Feestdagen

De 'feestdagen' zitten er weer aan te komen. Ik zal er weinig last van hebben. Met name in de consumptieve sfeer zie ik enkele lichte voordelen. Zo brengt Sinterklaas veel speculaas in de schappen van de supermarkten. Gewone speculaas ga ik niet uit de weg, maar voor gevulde speculaas, mits gevuld met 100% amandelspijs, mag je me wakker maken. Tot de kerstdagen zal die speculaas vervangen worden door de banketstaven- en letters. Daarvoor geldt hetzelfde. Het afgelopen weekend heb ik mij weer eens tegoed gedaan aan die speculaas.

Wat de kerstdagen betreft is 2010 een 'bazenjaar', ze vallen op zaterdag en zondag. Uit mijn jeugd herinner ik me een nog een veel ergere situatie, die overigens maar weinig voorkomt, zoals vorig jaar: kerst op vrijdag en zaterdag. Waarom was dat zo erg? Op eerste kerstdag moesten wij als goed gereformeerd gezin twee keer naar de kerk. Op tweede kerstdag hoefden we maar één keer, maar de daarop volgende zondag zaten we er weer twee keer. In drie dagen vijf keer naar de kerk. En dat noemden ze feestdagen.
x

Boos

Via de 'The Skeptic's Dictionary Newsletter' kwam ik op het blog van de Amerikaanse Greta Christina. Zij is atheïste en zij is boos. Ik geeft hier een aantal redenen voor haar boosheid.

1.	45% van de Amerikanen zou niet stemmen op een atheïstische kandidaat voor het presidentschap.
2.	Atheïstische conventies hebben extra beveiliging nodig in verband met fatwa's of (andere) doodsbedreigingen.
3.	Atheïstische militairen worden verplicht gebedsbijeenkomsten bij te wonen; atheïstische bijeenkomsten worden door officieren verstoord.
4.	Christelijke groepen mogen evangeliseren op militaire bases; atheïstische militairen die daartegen bezwaar maken (op het grond van het Eerste Amendement op de Grondwet) worden lastig gevallen en met de dood bedreigd.
5.	President Bush Sr. zei eens: "Nee, ik vind niet dat atheïsten als burgers beschouwd moeten worden, noch als patriotten. Dit is één natie onder God."
6.	Het duurde tot 1961 voordat atheïsten lid van een jury konden worden, voor een rechtbank konden getuigen of een openbaar ambt konden bekleden.
7.	Ongeveer de helft van de Amerikaanse bevolking gelooft in creationisme.
8.	Veel schoolbesturen moeten er nog altijd geld en tijd aan besteden om te realiseren dat de evolutietheorie op hun scholen mag worden onderwezen.

De Verenigde Staten hebben nog altijd de pretentie dat zij de beste democratie ter wereld zijn.

Greta Christina is ook boos op de kerken en gelovigen, omdat:

1.	ze nog altijd gevaarlijke zelf uitgevoerde abortussen veroorzaken of vrouwen dwingen tot het krijgen van ongewenste kinderen;
2.	mensen met moeilijkheden geadviseerd wordt contact op te nemen met priester, dominee of rabbi, die geen enkele opleiding voor dat werk gevolgd werk hebben;
3.	religieuze leiders mensen met problemen raad en advies geven die niet gebaseerd zijn op wat er in hun hersenen gebeurt, maar op wat volgens hun leer de wil van God is;
4.	veel gelovigen het gebed zien als een soort boodschappenlijstje voor God, zeker als dit om zaken van ziekte en gezondheid gaat;
5.	Moeder Theresa lijden als een mooie gift van God aan de mensheid zag;
6.	kinderen geleerd wordt hun lichaam en seksualiteit te vrezen haten;
7.	religieuze leiders stelen, bedriegen, liegen, politieke en maatschappelijke processen manipuleren, volgelingen seksueel misbruiken en zich in het algemeen als het schuim der aarde gedragen en omdat mensen die dat zien gebeuren nog altijd vinden dat atheïsme slecht is, want zonder religie is er geen basis voor moraal.

Het voorgaande is maar een korte samenvatting van een veel uitgebreider blog, maar dit lijkt me wel weer voldoende voor een zondagse overdenking.

x

Winter

Zojuist is de winter ook in Amsterdam begonnen. De eerste (natte) sneeuwbui van het seizoen is net begonnen te vallen.
x

Hip

Zo langzamerhand kom er niet meer onderuit: ik begin achter te lopen. Ik houd niet alle moderne ontwikkelingen meer bij. Ik word echt ouder.

