vrijdag 5 augustus 2011

Twijfelen

Twijfel is, lijkt mij, een essentieel onderdeel van wetenschappelijk onderzoek. Wat eerder als een paal boven water leek staan, kan later volkomen onjuist blijken te zijn. Dat komt naar voren als iemand zich de simpele vraag stelt: "Is dat nou zou?" Het is echt wel voorgekomen dat iets na gedegen wetenschappelijk onderzoek onomstotelijk leek vast te staan, totdat nieuwe twijfel tot nieuw onderzoek en nieuwe conclusies leidde. Dat is alleen maar goed.

Je kunt wetenschapper zijn en daarnaast allerlei opvattingen hebben over hoe de maatschappij in elkaar zit of zou moeten zitten. Zo zijn er aardig wat wetenschappers die geloven in het onbewijsbare bestaan van God of een andere hogere macht en diens voorschriften. Dat mag, mits die wetenschapper zich door zijn geloof niet laat leiden tot het (bewust) verkeerd presenteren of het onvermeld laten van feiten.

In Trouw las ik dat onlangs het boek 'Merchants of Doubt' (Handelaren in twijfel) is verschenen. Het gaat daarbij om een klein groepje geleerden die een paar belangrijke, opmerkelijke eigenschappen gemeen hebben: ze zijn invloedrijk en Ze zijn groot voorstander van het gebruik van atoomwapens, ze hangen de ideologie van de vrije markt aan en ze bestempelen milieu als een hobby van de linkse kerk. (...) De groep houdt het Amerikaanse publiek en politici voor dat er te weinig informatie beschikbaar is om een eenduidig oordeel te vellen over deze kwesties, laat staan maatregelen te nemen.

Biologen, natuurkundigen, paleontologen, astronomen, ze mogen net als ieder ander mens overtuigd zijn van de waarde van de vrije markt. Ze mogen het betreuren dat het behoud van een (min of meer) gezond milieu tot overheidsmaatregelen en kleiner winstmarges leidt.  Het is hun recht, zelfs hun plicht, op wetenschappelijke gronden vraagtekens te zetten bij politieke besluiten. Maar waar blijven we als de twijfel wordt gezaaid niet op grond van feiten, maar op grond van een ideologie? Hoe zat dat ook al weer met Galilei?
x

donderdag 4 augustus 2011

Borrel

Hoewel ik officieel op één hoog woon, moet ik twee trappen op om mijn woning te bereiken. De gehele onderste laag van het blok waarin ik woon bestaat uit boxen. Dat betekent dus ook dat er niemand in het blok is met een eigen tuin(tje). Er is een gemeenschappelijke tuin, die dus door alle aanwonenden gebruikt kan worden. Ik moet zeggen dat ik nooit op het balkon zit, maar de enkele keer dat ik daar ben, voor de vuilnisbak, zie ik daar zelden of nooit iemand. Hooguit één maal per jaar wordt er wel eens iets gemeenschappelijks georganiseerd met hapjes en drankjes, maar dat levert nooit een grote drukte op.

Nu is het niet zomaar een tuin. Hij is ontworpen (in de dertiger jaren van de vorige eeuw) door de ook internationaal bekende tuinarchitecte Mien Ruys. Het was zelfs een van haar allereerste projecten.

Nu staat er binnenkort wat te gebeuren. De makers van het programma 'Eigen Huis en Tuin' (RTL4) gaan ergens in het blok, aan de kant van de Willem de Zwijgerlaan, een paar keukens 'pimpen'. Zo werd dat tenminste aangekondigd op  een briefje dat in alle portieken hing. Leuk voor die bewoners natuurlijk, maar RTl4 laat het daar niet bij. Ik heb het programma nooit gezien, maar het schijnt gebruikelijk te zijn dat het pimpen van een woning gepaard gaat met het pimpen van de directe omgeving.

