Toekomstperspectief

Op één lid na denkt de fractie van GroenLinks in de Tweede Kamer dat het opleiden van politiemensen in de Afghaanse provincie Kunduz bijdraagt aan een beter toekomstperspectief in Afghanistan. Dat zijn woorden van Jolande Sap die de Volkskrant citeert. De opleiding in Kunduz duurt ongeveer net zo lang als die welke toekomstige agenten in de regio Amsterdam-Amstelland krijgen. Er zijn wel wat verschillen. De aspirant-agenten in Amsterdam-Amstelland:

1.	kunnen allemaal lezen en schrijven;
2.	krijgen niet te maken met bermbommen;
3.	zullen als wapen geen AK-47 (Kalashnikov) dragen, maar een pistool;
4.	hoeven niet te vrezen voor gewapende aanvallen door goed bewapende criminelen en groeperingen die een afwijkende politieke visie gewapenderhand uitdragen;
5.	worden niet geleid door corrupte bestuurders;
6.	zal niet gevraagd worden het leger bij te staan;
7.	worden niet opgeleid door politiemensen die op hun beurt beschermd moeten worden door F16's en Nederlandse en/of Duitse grondtroepen.

Premier Rutte zal niet gevraagd worden de uitdrukkelijke verzekering te geven dat de nieuwe agenten niet voor militaire taken zullen worden ingezet. Er bestaat weinig kans dat de nieuwe agenten zullen 'overlopen'.

Omdat ook de ChristenUnie gelooft dat we iets nuttigs in Kunduz kunnen doen heeft de coalitie van VVD en CDA voldoende steun in de Tweede Kamer om deel te blijven nemen aan een al tien jaar durende uitzichtloze oorlog tussen de NAVO en bondgenoten enerzijds en een guerrillabeweging die het opneemt tegen door andere 'warlords' geleide groeperingen en een nationale overheid waarin alleen 'het westen' brood ziet. President Karzai zal alle garanties geven waar premier Rutte om vraagt, in de wetenschap dat hij ze niet zal (kunnen) waarmaken. Jolande Sap: Als ze niet worden nageleefd volgen maatregelen. Met als uiterste consequentie dat we vertrekken. Als het misloopt, trekken we de stekker eruit.

Een stekker die je niet in een stopcontact steekt hoef je er later ook niet uit te trekken.
x

Verzet

"El pueblo unido, jamás será vencido".

"Het volk dat verenigd is zal nooit verslagen worden." Het is de titel van een lied dat gemaakt en voor het eerst gezongen werd in Chili in de tijd van Salvador Allende. Als je wilt weten welk soort video's mij kunnen ontroeren, moet je deze hieronder bekijken. Daarbij hoor je ook dat lied.



Ik herinner me die slogan, want dat werd het, vooral uit de zomer van 1979, toen de Sandinisten in Nicaragua het jarenlange dictatoriale bewind van de Somoza's wisten te verdrijven. Ik moest er weer aan denken toen ik de recente tv-beelden uit Tunesië zag en opnieuw bij het zien van de beelden uit Egypte. Het volk kan jarenlang onderdrukt en in armoede gehouden worden door een kliek die zich verrijkt. Maar uiteindelijk pikt het volk het niet meer en gaan ze met blote handen politie en leger tegemoet. En dan zijn er soldaten die zich herinneren dat ze niet vrijwillig in het leger dienen en ook tot het volk behoren. Als je oud genoeg genoeg bent, herinner je je misschien nog de beelden van de 'Anjerrevolutie' in Portugal.

Het volk slaagt lang niet altijd zijn spontane opzet. De studentenopstand in China in 1989 eindigde met het bloedbad op het Tienanminplein. De opstand in Iran in 2009 eindigde in een bloedbad. En zelfs een volksopstand garandeert geen daarop volgende democratische regering. Het gaat vaak stapje voor stapje, soms één stap vooruit en dan weer twee achteruit.

