woensdag 1 december 2010

Rijksweg

De PVV heeft weer eens een leuk populistisch idee: het realiseren van de A3, een snelweg van Amsterdam en Rotterdam via Gouda, waarvoor al ver vóór de Tweede Oorlog plannen klaarlagen. Hij moet met privaat geld aangelegd worden en er zal dus tol voor betaald moeten worden. Maar dat zullen de automobilisten er graag voor over hebben, denken ze bij de PVV. Het PAROOL schrijft: De PVV weet zich gesteund door het regeerakkoord. Daarin staat dat nieuwe infrastructuur, 'zoals supersnelwegen, mag worden gefinancierd door pensioenfondsen.' Waar de pensioenfondsen dat geld vandaan moeten halen is me even niet duidelijk.

Het plan heeft één groot nadeel: hij gaat dwars door een van de mooiste gebieden van Nederland: het Groene Hart, maar: De partij vindt het oplossen van de files belangrijker dan het Groene Hart en de Nieuwkoopse Plassen, die door de A3 worden doorkruist. Ik geef het maar even door.
x

dinsdag 30 november 2010

Integriteit

Een minister doet tijdens zijn/haar ambtsperiode aardig wat kennis op. Na de ambtsperiode moet er ook weer brood op de plank komen. Het is meestal niet zo moeilijk als ex-minister een baan te vinden. Voor een bedrijf is het wel handig iemand in huis te hebben die 'het (politieke) wereldje' en de hoofdpersonen daarin een beetje kent.  Daar zit een gevaar in: de ex-minister zou de opgedane kennis kunnen misbruiken tot eigen voordeel of tot voordeel van het bedrijf en daarmee ten nadele van andere(n). Maar uiteraard moeten we er in beginsel van uitgaan dat zo'n persoon voldoende integer is om te kunnen beoordelen in hoeverre zhij met de verworven kennis kan en mag omgaan.

Nu bestaan er volgens de Volkskrant integriteitsregels voor oud-bewindslieden, maar: Nu is vaak te vaag hoe ex-ministers omgaan met vertrouwelijke informatie, vindt het christen-democratische Kamerlid Ger Koopmans. Bij het CDA geloven ze in God en gebod, dus daar zal het bijna automatisch wel goed zitten met de integriteit. Maar als iemand als Wouter Bos naar KPMG gaat en zegt 'We hebben er natuurlijk over nagedacht of er kennis en informatie was die ik had en niet mocht gebruiken. Dat hebben we als ministerie zorgvuldig gecheckt.', dan vindt Koopmans dat 'te schimmig'.

Er zijn nogal wat regeltjes in dit land die er voor moeten zorgen dat we ons allemaal netjes gedragen. Veel daarvan zijn zeer terecht. Het gaat immers niet aan je buurman te vermoorden, je buurvrouw aan te randen of je baas te bestelen, om maar een paar duidelijke voorbeelden te noemen. Nu moet het ook binnen het CDA zijn opgevallen dat zelfs die duidelijke en onomstreden regels helaas nogal eens overtreden worden, wat de mogelijke strafgevolgen ook kunnen zijn. De doodstraf op moord leidt in Amerika niet tot minder dan hier. Het zijn er zelfs (relatief) meer. Hoe scherp moet je dan die integriteitsregels maken om de ex-bewindspersonen nog integerder te laten zijn of worden? Het CDA moet ook weten dat ze bij coalitiegenoot VVD niet zo gek zijn op regeltjes. Koopmans gaat Piet Hein Donner van Binnenlandse Zaken vragen goed te kijken naar die regels en deze te verscherpen.Voordat Donner daarmee klaar is zijn we al een kabinet verder.
x

maandag 29 november 2010

Feestdagen

De 'feestdagen' zitten er weer aan te komen. Ik zal er weinig last van hebben. Met name in de consumptieve sfeer zie ik enkele lichte voordelen. Zo brengt Sinterklaas veel speculaas in de schappen van de supermarkten. Gewone speculaas ga ik niet uit de weg, maar voor gevulde speculaas, mits gevuld met 100% amandelspijs, mag je me wakker maken. Tot de kerstdagen zal die speculaas vervangen worden door de banketstaven- en letters. Daarvoor geldt hetzelfde. Het afgelopen weekend heb ik mij weer eens tegoed gedaan aan die speculaas.

Wat de kerstdagen betreft is 2010 een 'bazenjaar', ze vallen op zaterdag en zondag. Uit mijn jeugd herinner ik me een nog een veel ergere situatie, die overigens maar weinig voorkomt, zoals vorig jaar: kerst op vrijdag en zaterdag. Waarom was dat zo erg? Op eerste kerstdag moesten wij als goed gereformeerd gezin twee keer naar de kerk. Op tweede kerstdag hoefden we maar één keer, maar de daarop volgende zondag zaten we er weer twee keer. In drie dagen vijf keer naar de kerk. En dat noemden ze feestdagen.
x

zondag 28 november 2010

Boos

Via de 'The Skeptic's Dictionary Newsletter' kwam ik op het blog van de Amerikaanse Greta Christina. Zij is atheïste en zij is boos. Ik geeft hier een aantal redenen voor haar boosheid.