Eerlijk gezegd houd ik mijn hart vast. 'Pimpen' komt van pimp, het Engelse woord voor pooier. Als je de betekenis ervan opzoekt, kom je op aanduidingen als 'kitscherig', 'opdirken', 'overdadig' en 'te overdreven'. Ik kan me dus niet voorstellen dat ik na de operatie vaker, in feite voor de eerste keer, in de tuin zal vertoeven.

Ik vraag me ook af waar iemand het recht vandaan haalt te gaan rotzooien met de artistieke, intellectuele nalatenschap van iemand anders. We gaan toch ook niet het 'Huishouden' van Jan Steen pimpen, zodat het net een feestje in een doorzonwoning in een Vinex-wijk lijkt?

De klap op de vuurpijl? Na afloop van al dat gepimp kan er gepimpeld worden, d.w.z.: dan is er een gemeenschappelijke borrel in de gepimpte tuin. Nu ben ik pragmatisch genoeg om al mijn principes overboord te gooien als RTL4 een borrel aanbiedt, maar helaas: een regel verder las ik dat je geacht wordt je eigen drank mee te nemen. Sta ik daar met mijn blik pils van het huismerk van AH voor 50 eurocent, terwijl mijn buurman een fles Dom Pérignon champagne heeft meegebracht. Die borrel laat ik maar aan mij voorbij gaan.
x

woensdag 3 augustus 2011

Demoniseren

Al eerder heb ik hier opgemerkt: Wilders heeft zelf gezegd dat hij vaak bewust "grof en denigrerend" te werk gaat. Hij doet maar. Maar Wilders kan het absoluut niet hebben dat anderen eerst nadrukkelijk opmerken dat hij op geen enkele manier verantwoordelijk kan worden gehouden voor wat één Noor deed en vervolgens vinden dat Wilders een van de mensen is die een politiek klimaat hebben geschapen waardoor individuen, zoals in Noorwegen, tot actie kunnen overgaan, zoals het in Trouw wordt uitgedrukt. Die mensen zijn aan het DEMONISEREN, vindt Wilders.

De uitdrukking 'demoniseren' kwam in zwang ten tijde van de opkomst van Pim Fortuyn. Die kreeg ook nogal wat kritiek van 'links' te verduren. Wil Wilders nu zeggen: "En kijk eens hoe het met Fortuyn is afgelopen"?

Ik vind het ronduit verwerpelijk dat er mensen zijn die Wilders bedreigen. Net zo verwerpelijk als de opvattingen van Wilders en de manier waarop hij ze naar buiten brengt. Maar hij moet niet ineens de vermoorde onschuld gaan spelen als anderen hem op serieuze wijze ter verantwoording roepen en niet eens grof en denigrerend zijn. Het wordt langzamerhand zelfs hoog tijd dat Wilders zelf eens aan een serieus debat deelneemt, met argumenten in plaats van niet onderbouwde 'kreten'.

Ik heb nog een Angelsaksisch advies voor Wilders: "If you can't stand the heat, get out of the kitchen!"
x

dinsdag 2 augustus 2011

Motor

Ik heb helemaal niets met auto's, motoren, brom- en snorfietsen. Dat heeft niets met het milieu te maken, al is dat een aardig neveneffect. Die dingen hebben me gewoon nooit geïnteresseerd. Nochtans kan ik me best voorstellen dat er mensen zijn die het rijden in of op een gemotoriseerd voertuig leuk, plezierig, spannend of wat dan ook vinden. Het zal ook wel iets hebben om lid te worden van een clubje mensen die een bepaald merk of een bepaald type oldtimer leuk vinden.

Motorrijders verenigen zich ook graag en gaan graag met een grote rij op stap. De Hell's Angels zijn daar wel het beste voorbeeld van. Om die club hangt altijd een waas van criminaliteit, al lukt het justitie maar zelden een of meer van hen veroordeeld te krijgen.