Wij hebben - gelukkig! - geen enkele ervaring met volksopstanden. Tijdens de grootste demonstratie ooit in Nederland, 29 oktober 1983, grepen politie (die nauwelijks te zien was) en leger (dat er uiteraard helemaal niet was, afgezien van de militairen die in uniform meedemonstreerden) niet in en een lid van de koninklijke familie voerde het woord. Niet het volk, maar belangengroepen zijn hier ontevreden en nog wel eens terecht ook.

Ik kan niets bijdragen aan het verzet van het volk in Tunesië, Egypte of waar dan ook. Het enige wat ik kan voelen en laten blijken is sympathie met hun lot en hun verzet.
x

Kraken

Je hebt nodig:
1. een ov-chipkaart;
2. een kaartlezer van een euro of dertig;
3. een simpel stukje gratis software;
4. een gebrek aan scrupules.
Dankzij die combinatie kun je vervolgens onbeperkt en zonder verdere uitgaven reizen met elke vervoersmaatschappij die inmiddels op deze manier van betalen voor je reis is overgestapt. Het NOS-journaal bracht het prominent en 'De Wereld Draait Door' besteedde er ruim aandacht aan. We hebben hier een nieuw bewijs dat er helemaal niets deugt van die ov-chipkaart.

Ik sta niet bekend om mijn uitgebreide kennis van software en dan druk ik mij zeer eufemistisch uit. Wat ik wel weet is dat wat de ene mens bedenkt, een andere kan kopiëren, of omzeilen, of op een verkeerde manier kan gebruiken. 100% veilige, niet te kraken software bestaat niet en zal nooit bestaan. Voor wie het gemist heeft: met die kaartlezer en die software kun je het saldo op je ov-chipkaart verhogen, zonder dat het desbetreffende bedrag van je bankrekening wordt afgeschreven. Voor je gaat reizen check je in en bij controle wordt geconstateerd dat alles in orde is.

Ik heb zo'n ov-chipkaart waarop automatisch mijn saldo verhoogd wordt met 25 euro als het beneden de vijf euro daalt. Die 25 euro wordt even automatisch van mijn bankrekening afgeschreven. Dat gaat allemaal via 'Trans Link Systems' (TLS). Op de website van TLS kun je achteraf precies zien wanneer en welke reizen je hebt gemaakt en wat die kostten. Die overzichten kun je printen en vervolgens voor bijvoorbeeld declaratiedoeleinden gebruiken. Je kunt ook kijken of je misschien een keer vergeten hebt uit te checken en dan alsnog het teveel betaalde terugkrijgen.

Uiteraard heb ik er geen flauw benul van hoe de software bij TLS werkt, maar ik kan me voorstellen dat ergens ingebouwd kan worden (als het er al niet in zit): met deze kaart wordt voor een veel groter bedrag gereisd dan van de bijbehorende bankrekening wordt afgeschreven. Dat illegaal opladen was uitgeprobeerd door een journalist en enkele (niet-kwaadwillende) hackers. In het NOS-journaal zei een woordvoerster van TLS, dat dit illegale opladen inmiddels geconstateerd was en dat er aangifte gedaan was. Waar zitten we ons nou weer zo druk over te maken?

In Amsterdam moet ik wel gebruik maken van die ov-chipkaart, dus ik gebruik hem tegenwoordig ook voor de trein. Afgezien van de perikelen in het begin, ruim twee jaar geleden, verloopt alles nu soepel. Ik weet dat ze het ding veel te ingewikkeld hebben gemaakt. Ik weet dat kwaadwillende personen eventueel op mijn kosten kunnen reizen, doordat ze op slinkse wijze iets van mijn kaart hebben gekopieerd. Maar vroeger werd je portemonnee gewoon gejat, of aan het eind van de maand werd je loonzakje je al ontfutseld voor je het geld thuis in een sigarendoos kon leggen. Oude risico's zijn verdwenen, nieuwe zijn er voor in de plaats gekomen. Ik ga me niet voortdurend zorgen lopen maken over wat er allemaal mis kan gaan.
x

Aanslag

De bomaanslag op het vliegveld bij Moskou heeft er weer eens de aandacht op gevestigd: het streven naar onafhankelijkheid, in dit geval van (een deel van?) de bevolking van Tsjetjenië. Algemeen wordt immers aangenomen dat de aanslag het werk is van (een) Tsjetjeense terrorist(en), mogelijk zelfs (een) vrouw(en). Een in deze tijd niet onbelangrijke component is het feit dat de Tsjetjenen overwegend islamitisch zijn.