Tot voor kort kon ik het idee hebben dat ik voor iemand van leeftijd aardig met een pc kan omgaan. Niet iedere 70-plusser beschikt over een eigen domeinnaam en bijbehorende website. En hoeveel 70-plussers zitten er nou dagelijks een blog te schrijven? Dat is toch aardig eigentijds? Vergeet het maar! Want wat las ik in de Volkskrant? Bloggen is niet meer hip. Hoorde je er enkele jaren geleden niet bij als je geen blog had, nu is die functie overgenomen door sociale media als Twitter en Facebook.

In 'The Free Dictionary' heb ik nog maar eens opgezocht wat 'hip' in dit verband precies betekent:

1.	Keenly aware of or knowledgeable about the latest trends or developments.
2.	Very fashionable or stylish.

Degenen die mij wat beter kennen zullen niet meteen zeggen: "Ja, dat is Evert ten voeten uit!"

Je zou kunnen zeggen: een dagelijkse tweet is makkelijker dan een dagelijks blog. Zo'n tweet immers mag niet langer zijn dan 140 karakters. De groene tekst waarmee dit blog begint is, wat dat betreft, een perfecte tweet. (Je moet niet alleen de letters tellen, maar ook de spaties.) Maar een korte tekst - die ook nog van enig belang is - schrijven is moeilijker dan een lange tekst. Zoals iemand eens schreef: "Neem mij deze lange brief niet kwalijk. Ik had geen tijd voor een korte." Wil je een tweet kunnen begrijpen, dan moet je dus de 'voorgeschiedenis' kennen en de auteur (m/v) ook. Dat betekent dat alleen mijn trouwe lezers mijn getwitter zouden begrijpen. Neem nou deze tweet: "Dat zeg ik ook niet. Maar wel een inhoudelijke koers bepalen, en op basis daarvan samenwerking bepalen." Die komt van Femke Halsema, die weer reageert op een tweet van iemand anders, die weer reageerde op wat Femke eerder getwitterd had. Als je daar al googelend midden in valt, zoek je je rot om erachter te komen waar ze het nou precies over hebben. Een blog en de reacties daarop waarin je wat meer woorden mag gebruiken is dan, vind ik, toch handiger.

En Facebook? Dat is gewoon een uitgebreid blog, maar anders dan mijn 'Beggartalk' (en veel andere blogs) is iemands Facebook niet voor iedereen toegankelijk, maar alleen voor 'vrienden' die ook bij Facebook geregistreerd staan. Het is dus beperkter dan een blog. Noem dat maar hip.
x

Huwelijksvoorwaarden

Ik was getrouwd in gemeenschap van goederen. Nog altijd is het zo dat wanneer je niet vóór je huwelijk bij de notaris iets anders laat vastleggen, je automatisch in gemeenschap van goederen trouwt. Overigens kun je ook na je huwelijk alsnog huwelijksvoorwaarden afspreken.

D66 wil altijd iets vernieuwen, dus pakken ze nu dit maar eens aan. In Trouw las ik: "De wet gaat ervan uit dat een persoon alles wil delen met zijn partner, maar meestal is dat niet zo", stelt D66-Kamerlid Magda Berndsen. Bij dat "meestal" heb ik zo mijn twijfels. Hoewel de praktijk vaak anders uitpakt, denk ik dat de meeste trouwlustigen er al of niet uitgesproken vanuit gaan dat ze bij elkaar blijven "tot de dood hen scheidt" en dat ze alles samen zullen delen. Twee op drie koppels trouwen nog altijd in gemeenschap van goederen. Dat dit aantal niet hoger is, wijt Berndsen aan de prijs die je betaalt om trouwen in gemeenschap van goederen te voorkomen: gemiddeld zo’n 500 tot 900 euro. Als ik af en toe hoor welke - in mijn ogen: waanzinnige - bedragen er aan een huwelijksfeest besteed worden, denk ik dat die paar honderd euro er ook nog wel af hadden moeten kunnen.

Op huwelijkse voorwaarden trouwen heeft naar mijn idee vooral economische redenen. Een van de partners (allebei kan natuurlijk ook) heeft een eigen bedrijf en als dat failliet gaat zijn beide partners die in gemeenschap van goederen getrouwd zijn alles kwijt. Het is dan handig als allerlei bezittingen, zoals eigen huis, inboedel, auto, boot, caravan, aandelen etc. op naam van de partner staan die een wat minder risicovol inkomen heeft. Daar kunnen de schuldeisers dan niet aan komen.