Je hebt ook andere motorclubs. Een daarvan is Satudarah, een club van Molukkers die graag op een motor rijden. Moet kunnen. Satudarah overwoog zich aan te sluiten bij de Bandido's, een soort overkoepelende internationale club als de de Hell's Angels. Om de een of andere reden liggen die twee clubjes elkaar niet. Nu is gezonde rivaliteit nooit weg, maar waarin rivaliseren die twee clubjes nu met elkaar? Ik hoor nooit over wedstrijden, bijvoorbeeld over wie er het hardst of het behendigste rijdt.  Toch leidt die rivaliteit ertoe dat ze elkaar soms om zeep helpen.

Als je gaat googelen kom je op berichten volgens welke de 'strijd' gaat om bijvoorbeeld territorium of posities in de prostitutie. Drugs worden ook genoemd. Daar kan ik me geweld bij voorstellen, maar wat heeft dat met motorrijden te maken? Er zijn talloze brave, oppassende burgers die de motor een plezierig of handig vervoermiddel vinden. Je hoort nooit over fietsclubs of roeiverenigingen die elkaar de tent uitvechten. Fans van voetbalclubs gaan wel eens met elkaar op de vuist, maar voetballers zelf doen dat sporadisch. Wat doen die Hell's Angels en Bandido's nou nog meer dan motorrijden en bij elkaar in clubhuis zitten? Ik vind dat een raadsel.
x

maandag 1 augustus 2011

Later

Het is komkommertijd voor de journalistiek en de aanslagen in Noorwegen worden dan ook flink 'uitgemolken'. Zo wordt ons gemeld dat Breivik, als hij niet in een legeruniform voor de rechter mag verschijnen, uitsluitend een rode sweater van Lacoste in het openbaar wil dragen.  Nou, dat weten we dan ook weer. Krijgen we ook nog het merk tandpasta te weten dat hij bij voorkeur gebruikt?

Iets meer nieuwswaardig zou je het feit mogen noemen dat hij later dan gepland het eiland Utoya had bereikt, waardoor er minder slachtoffers vielen. Een aantal bezoekers van de bijeenkomst daar was inmiddels al weer vertrokken, waaronder een Noorse ex-premier.

Trouw meldt waarom Breivik later bij het eiland aankwam: Onderweg stuit hij op een lange file, veroorzaakt door een ongeval. Dat lijkt me een logische verklaring. Maar de schrijver van dat artikel heeft kennelijk niet zijn/haar eigen krant gelezen, althans niet de digitale versie. Een paar uur eerder namelijk stond in een ander artikel in Trouw: Als gevolg van de vertraagde explosie (van de bom bij het regeringsgebouw) kwam Breivik ook ongeveer anderhalf uur later dan gepland op het eiland Utoya aan.

Hieruit kunnen we leren dat je ook krantenberichten altijd met een korreltje zou moet nemen.
x

zondag 31 juli 2011

Meetsysteem

Stel dat een van je ouders, of beide, naar een verzorgingshuis moet. Jij gaat op de overheidssite waarop je de kwaliteit van de verzorgingshuizen kunt vergelijken kijken wat het beste verzorgingshuis is dat ook nog redelijk in de buurt is. (Marktwerking, weet je wel?) Je vindt een prima locatie, je ouders verhuizen er blijmoedig heen en daarna komen de klachten, want de kwaliteit van de zorg blijkt toch niet zo goed te zijn. Of een ander verzorgingshuis dat slechter leek, bleek veel beter te zijn.

In de Volkskrant las ik hoe dat nou zo kan tegenvallen: Niemand heeft nog inzicht in de kwaliteit van de ouderenzorg doordat het door de overheid ingestelde meetsysteem faalt. Actiz, de koepel van verpleeg- en verzorgingshuizen, heeft laten uitzoeken of de metingen genoeg zeggen over de kwaliteit en of ze op juiste wijze kunnen worden geregistreerd. Het oordeel is vernietigend. De instellingen leveren zelf de gegevens aan en kunnen daarmee 'rommelen'. Het overheidsbureau dat de gegevens verzamelt en bewerkt blijkt fouten te hebben gemaakt bij de berekening van een aantal indicatoren. Tientallen zorgconcerns hebben bovendien wel cijfers aangeleverd maar die zijn om technische of bureaucratische redenen niet verwerkt.