Na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie werd een aantal voormalige leden daarvan - zoals de Baltische staten, Oekraïne, Wit-Rusland, Georgië, Armenië - geheel onafhankelijk. Andere, zoals Tsjetjenië en Dagestan werden autonome republieken binnen de Russische Federatie. De Tsjetjenen vonden dat niet voldoende. Zij wilden volledige onafhankelijkheid. Dat lijkt me niet zo vreemd: qua cultuur, etniciteit en godsdienst wijken ze nogal af van de Russen, door wie ze sinds Iwan de Verschrikkelijk, Peter de Grote en Stalin altijd op zijn best als tweederangs burgers behandeld zijn. Om geopolitieke redenen wil Rusland zijn invloed in de Kaukasus behouden. De regering van Tsjetjenië bestaat uit stromannen van Poetin. Zij schendt de mensenrechten op allerlei manieren. Er zijn bloedige oorlogen gevoerd tussen Russische troepen en onafhankelijkheidsstrijders. Ik praat geen enkele (bom)aanslag goed waarbij totaal onschuldige burgers om het leven komen, maar ik kan begrijpen waarom 'zwarte weduwen' hun laatste wanhoopsdaad, een zelfmoordaanslag, uitvoeren.

Bij het recente bezoek van de Chinese president aan de VS is door Obama terecht gewezen op de niet zo ideale situatie in China qua mensenrechten. Ook wij willen nog wel eens met het vingertje wijzen. Medvedev, Poetin en Kadyrov, de huidige Tsjetjeense president (en werkgever van Ruud Gullit), zijn echt geen haar beter. Moeten Obama en wij daar ook niet eens over beginnen?
x

Kilo

We weten het allemaal: een kilo is duizend gram. Die eenheid wordt overal waar ze niet het Engelse systeem van maten en gewichten hanteren geaccepteerd. Maar wat is nu precies één kilo? Ik wist dat niet, maar in Trouw las ik dat één kilo het gewicht is van een cilinder van platina en iridium, die zich sinds 1889 bevindt in een kluis in het Internationale Bureau voor Gewichten en Maateenheden (BIPM) in Sèvres, een buitenwijk van de Franse hoofdstad Parijs. Als je er dus zeker van wilt zijn dat en marktkoopman je echt één kilo appelen heeft verkocht, kun je die gaan vergelijken met die cilinder in Sèvres.

Heb je een zeer gewetensvolle marktkoopman getroffen dan zit de kans erin dat je 50 microgram meer appelen hebt gekregen dan waarvoor je betaald hebt! Wat is gebleken? Experts van het BIPM ontdekten in 2007 dat het stuk metaal door onbekende oorzaak 50 microgram aan gewicht had verloren ten opzichte van het gemiddelde van enkele tientallen kopieën. Op een ton (graan bijvoorbeeld) kan dat al 5 gram schelen! Daar kun je als koper blij mee zijn, maar graanboer en de graanhandelaar zullen zich afvragen hoeveel zij over de jaren heen zijn misgelopen. Heeft het daarom drie jaar geduurd voordat dit feit wereldkundig is gemaakt? Sinds 2007 broeden deskundigen op een wetenschappelijke formule die het fysieke object kan vervangen als wereldwijde standaard voor de kilo. xx