1. 45% van de Amerikanen zou niet stemmen op een atheïstische kandidaat voor het presidentschap.
2. Atheïstische conventies hebben extra beveiliging nodig in verband met fatwa's of (andere) doodsbedreigingen.
3. Atheïstische militairen worden verplicht gebedsbijeenkomsten bij te wonen; atheïstische bijeenkomsten worden door officieren verstoord.
4. Christelijke groepen mogen evangeliseren op militaire bases; atheïstische militairen die daartegen bezwaar maken (op het grond van het Eerste Amendement op de Grondwet) worden lastig gevallen en met de dood bedreigd.
5. President Bush Sr. zei eens: "Nee, ik vind niet dat atheïsten als burgers beschouwd moeten worden, noch als patriotten. Dit is één natie onder God."
6. Het duurde tot 1961 voordat atheïsten lid van een jury konden worden, voor een rechtbank konden getuigen of een openbaar ambt konden bekleden.
7. Ongeveer de helft van de Amerikaanse bevolking gelooft in creationisme.
8. Veel schoolbesturen moeten er nog altijd geld en tijd aan besteden om te realiseren dat de evolutietheorie op hun scholen mag worden onderwezen.

De Verenigde Staten hebben nog altijd de pretentie dat zij de beste democratie ter wereld zijn.

Greta Christina is ook boos op de kerken en gelovigen, omdat:
1. ze nog altijd gevaarlijke zelf uitgevoerde abortussen veroorzaken of vrouwen dwingen tot het krijgen van ongewenste kinderen;
2. mensen met moeilijkheden geadviseerd wordt contact op te nemen met priester, dominee of rabbi, die geen enkele opleiding voor dat werk gevolgd werk hebben;
3. religieuze leiders mensen met problemen raad en advies geven die niet gebaseerd zijn op wat er in hun hersenen gebeurt, maar op wat volgens hun leer de wil van God is;
4. veel gelovigen het gebed zien als een soort boodschappenlijstje voor God, zeker als dit om zaken van ziekte en gezondheid gaat;
5. Moeder Theresa lijden als een mooie gift van God aan de mensheid zag;
6. kinderen geleerd wordt hun lichaam en seksualiteit te vrezen haten;
7. religieuze leiders stelen, bedriegen, liegen, politieke en
maatschappelijke processen manipuleren, volgelingen seksueel misbruiken en zich in het algemeen als het schuim der aarde gedragen en omdat mensen die dat zien gebeuren nog altijd vinden dat atheïsme slecht is,
want zonder religie is er geen basis voor moraal.

Het voorgaande is maar een korte samenvatting van een veel uitgebreider blog, maar dit lijkt me wel weer voldoende voor een zondagse overdenking.
x

zaterdag 27 november 2010

Winter

Zojuist is de winter ook in Amsterdam begonnen. De eerste (natte) sneeuwbui van het seizoen is net begonnen te vallen.
x

Hip

Zo langzamerhand kom er niet meer onderuit: ik begin achter te lopen. Ik houd niet alle moderne ontwikkelingen meer bij. Ik word echt ouder.

Tot voor kort kon ik het idee hebben dat ik voor iemand van leeftijd aardig met een pc kan omgaan. Niet iedere 70-plusser beschikt over een eigen domeinnaam en bijbehorende website. En hoeveel 70-plussers zitten er nou dagelijks een blog te schrijven? Dat is toch aardig eigentijds? Vergeet het maar! Want wat las ik in de Volkskrant? Bloggen is niet meer hip. Hoorde je er enkele jaren geleden niet bij als je geen blog had, nu is die functie overgenomen door sociale media als Twitter en Facebook.

In 'The Free Dictionary' heb ik nog maar eens opgezocht wat 'hip' in dit verband precies betekent:
1. Keenly aware of or knowledgeable about the latest trends or developments.
2. Very fashionable or stylish.
Degenen die mij wat beter kennen zullen niet meteen zeggen: "Ja, dat is Evert ten voeten uit!"

Je zou kunnen zeggen: een dagelijkse tweet is makkelijker dan een dagelijks blog. Zo'n tweet immers mag niet langer zijn dan 140 karakters. De groene tekst waarmee dit blog begint is, wat dat betreft, een perfecte tweet. (Je moet niet alleen de letters tellen, maar ook de spaties.) Maar een korte tekst - die ook nog van enig belang is - schrijven is moeilijker dan een lange tekst. Zoals iemand eens schreef: "Neem mij deze lange brief niet kwalijk. Ik had geen tijd voor een korte." Wil je een tweet kunnen begrijpen, dan moet je dus de 'voorgeschiedenis' kennen en de auteur (m/v) ook. Dat betekent dat alleen mijn trouwe lezers mijn getwitter zouden begrijpen. Neem nou deze tweet: "Dat zeg ik ook niet. Maar wel een inhoudelijke koers bepalen, en op basis daarvan samenwerking bepalen." Die komt van Femke Halsema, die weer reageert op een tweet van iemand anders, die weer reageerde op wat Femke eerder getwitterd had. Als je daar al googelend midden in valt, zoek je je rot om erachter te komen waar ze het nou precies over hebben. Een blog en de reacties daarop waarin je wat meer woorden mag gebruiken is dan, vind ik, toch handiger.