Wanneer zijn we ook al weer begonnen met de marktwerking de zorg? Hoeveel beter is het sindsdien nou precies geworden?
x

zaterdag 30 juli 2011

Karikatuur

Links- en rechts-extremisten hebben inderdaad nauwelijks een stem in het publieke debat. Hun commentaren worden veelal geweigerd door opinieredacties en moderatoren van discussiefora op krantensites. Dat las ik in een artikel op nrc.nl. De schrijver, Steven de Jong, vindt dat Anders Breivik (zijn geweldseruptie maakt het moeilijk hem nog serieus te nemen) een punt heeft als hij in zijn manifest schrijft dat journalisten een “functionerend democratisch systeem” onmogelijk maakten. Breivik citeert Esten O. Sæther, online uitgever van de krant Dagbladet: "Het is geen mensenrecht om gehoord te worden".

Er is al ontzettend veel geschreven over Breivik, zijn motieven, zijn achtergrond en noem maar op. In een eerder artikel citeert De Jong de historicus en freelance journalist Bart Jan Spruyt: "Breivik is de duivelse karikatuur van een goede en juiste visie", schrijft de voormalig medestander van PVV-leider Geert Wilders in Binnenlands Bestuur.

Als het goed begrijp moeten dus de media - de dagbladen, de achtergrondprogramma's op radio en tv - meer extremisten, van links en rechts, aan het woord laten. Als ik mij goed herinner zijn rechts-extremisten ruimschoots aan het woord geweest in het Duitsland van Hitler, het Spanje van Franco, het Argentinië van Videla. De links-extremisten kwamen aan hun trekken in het Rusland van Stalin, het Cambodja van Pol Pot, het Noord-Korea van Kim Jong-il. Zullen we weer eens een paar Holocaustontkenners ruimschoots aan het woord laten? Wordt het geen tijd voor een diepte-interview met Aleksandr Loekasjenko, president van  van Wit-Rusland, de 'laatste dictatuur van Europa'?

Spruyt vindt dat Breivik een "goede en juiste" visie uitdraagt in zijn manifest '2083'. Spruyt was te zien en horen in 'Nieuwsuur'. Hij wordt ruimschoots aan het woord gelaten en is dus geen extremist. Net als Geert Wilders verafschuwt hij de daden van Anders Breivik, maar in Binnenlands Bestuur schrijft hij: "Thee drinken helpt niet, en debatteren vanuit de hoopvolle gedachte dat de islam uiteindelijk wel inpasbaar zal blijken, is naïef." Moslims hebben, volgens Spruyt "een waardenpatroon dat haaks staat op de waarden van onze Grondwet." In Wikipedia staat: "Hij was lid van de Gereformeerde Gemeenten in Nederland, maar is overgestapt naar de Hersteld Hervormde Kerk." Er zijn mensen in Nederland die vinden dat althans delen van het gedachtegoed van de Hersteld Hervormde Kerk haaks staan op de waarden van onze Grondwet. In zijn column in Elsevier schreef Spruyt: "Loyaliteit aan Israël is een morele plicht voor ieder mens die in de westerse beschavingstraditie is opgevoed." Ben ik deloyaal als ik af en toe wat kritiek op Israël heb?

Spruyt is, impliciet, van mening dat de islam niet inpasbaar is in onze samenleving. Dat mag hij vinden, dat mag hij uitdragen in respectabele media als Elsevier, Binnenlands Bestuur en Nieuwsuur. Steven de Jong vindt dat de extremistische volgelingen van Spruyt niet doodgezwegen mogen worden in 'het publieke debat'. Laat ze hun haat spuwen in onze kwaliteitskranten, in Nieuwsuur, in Binnenhof, in Uitgesproken EO, VARA of WNL en Hart van Nederland. En dan maar wachten op die ene 'Breivik', die de daad bij het woord voegt.
x