Eerlijk gezegd zou ik niet gerustgesteld zijn. Met zo'n cilinder kan ik nog wel iets, maar wie kan er iets met een wetenschappelijke formule? Dan moet je toch eerst hogere wiskunde of zo voor gestudeerd hebben? En nou komt dit nog aan de consument ten goede. Voorlopig tenminste, want nu de producenten en tussenhandelaren dit weten gaan ze natuurlijk hun prijzen verhogen en, zoals het altijd gaat, het eindresultaat naar boven afronden. Dus wie is er toch weer de pineut?x
x

Onbreekbaar

Een veel gebruikt voorwerp valt wel eens uit je handen. Dat kan tot beschadiging leiden. Een zeer veel gebruikt voorwerp is de mobiele telefoon en veel mensen zouden doodongelukkig worden als ze dat ding van het ene moment op het andere niet meer kunnen gebruiken. Nu zag ik op de site van NRC Handelsblad een stukje tv over een ''unbreakable" mobieltje. De fabrikant - Sonim - had al een jaar geleden zo'n onbreekbaar ding geclaimd, waarop een BBC-reporter aantoonde dat dit niet klopte. Nu was er een nieuw model: je kon het tien verdiepingen naar beneden laten vallen; het kon een half uur onder water liggen; dezelfde verslaggever mocht proberen er een spijker doorheen te slaan als hij dat wilde. Het was echt onbreekbaar geworden.

De verslaggever hield het ding in een aquarium onder water en jawel: zelfs onder water ontving het een oproep. De verslaggever sloeg er vervolgens een paar keer  mee op de rand van het aquarium: het ding brak! De baas van de producent (of de importeur, dat was me niet duidelijk) lachte vrolijk mee.

Wat bewijst dit voorval? Volgens mij een oude wijsheid: het kan me niet schelen wat ze van me zeggen, als ze mijn naam maar goed spellen.
x

Voice

Het schijnt dat ik weer eens iets gemist heb: de uitverkiezing van Ben Saunders tot 'The Voice of Holland'. Enkele miljoenen landgenoten hebben daar met het zweet in de handen afgelopen vrijdagavond naar zitten kijken, begrijp ik. De naam van het programma had ik wel eens in de gids gezien en ik had ook wel begrepen dat het om een soort talentenjacht ging, maar het wemelt zo langzamerhand van programma's waarin gezocht wordt naar 'de beste ...'. Die steeds weer nieuwe spanning kan ik niet aan. (Ik zit midden in het seizoen waarin 'de beste schaatser' - op nationale, Europese en mondiale schaal - moet komen boven drijven en dat vind ik nou eenmaal al spannend genoeg.)

Uit weer een ander programma begreep ik dat 'The Voice of Holland' begon met 60 kandidaten die sowieso allemaal al behoorlijk talentvol zijn en al voortdurend hier en daar optreden. Ik denk dan: misschien lopen er nog wel 60, misschien wel 120, van die talenten rond. Maar die zijn niet door de pre-selectie gekomen, terwijl er misschien wel iemand bij liep die nog veel talentvollerder is en nog veel mooierder kan zingen dan Ben Saunders en die andere 59 bij elkaar. Ik denk verder dat hier of daar talentvolle meubelmakers, rijwielherstellers en kandidaat-notarissen rondlopen, die ten onrechte door hun directe omgeving ondergewaardeerd worden. Moeten die niet eens onder de nationale aandacht gebracht worden? Ik bedoel: zijn die nou minder glamorous dan een willekeurige boer die een vrouw zoekt?

Die Saunders krijgt nu een auto, mag een cd volzingen en drie keer in een voorprogramma in Ahoy staan. Ik gun het die jongen van harte, maar ook hier gaat op: veel varkens maken de spoeling dun. Je gaat voor een personeelsfeestje niet én Ben Saunders én Marco Borsato én Anouk uitnodigen. En het budget van de gewone man, vrouw, jongen en meisje voor cd's heeft ook zijn grenzen. Wat is er trouwens gebeurd met dat meisje dat wereldberoemd werd, nadat ze zelf een filmpje van haar-al-zingend op YouTube had gezet?
x