En Facebook? Dat is gewoon een uitgebreid blog, maar anders dan mijn 'Beggartalk' (en veel andere blogs) is iemands Facebook niet voor iedereen toegankelijk, maar alleen voor 'vrienden' die ook bij Facebook geregistreerd staan. Het is dus beperkter dan een blog. Noem dat maar hip.
x

vrijdag 26 november 2010

Huwelijksvoorwaarden

Ik was getrouwd in gemeenschap van goederen. Nog altijd is het zo dat wanneer je niet vóór je huwelijk bij de notaris iets anders laat vastleggen, je automatisch in gemeenschap van goederen trouwt. Overigens kun je ook na je huwelijk alsnog huwelijksvoorwaarden afspreken.

D66 wil altijd iets vernieuwen, dus pakken ze nu dit maar eens aan. In Trouw las ik: "De wet gaat ervan uit dat een persoon alles wil delen met zijn partner, maar meestal is dat niet zo", stelt D66-Kamerlid Magda Berndsen. Bij dat "meestal" heb ik zo mijn twijfels. Hoewel de praktijk vaak anders uitpakt, denk ik dat de meeste trouwlustigen er al of niet uitgesproken vanuit gaan dat ze bij elkaar blijven "tot de dood hen scheidt" en dat ze alles samen zullen delen. Twee op drie koppels trouwen nog altijd in gemeenschap van goederen. Dat dit aantal niet hoger is, wijt Berndsen aan de prijs die je betaalt om trouwen in gemeenschap van goederen te voorkomen: gemiddeld zo’n 500 tot 900 euro. Als ik af en toe hoor welke - in mijn ogen: waanzinnige - bedragen er aan een huwelijksfeest besteed worden, denk ik dat die paar honderd euro er ook nog wel af hadden moeten kunnen.

Op huwelijkse voorwaarden trouwen heeft naar mijn idee vooral economische redenen. Een van de partners (allebei kan natuurlijk ook) heeft een eigen bedrijf en als dat failliet gaat zijn beide partners die in gemeenschap van goederen getrouwd zijn alles kwijt. Het is dan handig als allerlei bezittingen, zoals eigen huis, inboedel, auto, boot, caravan, aandelen etc. op naam van de partner staan die een wat minder risicovol inkomen heeft. Daar kunnen de schuldeisers dan niet aan komen.

Momenteel ligt er al een wetsvoorstel bij de Eerste Kamer waarin iets gewijzigd wordt. "Dat voorstel gaat over een gedeeltelijke gemeenschap van goederen. Alles wat na een bruiloft aan erfenis en schenking binnenkomt, blijft bij degene die het gekregen heeft." Dat gaat D66 niet ver genoeg en het ziet ernaar uit dat de VVD, PvdA en GroenLinks daarin meegaan.

Toen ik in 1968 trouwde vond ik het huwelijk als instituut al een achterhaald verschijnsel, maar het was nu eenmaal de simpelste manier om een regeling te treffen voor het samenleven voor onbepaalde tijd met iemand van wie ik veel hield. We hadden geen idee hoe lang we het zouden volhouden, maar zolang we bij elkaar waren wilden we best alles delen.

Het lijkt me nog altijd handig om wat afspraken te maken als je besluit met iemand te gaan samenleven en -wonen. Dat kan naar mijn idee heel simpel. Je gaat naar het stadhuis en haalt daar een invulformulier waarop je allerlei hokjes kunt zwartmaken, om te beginnen:
alles gemeenschappelijk.
Verder kun je daar de meest voorkomende dingen aankruisen de je gemeenschappelijk of gescheiden wilt houden. Je vult dat samen in, zet er handtekeningen onder en gaat daarmee weer naar het stadhuis. De ambtenaar zet er een stempel op, geeft jullie beiden een gewaarmerkt afschrift, je betaalt wat euro aan leges en klaar is Kees. Wil je wat meer of iets bijzonders dan ben je toch die 600 á 900 euro voor de notaris kwijt. Wie 'trouwen aan het loket' wat magertjes vindt, kan - tegen betaling van meerkosten - de formulieren in een publieke bijeenkomst aan de ambtenaar van de burgerlijke stand overhandigen, die dan nog een toespraakje houdt en de wat fraaier opgemaakte gewaarmerkte afschriften aan het gelukkige stel geeft. Wie dat wil kan er vervolgens ook nog Gods zegen over afroepen en/of er een feestje aan verbinden.

De politiek zal dit wel weer te simpel vinden.
x