Momenteel ligt er al een wetsvoorstel bij de Eerste Kamer waarin iets gewijzigd wordt. "Dat voorstel gaat over een gedeeltelijke gemeenschap van goederen. Alles wat na een bruiloft aan erfenis en schenking binnenkomt, blijft bij degene die het gekregen heeft." Dat gaat D66 niet ver genoeg en het ziet ernaar uit dat de VVD, PvdA en GroenLinks daarin meegaan.

Toen ik in 1968 trouwde vond ik het huwelijk als instituut al een achterhaald verschijnsel, maar het was nu eenmaal de simpelste manier om een regeling te treffen voor het samenleven voor onbepaalde tijd met iemand van wie ik veel hield. We hadden geen idee hoe lang we het zouden volhouden, maar zolang we bij elkaar waren wilden we best alles delen.

Het lijkt me nog altijd handig om wat afspraken te maken als je besluit met iemand te gaan samenleven en -wonen. Dat kan naar mijn idee heel simpel. Je gaat naar het stadhuis en haalt daar een invulformulier waarop je allerlei hokjes kunt zwartmaken, om te beginnen:
□ alles gemeenschappelijk.
Verder kun je daar de meest voorkomende dingen aankruisen de je gemeenschappelijk of gescheiden wilt houden. Je vult dat samen in, zet er handtekeningen onder en gaat daarmee weer naar het stadhuis. De ambtenaar zet er een stempel op, geeft jullie beiden een gewaarmerkt afschrift, je betaalt wat euro aan leges en klaar is Kees. Wil je wat meer of iets bijzonders dan ben je toch die 600 á 900 euro voor de notaris kwijt. Wie 'trouwen aan het loket' wat magertjes vindt, kan - tegen betaling van meerkosten - de formulieren in een publieke bijeenkomst aan de ambtenaar van de burgerlijke stand overhandigen, die dan nog een toespraakje houdt en de wat fraaier opgemaakte gewaarmerkte afschriften aan het gelukkige stel geeft. Wie dat wil kan er vervolgens ook nog Gods zegen over afroepen en/of er een feestje aan verbinden.

De politiek zal dit wel weer te simpel vinden.
x

Slagen

Een kind dat bij het vmbo de zogenaamde 'theoretische leergang' (vergelijkbaar met de vroegere mavo) volgt en het diploma haalt, kan overstappen naar de vierde klas van de havo. Maar wat blijkt in de praktijk? Een kwart van die vmbo'ers haalt het havo-diploma niet, terwijl slechts 10% van de kinderen die van havo-3 naar havo-4 gaan dat diploma niet haalt. Dus zijn die vmbo'ers toch iets dommer dan havisten? Dat ligt wat genuanceerder.

Het Expertisecentrum Beroepsonderwijs (ECBO) heeft eens onderzocht waar dat verschil in prestatieniveau nu aan ligt. Wat blijkt? Op meer dan de helft van de scholen mag een ex-vmbo'er niet blijven zitten in de havo-4. Mocht dat toch gebeuren, dan moet zhij de school meteen verlaten. Zhij mag het niet overdoen. Maar de klasgenoot/havist die het diploma niet in één keer haalt, mag het nog wel een keer opnieuw proberen. Op scholen waar de ex-vmbo'ers het nog wel een jaartje mogen overdoen, blijkt de meerderheid van hen alsnog te slagen voor het diploma, waardoor voor hen ook de weg naar hbo open ligt.

Schoolbesturen en leerkrachten klagen nog al eens - en terecht - over alle regeltjes die van het ministerie van Onderwijs komen. Hier hebben we te maken met een regeltje dat de meerderheid van de scholen zelf maakt en dat duidelijk van invloed is op de toekomstkansen van een kind en dat ook nog eens op onterechte gronden.

Al toen ik, vijftig jaar geleden, mijn onderwijzersdiploma haalde was bekend dat het kunnen volgen van een bepaald type vervolgonderwijs (na de lagere school) niet uitsluitend te maken had met intelligentie. Doorzettingsvermogen speelt een belangrijke rol. De gezinsomgeving (stimulering door de ouders bijvoorbeeld, of het opleidingsniveau van die ouders zelf) spelen ook een niet te onderschatten rol. Een jaartje blijven zitten kan gunstig zijn, omdat daardoor de vele andere ontwikkelingsaspecten van een kind meer in overeenstemming komen met de intellectuele ontwikkeling. Ik kan me niet goed voorstellen dat dit nu zoveel anders ligt.

