dinsdag 11 oktober 2011

Weinig

Vandaag weer weinig tekst, want er gaat toch aardig wat tijd zitten in de inrichting van een nieuwe woning. De meeste boeken zijn nu wel van de dozen naar planken verhuisd, maar het meeste werk wat dat betreft moet nog komen: ze in de juiste (alfabetische) volgorde plaatsen. Vandaag wordt de verlichting in de woonkamer aangebracht. Dat wordt gedaan volgens het zgn. tramline-systeem dat we ook hadden in onze laatste Haagse flat. Het bestaat voornamelijk uit spotjes die je naar believen overal op die tramline kunt plaatsen. De schilder is intussen druk doende de deuren en sponningen de gewenste kleur (blauw) te geven.

Mijn maaltijden bereid ik in de oven/magnetron. Intussen is wel vastgesteld dat er qua elektra een extra groep kan worden aangebracht, zodat ik over een tijdje via het inductiesysteem kan koken. Ja, ik ga met mijn tijd mee.
x

maandag 10 oktober 2011

Knopjes

Wat was het leven vroeger toch eenvoudig. Je schafte een tv en radio aan. Die zette je 'aan' en 'uit' door iets te doen met een knopje op het apparaat en met andere knopjes vond je de juiste zender. Toen kwam het wonder van de afstandsbediening: je kon zonder opstaan uit je luie stoel die apparaten aanzetten en bedienen. De techniek ging nog verder: telefoon, radio en tv komen tegenwoordig via hetzelfde kabeltje je huis binnen. 'Mannetjes' komen het aansluiten en het werkt! Dat wil zeggen: het werkte.

Gisterochtend wilde ik de de radio beluisteren. Die bedien ik tegenwoordig via de tv. Dat gaat via een afstandsbediening die bij het 'kastje' van UPC hoort. Maar gisteren was op het tv-scherm de tekst "Geen signaal" te zien. Meer hoorde en zag ik dan ook niet. Een gesprek met de UPC-helpdesk leidde tot niets. Waren alle kabeltjes wel goed aangesloten? Weet ik veel? Die apparaten staan met hun rug naar de muur en in mijn eentje ga ik niet schuiven met een kastje waarop de zojuist aangeschafte tv staat, want daarvoor zijn de garantiebepalingen niet bedoeld. Bovendien weet ik toch niet of piefje A wel in gaatje B behoort te zitten.

Gelukkig had ik een afspraak gemaakt met mijn vriend John uit Den Haag, die gistermiddag zou langskomen om mijn nieuwe woonomgeving in ogenschouw te nemen. John is een autochtoon, maar kijkt nochtans tv via een schotelantenne. Hij weet dus alles over kabeltjes, piefjes en gaatjes en - niet te vergeten - over afstandsbediening. Hij zag dat ik behalve die van UPC ook nog twee afstandsbedieningen van Sony had. Daarmee ging hij aan de slag. Nu weet ik dus dat ik één van die Sony-afstandsbedieningen niet hoef te gebruiken en in welke volgorde ik diverse knopjes op welke afstandsbediening ik moet gebruiken om de radio te beluisteren of het gewenste tv-programma te zien.

We praatten ook nog wat door over de zegeningen van de H(igh) D(efinition) tv. Ik dacht dat alle Nederlandse zenders inmiddels HD-kwaliteit leverden. Dat blijkt een misvatting. Pas enkele programma's hebben die kwaliteit en dan valt het mij niet op en begrijp ik niet waarom ik enthousiast moet worden als ik een pukkeltje in het gezicht van  een nieuwslezer(es) zeer duidelijk kan zien.

Slotconclusie: moderne techniek maakt het leven echt niet makkelijker en mooier.
x

zondag 9 oktober 2011

Vandaag...

...heb ik hier niets te melden, want ik blijf niet doorzeuren over mijn verhuizing en inrichting. Bovendien heb ik hier al wat geschreven.
x

zaterdag 8 oktober 2011

Alternatief

Op 29 maart jl. schreef ik een open brief aan NS Reizigers over mijn ervaring met de toiletloze sprinter. NS heeft nu de ultieme oplossing gevonden voor het zelf gecreëerde probleem: de TravelJohn, oftewel in goed Nederlands: de plaszak. Het ding bestond dus al, maar wie gebruikte het ooit? En waar? Waar koop je zo'n ding, als je vermoedt dat zich op korte termijn een situatie kan voordoen waarin je nodig moet, maar er geen toilet in de buurt is, noch een bosje, schutting of muurtje waarachter je je kunt terugtrekken? Ik zie het tenminste niet gebeuren dat iemand midden op de Dam de plaszak gebruikt.

Ik vermoed ook dat de plaszak voor mannen nog redelijk makkelijk te hanteren is, maar hoe gaan vrouwen dat doen? Wat doe je verder met een zak waarin je plasje inmiddels tot een gel getransformeerd is? Wie heeft dat ding bedacht? Door het verslag in het NOS-journaal kon je de indruk krijgen dat de plaszak alleen maar voor hilariteit zorgt, maar ik zou wel graag een serieus antwoord willen krijgen op de vragen die ik hierboven stel.

