. Bijvoorbeeld een trein zonder verlichting. Boze reizigers die graag iets lezen kunnen dan een kaars krijgen of een zaklantaarn huren. Een forse besparing kan worden verkregen door het afschaffen van de conducteur. De ov-chipkaart moet dat mogelijk maken. Je hoeft alleen maar bij de toegangspoortjes een paar forse mannen te posteren die moeten voorkomen dat reizigers over de hekjes heen klimmen.

Het handigste is natuurlijk: de trein afschaffen. Wie van A naar B wil begeeft zich naar de dichtstbijzijnde carpool, toetst zijn bestemming in die op een display verschijnt en krijgt - bij meer gegadigden voor dezelfde bestemming - een volgnummertje. Slimme zakenmensen schaffen zich een bus aan en gaan, tegen vergoeding, vaste routes rijden. Dat geeft wat duidelijkheid voor regelmatige reizigers. Er komt een website waarop aanbieders en gebruikers contact met elkaar kunnen maken. Na enige tijd vindt de overheid het nodig wildgroei te voorkomen en ze gaat regeltjes bedenken en voorwaarden waaraan professioneel vervoer moet voldoen. En over het hele land worden om de zoveel kilometer (snel)weg en bij iedere carpoolplaats openbare toiletten geplaatst, waarvan je met behulp van een toiletknip gebruik kunt maken. Zul je meemaken dat je een vervoersafspraak mist, omdat je net een plasje deed toen jouw 'aanbieder' bij de carpoolplaats arriveerde. "Ik zag je nergens, dus ik ben doorgereden."
x