We worden tegenwoordig allemaal 'afgerekend' op de 'targets' die gesteld worden, of die we zelf stellen. Hoe hoger het percentage geslaagde havo-leerlingen, hoe meer de school daarmee kan opscheppen. Als ex-vmbo'ers dat percentage een enkel procentje naar beneden halen, dan schop je ze gewoon van school af. Maar de scholen zijn er toch voor de kinderen en niet andersom, hoor ik daar iemand denken? Ga jij wel een beetje met je tijd mee?

x

Vergeten

We vergeten allemaal wel eens wat. Naarmate je ouder wordt schijnt dat vaker te (kunnen) gebeuren. Hans Hillen, onze verse minister van Defensie, is 63, dus ook niet meer zó piep. Vóór Hans minister werd was hij, sinds 2007, (voor het CDA) lid van de Eerste Kamer. Daarvoor was hij 11 jaar lang lid van de Tweede Kamer.  Hij had, omdat hij nog wat bijkluste, een BV. Langs die weg was hij lobbyist voor de tabaksindustrie, hoewel zijn partijgenoot AB Klink als minister van Volksgezondheid alles in het werk stelde om roken te verbieden en/of te voorkomen.

Over lobbyen kun je van alles denken, maar je kunt er niet van zeggen dat het algemeen als een verwerpelijke bezigheid wordt gezien. Er zullen weinig parlementariërs zijn die niet af en toe met een lobbyist praten. Bovendien staat het iedereen vrij persoonlijke of groepsbelangen bij volksvertegenwoordigers te bepleiten. Zo is, maar dat terzijde, de tamelijk sterke agrarische lobby er minstens een jaar lang in geslaagd werkelijk effectieve maatregelen tegen (gevolgen van) de Q-koorts te voorkomen.

Met dat gelobby heeft Hans Hillen niets verkeerds, laat staan iets strafbaars, gedaan. Je mag ook niet aannemen dat hij er schatrijk van is geworden. Hij heeft maar een klein foutje gemaakt: hij had als lid van de Eerste Kamer die nevenfunctie moeten melden. Sinds afgelopen maart is dat zelfs bij wet geregeld en Hans heeft in de Eerste Kamer vóór die wet gestemd. Toen is er bij Hans geen belletje gaan rinkelen. Hij is domweg vergeten die nevenfunctie te melden.

Hans Hillen geldt als een ervaren politicus, zelfs als een 'zwaargewicht' binnen het CDA. Hij is jarenlang politiek journalist geweest, een aantal jaren voorlichter van minister van Financiën Onno Ruding. Over politiek hoef je hem niets te vertellen. En dan komt er zo'n dom foutje aan het licht. Omdat ik geneigd ben elke uitspraak en elke handeling van welke politicus dan ook met enige argwaan te bekijken, vraag ik me af of Hans het nou echt vergeten is. 25 andere nevenfuncties had hij wel gemeld, alleen die eigen BV niet. Vergeten? Eerlijk gezegd heb ik mijn twijfels.

Moeten aan die vergeetachtigheid van Hans nou politieke consequenties verbonden worden? Moet daar nou weer een Kamerdebat over gevoerd worden? De oppositie kan zich met belangrijker zaken bezighouden, lijkt mij. Politici zijn net gewone mensen. De ene doet het met een ondergeschikte, de ander licht Hongaren op en weer een ander vecht eens wat in de kroeg. Ik heb nog meegemaakt dat een minister van Defensie moest aftreden (Sidney van den Bergh, 1957) vanwege huwelijksproblemen. In 1966 moest Jan Smallenbroek aftreden als minister van Binnenlandse Zaken, omdat hij 's avonds laat bij het parkeren van zijn auto, met een glaasje op, tegen een andere geparkeerde auto was aangereden en dat pas de volgende ochtend bij de politie meldde. Formeel gezien was hij doorgereden na het veroorzaken van een aanrijding. Weer een aantal jaren later reed Jan Pronk met een glaasje teveel op een sloot in. Dat had geen politieke consequenties. Jack de Vries trad nog niet zo lang geleden weer wel af als staatssecretaris van Defensie vanwege een buitenechtelijke relatie met een ondergeschikte, ook bepaald geen halsmisdrijf.

Moeten 'zij die boven ons gesteld zijn' door hun manier van leven een voorbeeld voor ons zijn? Idealiter schijnt dat wel te moeten. Gaan wij dan collectief dat voorbeeld volgen? Waarom twijfel ik nou weer?
x