God verhoede dat de NS nog meer lumineuze ideeën krijgt. Bijvoorbeeld een trein zonder verlichting. Boze reizigers die graag iets lezen kunnen dan een kaars krijgen of een zaklantaarn huren. Een forse besparing kan worden verkregen door het afschaffen van de conducteur. De ov-chipkaart moet dat mogelijk maken. Je hoeft alleen maar bij de toegangspoortjes een paar forse mannen te posteren die moeten voorkomen dat reizigers over de hekjes heen klimmen.

Het handigste is natuurlijk: de trein afschaffen. Wie van A naar B wil begeeft zich naar de dichtstbijzijnde carpool, toetst zijn bestemming in die op een display verschijnt en krijgt - bij meer gegadigden voor dezelfde bestemming - een volgnummertje. Slimme zakenmensen schaffen zich een bus aan en gaan, tegen vergoeding, vaste routes rijden. Dat geeft wat duidelijkheid voor regelmatige reizigers. Er komt een website waarop aanbieders en gebruikers contact met elkaar kunnen maken. Na enige tijd vindt de overheid het nodig wildgroei te voorkomen en ze gaat regeltjes bedenken en voorwaarden waaraan professioneel vervoer moet voldoen. En over het hele land worden om de zoveel kilometer (snel)weg en bij iedere carpoolplaats openbare toiletten geplaatst, waarvan je met behulp van een toiletknip gebruik kunt maken. Zul je meemaken dat je een vervoersafspraak mist, omdat je net een plasje deed toen jouw 'aanbieder' bij de carpoolplaats arriveerde. "Ik zag je nergens, dus ik ben doorgereden."
x

vrijdag 7 oktober 2011

HD

Als ik dit begin te schrijven is het 4.29 uur. De regen klettert tegen de ruiten en en er klonk net een ferme donderslag. Ja, ik was weer vroeg naar bed gegaan, al had ik tv kunnen kijken, want gisteren zijn vanwege UPC het nodige kastje en bijbehorende kabeltjes  aangesloten. Ik kan nu zelfs veel in high definition zien. Big deal! Ik ben van de generatie, die nog met zwart-wit tv is opgegroeid en mono geluid uit radio en grammofoon. Dat vonden we toen ook prachtig! Uiteindelijk is het allemaal een slap aftreksel van wat ik dan maar 'de natuur' noem. Muziek en ander geluid kun je het beste live beluisteren. Dolby en sensurround  kunnen alleen de illusie vergroten dat je er daadwerkelijk bij bent. De natuur die National Geographic je laat zien is wat anders dan de natuur waarin je jezelf bevindt. Die natuur is de regen in je gezicht, de wind waar je tegenin fietst, het ijs waarover je schaatst of de wolven waarvoor je vlucht terwijl Omsk nog vele wersten ver weg is.

Gisteravond ben ik dus nog even begonnen aan 'Romancing the Stone', een film die aardig genoeg is om meer dan één keer te zien, maar ik had niet de indruk dat HD nu veel toegevoegde waarde opleverde. Ik heb dus de 'uitknop' ingedrukt en ben naar bed gegaan. Toen ik wakker werd moest ik denken aan  Rob de Nijs.
x

donderdag 6 oktober 2011

Was

Voor het eerst sinds pak weg 12 jaar weer eens in eigen huis een wasje gedraaid. Gelukkig was mijn onvolprezen schoonzus Louise aanwezig om mij ter zake van advies te dienen en bijstand te verlenen, want de fijne kneepjes van de wasmachine waren me allang ontschoten. Een droogmachine had ik nooit gebruikt, dus ook daarbij kwamen advies en bijstand goed van pas. Ik mag ook niet onvermeld laten dat Roel de wasmachine overduidelijk op de juiste wijze aan het elektriciteitsnet had verbonden.

Gisteren heb ik ook kennis gemaakt met Zusanna, die vanaf volgende week woensdag éénmaal in de veertien dagen mijn appartement komt schoonmaken. Ik moet met haar in het Engels communiceren, want zij is een Slovaakse. Zij is ook, als werkster, geheel "wit", want in loondienst bij een organisatie die dit soort werkzaamheden aanbiedt.

En vanavond zal ik, naar ik aanneem, ook weer eens het NOS-journaal van 8 uur kunnen zien. Dan moeten de mannen van UPC vanmiddag alles netjes komen aansluiten, incl. de telefoonaansluiting en de verbinding met het internet. I'll keep my fingers crossed.
x

woensdag 5 oktober 2011

Beginnetje

Zo zag het er gisterochtend uit (met dank aan Roel):

De eerste 'boekendoos' is uitgepakt;
Nog heel veel dozen te gaan.
x